Still Up

இரவு 10:41

எப்போது வேண்டுமானாலும்.

எப்போது வேண்டுமானாலும் என்ன?

யாராவது ப்ரொபோஸ் செய்யும் வரை.

லீஸ், இங்கே கவனி.

- லீஸ், இங்கே கவனி. - மன்னிக்கவும். என்ன?

அடுத்து உனக்குத்தான் கல்யாணம் என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தோம்.

- ஓ, இல்லை. தெரியவில்லை. - உனக்கு வெஜ்ஜீ வேண்டாமெனில், எனக்கு வேண்டும்.

கிட்டத்தட்ட உங்களுக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டது. ஏன் தயக்கம்?

ஒன்றுமில்லை. இது சரியான நேரமில்லை.

மேலும், வெஜ்ஜீ தன் டக்ஸீடோவுக்காக எடை குறைக்க விரும்பலாம், எனவே...

லிஸா அப்படித்தான்.

அவள் எப்படி இருப்பாள் எனத் தெரியும். அவள் அனைத்தையும் சிக்கலாக்குவாள்.

பல்கலைக்கழகத்தில் படித்த பென்னியைப் பார்த்ததைக் கூறினேனா?

சொல்.

- மூக்கை, மார்பை மாற்றியிருக்கிறாள். - வாயை மூடு.

- ஓய்! லிசா ஆஸ்குட், எங்கே போகிறாய்? - கழிவறைக்குப் போகிறேன்.

சரி. சீக்கிரம் வா, ஏனெனில் அடுத்து நீதான்.

சரி.

ஹாய். நான் லிசா வெட்ஜ்.

நான்... நான் திருமதி வெட்ஜ்.

- வெட்ஜ். திருமதி வெட்ஜ். - முடியும்போதே வெளியே போ!

அவள் சொல்வதைக் கேட்காதே, லிசா வெட்ஜ்! உனக்காகப் பிரார்த்திக்கிறோம்!

அவரது பெயரை எடுத்துக்கொள்வது உனக்கு மகிழ்ச்சியாக இல்லையெனில், அன்பே...

- நான்... சரி. - ...நான் வெளியேறிவிடுவேன்.

- ஹேய்... - மன்னிக்கவும். ஆம்.

ஹாய்.

- என்ன? - ஹாய். எனக்கு பத்து டெக்கீலா கிடைக்குமா?

உங்களுக்கு ட்ரே வேண்டுமா?

இல்லை. இங்கேயே குடிக்கிறேன்.

தெரியாத எண்

- ஹலோ? - நான் நன்றாக உணரவில்லை.

லிசா? நீ எங்கிருந்து கால் செய்கிறாய்? எங்கே இருக்கிறாய்?

லண்டனில் எங்கோ.

- சரி. அது நல்ல தொடக்கம்தான். - ஆம். தெரு ஃபோனில் பேசுகிறேன்.

தெரு ஃபோனா?

இந்த ஃபோன் தனக்கென ஒரு பசுமை வீட்டில் இருப்பது போலுள்ளது.

ஃபோன் பூத்தா? ஏன் ஃபோன் பூத்திலிருந்து பேசுகிறாய்?

அதேதான்.

நான் அப்படி... சரி, மீண்டும் கேட்கிறேன்.

ஏன் ஃபோன் பூத்திலிருந்து பேசுகிறாய்?

என் ஃபோனைத் தொலைத்துவிட்டேன்.

அதில் மோசமான விஷயம், அதை எங்கே தொலைத்தேன் எனத் தெரியவில்லை.

இரு. ஆனால் என் எண் உனக்கு நினைவுள்ளதா?

ஆம், கண்டிப்பாக, டேனி.

டேனி!

- ஆம். சொல். என்ன நடக்கிறது? - சரி.

இன்று என் தோழி ஜெம்மாவின் பேச்சுலர் பார்ட்டி என்று தெரியுமா?

- தெரியும். - நான் கொஞ்சம்

அதிகமாகவே குடித்துவிட்டேன்.

பிறகு,

நான் கொஞ்சம் மயங்கியிருக்கலாம்.

ஆனால் நான் எழுந்திருக்கும்போது, நான் வீட்டிற்குப் போய்விட்டதாக

அவர்கள் நினைத்திருக்கலாம், ஏனெனில் அவர்கள் நானில்லாமல் சென்றுவிட்டனர்.

- வெஜ்ஜீயை அழைத்தாயா? - ஆம்.

ஆனால் வெஜ்ஜீ தூங்கும்போது, எதுவும் அவரை எழுப்ப முடியாது.

எனக்காக கவனமாகக் கேள். எங்கே இருக்கிறாய்?

சரி, உண்மையைச் சொல்கிறேன், சரியா? இதுதான் விஷயம்.

எனக்குத் தெரியவில்லை.

சரி. பரவாயில்லை. கவலைப்படாதே. படிப்படியாகக் கண்டுபிடிப்போம்.

- அந்த கிளப் எங்கே உள்ளது? - ஆம்.

- அது ஹாக்ஸ்டனில் இருந்தது. - சரி.

