House of Flying Daggers (Shi mian mai fu / 十面埋伏) (十面埋伏)

จีน เมื่อคริสต์ศักราช 859 หลังเจริญรุ่งเรืองนาน 241 ปี

ราชวงศ์ถัง ถึงการเสื่อมถอย เกิดการฉ้อราษฎร์บังหลวงขึ้น

ฮ่องเต้ ไร้สามารถไม่สนใจออกว่าราชการ ความไม่สงบเกิดขึ้นทั่วเมือง

จากหมู่บ้านหนึ่ง สู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง ขบวนการใต้ดินหนึ่งจึงก่อตั้งขึ้น

นาม "บ้านมีดบิน" มีฐานที่มั่นอยู่ในมณฑลเฟิงเถียน

ใกล้กับเมืองหลวง บ้านมีดบินเคลื่อนไหวในเงามืด

ออกปล้นคนรวย ช่วยเหลือคนยาก

เป็นที่แซ่ซ้องสรรเสริญของทวยราษฎร์

ในเวลาเดียวกัน มือปราบประจำมณฑล ก็ออกตามล่า

และหาทางกำจัดบ้านมีดบิน ให้สิ้นซาก

มือปราบหลิว มือปราบจิน พวกเราจะออกไปลาดตระเวนกัน ครับ

เฮ้อ... งานยุ่งอีกแล้วสิเรา

ทางการให้เวลาเรา 10 วัน เพื่อติดตามจับตัวเจ้าบ้านคนใหม่

อะไรกัน กว่าจะเล็ดรอดเข้าไปลอบสังหาร เจ้าบ้านคนใหม่ได้สำเร็จน่ะ

ใช้เวลาเกือบ 3 เดือนนะ

10 วันเนี่ย มันจะไม่ยากไปหน่อยเหรอ

ได้ยินว่ามีนางรำเพิ่งมาใหม่ ที่สำนักโคมเขียว เจ้ารู้รึไม่

- รู้แล้ว - ที่นั่นมีใครรู้จักเจ้าบ้างรึเปล่าล่ะ

- ไม่ ข้ายังไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน - ดี คราวนี้เป็นโอกาสของเจ้าแล้ว

มีข่าวอะไร

เราสงสัยว่า นางรำคนนึง จะเป็นสมาชิก สำนักมีดบิน

ได้ ข้าจะไปสืบให้

อ้าว ดี ดึงซิ ดึงแรง ๆ หน่อย ดึงแรง ๆ หน่อย

นั่น ๆ ๆ ๆ แบบนั้นแหละ แบบนั้น

ดี ดีมาก... ออกแรงหน่อยสิ

อ่ะ เอาสิ

นี่แน่ะ

เอาละ เอาละ พอแล้ว เบื่อแล้ว

- แม่เล้า...แม่เล้า - มาแล้ว

- มีอะไรให้รับใช้คะนายท่าน - ได้ยินว่ามีสาวงามมาใหม่ไม่ใช่เหรอ

แหม ท่านเนี่ยรู้ไปหมดเลยนะคะ

- สวยมั้ยล่ะ - ต้องสวยอยู่แล้ว

งั้นไปพานางมาให้ข้ายลโฉมหน่อยสิ

อ่ะ...

