The Guilty

„PRAWDA WAS WYZWOLI” - J 8,32

Wiadomości z Kalifornii.

Pożary objęły obszar Los Angeles.

- Prezydent ogłosił… - Służby ratownicze.

- Wszystko się pali. - Co konkretnie?

W powietrzu czuć chemikalia. Unosi się warstwa dymu.

Zaczął strzelać.

Kurwa, przyjedziecie tu wreszcie?

Służby ratownicze…

Drzewa się palą.

Może się pani ewakuować?

Ktoś ukradł mi auto. W foteliku była moja trzymiesięczna córka!

Muszę wydostać stąd dzieci.

Cholerne pożary.

Nie da się oddychać.

Pomóżcie.

- CPR, operator 625. - Pomóżcie.

- Proszę podać adres. - Pomóżcie mi.

- W porządku. Czy to Dru Nashe? - Tak.

Briarwood 1304?

Nie.

- To gdzie pan jest? - Ciemno tu. Nie mogę oddychać.

- Powiedz, gdzie jesteś. - Za chuja.

- Widzę, że w Pacoima. - Kurwa.

- Co zażyłeś, Dru? - Co?

Brałeś narkotyki?

- Tak. - Kiepski pomysł. Co zażyłeś?

- Speed. - Igła czy lufka?

- Weź oddech i odpowiedz. - Nie mogę oddychać. Pietram się, kurwa.

Rozumiem, ale sam sobie zawiniłeś.

- Dru? - Tak. Wyślij jebaną karetkę.

Podaj adres. Wyślę karetkę i radiowóz.

Nie! Kurwa! Nie!

NUMER NIEZNANY

- Kurwa! - Dru?

Tu Joe.

Masz czas odpowiedzieć na parę pytań przed jutrem?

- Kto mówi? - To tylko parę pytań.

- Pytałem, kto mówi. - Katherine Harbor.

Dziennikarka?

Chyba mówiłam. Z Los Angeles Times.

Jesteś zajęty? Zadzwonię później.

Powinna się pani przedstawić, a nie zaczynać od pytań.

- Chcę poznać twoją wersję. - Skąd pani ma ten numer?

- Opisuję twoją sprawę… - Skąd pani ma ten numer?

- Bez komentarza. - Baylor.

Żadnych telefonów. Mówiłam już.

Na tym polega ta robota.

Halo. Przepraszam. Już. Co się stało?

- CPR. Operator numer 625. - Mój pies…

- Proszę podać adres. - Straż pożarna?

Nie, tu CPR. Połączę panią. Proszę czekać.

- Widzę płomienie na wzgórzu. - Rozumiem.

Chwileczkę. Połączę panią.

Proszę podać adres.

CPR. Operator numer 625. Proszę podać adres.

Matthew Fontenot. Znajomy gubernatora.

Jestem tu służbowo. Ktoś mnie okradł.

W porządku. Proszę podać nazwisko.

- Fontenot. Matthew Fontenot. - Proszę przeliterować.

F-O-N-T-E-N-O-T.

- Gdzie pan jest? - W aucie. Ruszcie się!

- Jest pan w centrum? - Chyba. Jestem tu służbowo.

Rozumiem. Gdzie pan jest?

Gościu, nie masz tego na ekranie?

- Nie mam dokładnej lokalizacji. - Ślij policję, kurwa!

Najpierw adres. Proszę wysiąść i podać nazwę ulicy lub budynku.

Mówię, że mnie obrabowali.

- Nie wysiadam! - Co się stało?

Co do…

Laska wyciągnęła nóż i zwinęła mi portfel i laptop.

Wszystko na nim mam.

- To się stało przed chwilą? - Tak.

- Na ulicy? - Nie.

- W aucie, przecież mówię. - Jak wsiadła do auta?

To… Co za różnica?

Słucham?

Wskoczyła do środka.

- „Wskoczyła”. - Spierdalaj!

Oddawaj mi laptopa.

- Widzi pan budynek Wells Fargo? - Rozmawiam z policją.

- Halo? - Tak, tuż obok.

Jest pan na Bunker Hill w Financial District.

- Proszę podać rejestrację. - Nie znam. To wynajęte auto.

- Ma drzwi? - Oszaleję, kurwa.

Samochód? Tak, ma drzwi.

To proszę je otworzyć, wysiąść i podać numer rejestracyjny.

Mówiłem, że nie wysiądę.

Znajdzie pan numer w dokumentacji w schowku.

Jak długo to potrwa?

Nie powinniście, kurwa, chronić obywateli?

Chryste. Gdzie to znajdę?

Dobra, mam.

„2DTN35S”.

