Sleepers

Þetta er sönn saga um vináttu sem á sér engin takmörk.

Þetta er saga mín og þeirra þriggja manna sem voru mínir bestu vinir.

Tveir þeirra voru morðingjar sem lifðu ekki að verða þrítugir.

Sá þriðji er fyrrum lögmaður sem þarf að lifa við sársaukafulla fortíðina.

Of hræddur við að sleppa takinu en horfist þó aldrei í augu við hana.

Ég er sá eini sem get talað fyrir þá, og þau börn sem við vorum eitt sinn.

HELL'S KITCHEN SUMARIÐ 1966

Við fjórir vorum óaðskiljanlegir,

glaðir og sáttir við að búa í afmörkuðum heimi Hell's Kitchen.

Stræti Vestur-Manhattan voru okkar einkaleikvellir,

steinsteypuveldi þar sem við litum á okkur sem drottnara.

Í Hell's Kitchen bjó samtíningur frá ýmsum stöðum,

Írlandi, Ítalíu, Puerto Rico ásamt verkamönnum frá Austur-Evrópu.

Þetta voru hörkutól sem lifðu erfiðu lífi.

Við bjuggum í samliggjandi íbúðum í rauðum múrsteinshúsum.

Fáar mæður unnu úti og allar voru í vandræðum með eiginmenn sína.

Steinhaltu kjafti!

Ég hef grafið eina eiginkonu, og get grafið aðra.

Heimilisofbeldi var helsta tómstundaiðjan í Hell's Kitchen

en þrátt fyrir það skildu hjón nánast aldrei.

Vilji kirkjunnar réði.

Til að hjónaband gæti tekið enda þurfti einhver að deyja.

En í þessum harða heimi

vorum við krakkarnir svo öruggir í Hell's Kitchen

að fá hverfi stóðust því snúning.

Glæpir gegn fólki sem bjó í hverfinu voru ekki liðnir.

Ef þeir áttu sér stað, var refsingin hörð

og stundum endanleg.

Fíkniefnasali úr nálægu hverfi

fór að selja heróín í Hell's Kitchen.

Einn skammtur varð 12 ára syni Puerto Rico-búa að bana.

Það var síðasti skammturinn sem fíkniefnasalinn seldi.

Hell's Kitchen var staður sakleysis, undir stjórn spillingar.

Við vinirnir vörðum miklum tíma í Holy Angels-kirkjunni.

Við vorum altarisdrengir.

Við vildum allir vinna við jarðarfarir því fyrir þær fékk hver þrjá dali.

Jafnvel meira ef maður var nægilega alvarlegur á svip.

Við fjórir áttum í virkri samkeppni

um að finna upp á besta og djarfasta hrekknum.

Snemma í september

fann ég smellu sem nunnurnar höfðu týnt í skólanum

og vissi að það var mitt tækifæri til upphefðar.

Í kirkjunni var hún notuð til að stúlkurnar

vissu hvenær þær áttu að standa, sitja eða krjúpa á kné

eftir því hversu oft smellunni var smellt.

Í mínum höndum gat hún valdið glundroða.

Þið verðið verndarar friðarins, þið verðið hermenn Krists,

og þið munuð hljóta náð Heilags anda.

Þetta verður stórkostlegur dagur og foreldrar ykkar verða stoltir.

Þegar þið voruð skírð gáfu guðforeldrar ykkar loforð fyrir ykkur.

Nú er komið að ykkur að efna þessi loforð.

Láttu mig fá smelluna.

- Hvaða smellu? - Núna.

Rísið upp.

Við skulum biðja.

Það er svo auðvelt að hrekkja nunnurnar.

Við John vorum meira í kirkjunni en hinir.

Við vorum þeir einu af hópnum sem íhuguðum að gerast prestar.

Valdið sem presturinn hafði vakti áhuga okkar.

Leyniveröld svika og blekkinga opnaðist,

þar sem fólk játaði syndir sínar og misgjörðir.

