Pride & Prejudice

"ไพรด์แอนด์พรีจูดิส" ดอกไม้ทรนงกับชายชาติผยอง

ลิเดีย คิตตี้

เบนเน็ตที่รัก คุณได้ยินข่าวรึยัง

เนเธอร์ฟิลด์ พาร์คมีคนเช่าแล้ว คุณไม่อยากรู้ว่าใครเป็นคนเช่าเหรอ

คุณอยากจะบอกก็บอก ผมไม่มีทางเลือกอยู่แล้ว

คิตตี้ พี่บอกเรื่องไม่ให้แอบฟังกี่ครั้งแล้ว

คุณบิงลี่ย์จากทางเหนือมาถึงแล้ว

- 5 พันปอนด์ต่อปี - จริงเหรอ

- เขายังโสดอยู่ด้วย - ใครยังโสด

คุณบิงลี่ย์น่ะสิ

แล้วมันเกี่ยวกับลูก ๆ ตรงไหน

ทำไมคุณช่างน่าเบื่ออย่างนี้นะ

เขาต้องแต่งงานกับลูกเราคนใดคนหนึ่ง

ถ้าเขาตั้งใจจะปักหลักอยู่ที่นี่

คุณต้องไปหาเขาเดี๋ยวนี้

ให้ตายสิ เด็ก ๆ

ถ้าคุณไม่ไปเราก็ไปไม่ได้ คุณก็รู้

- คุณฟังอยู่รึเปล่า คุณไม่เคยฟังเลย - พ่อต้องไปนะคะ

ไม่จำเป็นหรอก พ่อไปมาแล้ว

- ไปมาแล้ว - เมื่อไหร่

คุณแกล้งฉันเรื่อยเลย

ไม่สงสารหัวอกฉันบ้างเหรอ

อย่าเข้าใจผิด ที่รัก ผมจะทำอย่างนั้นได้ยังไง

คุณคือเพื่อนร่วมชีวิตของผม ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา

พ่อคะ

- เขาน่ารักมั้ย - ใคร

- เขารูปหล่อมั้ยคะ - ต้องหล่อสิ

มีรายได้ 5 พันปอนด์ต่อปี ถึงมีหูดเต็มหน้าก็ยังหล่อ

ใครมีหูด

พ่ออนุญาตให้เขาแต่งงาน กับลูกของพ่อคนไหนก็ได้

- เขาจะมางานเลี้ยงพรุ่งนี้รึเปล่าคะ - พ่อคิดว่านะ

- พ่อจ๋า - ฉันขอยืมชุดของพี่นะ

- ฉันจะให้พี่ยืมรองเท้าสีเขียวของฉัน - นั่นมันของพี่นะ

- ฉันจะทำงานบ้านให้พี่หนึ่งอาทิตย์ - ฉันจะแต่งหมวกใบใหม่ของพี่ให้

เพิ่มเป็นสองอาทิตย์

มันไม่เห็นเหมือนเดิมเลย

ฉันหายใจไม่ออก

เต้นจนขาจะหลุดอยู่แล้ว

ถ้าผู้ชายทุกคนในห้องนี้ ไม่หลงรักเธอก่อนงานเลิก

แสดงว่าฉันดูคนสวยไม่เป็น

- รวมทั้งผู้ชายด้วย - ไม่นะ พวกนั้นดูง่ายจะตายไป

พวกเขาไม่น่าเกลียดไปหมดหรอกนะ

จากประสบการณ์ของฉัน พวกเขาพูดจาไม่มีสาระ

อีกไม่นานหรอกใครบางคนจะเข้าตาเธอ

ถึงตอนนั้นเธอจะต้องกลืนน้ำลายตัวเอง

ขอบคุณที่ให้เกียรติมางาน

คนไหนคือคุณบิงลี่ย์

คนขวามือ ทางซ้ายคือพี่สาวของเขา

- แล้วคนที่หน้ามุ่ยนั่นล่ะ - นั่นคือเพื่อนรักของเขา คุณดาร์ซี่

- เขาดูเศร้านะ น่าสงสารจัง - เขาอาจจะดูเศร้า แต่ไม่จนแน่นอน

- เล่าให้ฟังหน่อย - รายได้ 10,000 ปอนด์ต่อปี

- และเป็นเจ้าของเดอร์บี้เชียร์ครึ่งเมือง - ครึ่งที่เศร้าหมองน่ะสิ

พ่อต้องให้ลูก ๆ ของเรา ไปแนะนำตัวกับเขาเดี๋ยวนี้เลย

ยิ้มให้คุณบิงลี่ย์ ยิ้มเข้าไว้

มารี

คุณบิงลี่ย์ครับ ลูกสาวคนโตของผม

คุณนายเบนเน็ต เจน เบนเน็ต อลิซาเบ็ท กับมารี เบนเน็ต

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันมีลูกสาวอีก 2 คน แต่พวกเขากำลังเต้นรำอยู่