- Marka i model? - Niebieskie BMW, seria 7.

Rysopis kobiety.

Młoda, wysoka, ciemna skóra,

różowe włosy, na szpilkach.

- Rasa? - Meksykanka. Latynoska.

Jakieś inne szczegóły?

Miała bujne kształty. No wiesz…

Proszę czekać. Łączę z dyspozytorem.

Adres. Świetnie, dziękuję.

LAPD, Biuro Łączności. Sierżant Miller.

Oficer Baylor. Rabunek na Bunker Hill.

- Podejrzana ma broń… - Baylor!

- Ale numer! Tu Bill. - Chwila. Sierżant?

Cotygodniowa rotacja kierownictwa.

- Serio? - Tak.

Dali pana na dyspozytornię?

Inicjatywa równościowa. Każdy sierżant obsługuje centralę dwa razy w miesiącu.

Dobre wykorzystanie zasobów.

Geniusze polityczni, którzy myślą, że znają się na naszej robocie.

Ta fucha to jakaś chujnia.

Serio? Jak dla mnie bomba.

Jutro wracasz na ulicę.

Wreszcie.

Dobra, dawaj. Co tam masz?

Matthew Fontenot, obrobiła go prostytutka na Bunker Hill.

- Latynoska, różowe włosy. - Miodzik.

Tablice: Kalifornia 2-D-T-N-3-5-S.

Zrozumiałem. Zaraz kogoś poślemy.

Niech sobie troszkę poczeka.

Miodzik.

Słyszałem o akcji w Harbor w zeszłym tygodniu.

Tak, grubsza afera. Jakieś 13 kilo.

- Stosik AK? - Tak, zdybaliśmy.

- Był wydział narkotykowy? - Jasne.

Chayney i Hunt. Ściągnęli SWAT.

Ekstra.

Rick się trzyma?

Tak.

Czemu by nie miał?

Tak tylko pytam.

- Ma się dobrze. - Dobra.

Wysyłam jednostkę. Na razie.

- Na razie. - Cześć.

CPR, operatorka numer 125. Proszę podać adres.

- Jak wyglądał? - Halo?

- Już jestem. - Chryste, wreszcie!

Mam żonę, stary.

Wybuchowa, silna babka.

Nic nie wie. Jestem w delegacji.

- Policja jest w drodze. - No i…

Proszę spokojnie czekać na policję.

Nie. Nóż przyklejony taśmą do trzonka miotły to nie…

Tak, za pięć minut.

Jest pan tam jeszcze?

Gdzie pan jest?

Proszę podać adres.

Widzi pan nazwę ulicy?

Dobrze. A skrzyżowanie?

Skrzyżowanie.

Widział pan tamten samochód?

Kolor?

Dokąd pojechał?

Ulica Slauson. Dobrze.

Proszę zaczekać.

CPR, oficer numer 136. Czym mogę służyć?

Proszę się położyć i zaczekać.

- Mogę wyjść na moment? - Tak.

Hej, tu Jess. Wiesz, co robić. Zostaw wiadomość.

Wiem, że nie powinienem…

Paige śpi? Chciałbym powiedzieć jej dobranoc.

Byłbym bardzo wdzięczny.

Pa.

Telefon! Chryste.

CPR, operator numer 625. Proszę podać adres.

CPR. Proszę podać adres.

Halo? Emily?

- Cześć, kochanie. - To numer alarmowy.

- Tak. - Potrzebujesz pomocy?

- Tak. - No dobrze.

Jesteś na Regis Street 5800, mieszkanie 6?

- Nie bój się. - Piłaś coś?

- Nie. - Po co dzwonisz?

- Chcę tylko porozmawiać. - Rozłączam się.

Zaraz wracam, kochanie.

- No już. Dobra. - Kto to?

- Tak, rozumiem. - Ktoś jest z tobą?

- Dobra, wystarczy. - Emily?

Ten ktoś wie, że dzwonisz do nas?

- Nie. - A do kogo?

Tak, skarbie.

- Do dziecka? - Tak.

Emily, odpowiadaj tylko „tak” albo „nie”.

Znasz tego mężczyznę?

Ma broń?

Emily, czy ten ktoś jest uzbrojony?

Nie wiem.

Zostałaś uprowadzona?

Tak.

Rozumiem.

Zachowaj spokój. Spróbuję cię namierzyć.

Widzę, że jesteś tuż za granicami miasta.

Zachowaj spokój. Udawaj dalej, że mówisz do dziecka.

Mów jak do dziecka.

Mamusia zaraz wróci, skarbie.

Dobrze. Jesteś na autostradzie?

- Tak. - I-10?