มีเรื่องนึง ที่ต้องบอกท่านก่อน

- อะไรเล่า - นางเป็นคนตาบอด

ตาบอดเหรอ งั้นนางก็ต้องพิเศษมาก ๆ

ชักอยากจะรู้จักนางแล้วสิ

เออ... ได้ยินว่าเจ้าตาบอด เจ้าบอดได้ยังไงกัน

ตั้งแต่กำเนิด

มองไม่เห็นอะไรเลย แล้วมาทำไมที่นี่

ไม่มีใครห้ามคนตาบอดทำงานที่นี่

ก็ถูกอยู่นะ เออ... เจ้าชื่ออะไร

- เสี่ยวเม่ย - เสี่ยวเม่ยเหรอ

ไม้งามทุกนางในบ้านโคมเขียว ล้วนมีชื่อเป็นไม้งาม

เหตุไฉนชื่อของเจ้าจึงดูเรียบง่ายนัก

เสี่ยวเม่ยไม่จำเป็นต้องแก่งแย่ง กับสาว ๆ ทั่วไปหรอก คุณชาย

หมายความว่ายังไงกันแน่

ไม้งามที่นี่ ไม่ควรได้รับการเรียกขานว่าไม้งาม

ไม้งามที่แท้ย่อมผลิบานอยู่กลางป่า

คมดี

หากเจ้าทำให้ข้ามีความสุข ข้าจะพาเจ้ากลับไปผลิบานกลางป่าใหญ่

เจ้ามีความสามารถด้านใด มากที่สุด

- รำ - เข้ามาใกล้ ๆ

นี่เจ้าไม่รู้กฎเลยรึยังไงกันน่ะ

ความงามหาใดเปรียบในตอนเหนือ

นางคือหนึ่งในหล้า

เพียงหนึ่งครั้งที่เหลียวมอง

เมืองทั้งเมืองแทบสลาย

หากเหลียวมองเป็นคราวที่สอง

หนึ่งชนชาติอาจต้องพลี

ไม่มีชาติใด เมืองใด

เสมอเหมือนความงาม... ของนาง

- ท่านคะ สงบใจหน่อยค่ะ - ไปให้พ้นน่ะ

- อย่ามายุ่ง ไปให้พ้น - ท่านคะ เกิดอะไรขึ้น

ให้ข้าอธิบายก่อน นี่นางยังเด็กอยู่ ไม่รู้ประสีประสา

- อภัยให้นางด้วย พานางออกไปซิ - ท่านคะ

- ไปซิ - ไปให้พ้น

- หยุดนะ - หา...

ท่านมือปราบคะ

- เขาคือมือปราบประจำมณฑลนี้ค่ะ - ช่างมือปราบปะไรเล่า

- ไปให้พ้นเลย อย่ายุ่งได้มั้ย - บัดซบสิ้นดี จับมัน

ปล่อยข้านะ ปล่อยข้า ปล่อยข้าสิ

เจ้าเป็นใครกันน่ะ

กล้าดียังไงกัน ข้าก็มือปราบเหมือนกันนะ

เมามายแถมประพฤติตัวเยี่ยงสุนัข ไม่สมกับเป็นมือปราบ

จับตัวไปทั้งสองคน

ปล่อยข้านะ ปล่อยข้าสิ ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ ปล่อยข้า

