Spellbound

Mevrouw Carmichael, alstublieft.

Dr. Petersen staat voor u klaar.

Het spijt me vreselijk. Ik moet gaan.

Had een perfecte hand. Ik zou je de broek uitgeslagen hebben.

- Harry zal u meenemen, juffrouw Carmichael. - Bedankt.

Houd haar goed in de gaten. Houd je ogen niet van haar af.

- Hoe gaat het vandaag, Harry? - Prima.

- Je ziet er een beetje boosaardig uit. - Het is het licht.

Ik maak me zorgen om je, lieverd.

Het komt wel goed met mij.

Moeten we het kantoor van Dr. Petersen binnenstormen?

Kunnen we niet ergens privé gaan zitten en praten, alleen jij en ik?

Ik vind het geweldig, als ik tijd had.

Zou jij?

Kom binnen.

U heeft een heel interessant kaartspel verpest, Dr. Petersen.

- Je mag nu gaan, Harry. - Ik ben buiten.

Ik hoop dat je je vandaag beter voelt, Mary.

- Nou, dat doe ik niet. - Je zal.

Ik vind deze hele zaak belachelijk.

Wat voor hele zaak, Mary?

Psychoanalyse. Het verveelt de broek van mij af.

Liggend op de bank als een sombere sukkel, alles vertellend.

Je verwacht niet echt dat je ergens komt als

je mij hoort babbelen over mijn idiote jeugd.

Echt.

Mijn patiënten beschouwen mij tijdens onze

eerste gesprekken steevast als een ellendige lastpost.

Ik zie. Het is mijn onderbewustzijn dat vecht.

Het wil niet dat ik genezen wordt.

Precies. Het wil blijven genieten van uw ziekte.

Het is onze taak om u te laten begrijpen waarom.

Als je weet waarom je iets doet dat slecht voor je is en wanneer je er

voor het eerst mee bent begonnen. Dan kun je beginnen met jezelf genezen.

Bedoel je dat ik je leugens heb verteld?

De gebruikelijke verhouding.

Je hebt gelijk. Ik heb als een gek gelogen.

Ik haat mannen. Ik heb een hekel aan ze.

Als een van hen mij ook maar aanraakt, wil ik

mijn tanden in zijn handen zetten en hem afbijten.

Sterker nog: ik heb dat een keer gedaan. Vind je het leuk om erover te horen?

Vertel me alles wat je je herinnert.

We waren aan het dansen.

Hij bleef me ten huwelijk vragen, hijgend in mijn oor.

Ik deed plotseling alsof ik hem ging kussen,

zette mijn tanden in zijn snor en beet hem eraf.

Je lacht me uit.

Dat zelfvoldane, bevroren gezicht van jou laat me niet toe.

Je wilt gewoon dat ik je dit allemaal vertel, zodat jij je superieur aan mij kunt voelen.

Jij en je kwijlende wetenschap. Ik heb een hekel aan jou.

Ik wil dat vervelende gezicht van je nooit meer zien!

Ik kan je niet verdragen.

Jij en je stuiver zijn niets waard!

Kom op, mevrouw Carmichael.

Gekke dwaas. Als ik me zorgen maak over zo'n wezen.

Mevrouw Frozen Poes.

Dr. Fleurot, ik wil u alleen spreken.

Ik kan die vrouw niet uitstaan.

Ik zie je later, Maria.

Kom, mevrouw Carmichael.

Murchison moet echt gek zijn om Carmichael aan jou toe te wijzen.

U kunt uw bevindingen doorgeven aan het nieuwe hoofd als hij arriveert.

Je kunt een liefdesveteraan als Carmichael

niet behandelen zonder voorkennis.

Ik heb veel onderzoek gedaan naar emotionele problemen en liefdesproblemen.

Onderzoek, mijn oog.

Ik heb je werk zes maanden bekeken. Het is briljant maar levenloos.

Er zit geen intuïtie in.

Je benadert al je problemen met een ijspak op je hoofd.

- Ben je met mij aan het vrijen? - Dat zal ik zo meteen doen.

Ik maak eerst de grond vrij.

