200 ensimmäistä riviä.
ผมจะเล่านิทานเรื่องหนึ่งให้คุณฟัง
แต่เช่นที่นักเล่านิทานที่ดีรู้กัน...
เราต้องให้แน่ใจก่อนว่าผู้ชมพร้อมจะรับฟัง
ทุกคนนั่งสบายแล้วใช่มั้ยครับ มีใครจะเข้าห้องน้ำมั้ย
คุณ...ที่อยู่ข้างหลัง อั้นไว้ก่อน
มหัศจรรย์ นิทานก่อนนอน
พร้อมนะ...เริ่มกันเลย
ผมชื่อมาร์ตี้ บรอนสัน
ผมเป็นเจ้าของ และบริหารโรงแรมซันนี่ วิสต้า โมเต็ล
ผมสร้างมันไว้ที่แยกถนนซันเซ็ทตัดลาซีเนก้า
เพิ่งแต่งงาน
ในลอสแองเจลิส แคลิฟอร์เนีย ตั้งแต่ปี 1974
ซันนี่ วิสต้า
โรงแรมนี้ผมสร้างมาด้วยใจรัก
และบริหารงาน ด้วยความช่วยเหลือของลูกๆ ผม เวนดี้
เวนดี้ ขอกุญแจให้คุณกับคุณนายดิกสันด้วย
ขอบใจ
และสกีตเตอร์
ให้ผมช่วยยกกระเป๋ามั้ยครับ คุณกับคุณนายดิกสัน
- ดีจ้ะ - ขอบใจนะหนุ่มน้อย
ให้ช่วยมั้ยหนู
ไม่ฮะ ผมไหว
สำหรับลูกชายผม สกีตเตอร์ โรงแรมนี้คือดินแดนมหัศจรรย์
ไฮเปอร์สุดเว่อร์
เสือสองตัวจะอยู่กาแล็คซี่เดียวกันไม่ได้
สถานที่แห่งมนตรา
ท่วมท้นด้วยการผจญภัยใหม่ๆ สำหรับเด็กชายวัยหกปี
อ้าว สกีตเตอร์ มานี่ลูก
สกีตเตอร์รักโรงแรมนี้ไม่น้อยไปกว่าผม
และเขาพยายามสรรหาวิธีทำให้โรงแรมดีขึ้น
ผมมีไอเดียเพียบเลยว่าเราจะปรับปรุงที่นี่ยังไง
ผมว่าเราน่าจะมีถุงเท้าสำรองไว้แต่ละห้อง
เพราะคนมักจะเอาถุงเท้ามาไม่พอ เวลามาเที่ยว
ความคิดดีนะลูก
ลูกนอนได้แล้ว พ่อต้องไปคุยกับคุณน็อตติ้งแฮม
เดี๋ยวฮะพ่อ ผมยังไม่ง่วงเลย
งั้นพ่อเล่านิทานให้ฟังก่อนนอนนะ
เย้
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายเล็กๆ คนหนึ่ง
เขามีชื่อว่าสกีตเตอร์
ผมเล่านิทานสนุกๆ ได้ เมื่อมีเทพแห่งแรงบันดาลใจอยู่ใกล้ๆ
และทำให้ลูกชายของผมยิ้มได้
นั่นละครับ มนตราที่แท้จริง
ใช่ครับ ผมเป็นพ่อที่ดี และเป็นผู้ต้อนรับที่ดี
แต่โชคร้ายตรงที่เป็นนักธุรกิจที่แย่
คุณไม่ได้เห็นลางร้ายหรือไง บรอนสัน
โรงแรมนี้ตัวแดงโร่ใกล้จมแล้ว
ผมกำลังเสนอเรือกู้ชีพให้คุณนะ
ไม่รู้สินะ
ผมเห็นบัญชีคุณแล้ว มาร์ติน
ถ้าคุณไม่ขายโรงแรมให้ผม คุณล้มละลายแน่
ใช่ คือผม...