- எவ்வளவு நேரமாக நடந்து வந்தாய்? - இருபது நிமிடங்களுக்கும்

ஒன்றரை மணிநேரத்திற்கும் இடையில் இருக்கும்.

சரி. கொஞ்சம் சுற்றிப் பார். அருகில் எதுவும் அறிவிப்புப் பலகைகள் உள்ளனவா?

ஒரு நிமிடம் இருக்கிறாயா?

லிசா?

லிசா?

டேனி, நான் என்ன செய்துகொண்டிருந்தேன்?

- சரி, பார். இப்படித்தான் இதைச் செய்கிறோம். - சரி.

நீ வயதானவரிடம் திருடினாலும் எனக்குக் கவலையில்லை.

ஒரு ஃபோனை வாங்கி, பின்னை எனக்கு அனுப்பு.

- சரி. - ஆம்.

- பின் என்றால்? - நீயிருக்கும் இடம்.

- எனக்குத் தெரியவில்லை. - இல்லை.

நீ பின்னைத் தேடு...

ஒரு ஃபோனைக் கண்டறிந்து உன் இருப்பிடத்துடன் ஒரு மெசேஜ் அனுப்பு.

- சரி. - ஆம்.

என்ன... அதில் என்ன மெசெஜ் அனுப்புவது?

மெசேஜ் முக்கியமில்லை... இல்லை.

சரி, அது எனக்கு...

-”ஹலோ, டேனி” என்று மெசேஜ் அனுப்பு. சரியா? - சரி.

நீ வீட்டிற்குச் செல்ல நான் உதவ விரும்புகிறேன்.

இந்த ஒரு விஷயத்தை எனக்காகச் செய்கிறாயா?

ஆம்... செய்யலாம்.

- அருமை. - வாய்ப்புள்ளது.

அது போதும். சரி.

வேறொன்று கிடைக்கவில்லை எனில் அரை மணிநேரத்தில்

இந்த ஃபோனிலிருந்து கால் செய், சரியா?

இன்னொரு எதைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்?

லிசா, நீ அந்தத் தெரு ஃபோனில் காசு போட வேண்டும்.

இல்லை...

திருப்பியழைக்க 1ஐ அழுத்தவும்.

30 நிமிடங்கள் தொடங்கு

லண்டன் வடக்கு ஓஎஸ் எக்ஸ்ப்ளோரர்

ஹாக்ஸ்டன்

கமான், லிசா.

கடிகாரம் டைமர்

- ஹாய்! - ஹேய்.

ஒருவழியாக... ஃபோன் கிடைத்ததா?

- ஆம். இது ஆலின் ஃபோன். - நான் டிக்டாக்கில் இருக்கிறேனா?

இல்லை. இது நான்தான்.

நான் ஆலின் கடையில் இருக்கிறேன். ஆலிடம் ஃபோனும் கடையும் இருக்கிறது.

அதை நம்ப முடிகிறதா?

- இந்தக் கடையை 1996 இலிருந்து நடத்துகிறேன். - என்ன?

- இவர் 1996 இலிருந்து இந்தக் கடையை நடத்துகிறார். - ஆம், கேட்டேன். எங்கே இருக்கிறாய்?

கூறினேனே, ஆலின் கடையில்.

கண்டிப்பாக, ஆலின் கடைதான்.

நான் வரைபடத்தில் தேடுகிறேன். நம்ப முடிகிறதா? இதில் இல்லை.

- விசித்திரமாக உள்ளது. - மிகவும் விசித்திரமாக.

ஆம். ப்ளீஸ். லண்டனின் எந்தப் பகுதியில் இருக்கிறாய்?

- ஆல்... - என்ன?

மன்னிக்கவும், நாம் எங்கே இருக்கிறோம்?

இது வெல் தெரு, ஹேக்னி, கண்ணே.

- சரி. பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள்... - அருமை.

ஆம். சரி, நீ கிட்டத்தட்ட வீட்டிற்குச் செல்லும் வழியில்தான் இருக்கிறாய்.

- அப்படியா? நல்ல விஷயம். - ஆம்.

ஆம்.

- சரி. நீ அங்கிருந்து பஸ்ஸைப் பிடிக்கலாம். - சரி.

இந்தத் தருணம் நடப்பதற்காகத்தான் நான் ஹேக்னிக்கு

வந்துள்ளேன் என்பது போல உள்ளது.

- சொல்வது புரிகிறதா, டேனி? - நிச்சயமாக.

சரி, அங்கிருந்து இரண்டு பஸ்கள் உள்ளன.

- முதல் பஸ் 253. - ஓ, 253.

ஆம். அடுத்தது 91.

தொண்ணூற்று ஒன்று. சரி.

- இரண்டு ஐந்து மூன்று. 91. - என்ன செய்கிறாய்?

எண்களை பாடலாகப் பாடுகிறேன்.

எண்கள் விசித்திரமானவை, இல்லையா?

ஆலிடம் ஃபோனைக் கொடு.

- அவரிடம் கொடு. - ஹலோ.

ஹலோ. தொந்தரவு செய்வதற்கு மன்னிக்கவும், ஆனால் அங்கிருக்கும்

என் தோழிக்கு 253 பஸ்ஸில் ஏற உதவ முடியுமா?