- โธ่เว้ย... - ท่านคะ โปรดละเว้นนางด้วยเถอะค่ะ

ชายคนนั้น เมามายไร้สติ ไม่ใช่ความผิดของนางเลยสักนิดเดียว

ได้โปรดอย่าจับนางไปเลยค่ะ เราเพิ่งเปิดกิจการเองนะคะ

- ข้าต้องอาศัยนางเรียกแขก - โกหก สาวตาบอดจะช่วยอะไรได้ ไป

นางเป็นนางรำ หาตัวจับยากนะคะ จริง ๆ นะท่าน ลองชมเป็นขวัญตาก็ได้ค่ะ

เล่นเกมส์กังสดาลได้หรือไม่

- เคยเล่นครั้งนึง - ก็ดี เล่นให้ดีนะ

- ถ้าชนะข้าจะปล่อยเจ้าไป - ขอบคุณค่ะท่านมือปราบ

รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าสิ

- มาเร็ว มาเร็ว มาดูกันเร็ว - ทางนี้เห็นชัดที่สุด

- เยี่ยมจริง ๆ - เหลือเชื่อจริง ๆ

เจ้าเป็นใครกันแน่

- เหตุใดคิดทำร้ายข้า - เจ้าสุนัขรับใช้ราชสำนัก

ข้าต้องกำจัดให้สิ้นซาก

ข้าโปรดปรานการต่อสู้ กับสาวตาบอด

เราค้นพบของพวกนี้ ในห้องของนางขอรับ

เจ้าเป็นสมาชิกบ้านมีดบิน

ใครเป็นเจ้าบ้านคนใหม่

ใครเป็นเจ้าบ้านคนใหม่ ตอบ

จะให้เจ้าดู หากเจ้าไม่ตอบจะโดนยังไง

- จัดการ - ครับ

ข้างหน้าเจ้าเราเรียกว่า เครื่องทรมาน

ศีรษะเจ้าจะอยู่ตรงนี้

ไหล่ของเจ้า หลังของเจ้า ขาของเจ้าด้วย

คงไม่มีโอกาสได้เต้นระบำ แบบที่เจ้ารักอีกชั่วชีวิต เข้าใจมั้ย

ข้าให้เวลาเจ้าวันนึง คิดให้ดี

- นางทำให้ข้านึกถึงใครคนนึง - ใครกัน

มีข่าวเล็ดลอดออกมาว่า เมื่อเดือนก่อนลูกสาวตาบอด

ของเจ้าบ้านคนเดิมหายไป

บ้านมีดบินสั่นคลอนไปหมด พวกเขาสาบานจะแก้แค้นให้เจ้าบ้าน

พร้อมกับตามหานางด้วย

ทำไมลูกสาวเจ้าบ้าน ถึงได้ไปอยู่สำนักโคมเขียว

สำนักนั่นเป็นของใครกันแน่

บางทีพวกบ้านมีดบิน อาจจะรู้กันแล้วว่า

เราคือผู้มีส่วนรู้เห็น กับการตายของเจ้าบ้านคนเดิม

เอ้ย... ช่างเถอะน่า เอาตัวนางไปขึ้นรางวัล

แล้วไปหาความสำราญต่อดีกว่า

แต่ข้ามีทางที่ดีกว่านั้น ตอนนี้เราพอมีเงื่อนงำ

ติดตามนางไปเพื่อขึ้นรางวัลใหญ่ ...ดีมั้ย

- จะให้ข้ารับงานนี้อีกเหรอ - ใช่ จะใครซะอีกล่ะ

ก็ได้ นางเองก็สวยบาดใจข้า ก้อร่อก้อติกกับสาวงาม

งานถนัดของข้าเลยทีเดียว

อย่าให้ความงาม มาบดบังการทำงานซะล่ะ

หากข้าตายใต้ผ้านุ่งนาง เป็นผีข้าก็ไม่เลิกเจ้าชู้

- ท่านเป็นใคร - วันวานเจ้ายังโดนข้าเปลื้องผ้าอยู่น่ะ

เจ้าจำไม่ได้เหรอ

ช่วยข้าทำไม

คิดว่ายังไงเล่า

แม่นางน้อยงดงามดั่งดอกไม้แรกแย้ม ข้าต้องทำทุกอย่าง

- เพื่อช่วยให้นางปลอดภัยอยู่แล้ว - กรุณาระวังกิริยาด้วย

ไม่ต้องห่วงน่า ออกจากหอนางโลมแล้ว

ข้าก็ไม่ใช่หนุ่มเจ้าสำราญ เจ้าก็ไม่ใช่นางรำ

แต่เป็นลูกสาวเจ้าบ้านมีดบินคนก่อน

- เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ - สาวตาบอดผู้ทักษะยุทธ

และมีมีดบินเป็นอาวุธน่ะ จะมีใครอื่นได้เล่า

ข้าไม่เพียงแต่ช่วยเจ้าเท่านั้นนะ ข้ายังช่วยมีดบินของเจ้าอีกด้วย

ทำไมต้องเสี่ยงไปช่วยข้าด้วย

ข้าเกลียดพวกขุนนางกังฉิน และเลื่อมใสสำนักมีดบินมานานแล้ว

เป็นพระคุณอย่างยิ่ง

- ทำไมเราถึงทิ้งม้าไว้ - รอยเท้าของมันน่ะทำให้ติดตามได้ง่าย

ข้ามีม้าอีก 2 ตัวซ่อนไว้ข้างหน้าโน่น

ท่านช่างรอบคอบจริง ๆ

- คุณชายมีนามว่าอะไรเหรอ - เรียกข้าว่า วายุก็แล้วกัน

- วายุ - ชอบเร่ร่อนเพียงลำพัง

- ไม่ทิ้งร่องรอยให้ใครตามได้ - เหมือนลมที่พัดอย่างอิสระ

เปล่า ข้าเป็นลมเจ้าสำราญต่างหากล่ะ

คุณชายวายุช่างมีอารมณ์ขัน ข้าชักอยากเห็นหน้าตาของท่านแล้ว

อยากรู้ก็ไม่ยากนี่ อ่ะนี่...