ผมหวังมาตลอดว่าที่นี่จะเป็นบ้านให้ลูกๆ ผม
เอาอย่างนี้มั้ย
ถ้าลูกชายคุณขยัน และโตขึ้นมามีแววฉลาด
ผมจะให้เขาบริหารโรงแรม
คุณสัญญานะ
ได้สิ...ทีนี้ก็เซ็นขายให้ผมได้แล้ว
มันต้องอย่างนั้น บรอนสัน
เชื่อผมสิ ผมจะปั้นที่นี่ ให้เป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในแอลเอ
มันจะต้องอลังการ ตระการตา
ด้วยเหตุนี้เอง โรงแรมเล็กๆ ซันนี่ วิสต้า โมเต็ล
จึงได้พลิกโฉมเป็น ซันนี่ วิสต้า น็อตติ้งแฮมที่ยิ่งใหญ่
และตลอด 25 ปี...
มันอยู่ในความดูแลด้วยความรัก จากลูกชายที่โตเป็นหนุ่มของผม
สกีตเตอร์ บรอนสัน นายสารพัดช่าง
แม้ว่าคำสัญญา ของคุณน็อตติ้งแฮมที่จะให้สกีตเตอร์...
- ...บริหารที่นี่จะถูกลืมเลือน - หวัดดีฮะพ่อ
ลูกผมก็ยังทำงานขันแข็ง ด้วยความหวังเต็มหัวใจ
เฝ้ารอโอกาสของเขา
คุณนายดิกสัน... ห้องคุณดิกสันมีปัญหาอะไรเหรอ
คงไม่ต้องรบกวน สมองน้อยๆ ของคุณหรอก บรอนสัน
คุณนายดิกสันจิบเหล้าที่แช่ไว้ในมินิบาร์...
แล้วเธอก็ปฏิเสธไม่จ่ายเงิน
ฉันไม่ได้แตะตู้เย็นเลยด้วยซ้ำ
ฉันไม่ใช่คนกินเหล้า
แน่นอน บางทีอาจเป็นการเข้าใจผิดกัน
- ฉันเห็นว่าใครเอาไป - ครับผม
เจ้าหมอนี่ผมแดง เคราแดง ใส่เสื้อตัวนอกสีเขียว ติดกระดุมทองเหลือง
พอยืนนะ ตัวจะสูงสิบนิ้วได้
- เรากำลังพูดถึงมนุษย์จิ๋วเลพรีคอน เหรอ - แม่นแล้ว
โอ้ ผมไม่ยักรู้ว่าพี่ชายคุณเข้าเมืองมา
เอาละ ผมว่าเราควรทำอย่างนี้
เหล้าที่หายไปให้หักจากเงินเดือนผม
คราวหน้าถ้าคุณเห็นเลพรีคอนอีก เราจะบอกแอสเพน
เธอเป็นลูกครึ่งยักษ์ ยักษ์กินเลพรีคอนเป็นอาหารใช่มั้ย
ใช่เลย
บรรยากาศแห่งมนตราล่องลอยในโรงแรมใหญ่ และสายลมแห่งการเปลี่ยนแปลงจะพัดพา
เรื่องราวของเราไปในทิศทางใหม่
คุณคาดหวังอะไรจากโรงแรม...
...ที่สร้างขึ้นโดยคนที่รักนิทานมากอย่างผมล่ะ
ถึงเวลาสำคัญแล้ว สกีตเตอร์
ผมรู้ ผมแค่ไม่อยากให้ เจ้านายใหญ่โดนไฟดูดตาย
แน่นอน
- ซ่อมได้ยัง - ขอลองดูก่อน
โหยวๆ เช็คๆ หนึ่ง สอง ตอบด้วย
ข้างหลังได้ยินมั้ย โว้วๆ
สกีตเตอร์
ผมพูด “แบร์รี่” คุณพูด “น็อตติ้งแฮม”...แบร์รี่
น็อตติ้งแฮม
- แบร์รี่ - น็อตติ้งแฮม
แบร์รี่เขามีน็อตติ้งแฮม น็อตติ้งแฮม น็อตติ้งแฮม
แบร์รี่เขามีน็อตติ้งแฮม หนวดเขาขาวเหมือนหิมะโปรย
ปรบมือต้อนรับผู้จัดการใหญ่ครับ
เอาละ ผมเรียกแขกให้แล้ว ดีใจที่ได้เจอท่านอีก
- เชื้อโรค - เชื้อโรค
สกีตเตอร์ คุณน็อตติ้งแฮมเป็นโรคกลัว... ไม่ใช่กลัว แค่ตระหนัก...
