نخستین 128 خط.
ผมไม่มีค่าพอให้ปกป้องหรอก...
ยังมีคนที่ควรค่ากว่าผมอีก...
นายน้อย...
เซบาสเตียน! ช่วยสอนเรื่องต่าง ๆ ให้เรามากกว่านี้ทีสิ!
ทำไมถึงยอมให้คนนอกเข้ามาอยู่อาศัย มันมีแต่จะส่งผลร้ายต่อท่านซัลลิแวนเท่านั้น!
บาดแผลของชิเอลกำลังสมานตัวได้ดี คงจะสามารถลุกขึ้นได้ในเวลาไม่นานนักหรอก
พูดจริงเหรอครับ งั้น ถ้านายน้อย ขยับตัวได้เมื่อไหร่ก็รีบกลับคฤหาสน์แล้วกัน
น่าจะสบายใจกว่าการอยู่ที่นี่นั่นแหละ
ไวน์ขาวที่ใช้สำหรับทำอาหารมันหมดน่ะครับ
โรงเก็บเหล้าให้เดินลงบันไดไป อยู่ด้านในสุดทางขวา!
โรงเก็บเหล้าอยู่ด้านในสุดทางขวานะ นั่นมันทางซ้าย ออสการ์พูดแบบนั้นน่ะ
ถึงปากจะบอกไปว่าไวน์หมดก็จริง
แต่ยังไม่ได้พูดสักคำนะครับว่าจะไปเอา
ดูเหมือนจะลงไปลึกเอาเรื่องเลยนะครับ
มืดจนมองไม่เห็นอะไรเลยนะ ออสการ์พูดแบบนั้นน่ะ
เฮ้ย
พวกแกไปทำบ้าอะไรอยู่ตรงนั้น
บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าโรงเหล้าให้ลงมาแล้วเลี้ยวขวา
เรื่องนั้นต้องขออภัยด้วย แต่ว่า ช่างเป็นคฤหาสน์ที่กว้างใหญ่จังเลยนะครับ
ข้างล่างนี้เป็นห้องอะไรเหรอ
ไม่ใช่เรื่องของแกสักหน่อย!
เข้าใจแล้วครับ
ถ้างั้นกลับกันดีกว่า สเนค
คราวหน้า ถ้าเข้าใกล้ที่นี่ละก็เจอดีแน่!
เข้าใจแล้วครับ
พูดอะไรไม่เข้าท่า
ออสการ์พูดแบบนั้นน่ะ
ยังมีให้ทานอีกเพียบเลยนะครับ!
อิ่มมากแล้วล่ะ...
เพิ่งจะทานไปได้นิดเดียวเองไม่ใช่เหรอครับ
มะ มนุษย์หมาป่า!
นายน้อย!
มันเจ็บนะ...
เกิดอะไรขึ้น!
มีเรื่องอะไรครับ!
มนุษย์หมาป่าเข้ามาโจมตี...
ว่าไงนะ! เดี๋ยวไปจับให้เอง!
อย่านะ! ท่านมนุษย์หมาป่าปล่อยมวลอากาศพิษออกมา เดี๋ยวนายก็โดนคำสาปหรอก!
พูดเรื่องอะไรน่ะ!
เป็นตามนั้นจริงครับ อย่าตามไปเลยครับ
นี่มันหมายความว่ายังไง!
คุณหนู!
อธิบายมา!
ท่านมนุษย์หมาป่าเข้ามาโจมตีครับ
นั่นมันบ้าชัด ๆ
เข้ามาโจมตีถึงที่นี่เลยเหรอ...!
ไม่เอาแล้ว น่ากลัว...
วอล์ฟรัม!
เตรียมพร้อมสำหรับงานของแม่มดเขียวได้เลย!
Ja (ครับ)
ท่านซัลลิแวน...
ไม่เป็นไรหรอก
เราคือแม่มดเขียว
จะต้องปกป้องหมู่บ้านแห่งนี้ได้อย่างแน่นอน!
นี่ ทำลายมันด้วยมือคู่นี้เสียสิ โชคชะตาที่ไร้สาระ
ถูกกลืนลงไปในท้องของสัตว์ประหลาด
โซ่ขึ้นสนิมได้พัวพันกันนับแต่นั้นเป็นต้นมา
ถ้าหากไม่สังเกต แม้แต่ความมืดก็ไม่น่ากลัว
นี่ ทำลายมันด้วยมือคู่นี้เสียสิ โชคชะตาที่ไร้สาระ
โชคชะตา
สะบั้นมันด้วยดาบเล่มนี้ แล้วแสดงให้เห็นโลกที่แท้จริง
ก่อนที่จะหลอมละลายกลายเป็นพิษร้ายจนสูญสิ้นตัวตนไป
เอาละ จงใช้มือคู่นี้ทำลายบาป และตัวฉันที่ไม่อาจแยกจากกันได้
ไม่อาจหวนกลับไปได้อีกแล้ว ช่างเป็นการตื่นที่ไร้สาระเสียจริง
เอาละ ทำลายมันด้วยมือของเธอแล้วพาฉันไปที่ขุมนรกเสียสิ
ไม่อาจลืมเลือนได้ มันยังเจ็บอยู่ อยากลบเลือนเธอเหลือเกิน
ขอโทษที่ปล่อยให้รอนะ
สัตว์ร้ายที่ช่วยปกป้องผืนป่า
มนุษย์หมาป่าเอ๋ย!