Skriftir voru betri en nokkur bók sem við náðum í

eða nokkur kvikmynd því syndirnar voru raunverulegar,

framdar af fólki sem við þekktum.

Að vera hluti af slíku var mikil freisting.

Ef það kemst upp um okkur verðum við brenndir.

Hvað ef okkar mæður eru þarna?

Hvað ef við heyrum þeirra játningar?

Eða eitthvað ennþá verra?

Eins og hvað?

Til dæmis morð. Hvað nú ef einhver játar á sig morð?

Vertu rólegur. Við þurfum bara að halla okkur aftur, hlusta og hlæja ekki.

Örfáum sekúndum síðar kemur einhver í klefann.

Ég sef hjá giftum karlmönnum.

Karlmönnum sem eiga fjölskyldu.

Á hverjum morgni sver ég að það sé í síðasta sinn, en það er það aldrei.

Og?

Ég er vanfær.

Og faðirinn?

Gæti verið hver sem er.

Hvað ætlarðu að gera?

Ég veit hvað þú vilt að ég geri.

Og ég veit hvað ég ætti að gera.

En ég veit ekki hvað ég geri.

Ég verð að fara.

Ég þakka ykkur fyrir að hlusta, drengir. Ég met það mikils.

Ég veit að þið látið þetta ekki fara lengra.

Hún vissi það.

Já, hún vissi það.

Af hverju heldurðu að hún hafi sagt okkur allt þetta?

Ég veit það ekki. Sennilega þurfti hún að tala við einhvern.

Séra Robert Carillo var sonur hafnarverkamanns

og leið jafn vel inni á krá

og við altarið að messa yfir fjöldanum.

Hann hafði fengist við smáglæpi áður en hann fann köllun sína.

Hann var vinur. Það vildi bara til að hann var prestur.

Hvernig geturðu látið í þig svona rusl?

Láttu ekki svona, faðir. Þetta er betra en að reykja og ódýrara.

Kannski það. Hefurðu annars heyrt eitthvað?

Ekki neitt.

Ég heyrði að þú hefðir áhuga á að gerast prestur.

Hver sagði það?

Ég heyrði að þú kynnir vel við þig í skriftastólnum.

Ég veit ekki um hvað þú ert að tala.

Er það ekki?

Kannski hef ég fengið rangar upplýsingar.

Ég myndi segja það.

Við sjáumst í kvöld.

Hvað stendur til í kvöld?

Ég þarf að sendast með bækur og tímarit

til eldri borgara og fatlaðra í hverfinu.

- Móðir þín sagði þig fúsan til að hjálpa. - Ég trúi því.

Shakes, ég vil ekki að þú komir þér í nein vandræði.

Þú veist að ég lendi aldrei í slíku.

Það er það eina sem ég óska þér og vinum þínum.

- Það eina? - Ekkert annað. Ég sver.

Prestur ætti ekki að sverja.

Og krakkar ættu ekki að hlusta á skriftir annarra.

- Við sjáumst í kvöld. - Allt í lagi, sjáumst.

Michael var sá reyndasti okkar þegar kom að kynlífi,

enda búinn að kyssa stelpu oftar en einu sinni.

En hans sanna ást var Carol Martinez.

Hálfur Puerto Rico-búi og hálfur Íri,

alin upp af föður sínum þar sem móðir hennar lést við barnsburð.

Carol hélt sig út af fyrir sig en henni leið alltaf vel með okkur.

Við gátum alltaf treyst á að hún myndi standa vörð þegar ísdansararnir komu.

Á meðan mannfjöldinn beið fyrir utan Madison Square Garden,

góndum við gegnum gat á vegg

og virtum fyrir okkur fjölda af nærri nöktum konum

að koma sér í skautabúningana.

Svona hlýtur himnaríki að vera.

Guð minn.