ถึงเชื้อโรคและความอันตราย
หากไม่สะอาด....กลัวน่ะแหละ
คุณอาจคิดถูก วันนี้ผมไม่ได้อาบน้ำ
ใช่ ให้ผมไปดีกว่า
แบร์รี่ น็อตติ้งแฮมครับทุกท่าน
- เขาฉลาด ฉันรักหมอนี่ - สวัสดีครับ
อย่างที่ทราบ ผมมีโรงแรม 23 แห่งจากเบอร์ลินถึงปักกิ่ง
แต่ใครๆ ก็รู้ว่า ซันนี่ วิสต้า น็อตติ้งแฮม คือโรงแรมที่ผมรักที่สุด
อย่างไรก็ตาม นี่คือโรงแรมในศตวรรษที่ 20
เราต้องการสิ่งที่เป็นศตวรรษที่ 21
ดังนั้นเราจึงตัดสินใจปิดกิจการโรงแรมนี้
เพื่อจะสร้างเป็นโรงแรมใหม่ ซันนี่ วิสต้า เมกะ น็อตติ้งแฮม
มันจะเป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดบนเวสต์โคสต์
ฉันไม่เข้าใจ จะอะไรกันนักหนา แค่ตึกใหญ่ๆ หลังหนึ่ง
ไม่ นี่คืออนาคตของธุรกิจโรงแรม
และธีมลับสุดยอดที่จะทำให้คุณตื่นตะลึง
เยี่ยม
ผมมีความภูมิใจ ที่จะประกาศตัวผู้จัดการโรงแรมคนใหม่
เขาเฝ้ารอโอกาสนี้มานานแสนนาน
เราทุกคนรู้ว่าเขาขยัน รู้ว่าเขาฉลาด
รู้ว่าโรงแรมนี้มีความหมายต่อเขาแค่ไหน
โค้งคำนับ คุณเคนดัล ดันแคน
คำนับหน่อย เคนดัล
- บุญรักษา - บู
พูดได้จับใจมากครับท่าน
ดีใจที่คุณมาได้นะ
ดีจริงๆ ที่ได้เจอคุณ
อย่าโดนตัวผม
เยี่ยมเลยค่ะ คุณพ่อ
อ้อ เป็นไง เธอรู้จักไวโอเล็ตลูกสาวฉันเหรอ
รู้จักแต่กิตติศัพท์ครับ
อะไรนะ
ไม่ใช่ว่าเธอมีชื่อเสียงไม่ดีนะ
ผมได้ยินมาตลอดว่าเธอฮ็อต
ไม่ใช่ฮ็อตแบบร้อนแรงนะ
ฮ็อตแบบว่าอบอุ่นหัวใจ
และเธอชอบออกไปเที่ยวสนุก ใช้เวลาในบาร์
กับผู้ชายมากหน้าหลายตา และ...
นั่นคือไวโอเล็ต น็อตติ้งแฮมคนเก่า ก่อนที่เธอจะมาพบฉัน
ตอนนี้ฉันมีหน้าที่ ไม่ให้ลูกหมีน้อยของฉันอยู่ในแสงไฟ
ของไนท์คลับและนักข่าว ใช่มั้ยครับท่าน
ไวโอเล็ตไปเรียนเทนนิสส่วนตัว กับโรเจอร์ เฟดเดอร์เรอร์
- ก็ดีแล้วนี่ - ไปนะคะ
คงต้องบอกว่า...
