City of Ember

ในวันอวสานโลก

ชะตากรรมแห่งมนุษยชาติ

ได้ถูกใส่ไว้ในหีบโลหะใบเล็ก ๆ

ในสถานที่อันลึกลับ เหล่าสถาปนิก

นักวิทยาศาสตร์และวิศวกร

มาพบปะกันและสรุปว่าความหวัง สำหรับอนาคต

มีเพียงประการเดียวเท่านั้น

คือสร้างนครใต้พิภพ

ถูกออกแบบเพื่อปกป้องประชากร

ของยุคใหม่ ๆที่จะถือกำเนิดขึ้น

ปิดล็อกให้แน่นหนา

ตั้งเวลาที่ 200 ปี

เราจะเก็บพวกเขาไว้ในเมือง 200 ปี

แน่ใจเหรอครับว่านั่นจะนานพอ

พวกเราไม่มีใครแน่ใจอะไรได้ทั้งนั้น

เราได้แค่หวัง

ว่าการเติบโตโดยไม่ได้รับรู้ถึงโลกภายนอก

ชนรุ่นอนาคตก็จะไม่ต้องทุกข์โศก

ต่อสิ่งที่พวกเขาสูญเสียไป

เพื่อประโยชน์สุขแห่งมวลมนุษย์

หีบได้ถูกมอบแก่เทศมนตรีคนแรก

ซึ่งจะต้องมอบต่อสู่ผู้ที่รับช่วงแทน

ช่วงระยะเวลาเริ่มหดสั้นลง

หีบนั่นตกทอดจากเทศมนตรีสู่เทศมนตรี

ไม่มีใครทราบถึงความลับข้างใน

เพียงแค่รู้ว่ามันจะเปิดออก

ในยามจำเป็นที่สุด

ทว่าโชคชะตาเกิดพลิกผัน

และวงจรหยุดชะงัก

หีบถูกซุกซ่อนและได้ถูกหลงลืม

และขณะที่นครเริ่มเสื่อมเริ่มจะทรุดโทรม

หีบก็ได้เปิดออกอย่างเงียบเชียบ

พ่อ ได้ยินรึเปล่าครับ

- รีบเหอะ เดี๋ยวก็ไปสายพอดี - ก็รีบอยู่เนี่ย

พ่อภูมิใจมาก ลูก

- วันนี้วันสำคัญ - ครับ

ภาวนาขออย่าให้ผมได้งานประเภท ไร้สาระเลยเถอะ

แกกำหนดอะไรไม่ได้หรอกนั่นไม่ใช่ประเด็น

ที่สำคัญคือทำหน้าที่ให้ดีที่สุด

1..2..3..

4..5..6..

7..8..9..10

- ไฟเริ่มดับนานขึ้น - นั่นน่ะใช่

อาทิตย์นี้ครั้งที่ 3 แล้วด้วย

ที่เรามีพลังงานใช้ก็ด้วยเครื่อง กำเนิดไฟฟ้าเท่านั้น

เกิดมันพัง เราก็จบเห่

- แกคิดมากเกินไป - พ่อครับ

เมืองนี้มันกำลังผุพัง

ผมจะไม่นิ่งเฉยรอให้นครเอ็มเบ้อร์ ล่มสลายเด็ดขาด

ผมจะเข้าไปในห้องเครื่องกำเนิดไฟฟ้า

วันมอบหมายงาน

ยินดีด้วย

สำหรับวาระแห่งความสำเร็จ อันน่าจดจำในครั้งนี้

วันมอบหมายงานแก่ทุก ๆคน

หนูสายแล้ว

- ลิน่า เธอกับคุณย่าเป็นไงมั่งจ๊ะ - สบายดีค่ะ

- เป็นไงมั่งคะคุณท็อค - ไฟดับอีกแล้ว ลิน่า

หวัดดีค่ะ

จะอายุกัน 8 รึ 18 แต่นี่ถึงเวลาแล้ว

ที่จะต้องรับหน้าที่ตามมอบหมาย

หวัดดีค่ะคุณโบ๊ส - หยุด

เปิดตัว"คัมภีร์แห่งนครเอ็มเบ้อร์"