ปล่อยมือข้าเถอะ

ที่นี่ไม่ใช่สำนักนางโลม ไม่มีกฎ

หากเจ้าอยากรู้จักหน้าตาของข้า

- ก็จับดูสิ - สัมผัสใบหน้าก่อนถือเป็นการดูหมิ่น

อะไรเนี่ย

ที่แท้ก็อยากสัมผัสช่วงล่างก่อนนั่นเอง ...เอาก็เอา

คุณชายมีวิชาตัวเบาล้ำเลิศ

คุณชายใช้ดาบมือขวาได้เป็นเลิศ

ส่วนมือซ้ายเล็งธนูไม่เคยพลาด

จังหวะการเต้นของหัวใจมั่นคง ท่านมีความจริงใจ

เจ้าอ่านข้าเหมือนอ่านตำราแพทย์

- คุณชายคือผู้กล้า - กับนารี ข้าไม่เคยกลัวเลยแม้แต่น้อย

คุณชายยังดูอ่อนวัย

ท่านชอบดื่มสุรา

พวกทหารตามมาแล้ว

ซองมีดบินของข้าล่ะ

ขอโทษด้วยที่ทิ้งเจ้าไว้นานน่ะ

บ้านมีดบินไม่มีหลักแหล่ง จะให้ข้าไปส่งที่ไหน

- แค่มุ่งหน้าไปทางเหนือ - ไปทางเหนือเหรอ

พวกเขาจะมาหาเราเอง

มีผู้กล้ามากมายในบ้านมีดบิน ทำไมถึงส่งเจ้ามาทำงานนี้

ไม่มีใครส่งข้ามา ข้ามาของข้าเอง

ในฐานะที่เป็นลูกสาวเจ้าบ้านคนก่อน เจ้าควรจะระวังให้มากกว่านี้

ที่เจ้าทำน่ะ มีผลร้ายมากกว่าดีนะ

ข้าทำทุกอย่าง เพื่อแก้แค้นให้ท่านพ่อ

ทางนี้

นี่เป็นเครื่องแต่งกายของผู้ชาย เอาไว้เปลี่ยนนะ

ข้าไม่ฉวยโอกาสกับเจ้าแน่

ดูพอแล้วเหรอ ส่งเสื้อให้ข้าด้วย

นี่เจ้ารู้ว่าข้าอยู่นี่เหรอ

คุณชายวายุเคลื่อนไหวราวลมพัด ท่านอยู่ทุกหนทุกแห่ง

ใส่ชุดผู้ชายแล้วเจ้าดูแปลกตาไป

น่าขันมากใช่มั้ย

คราวหน้าไปสำนักโคมเขียวน่ะ

ข้าจะให้สาวงามทุกคน สวมชุดนี้

ถึงตอนนี้ข้ารู้แล้ว ท่านไม่รู้สึกขวยอายต่อหน้าอิสตรีเลย

เจ้าเองก็ไม่อายเหมือนกัน

ท่านรู้ได้ยังไง

เจ้ารู้ว่าข้าแอบมองเจ้าอาบน้ำ แต่ก็ไม่ว่าอะไรสักนิด

ท่านเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตข้าไว้

ท่านอยากมองตรงไหนก็ได้ทั้งนั้น

ข้านึกว่าเจ้าร้อนแรงเหมือนเปลวไฟ ความจริงเจ้าเยือกเย็นเหมือนสายน้ำ

ข้ายังไม่รู้จักท่านดีพอ

ข้าห่วงใยเจ้าไม่น้อย

หนุ่มเจ้าสำราญเช่นท่าน เคยรู้สึกเช่นนี้จริงเหรอ

แล้วถ้าคราวนี้เป็นจริงขึ้นมาล่ะ

คนของเราอยู่แถวนี้รึเปล่า

การต่อสู้วันนี้หลอกอาเม่ยได้

คนของเราจะไม่รุนแรงกับพวกเจ้าแล้ว

ดี จะได้ไม่เปลืองลูกธนู

- นี่ ได้เงื่อนงำรึยัง - ยังเลย

- อย่าให้นางจับได้เด็ดขาดนะ - ไม่ต้องห่วงน่า

ข้าไม่เคยพลาดเรื่องทำให้อิสตรีหลงใหล นางเริ่มไว้ใจข้าแล้ว

ข้าจะมาเตือนเจ้า อย่าตกหลุมรักนางเด็ดขาดนะ