Ik probeer u ervan te overtuigen dat uw gebrek aan

menselijke en emotionele ervaring slecht is voor u als arts

en fataal voor jou als vrouw.

Dat argument heb ik gehoord van een aantal amoureuze

psychiaters die allemaal een betere dokter van mij wilden maken.

Maar ik heb een veel beter argument.

- Ik ben vreselijk dol op je. - Waarom?

Het is net zoiets als het omarmen van een leerboek.

- Waarom doe je het dan? - Omdat je geen leerboek bent.

Je bent een lieve, pulserende, schattige vrouw daaronder.

Ik voel het elke keer als ik bij je in de buurt kom.

Je voelt alleen je eigen verlangens en pulsaties.

Ik verzeker je dat de mijne in geen geval op hen lijkt.

Hou op. Ik ben gek op je.

Ik ben bang dat ik je verveel.

Nee. Jouw houding is erg interessant.

Je lijkt precies op juffrouw Carmichael. Ik wil graag een boek naar je gooien.

Maar dat zal ik niet doen.

- Mag ik dit lenen? - Zeker.

Oh, en vergeef me voor mijn kritiek.

Ik denk dat je het beter bij boeken kunt houden. En een ander ding...

Neem me niet kwalijk dat ik binnen marcheer, maar ik verspreid de tijding.

Mijn opvolger kan elk moment verschijnen.

Dr. Murchison, het was een genoegen om onder u te werken.

Hartelijk dank.

Komt u, dokter Petersen?

Ik heb geen haast om Dr. Edwardes te verwelkomen.

Het is moeilijk om je deze plek voor te stellen zonder jou, Dr. Murchison.

Ja, ik ga een beetje mee met de armaturen.

Meer dan dat. Jullie zijn Groene Landhuizen. Het lijkt oneerlijk.

Je bent erg jong in het vak.

Je hebt het basisgeheim van de wetenschap nog niet geleerd.

Het oude moet plaats maken voor het nieuwe, zeker

als het oude verdacht wordt van een vleugje seniliteit.

Dat is belachelijk.

Ik denk dat de Raad van Bestuur zou beseffen dat je je beter voelt.

Je bent als een nieuwe man sinds je vakantie.

Het bestuur is zo eerlijk en alwetend als een ziekenhuisbestuur maar kan zijn.

Ik ben het met je eens. Ik ben net zo bekwaam en briljant als altijd.

Maar als ik eenmaal ben afgebrokkeld, kan het zijn dat ik opnieuw afbrokkel.

Je was overwerkt.

Een charmante diagnose voor een kapot paard.

Ik zal uw opgewektheid vandaag altijd herinneren als

een les in hoe u de realiteit kunt accepteren, Dr. Murchison.

Laat je niet te veel meeslepen door mijn vrolijke uitstraling, Constance.

Het is de minst moeilijke manier om afscheid te nemen van twintig jaar.

Ja dat weet ik.

Kom binnen.

- Uw post, Dr. Petersen en Mr. Garmes. - Kom binnen, meneer Garmes.

Je gaat vandaag niet weg? Ik zie je nog eens?

Ik zal een tijdje rondhangen als een oude moederkloek.

In ieder geval totdat Dr. Edwardes stevig op de lijst staat.

Hoe voelt u zich vandaag, meneer Garmes?

Iets beter, dokter. Het ding lijkt iets minder lastig.

Mag ik dat voor u doen, dokter?

Dank je, nee. Dit kan ik zelf heel goed.

Ga alstublieft zitten. Ik ben zo bij je.

- Dus dat is de machtige Anthony Edwardes. - Hij ziet er jonger uit dan ik had verwacht.

Hij heeft maar één koffer meegenomen. Misschien is hij niet van plan heel lang te blijven.

Laat die dagdromen over aan Dr. Murchison.

Heren, onze nieuwe chef, Dr. Anthony Edwardes. Dr. Fleurot.

- Hoe gaat het met u? - Hoe gaat het met u?

- Ik ben dokter Graff. - Hoe gaat het met u?

- Dr. Hanish. - Hoe gaat het met u?