- เธอต้องเซ็นชื่อซะก่อน - หนูสายแล้ว

ลิซซี่

เราสาบาน

จะจงรักภักดีต่อเมืองของเราตลอดกาล

ขอประกาศความซาบซึ้งใจไม่สิ้นสุด ต่อท่านผู้สร้าง

ซึ่งได้เลือกเฟ้นที่แห่งนี้อย่างรอบคอบ

เรารุ่งเรืองเหนือสายน้ำอันยิ่งใหญ่

ขอบคุณต่อประสิทธิภาพไร้ขอบเขต

ของมหาเครื่องกำเนิดไฟฟ้า

พ้นจากเอ็มเบ้อร์ไป คือความมืดมิด

ในทุกทิศทางชั่วนิรันดร์กาล

เมืองเราแสงสว่างเพียงจุดเดียวเท่านั้น ในโลกแห่งความมืด

เรื่องจริง

กระเป๋า

จงเป็นคนแรกที่พบอนาคตของตัวเธอ

ล้วงเลย หนุ่มน้อย

อ่านดัง ๆ

ผู้ช่วยงานช่างไฟฟ้า

ฉันได้ทำงานในห้องกำเนิดไฟฟ้า

ผู้ช่วยงานตรวจจับเวลา

เธอได้ทำงานกับนาฬิกา

ผู้ช่วยงานซ่อมแซมตึก

พวกเขาสนุกกันไม่ใช่เล่น

ผู้ช่วยงานเรือนต้นไม้

ต้องงี้ซี้

พนักงานปอกมันฝรั่ง

เธอคงช่วยงานได้เต็มที่แน่ ๆ

เสมียนโกดัง

งานสำคัญมาก

เลือกซิ สาวน้อย

งานท่อ

ดัง ๆ ทุกคนจะได้ได้ยิน

ฉันเป็นพนักงานดูแลงานท่อ

เธอเป็นเด็กที่โชคดีมาก ๆมันคือ งานสำคัญทีเดียว

กำจัดเชื้อรา

เราได้ พนักงานกำจัดราละ เยี่ยม

ส่งข่าวสาร

- นึกว่าฉันหยิบได้งานห่วยแตกแล้วเชียว - ลีน่า

- ลิน่า - อยากเจอเมื่อไหร่ก็เรียกนะ

แลกกับฉัน

- ว่าไงนะ - สลับงานกัน ขอร้องเถอะ

เธออยากทำงานช่างท่องั้นเหรอ

ฉันอยากเป็นผู้ช่วยช่างไฟฟ้าแต่ จ๊อสไม่ยอมแลก

ยอมตายซะดีกว่าเป็นคนส่งข่าวสาร

- ฉันไม่อยากเสียเวลาต้อง - ได้

อะไร

แลก

- ขอบใจ ดูน - ขอบใจเหมือนกัน

มิเพียงแสงสว่างแห่งโคมไฟ

- ยังมีแสงอันเจิดจ้ายิ่งกว่า - คุณนายเมอร์โด้คะ

เป็นไงมั่งวันมอบหมายงาน

หนูเป็นคนส่งข่าวค่ะ

วิเศษแท้ลิน่า ยินดีด้วยจ้ะ

คุณย่า

คุณย่าขา

อยู่ไหนเนี่ย

หนูเป็นคนส่งข่าวค่ะ

อย่าริปั้นเรื่องสิ

หลานไม่ใช่คนส่งข่าว ลิน่า

นี่มันวันมอบหมายงาน จำได้มั้ยคะ

ป๊อปปี้ล่ะ

ป็อปปี้เหรอ

ป็อปปี้

เมื่อกี๊นี้ช่วยย่าหาของอยู่

นี่ไงป็อปปี้

ป็อปปี้

ป็อปปี้

ป็อปปี้ คายเดี๋ยวนี้เลยนะ