சரி. 253 பஸ் என் கடைக்கு வெளியேதான் நிற்கும்.

- அவரை நானே ஏற்றிவிடுகிறேன். - நன்றி.

மிக்க நன்றி. நீங்கள் சிறப்பானவர்.

சரி. லிசா, எதுவும் பிரச்சினையில்லை. ஆல் உன்னை பஸ்ஸில் ஏற்றிவிடுவார்.

- ஆல் யார்? - ஆல் யாரா?

நீ என்ன...

போய்விட்டாள்.

இரவு 02:15 - இரவு 02:16 - இரவு 02:17

- ஹலோ. - ஹாய்.

- அது வீடு மாதிரி தெரியவில்லை. - இல்லை.

- பஸ்ஸில் கொஞ்சம் சொதப்பிவிட்டது. - தவறான பஸ்ஸில் ஏறிவிட்டாயா?

இல்லை. சரியான பஸ்ஸில் தவறான திசையில் ஏறிவிட்டேன்.

சரி. அது நடக்கும்தான்.

- இப்போது எங்கே இருக்கிறாய்? - எங்கே இருக்கிறேன்?

பெர்மண்ட்ஸி.

- பெர்மண்ட்ஸியா? - ஜமைக்கா சாலை.

சரி. ஜமைக்கா சாலை எங்கே உள்ளது?

- சலவை நிலையத்தில்? - சலவை நிலையத்தின் பெயர் என்ன?

- லாண்ட்ரெட். - லாண்ட்ரெட்தான்.

- அப்படியா? - ஆம்.

லாண்ட்ரெட்

இவர் லீனா.

இவர்தான் ரட்சகர். தன் ஃபோனைப் பயன்படுத்தக் கொடுத்தார்.

ஹாய், லீனா. அவளைப் பார்த்துக்கொள்வதற்கு நன்றி.

கவலை வேண்டாம், கண்ணே. அவள் இந்த இடத்தைப் பிரகாசமாக்குகிறாள்.

- சரி. - நன்றி, லீனா.

- உனக்கு டாக்ஸி புக் செய்கிறேன். - ஓ, வேண்டாம்.

வேண்டாம். இப்போது வேண்டாம்.

இங்கே ஒரு டிரையரில் என்ன உள்ளது என்று கண்டுபிடிக்க முயல்கிறோம்.

அது பெரிய தலையணை என நினைக்கிறேன்.

லீனா அதை நிறைய பிராக்கள் என நினைக்கிறார். அதில் பந்தயம் கட்டியுள்ளோம்.

- எவ்வளவு? - 150 பவுண்டு.

லிசா, இல்லை. லீனா உன்னை ஏமாற்றப் பார்க்கிறார்.

- என்ன? இல்லை. அப்படி இல்லை. - ஆம்.

- நீ உடனே புறப்பட வேண்டும். - இல்லை, என்னால் போக முடியாது.

நான் கூறியது சரியாக இருந்தால்?

எனக்குப் பசிக்கிறது. அருகில் எதாவது கெபாப் கடை இருக்கலாம்.

உனக்கு எப்படிப் பசிக்கும்?

நீ இரவு முழுவதும் குக்கீகளைச் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கிறாய்.

தெரியும், இல்லையா?

பிப்பா இவற்றை பேச்சுலர் பார்ட்டிக்கு எடுத்து வைத்திருந்தாள்.

தெரியவில்லை, நான் மயங்குவதற்கு முன் அவற்றை என் பையில்

அள்ளிப் போட்டுக்கொண்டேன் போல.

பேச்சுலர் பார்ட்டிக்கு பிப்பா குக்கீகள் எடுத்து வந்தாளா?

- ஆம். - பதட்டப்படாதே. அவை கஞ்சா குக்கீகள்.

இல்லை.

லிசா. பேச்சுலர் பார்ட்டிக்கு யார் பிஸ்கட்கள் எடுத்து வருவார்கள்?

பிப்பாவுக்கு பேக் செய்வது பிடிக்கும். உனக்கு அவளைப் பற்றித் தெரியாது.

அடக் கடவுளே.

டேனி, இந்த பிஸ்கட்டுகளால்தான்... நான் போதையில் இருக்கிறேனா?

ஆம். என்ன செய்கிறாய்? அவற்றைச் சாப்பிடாதே.

மன்னித்துவிடு. இவை மிகவும் சுவையாக உள்ளன.

- நீ எத்தனை சாப்பிட்டுருப்பாய்? - ஐந்து அல்லது ஆறு?

- ஐந்தா ஆறா? - ஏழு இருக்கலாம்.

- சரி, எனில் எட்டு. - பத்து என நினைக்கிறேன்.

லீனா, இது நின்றுவிட்டது.

என்ன அது?

அது பொம்மை என நினைக்கிறேன். அதற்கு அலகு உள்ளது.

காலை இரண்டு மணிக்கு யார் பொம்மையைத் துவைப்பார்கள்?

அடக் கடவுளே. நீ சொல்வது சரிதான். அதை வைத்து என்ன செய்வார்கள்?