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

ผมขอแนะนำคุณดาร์ซี่ แห่งเพ็มเบอร์ลีย์ในเดอร์บี้เชียร์

คุณชอบเฮิร์ทฟอร์ดเชียร์รึเปล่าคะ

ชอบมากครับ

ฉันได้ยินว่าห้องสมุด ที่เนเธอร์ฟิลด์งดงามที่สุด

มันทำให้ผมละอายใจ ผมไม่ค่อยชอบอ่าน ผมชอบออกไปข้างนอกมากกว่า

แต่ผมอ่านหนังสือออกนะ

ผมไม่ได้บอกว่า อยู่ข้างนอกคุณอ่านหนังสือไม่ได้

ผมอยากอ่านหนังสือเหมือนกัน แต่ข้างนอกมีอะไรให้ทำมากมาย

นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังบอก

แม่คะ แม่ต้องไม่เชื่อ สิ่งที่หนูกำลังจะบอกแน่

- บอกแม่มาเร็ว - ลูกจะไปบวชเป็นแม่ชี

- กองทัพทหารกำลังมา - พวกนายทหารเหรอ

พวกเขาจะตั้งค่ายอยู่ที่นี่ตลอดฤดูหนาว

- นายทหาร - มาเป็นพันเลย

ดูสิ เจนกำลังเต้นรำกับคุณบิงลี่ย์

คุณเบนเน็ต

- คุณเต้นรำรึเปล่าคะ คุณดาร์ซี่ - ถ้าไม่มีทางเลือกเท่านั้น

ฉันไม่นึกว่าเธอจะเดินมาหาฉัน เกิดอะไรขึ้น

เราอยู่ห่างไกลจากความเจริญมาก ใช่มั้ยคะ คุณดาร์ซี่

ฉันไม่เคยเห็นผู้หญิงสวย มากมายอย่างนี้มาก่อนเลย

นายเต้นรำกับคนสวยคนเดียวในนี้

เธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดที่ฉันเคยพบมา

- แต่อลิซาเบ็ทก็ไม่ด้อยไปกว่ากันนัก - ก็พอดูได้

แต่ไม่สวยพอที่จะทำให้ฉันจีบ กลับไปหาคู่เต้นของนายเถอะ

นายอยู่กับฉันเสียเวลาเปล่า ๆ

อดทนไว้ ถ้าเขาชอบเธอ เธอต้องไปคุยกับเขา

ถูกต้อง ถึงให้ฉันเดอร์บี้เชียร์ทั้งเมือง ฉันก็ไม่ยอมเต้นกับเขาหรอก

แค่ครึ่งเมืองยิ่งไม่ต้องพูดเลย

เดี๋ยวก่อน

- ผมสนุกมากครับ คุณลูคัส - เต้นรำสนุกมั้ยคะ คุณบิงลี่ย์

ผมไม่เคยสนุกกับการเต้นรำเท่านี้มาก่อน

เจน ลูกสาวฉันเต้นรำเก่งมากใช่มั้ยคะ

ใช่แล้วครับ

คุณลูคัส เพื่อนของคุณ เป็นผู้หญิงที่มีอารมณ์ขันที่สุด

ใช่ค่ะ ฉันชอบเธอมาก

- น่าเสียดายที่เธอไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ - แม่คะ

แต่ลิซซี่ไม่เคยยอมรับว่าเธอไม่สวย

แน่นอนล่ะ เจนต่างหากที่สวยที่สุดในเมืองนี้

แม่คะ ขอเถอะ

ตอนเธออายุ 15 มีผู้ชายคนตกหลุมรักเธอหัวปักหัวปำ

ฉันมั่นใจว่าเขาต้องมาสู่ขอเธอแน่

แต่เขากลับแต่งกลอนให้เธอแทน

และเรื่องก็จบลงแค่นั้น

ฉันสงสัยว่าใครเป็นผู้ค้นพบพลังของบทกวี ที่สามารถผลักไสความรักออกไป

- ผมนึกว่าบทกวีเป็นตัวประสานรักเสียอีก - สำหรับรักแท้ อาจจะ

แต่ถ้าเป็นแค่รักผิวเผิน บทกวีจะทำให้มันสลายไป

แล้วคุณจะแนะนำอะไร เพื่อเป็นตัวส่งเสริมความรัก

การเต้นรำ แม้ในกรณีที่คู่เต้นหน้าตาธรรมดา

คุณบิงลี่ย์คือผู้ชายอกสามศอก

- ฉลาด อารมณ์ขัน... - รูปหล่อ พ่อรวย...

การแต่งงานไม่ควรมีเรื่องเงินทองเข้ามาเกี่ยว

แค่รักแท้ก็กล่อมให้ฉันแต่งงานได้แล้ว

- นั่นคือเหตุผลที่ฉันจะต้องขึ้นคาน - เธอคิดว่าเขาชอบฉันจริง ๆ เหรอ

เขาเต้นรำกับเธอทั้งคืน แถมจ้องเธอจนงานเลิก

ฉันว่าเธอชอบเขา เธอเคยชอบคนไม่เอาไหนมาก่อน

เธอเป็นคนชอบคนง่าย

เธอมองโลกในแง่ดีเสมอ

แต่ยกเว้นเพื่อนเขา ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเขากล้าพูดถึงเธอแบบนั้น

คุณดาร์ซี่น่ะเหรอ

ฉันคงไม่ถือสาความหยิ่งยโสของเขา ถ้าเขาไม่ว่าฉันก่อน

แต่ก็ช่างเถอะ เราคงไม่มีโอกาสพูดกันอีกแล้ว

- เขาเต้นเพลงที่สามกับลูคัส - เราทุกคนเห็น

น่าเสียดายเธอน่าจะสวยกว่านั้น

ต้องขึ้นคานแน่ไม่ต้องสงสัยเลย

เพลงที่สี่กับคิง ซึ่งไม่น่าห่วง

และเพลงที่ห้ากับเจนอีกครั้ง

ถ้าเขาขาแพลงตั้งแต่เพลงแรก ป่านนี้เราคงไม่ต้องฟังคุณพูดแล้ว

เห็นท่าทางของคุณแล้ว...

คุณนึกว่าลูก ๆ ของเราจะได้ดีมีฝ่งมีฝาฐานะดี

พอคุณตาย ซึ่งอาจจะไม่นานนัก

ลูก ๆ จะไม่มีหลังคาคุ้มหัวหรือสตางค์ติดตัว

- ขอเถอะค่ะ เพิ่ง 10 โมงเช้าเอง - จดหมายถึงคุณค่ะ

จากเนเธอร์ฟิลด์ ฮอลล์

ขอบคุณพระเจ้า เราปลอดภัยแล้ว

เปิดเร็วเข้า เจน วันนี้ช่างเป็นวันดีเหลือเกิน

จากแคโรไลน์ บิงลี่ย์

เธอเชิญฉันไปทานอาหารกับเธอ

- พี่ชายเธอจะทานอาหารข้างนอก - ทานอาหารข้างนอก

- หนูเอารถม้าไปได้มั้ยคะ - ขอแม่ดูหน่อย

- มันอยู่ไกลเกินไปที่จะเดิน - แปลกพิลึก

แม่คะ แล้วเรื่องรถม้าของเจนล่ะ

ไม่ได้เด็ดขาด เจนต้องขี่ม้าไป

ขี่ม้า

ลิซซี่

ทีนี้เจนก็ต้องค้างคืนที่นั่น ตามที่ฉันพยากรณ์ไว้

เหลือเชื่อเลย คุณคือแม่สื่อระดับปรมาจารย์

ล้ำลึกยิ่งนัก

แต่หนูไม่คิดว่าแม่เป็นคนทำให้ฝนตกนะคะ

"หนูยังกลับบ้านไม่ได้ จนกว่าจะหายดี...