นี่ของลูก

ขอบคุณครับ

พ่อทำเอง

ครับ ผมมองออก

เพื่ออะไรครับ

ของขวัญเรียนจบไง

ผมหมายถึงใช้ทำอะไร

เดี๋ยวก็รู้เองแหละ

ฝาจุกน่ะใช้ทำอะไรได้เยอะกว่าแค่กัน น้ำรั่วออกจากขวด

ประเด็นหลักคือ: ใส่ใจเข้าไว้

ใส่ใจใกล้ชิดต่อทุก ๆสิ่ง

ทุก ๆอย่างที่ลูกมองเห็น

สังเกตในสิ่งที่คนอื่นไม่สังเกต

แล้วจะรู้ในสิ่งที่คนอื่นไม่รู้

สิ่งที่ได้ คือสิ่งที่ได้

แต่จะทำไงกับสิงที่ได้นั่นยิ่งเป็นเรื่องสำคัญ

ว่ามั้ยล่ะ

เป็นประโยชน์น่าดูครับ

นี่ไม่กินเหรอเรา

ผมไม่หิวครับ

ไม่ต้องกลัว

ปีกแกเจ็บน่ะ

- ฝันดี ลิน่า - ฝันดี ป็อปปี้

พี่จะเปิดเสียงกล่อมให้เธอหลับโอเค้

ยู้ฮู

ยู้ฮู

มีใครอยู่บ้านมั้ย

ไม่ต้องรอทานมื้อเย็นนะที่รัก

ผมจะถึงบ้านก่อนไฟดับแน่

รองเท้าพร้อมแล้วค่ะ

ไงเรน แคลรี่นะ

ระบบพ่นน้ำของโรง 2 เสียอีกแล้ว

เรน นี่ฉันแบโร่ว์

ฉันคิด ๆดูแล้ว

ฉันเฝ้าดูลูกฉันและ

เห็นด้วยกับนาย ฉันเปลี่ยนใจละ

ฉันเอาด้วย

จะไปไหนน่ะ

ลิน่า เมย์ฟลี้ท มารายงานตัวค่ะ

มาแต่วันเชียวเมย์ฟลี้ท

ตามสบาย ตามสบาย

8 โมงตรง ทุกคนประจำที่

สวยจังค่ะ

จงใส่ด้วยความภูมิใจ

ดูแลรักษามัน

- ให้สภาพดีตลอดเข้าไว้ - แน่นอนค่ะ

เธอประจำที่จัตุรัสการ์น

เดี๋ยว

ฉันต้องบอกกฎให้เธอรู้ก่อน

- 1 เมื่อไหร่ที่ลูกค้า - มอบข้อความให้จงทบทวนเพื่อมั่นใจว่าถูกต้อง

- 2 สวมผ้าคลุมแดงเสมอเพื่อให้ ทุกคนจำเราได้

3 ลูกค้าต้องจ่าย 20 เหรียญต่อ ข้อความทุกชิ้น

ไม่ว่าเราจะต้องไปส่งไกลขนาด ไหนฉะนั้นรีบวิ่ง

หนูชอบวิ่งค่ะ

ดีมาก ฉันประทับใจ..ไปไป๊

นั่ง นั่ง

ใส่ชุดช่างนี่ทับเสื้อผ้าเธอไว้

เข็มขัดนั่นมีเครื่องมือที่จำเป็นครบ

คิดว่าบู๊ทคู่นี้ยังเหลือแรงฉุดมากพอ

เราต้องพึ่งแรงฉุดเวลาทำงานซ่อมท่อ

ขอบคุณครับ

ตู้นี่คือตู้ของเธอ

ไว้ใส่รองเท้ารึอะไรก็ตามแต่

- เข้าใจ - โอเค

ดีมาก ไหนลองซิ

หัวโตจังว่ะเรา

ใบนี้ซิ

พอดีเป๊ะ

เอาละ สลักชื่อเราลงไป

ไหงงั้น