ผมทำใจลำบากที่จะเห็นโรงแรมนี้ย้ายไปที่อื่น
ฉันหวังว่าเธอจะตามไปทำงานกับเราที่นั่น
เคนดัลอยากสร้างให้โรงแรมใหญ่โต
เธอคงได้เปลี่ยนหลอดไฟเยอะมาก
มีคนโดนตัวฉัน มีน้ำยาฆ่าเชื้อมั้ย
มีครับ ทางนี้ครับ ผมจะหาให้อีก
ไม่ห่วงไม่ได้ เคนดัล
เอาละ ใครที่ปั้นเสร็จแล้ว ให้เอาชิ้นงานไปที่เตาอบปูน
อีกห้านาทีเจ้าของลาน้อยกู้ภัยจะพาลากลับแล้ว
ใครยังไม่ได้ขี่ก็รีบหน่อย
ขอบคุณครับ ครูใหญ่ดูวา
ปาร์ตี้วันนี้ไม่มีครูใหญ่ ฉันเป็นแม่
ไม่มีใครกินเค้กวีทกราสที่ไม่มีกลูเตนเลยนะ
ปัดโธ่ อร่อยนะ อย่าคิดเรื่องกลิ่นก็ใช้ได้แล้ว
เป็นอะไร มีใครตายเหรอ
- อะไรอยู่ในถุง - อ๋อ คุกกี้ช็อคโกแลตชิป
- กิน - กิน
- ช้าๆ หน่อย ช้าๆ - ไง พี่
สกีตเตอร์ ทำไมเธอต้องเอาขยะ ใส่น้ำตาลเคมีมา ทุกครั้งที่มาเยี่ยม
ทุกครั้งที่มาเยี่ยม พี่ไม่ได้ชวนฉันมานี่สี่ปีแล้วนะ
พูดอะไรอย่างนั้น ไม่ถึงสี่ปีย่ะ
ครั้งหลังสุดเธอมากินบาร์บีคิววันชาติ จำได้มั้ยที่ชกหน้าสามีฉันน่ะ
ใช่ นั่นสี่ปีแล้ว ฉันแค่อยากกระตุกกางเกงในเขา
แต่ลิงเขาดันขาดเป็นรู
ฉันรู้ว่ายังไงพี่ก็เลิกกับเขา พี่น่าจะแฮ็ปปี้
เอาละ อย่าก่อหวอด
เด็กๆ เป็นยังไงบ้างกับเรื่องหย่า
สองคนก็จ๋อยๆ อยู่นะ บ็อบบี้เงียบไปเลย
เธอเข้าไปหาหลานๆ สิ พี่จะไปจ่ายค่าจ้างลา
- อะไรเหม็นๆ อยู่ในนี้ - ไม่ฮะ นี่กลิ่นเค้ก
คุณครูทำเค้กขี้ลาให้กินเหรอ
กลิ่นปุ๋ยคอกฉุยเลย
ไงเด็กๆ จำน้าได้มั้ย
น้าสกีตเตอร์
โห ตัวเบิ้มเลยนะ ไม่เจอกันพักเดียว
สุขสันต์วันเกิดนะ บ็อบบี้
ผมแพทริก เธอบ็อบบี้
อ้าว น้าพลาด น้าเอาของขวัญมาให้ สุขสันต์วันเกิด บ็อบบี้
เอาไปเลย น้าเอามาจากโรงแรม
โรงเรียนเป็นไงบ้าง
- สกีตเตอร์ - ว่าไง
ถูกเรียกตัวไปห้องครูใหญ่แล้ว
เอาไปเล่นให้สนุกล่ะ
มาแล้วๆ
แชมพู
แล้วก็สบู่
ไม้แขวนเสื้อกับผ้าขนหนู
อย่าคุยกับเด็กๆ เรื่องโรงเรียนนะ
ทำไมล่ะ ที่โรงเรียนมีอะไร
No comments yet. Be the first to leave one.