Hell's Paradise (地獄楽)

🐈 SubNeko

‫بهشت جهنمیان

‫ گلی کمرنگ، بی‌صدا شکفت در این حوالی

‫ نه با سرخیِ آتشین، که با سوسویِ زلالی

‫ عمریست ایستاده‌ام، پایم اسیرِ گذشته است

‫ گر بندِ این دوگانگی از پایم گسسته است،

‫ آیا کنارِ این گل، مجالی برای شکفتنم هست؟

‫ آینده می‌چکد ز میانِ انگشتانِ دست

‫ تاوانِ کدامین گناه است این دردِ بی‌امان؟

‫ پیوسته خنجر می‌زنم بر قلب و جان

‫ و در حسرتِ یک دلخوشیِ ساده، دو دلم

‫ می‌خواهم اکنون پای در این نقطه نهم

‫ آن گل به صد وقار شکفت و شد عیان

‫ همین برای شادی‌ام بس بود در این جهان

‫ تنها امیدم، محافظت ز یک برگ و بار بود

‫ در آرزوی قدرت، دلم بی‌قرار بود

‫ همان نقطه ضعفی که طرد کردم، دوباره برداشتم

‫ رهایی ز دوگانگی را دگر محال پنداشتم

‫ در دلِ همین تضاد است که خود را یافتم

‫ چون ریشه‌ای که در خاک، محکم شکافتم

‫ یا چون رقصِ برگی، زودگذر در مسیرِ باد

‫ آرام رها می‌شوم تا شکوفا شوم شاد

‫بهشت جهنمیان

‫پس با توجه به حریفمون، شاید منطقی باشه ‫که من ازت محافظت کنم.

‫جفتمون شینوبی هستیم، ‫ولی من و تو هیچ شباهتی به هم نداریم.

‫هیچی برام مهم‌تر از جونم نیست.

‫تحت هیچ شرایطی تو خطر نمی‌ندازمش.

‫موافقم.

‫هدف منم اینه که زنده برگردم خونه.

‫زنده بمونم و زنم رو ببینم.

‫قصد ندارم جونم رو به خطر بندازم.

‫بسه دیگه.

‫مأموریت انجام شد. بزنین بریم.

‫چیزی رو جا نذارین.

‫گابیمارو.

‫رفتارت عجیب شده.

‫دیگه تو هر مأموریت آدم نمی‌کشی.

‫قبلاً قبل از شروع کار، ‫هر کی سر راهت بود رو می‌کُشتی.

‫چه فرقی می‌کنه؟ ما استخدام شدیم تا اینو بدزدیم.

‫همین؟

‫نکنه زن گرفتن طرز فکرت رو عوض کرده؟

‫یه ازدواج ساده که باعث تغییر عقیده نمی‌شه.

‫اوه، خوش اومدی عزیزم.

‫عـ-عزیزم.

‫آره.

‫امروز صدمه ندیدی.

‫خیالم راحت شد.

‫ایـ-این اواخر، برای کشتن کسی استخدام نشدم.

‫می‌فهمم.

‫این خوبه.

‫خوشحالم.

‫تغییر عقیده نیست.

‫خودم هم گیج شدم.

‫کل زندگیم رو فقط به عنوان یه شینوبی زندگی کردم، ‫اما...

‫نمی‌دونم چطور تو روش نگاه کنم.

‫مـ-من برنج و شاه‌بلوط دوست دارم.

‫هان؟ آه...

‫که این‌طور.

‫نمی‌دونم چطور تو روش نگاه کنم.

‫خب، این دفعه چیه؟

‫آدم‌کشی.

‫گابیماروی توخالی، بدون هیچ رحم و مروتی.

‫چهره‌ی واقعی من اینه.

‫خوش او...

‫همون‌جا بمون.

‫قیافه‌م افتضاح شده.

‫فقط می‌ترسونمت.

‫وایسا.

‫کثیف می‌شی.

‫نـ-نمی‌ترسی؟

‫معلومه که نه.

‫تو که غول یا جن نیستی.

‫قیافه‌ت هر شکلی که باشه، ‫هنوزم شوهر منی.

‫هنوزم نمی‌دونم چطور تو روش نگاه کنم.

‫اما اصلاً دلم نمی‌خواد توی چهره‌اش ناراحتی ببینم.

‫یویی...

‫هدفم اینه که زنده بمونم و زنم رو ببینم.

‫قصد ندارم جونم رو به خطر بندازم.

‫پس...

‫به جاش حاضرم هر چیز دیگه‌ای رو فدا کنم.

‫باورهامو.

‫منطقم، عقلم رو.

‫حتی انسانیتم رو.

‫گابیمارو احتمالاً داره از نقشه‌ی دوم استفاده می‌کنه.