เราคือแม่มดเขียว ซีกลินเด้ ซัลลิแวน
มนุษย์หมาป่าเอ๋ย จงเป็นสักขีพยานกับพิธีกรรมของเรา
พลังเวทมนตร์ที่เป็นแหล่งกำเนิดชีวิตพวกเจ้า
สุดยอดเวทมนตร์ที่ก่อเกิดสิ่งนั้น ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เพราะฉะนั้นได้โปรด...
ได้โปรด
ช่วยระงับโทสะด้วยเถอะ
นะ นายน้อย กรุณาออกมาเถอะครับ
ยังไงก็ต้องพักผ่อนให้มาก ๆ นะคะ
ไม่อยากอยู่ในที่แบบนี้แล้ว! อยากกลับบ้านตัวเอง!
ใจเย็น ๆ หน่อย สไมล์! เกอเธ่พูดแบบนั้นน่ะ
หนวกหู น่ากลัว...
ไม่ว่าเมื่อไหร่ คำสั่งของผมถือเป็นที่สิ้นสุด เข้าใจนะ เซบาสเตียน
ผมจะกลับบ้าน! ตอนนี้เลย!
เอาละ
จะทำยังไงกันดีนะ
นะ... ในที่สุดก็กลับขึ้นเตียงสักทีนะคะ
ทำยังไงถึงจะทำให้นายน้อยกลับมาเป็นปกติได้
มีคำกล่าวว่า... ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ลองทำให้เกิดอาการช็อกอีกครั้งดีไหมครับ
อย่าทำเลยนะครับ
การพักผ่อนคือสิ่งสำคัญสำหรับบาดแผลทางใจ
ในตัวนายน้อยคงกำลังขัดแย้งกันเองอยู่แน่นอน
ในเวลาแบบนี้อย่ารุนแรงและรีบเร่ง แต่ควรเฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ ครับ
แต่ว่า
มวลสารที่ทำให้นายน้อยเป็นแบบนั้นมันคืออะไรกัน
จะให้เรียกว่าพลังเวทมนตร์อะไรเทือกนั้นก็ยังไงอยู่
ไม่ไหว ไม่ไหว ไม่ถนัดเรื่องเหนือธรรมชาติด้วยสิ...
เฮ้ย
พวกฉันจะไปหมู่บ้าน เพื่อประชุมเรื่องท่านมนุษย์หมาป่า
อย่าทำอะไรแปลก ๆ เชียวล่ะ
เรื่องในคราวนี้อยู่เหนือความเชี่ยวชาญของผมด้วย...
เฮ้ย เซบาสเตียน
คงต้องรอดูท่าทีไปอีกสักพักสินะครับ
ท่านราชินี
พืชจากป่าของมนุษย์หมาป่าที่สุนัขรับใช้ส่งมา ผลการวิเคราะห์ออกมาแล้วครับ
ขอบใจนะ ช่วยวางไว้ตรงนั้นแล้วออกไปที
ครับ
ขอตัวก่อนนะครับ
จะว่าไป ตอนนี้เจ้าพวกนั้นอยู่ที่เยอรมนีไม่ใช่เหรอ
แล้วหาทางส่งมาได้ยังไงกันเนี่ย
ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ว่าเอิร์ลเป็นผู้กุมอำนาจโลกใต้ดินเอาไว้
การมีเส้นทางเป็นของตัวเองก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
มันก็ยังแปลก ๆ อยู่ดีนะ เจ้าพวกนั้น...
เรื่องใหญ่แล้ว...
ฝ่าบาท
แหม จะทำยังไงดี จอห์น น่ากลัวจัง...
ใจเย็น ๆ วิกตอเรีย!
ผมอยู่ตรงนี้แล้ว!
อา อัลเบิร์ต! อยู่ตรงนั้นสินะ!
แน่นอนอยู่แล้ว! จะคอยอยู่ข้างกายตลอดไป! พยายามเข้านะ วิกตอเรีย!
นั่นสิ! ฉันจะพยายามนะ อัลเบิร์ต!
เพื่อสร้างโลกที่แสนวิเศษ...
คุณหมาป่าที่น่ากลัวจะต้องถูกนายพรานจัดการโดยไว
ไม่สมกับเป็นนายเลยนะ ที่ยืนนิ่งแบบนี้เนี่ย
กลัวน่ะ
อะไรที่น่ากลัวงั้นเหรอ
มันมืดสนิท...
มองไม่เห็นอะไรเลย
No comments yet. Be the first to leave one.