นอกจากเจ็บคอ เป็นไข้ กับปวดหัวแล้ว หนูไม่เป็นอะไรมาก"

ถ้าเจนตาย เราก็ยังได้รู้ว่า ตายเพราะพยายามจับคุณบิงลี่ย์

ไข้หวัดไม่ทำให้คนตายหรอก

แต่เจนอาจต้องอับอายที่มีแม่แบบนี้

หนูต้องไปเนเธอร์ฟิลด์เดี๋ยวนี้

ท่านผู้หญิงเบเธิร์สท์ตกแต่ง ห้องเต้นรำตามแบบชาวฝรั่งเศส

ไม่ค่อยรักชาติเลย คุณคิดว่ายังไง

คุณอลิซาเบ็ท เบนเน็ต

คุณพระช่วย เธอเดินมาเหรอเนี่ย

ค่ะ

- ขอโทษนะคะ พี่สาวฉันเป็นยังไงบ้าง - เธออยู่ข้างบน

ขอบคุณค่ะ

คุณเห็นกระโปรงของเธอมั้ย เลอะโคลนเป็นคืบเลย

ดูเหมือนคนสมัยโบราณไม่มีผิด

ฉันรู้สึกเกรงใจเหลือเกิน พวกเขาดีกับฉันมาก

ฉันไม่รู้ว่าแม่หรือคุณบิงลี่ย์ดีใจมากกว่ากัน ที่รู้ว่าเธอมาอยู่ที่นี่

ขอบคุณที่ดูแลพี่สาวของฉันอย่างดี

พี่ฉันรู้สึกสบายกว่าอยู่ที่บ้านเสียอีก

ด้วยความยินดีครับ

ไม่ใช่ยินดีที่เธอป่วยนะครับ

ยินดีที่เธออยู่ที่นี่ ตอนป่วย

หมูของเราไม่มีทางดังแน่

มีปานดำอยู่บนหลัง แต่ไม่ได้เป็นญาติกับหมูอัจฉริยะแห่งนอร์วิช

- เจ้าหมูตัวนั้น... - พ่อจ๋า

มันเป็นไปตามแผน เขาหลงเสน่ห์ลูกเราแล้ว

- ใครเหรอ ที่รัก - คุณบิงลี่ย์

เขาไม่แคร์ที่ลูกเราจน

เขามีเงินมากพอสำหรับคนสองคน

- เราจะคุยกับพวกเขายังไงล่ะ - ง่ายจะตายไป

รอแม่ด้วย

เธอทำของหล่น เขาหยิบขึ้นมา จากนั้นเธอก็แนะนำตัว

นายทหาร

- คุณเขียนจดหมายได้เร็วมาก คุณดาร์ซี่ - คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมเขียนช้าจะตาย

คุณต้องเขียนจดหมายกี่ฉบับคะ

จดหมายธุรกิจ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว

โชคดีของคุณที่ผมเป็นคนเขียนไม่ใช่คุณ

กรุณาบอกน้องสาวคุณว่าฉันอยากพบเธอเหลือเกิน

- ผมบอกเธอไปแล้วครั้งหนึ่ง - ฉันชอบน้องคุณมาก

ฉันหลงใหลโต๊ะที่เธอระบายสี

ผมคงต้องบอกเธอคราวหน้า

เพราะผมไม่มีที่เหลือพอจะเขียนแล้ว

พวกผู้หญิงอย่างพี่เธอเพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง

- หมายความว่าอะไร ชาร์ลี - เธอระบายสีโต๊ะ เล่นเปียโน

เย็บปักถักร้อย

ผมไม่เคยได้ยินชื่อเธอมาก่อน แต่ผู้คนว่ากันว่าเธอเพียบพร้อม

คำนี้ถูกใช้สุรุ่ยสุร่ายเกินไป

ฉันรู้จักผู้หญิงแค่ไม่เกินครึ่งโหล ที่มีความเพียบพร้อมทุกอย่าง

ฉันก็เหมือนกัน

คุณคงเข้าใจลึกซึ้งถึงเรื่องนั้นดี

- ใช่แล้ว - แน่นอนล่ะ

ผู้หญิงต้องรู้เรื่องดนตรี การร้องเพลง วาดภาพ เต้นรำ

และภาษาสมัยใหม่ ถึงจะเข้าข่าย