نخستین 200 خط.
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ
Το ξέρετε αυτό;
Αυτό είναι το πολύ χοντρό.
Κούνα τον κώλο σου! Δείξε μου τι αξίζεις!
Παιχνιδιάρηδες και προαγωγοί! Εδώ είναι το μέρος για σας!
Αραπάδες, σας το έχω πει! Μην παίζετε μαζί μου!
Είστε απαίσιοι!
Είναι σπουδαία!
Ήταν πολύ άρρωστη.
Κακό κορίτσι!
Μας κάνει 17,50$...
Φίλε, πλήρωσε το ναύλο!
-Είμαι ο Πατήρ Μακφήλυ. -Χαίρομαι που είστε εδώ.
Τέλειωσα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Μα στην ηλικία μου, το πουλί θέλει τρίψιμο για να πετάξει.
Αν γαργαλήσω τη σούφρα μου, πριν αμολήσω το εργαλείο...
Εντάξει, καταλαβαίνω.
Πώς είναι;
Χειροτέρεψε, Πάτερ.
Δεν τρώει, δε μιλάει.
Δε μ’αφήνει ούτε καν να την αγγίξω.
Καμιά φορά πρέπει να τους δίνεις γλυκά.
Πάτερ, η Εκκλησία μ’έστειλε να βοηθήσω... Πατήρ Χάρις.
Θέλετε να δείτε το κορίτσι;
Σε λίγο. Πρώτα πρέπει να ευλογήσω αυτό το σπίτι.
Θλίψη θανάτου και οδύνη κόλασης έπεσαν επάνω μου.
Και τότε κάλεσα το όνομα του Κυρίου.
Βοήθησέ με, Κύριε, να ελευθερώσω αυτόν τον δαίμονα.
Ευχαριστώ, Κύριε, μέγα το έλεός Σου!
Αυτή η φασολάδα!
Χέσ’το αυτό!
-Το είδες αυτό; -Πάτερ, σκεφτείτε το παιδί.
Κάνει παγωνιά.
Ας προσευχηθούμε.
Προστάτη του ανθρώπου, δείξε έλεος για τη δούλη Σου.
Βάλ’το στον κώλο σου, άχρηστο καθίκι του κερατά!
Σιωπή!
Χάρις, μαζί μας είναι η μάνα σου! Θα της αφήσεις μήνυμα;
Μαμά, φύγε από κει, σε παρακαλώ!
-Δεν έχεις πλάκα. -Εργάζομαι.
Θα τα ξαναπούμε!
Πανάγιε Κύριε, Παντοδύναμε Πατέρα...
αιώνιε Θεέ και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού...
και μπαμπά του μωρού της Παρθένας Μαρίας...
που έστειλες τον τύραννο στις φλόγες της κόλασης...
που έστειλες τον γιο Σου στον κόσμο να παίξει ξύλο...
που έδιωξες όλα τα καθίκια απ’τις σαπουνόπερες...
Γάμησέ με! Γάμησέ με!
Πάτερ, αυτό δεν είναι μέσα στο τελετουργικό.
Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου...
Εδώ, Πάτερ... Όλα εντάξει...
Τα όπλα σου είναι άχρηστα εναντίον μου.
Ας προσευχηθούμε.
Πάτερ ημών ο εν τους ουρανοίς...
Σταμάτα!
Η μάνα σου παίρνει πίπες στην κόλαση!
Πάρε πίπα αυτό!
Μετά ένα χρόνο...
ΑΝ ΠΑΣ ΜΕ ΜΑΥΡΟ, ΠΟΤΕ ΔΕ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΠΙΣΩ
-Πέρασες την τάξη, Σόρτυ; -Το ελπίζω, Σίντυ.
Χρειάζομαι κάπου να μείνω. Η μαμά με πέταξε έξω.
Αλλά έμαθα κάτι πολύ σημαντικό στο κολέγιο.
Την αξία των βιβλίων... Πραγματικά... Κοίτα αυτό...
Τζάμπα χαρτί.
Εσύ γουστάρεις το κολέγιο;
Καλό είναι...
Αλλά καμιά φορά νιώθω πολύ άσχετη εκεί μέσα.
Όλοι είναι τόσο στυλάτοι, εγώ όχι.
Έλα τώρα, Σίντυ... Δεν είσαι τόσο χάλια.
Χρειάζεσαι μόνο λίγο στυλ... Κι ίσως νέα εργαλεία.
-Εργαλεία; -Ναι, ρούχα δηλαδή.
Έλα, θα σε φτιάξουμε αμέσως.