- Carol, viltu kíkja? - Eins og ég hafi ekki séð þetta áður.

Þú ert svo heppin.

Hún er svo falleg

að ég gæti dáið núna og það væri allt í lagi.

Þegar við vinirnir vorum ungir

réði maður sem kallaður var King Benny öllu í Hell's Kitchen.

Á yngri árum var hann leigumorðingi fyrir Lucky Luciano.

Lucky Luciano gerði margt gott fyrir þetta land í seinna stríði.

En þið getið ekki lesið um það í einhverri andskotans sögubók.

Það var talað um að King Benny hefði drepið Mad Dog Coll,

fíflið á 23. stræti. Hann smyglaði inn spíra með Dutch Schultz

og rak nokkra næturklúbba með Tough Tony Anastasia.

Ég var 14 ára þegar ég heyrði hann fyrst nefndan.

Það var sagt að hann hefði verið hálfgerður aumingi á yngri árum.

Hann var alltaf laminn sundur og saman í slagsmálum.

Svo gerðist það dag nokkurn, Guð veit hvers vegna,

að einhver írskur gaur, svona 25 ára,

hrindir King Benny niður tröppur.

King Benny brýtur allar framtennurnar. Vitið þið hvað hann gerir?

Hann bíður.

Hann bíður átta ár með að hefna sín á þessum aula.

Hann gengur inn í almenningsbaðhús.

Gaurinn er að slappa af í baðinu.

King Benny tekur út úr sér framtennurnar, leggur þær á vaskinn.

Svo lítur hann á gaurinn og segir:

"Þegar ég lít í spegil, sé ég andlit þitt."

Svo dregur hann fram byssu

og skýtur gaurinn tvisvar í hvorn fótinn.

Svo segir hann við hann:

"Nú munt þú sjá andlit mitt þegar þú ferð í bað."

Enginn amaðist út í Benny eftir þetta.

Hefnd.

Má ég tala við þig eitt augnablik?

Mig langar að vinna fyrir þig. Aðstoða þig við það sem þú vilt.

- Ert þú ekki sonur slátrarans? - Jú.

- Hvers konar vinnu ertu að leita að? - Bara einhverri, skiptir ekki máli.

Skiptir það ekki máli?

Allir segja að þetta sé staðurinn til að finna vinnu.

Hverjir eru allir?

- Fólk úr nágrenninu. - Nú já.

Má ég spyrja, hvað í andskotanum veit þetta fólk?

Það veit að þú getur reddað vinnu.

Afsakaðu að ég sóaði tíma þínum.

Bíddu.

Hvað?

Komdu aftur á morgun ef þú vilt vinnu.

- Hvenær á morgun? - Hvenær sem er.

- Verður þú hérna? - Ég er alltaf hérna.

Fyrsta vinnan fyrir King Benny gaf 25 dali í aðra hönd

og tók aðeins 40 mínútur á viku.

Í dimmu klúbbherbergi afhenti náungi mér krumpaðan pappírspoka

og sendi mig með hann á aðra af lögreglustöðvunum í hverfinu.

Þetta var frábær leið til að borga mútufé.

Komdu hérna.

Við skulum sjá hvað þú ert með í pokanum.

Þið eruð geggjaðir. Vitið þið hvern þið rænið?

Já, og erum að skíta á okkur af hræðslu.

Láttu mig fá helvítis pokann.

- Hvað eruð þið að gera? Svarið mér! - Rólegur.

Þeir hirtu af mér peningana.

Tókuð þið peningana af drengnum?

- Peningarnir eru í pokanum. - Látið mig fá hann.

- Farðu til fjandans! - Nú já?

- Ertu enn á sömu skoðun? - Allt í lagi, slakaðu á.

Þú ert ekki lengur svo góður með þig. Þessi gerir þig heimskan.

Láttu mig fá pokann.

- Farðu, strákur. - Hvað með þá?

- Er þér ekki sama? - Jú.