Er ontbreken nog enkele personeelsleden, Dr. Edwardes.

Dit zijn jouw vertrekken.

Voor een instelling zijn ze heel feestelijk.

Dr. Edwardes, Dr. Murchison.

Hoe gaat het met u, dokter Murchison? Ik heb veel over u gehoord, meneer.

En ik natuurlijk over jou.

- Je bent jonger dan ik dacht. - Mijn leeftijd heeft me nog niet ingehaald.

De mijne heeft dat ook gedaan, zo lijkt het. Ik geef de teugels graag over aan vastere handen.

Ik laat u mijn bibliotheek na, die onder

andere uw laatste deel, The Labyrinth of the

Guilt Complex, bevat. Een uitstekend werk.

Ik hoop dat Green Manors anderen net zo goed zal inspireren.

Ik ben erg dankbaar.

Ik ken de formele woorden voor een troonsafstand niet, Dr. Edwardes.

Mag ik alleen maar zeggen dat deze vertrekken die ik al

twintig jaar bewoon, nu van jou zijn. Wilt u mij excuseren?

Ik heb een halfuur met dokter Edwardes doorgebracht.

Ik moet zeggen dat ik zeer positief onder de indruk was.

Ik ben van plan veel van Dr. Edwardes te leren.

Ik denk dat we dat allemaal kunnen, van een man met zulke duidelijke talenten.

- Ken je zijn werk? - Ja, ik heb al zijn boeken gelezen.

Een zeer scherpe, onorthodoxe geest.

Het zou vreselijk zijn als de opvolger van Dr. Murchison hem onwaardig zou zijn.

Hij voegt zich bij ons.

Ik denk dat u iedereen hier kent, dokter Edwardes.

- Nee nog niet. - Oh.

- Dit is dokter Petersen. - Hoe gaat het met u?

Dr. Edwardes.

Dr. Hanish heeft me het terrein laten zien.

Het is een opmerkelijk instituut, Dr Murchison.

- Moet best mooi zijn in de zomer. - Ik heb Dr. Edwardes erop gewezen

onze verschillende openluchtomleidingen voor de patiënten.

Dr. Murchison heeft altijd betoogd dat we in die richting

niet genoeg hebben gedaan, en ik ben het met hem eens.

Ik wil je waarschuwen dat Dr. Petersen een gefrustreerde gymnast is.

Dr. Fleurot houdt rekening met alles wat verder gaat dan zit- en sta-gymnastiek.

Ik kan me voorstellen dat je erg van sport houdt.

Ja, dat ben ik, en ik mis ze, vooral de wintersport.

Heb je Dr. Edwardes het iepenbos laten zien?

Ja, ja inderdaad.

Daar hopen wij ons nieuwe zwembad te hebben.

Ik ben een groot voorstander van het zwembad.

Er is een perfecte plek voor hem tussen de iepen.

Geen langwerpige, maar een onregelmatige poel, zoiets...

Zoiets als dit, weet je.

Hier zouden badhuizen moeten zijn.

Ik neem aan dat de voorraad linnen bij deze instelling onuitputtelijk is!

Vergeef me.

Dat doet me denken aan mijn professor in de psychiatrie, Dr. Brulov.

Hij kon nooit een sausfles op tafel zetten, of zelfs maar een zoutvaatje.

Ze namen zijn eetlust weg.

Ik herinner me dat hij eens tijdens een banket ter

ere van hem weigerde aan de tafel van de spreker

te zitten, omdat hij volledig omringd was door...

...door ketchup.

Gisteravond tijdens het eten verscheen er

een kuiltje in je wang dat er voorheen nooit was.

En ik ontdekte de uitlopers van een moederinstinct jegens Dr. Edwardes.

Ik heb een hekel aan dat soort praatjes op de middelbare school.

Jouw reacties hebben een van mijn favoriete theorieën over jou verstoord.

Te weten dat je immuun was voor psychoanalytici en in de

armen zou belanden van een of andere Boob McNutt met puntig haar.

Als ik naar dat type zocht, Dr. Fleurot, ik zou dol op u zijn geweest.

Kom binnen.

Hoi.