Πρώτα απ’όλα, μην κάθεσαι έτσι.
Κάθισε ωραία. Με άνεση. Δείξε αξιοπρέπεια.
Και τώρα κάνεις έτσι...
Σήκω τώρα να σου δείξω μερικές κινήσεις.
Δεξιά, αριστερά! Δεξιά, αριστερά!
Δεξιά, αριστερά, δεξιά, κλωτσιά!
Και λίγη μαγκιά. Λες, «Πολύ στενό το τζάκετ σου, μεγάλε!»
Ναι, κάπως έτσι. Τώρα ρίχ’τα όλα μαζί.
Αυτό είναι, φιλάρα!
Ακόμα δεν είστε έτοιμοι;
Ηρέμησε, φίλε. Θα είμαστε στην ώρα μας εκεί, εντάξει;
Τι λέτε, μάγκες; Μέσα ή έξω;
-Έξω, μεγάλε! -Αυτό λέω κι εγώ.
Γλεντάγατε όλη νύχτα, καθίκια.
Ήταν το κάτι άλλο. Και ήπια τ’άντερά μου.
Ένα βαρέλι, μόνος. Ξύπνησα γυμνός σε σκάφη με παγάκια.
-Ρέυ, έχεις τατουάζ! -Και τι λέει;
-Έχεις κι εσύ τατουάζ. -Αλήθεια; Και τι λέει;
«Με γάμησε»
Ο Ρέυ με γάμησε!
-Ξεβρακώματα! -Θα πάθω καμιά μόλυνση!
Σκίζει το τζάκετ σου!
Πρόσεχε. Νωρίτερα έκλεψαν το τζάκετ μιας κοπέλας.
Μερικοί άνθρωποι είναι πολύ κάφροι.
-Τι μάθημα έχουμε μετά; -Ψυχολογία.
-Κι εγώ. 101 ; -Στην αίθουσα 302 στις 10:00;
Έχω πνευματιστικές δυνάμεις. Θυμίστε μου να παίξω λόττο.
Στύλος ανάμεσά σας. Κακή τύχη, λέει το πνεύμα μου.
-Σοβαρά τα πιστεύεις αυτά; -Ναι, πάρα πολύ.
Αυτοί είναι όλοι οι υποψήφιοι;
Επάνω έβαλα όσους είχαν σχεδόν θανάσιμες εμπειρίες.
Καμιά σεξουάλα;
Σίγουρα θα γνωρίζετε, κ.καθηγητά...
στατιστικά, όσοι βρέθηκαν κοντά στο θάνατο...
είναι πιο κατάλληλοι για «παρά φύσιν» έρευνα...
γι’αυτό, φυσικά, φρόντισα να έχουν ιδιαίτερη μεταχείριση.
Σωστή σκέψη, Ντουάιτ. Είναι εύκολες οι ψυχικά λαβωμένες.
-Τη γουστάρω αυτήν. -Είναι η Σίντυ Κάμπελ.
Εγκαταλειμμένη προσωπικότητα. Συγκρατημένη αλλά πρόθυμη.
-Κι αυτός; -Είναι ο Ρέυ Γουίλκινς.
Δεν τον «διάβασα» καλά, αλλά ήταν πρόθυμος να με γνωρίσει.
Τι είναι αυτό;
Μια εικόνα που έστειλε μετά τη συνέντευξη.
Πού βρήκες αυτά τα παιδιά;
Είναι οι επιζήσαντες απ’τη σφαγή στο Στήβενστον.
Καταπληκτικό!
Οι νέοι αυτοί είναι ο καταλύτης που χρειαζόμαστε...
για να ξυπνήσουμε τα στοιχειά του Σπιτιού της Κόλασης.
Και πώς θα τους πάμε εκεί πάνω;
Θα τους πούμε ότι μέρος του μαθήματος, ότι...
συμμετέχουν σε μια μελέτη ανωμαλιών του ύπνου.
Θα γράψουμε ιστορία!
Η πρώτη αδιάψευστη καταγραφή στοιχείων...
της μετά θάνατον ζωής.
Καλωσήρθατε όλοι... Είμαι ο καθηγητής Όλντμαν.
Επιλεγήκατε προσεκτικά γι’αυτό το μάθημα...
και θα βαθμολογηθείτε με άριστα μετά την περάτωση.
Η φετινή μελέτη είναι για την αϋπνία.
Μαζί, για ένα διήμερο, σ’ένα ελεγχόμενο περιβάλλον...
θα μελετήσουμε τις διάφορες ανωμαλίες στον ύπνου.
-Θα σας μοιράσω οδηγίες... -Θα το κάνω εγώ.