‫گابیمارو

‫یوزوریها

‫چی؟ نقشه‌ی دوم؟

‫وقتی انسان و گل با هم ترکیب می‌شن، ‫اگه تائوی گل پیروز بشه انسان به گل تبدیل می‌شه.

‫اما اگه تعادل ایجاد بشه، انسان قدرت گل رو به دست میاره.

‫درست مثل تنسن.

‫برادرمم همین کارو کرد.

‫آره، اما اون بر تائوی گل غلبه کرد.

‫"تان" از طریق گل وارد بدنش شد،

‫اما چون مقدارش خیلی کم بود، تونست به تعادل برسه.

‫الان بدنش مثل تنسن‌ها شده.

‫به عبارت دیگه، اگه بتونیم جهش رو کنترل کنیم،

‫می‌تونیم درست مثل اونا خودمون رو ترمیم کنیم.

‫یه چیزی هست که می‌خوام مطمئن بشم.

‫شاخکِ مو دان.

‫می‌تونیم با این خودمون رو به گل تبدیل کنیم.

‫کنترل کردن این مقدار کم باید راحت باشه.

‫خیلی خطرناکه.

‫تعادل فقط به طور تصادفی اتفاق می‌افته.

‫در حالت عادی، حتی با یه مقدار کم هم تبدیل به گل می‌شی.

‫اما چوبه تونست.

‫چطوری؟

‫احتمالاً چون لب مرگ بود.

‫تائو با نفس کشیدن، فکر کردن، ‫و هر چیزی که به زنده بودن ربط داره مصرف می‌شه.

‫اما حین مردن، هیچ کاری نمی‌کنی. فکری تو سرت نیست.

‫پس تائو فقط رو ترمیم متمرکز می‌شه.

‫که این‌طور.

‫که این‌طور نداریم!

‫برادرم خاصه.

‫حتی تو بیهوشی هم تونست تائوی گل رو شکست بده.

‫حس خودآگاهیش قویه.

‫میل به زندگیش قویه.

‫برادر من فرق داره. بی‌خیالش شو.

‫تو هم مثل بقیه می‌شی.

‫اگه اونو تو خودت فرو کنی، ‫تبدیل به گل می‌شی و می‌میری.

‫فرق چوبه با بقیه این بود که ‫چیزی برای از دست دادن داشت.

‫چون کسی رو داشت که به خاطرش زنده بمونه،

‫به هر قیمتی که شده.

‫دست کشیدن از انسانیت برای اینکه زنده برگرده خونه.

‫این همون...

‫نقشه‌ی دومه.

‫با عقل جور در نمیاد.

‫گابیمارو

‫یوزوریها

‫اما گابیمارو می‌تونست انجامش بده.

‫نه، مطمئنم انجامش می‌ده

‫اگه باعث بشه به زنش نزدیک‌تر بشه.

‫به دست آوردن قدرت ترمیم، چیز زیادی رو عوض نکرده.

‫حریفم داره تائوم رو مهار می‌کنه.

‫ترمیم و تائوم دارن ضعیف می‌شن.

‫تحملم فقط یه ذره بیشتر شده.

‫جفتمون نباید بذاریم ضربه‌ی مهلکی بهمون وارد بشه ‫مخصوصاً به تاندن‌مون.

‫اما همون یه ضربه کافیه.

‫همون یه ضربه کافیه...

‫تا ران رو بکشم.

‫قبل از اینکه بدنم توسط گل‌ها تسخیر بشه.

‫تو یه هیولایی.

‫بعد از یه بار مردن هنوزم داری می‌جنگی.

‫حتی انسانیتت رو هم دور انداختی.

‫اونم واسه یه چیز نامعلوم.

‫تو احمقی. من وقت این مسخره‌بازیا رو ندارم.

‫شاید حق با تو باشه.

‫اما یه جاهایی هست که فقط احمق‌ها می‌تونن بهش برسن.

‫با خونسردی و منطق نمی‌تونی بهشون برسی.

‫بعضی وقتا فقط باید به تجربه‌ت تکیه کنی.

‫تو به فکر خودتی، اما عقلت هم سر جاشه.

‫احتمالاً هیچ‌وقت چیزی رو تجربه نکردی ‫که باعث بشه مثل احمق‌ها رفتار کنی.

‫شک نکن که عقلم سر جاشه.

‫با کسی که نتونم شکستش بدم نمی‌جنگم.

‫اما...

‫هر کی لباسای موردعلاقه‌م رو پاره کنه، بهای سنگینی می‌ده.

‫اونا که اصلاً مال تو نیست.

‫تائوی آتیش من نمی‌تونه ‫ضربه‌ی مهلکی به تائوی آبِ ران بزنه.

‫اما برای تائوی خاک تو، این کار ممکنه.