Αφήστε με να το κάνω! Μπορώ να το κάνω εγώ!
Να είστε όλοι εκεί απόψε το αργότερο μέχρι τις 6.
Θα μείνουμε ως τη Δευτέρα. Θα σας δω όλους το βράδυ.
Έχασες το βιβλίο σου εκεί.
-Είμαι η Σίντυ. -Είμαι ο Μπάντυ.
Φαίνεται ότι θα περάσουμε μαζί το Σαββατοκύριακο.
Θες να βρεθούμε και να μελετήσουμε, γενικώς;
Χαζό αυτό που είπα.
Μπάντυ, δείχνεις ότι είσαι πολύ καλό παιδί, αλλά...
μόλις διέκοψα μια κακή σχέση...
και δεν είμαι εντελώς έτοιμη για κάποιο φλερτ.
Αλλά ίσως μπορούμε να γίνουμε φίλοι.
Θα ιδωθούμε αργότερα, φίλε.
Θα σε μυρίσω αργότερα.
Όλες τις ωραίες στιγμές πού ζήσαμε μαζί...
καθώς αλλάζουν οι ζωές μας, ό,τι κι αν γίνει...
φίλοι θα είμαστε για πάντα.
Θα το βουλώσεις για να μ’αφήσεις να τραγουδήσω;
Μικρούλη, μια χαρά είσαι!
Μικρό είναι το μάτι σου! Την έχω μεγάλη, κυρά μου!
Έχεις δει πουλί με τόσο μεγάλο πουλί;
Σου πέφτει πολύ, μωρό μου;
Τότε φύγε, τσαχπινοκώλα! Έλα όταν θες γνήσιο έρωτα!
Άτιμη ανάφτρα!
Συγνώμη, παιδί μου. Σε τρόμαξα;
Λυπάμαι...Τρόμαξες;
Εντάξει, θα σου τραγουδήσω.
Καλύτερα;
Είμαι με την ομάδα του κ.Όλντμαν.
Είμαι ο Χάνσον. Είμαι ο επιστάτης.
-Το όνομά σου, γλυκιά μου; -Σίντυ.
Η ομοιότητα είναι καταπληκτική.
Τα ίδια λεπτά ζυγωματικά, τα ίδια χείλη.
Τα ίδια μάτια... Και τα μαλλιά σου...
Έχεις την ίδια μύτη.
Να σου δείξω το δωμάτιό σου;
Βαρύ αυτό...Θα χρησιμοποιήσω το δυνατό μου χέρι.
Έχεις τις κιλότες... Κοίτα όλα όσα έχεις εδώ μέσα...
Και την οδοντόβουρτσά σου. Θα τη χρειαστείς αργότερα.
Ξεκινάμε. Ακολούθησέ με. Πρόσεχε τον πισινό μου.
Εδώ είμαστε.
-Μένεις εδώ μόνος σου; -Ναι.
Το νοικιάζαμε, μα κανείς δεν ήθελε να μείνει πάρα πολύ.
Η Μητέρα Κέην.
Και ο Αφέντης Κέην.
-Αυτός ποιος είναι; -Ο Μεγάλος Μπαμπάς Κέην.
Νόστιμος.
Ήταν το αγαπημένο παιχνίδι του αφέντη.
Δεν ξέρω τι ήθελε εδώ.
Καμιά φορά λες κι έχουν δική τους βούληση τα παιχνίδια!
Όχι σ’αυτό το δωμάτιο, καλή μου.
Ήταν το δωμάτιο της ερωμένης του αφέντη.
Ναι, ήταν λίγο καυλιάρης.
Εδώ θα μείνεις.
Το δωμάτιο ανήκε στον μεγάλο έρωτα της ζωής του...
στη γυναίκα του, την Κάρολαϊν.
Θα σου δείξω. Πρόσεξε, περνάει ο πισινός μου.
Πρόσεξε. Κάνε χώρο για το κωλί μου.
Πανέμορφο!
Ευχαριστώ. Κάνω γυμναστική. Κάθε πρωί, ασκήσεις κώλου.
Σφίξιμο και χαλάρωμα.
Η Κάρολαϊν ήταν πανέμορφη μ’ αυτοί. Πάντα ήταν υπέροχη.
Δεχόταν αριστοκράτες, αλλά και κοινούς θνητούς.
Μέχρι και τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.
Μη φοβάσαι, παιδί μου. Είναι ο κ. Κιτλς.
Ο αγαπημένος του Αφέντη.
Πολλές γενιές στην οικογένεια.
No comments yet. Be the first to leave one.