Esimesed 200 rida.
บนเนินเขาหนึ่งอันไกลแสนไกล
เหล่าเทเลทับบี้ส์ออกมาเล่น
- หนึ่ง - หนึ่ง
- สอง - สอง
- สาม - สาม
- สี่! - สี่!
และเหล่าเทเลทับบี้ส์ก็รักกันมากๆ
อ๊า
กอดแน่นๆ
"ที่ราบสูง สก็อตแลนด์"
เข้าไม่ได้นะ ทำไมถึงช้าล่ะ พวกเขาไม่มา
ไม่เป็นไร ไม่สำคัญหรอก
- คนอื่นๆ ไปไหน เมื่อกี้อยู่ข้างหลังฉัน - เอาเด็กๆ ขึ้นรถคันเดียวกัน
ถึงเวลาของเทเลทับบี้ส์
ถึงเวลาของเทเลทับบี้ส์
นั่งนี่ นั่ง!
ป้าครับ เกิดเรื่องอะไร
จิมมี่ นั่งอยู่เงียบๆ อย่าไปไหนนะ
เราต้องพาเด็กๆ ไปขึ้นรถ!
มัวทำอะไร บอกให้เร็วๆ
ให้ตายเถอะ
เอ๊ะโอ!
จิมมี่
เอ๊ะโอ!
เสียงอะไรน่ะ
พวกเทเลทับบี้ส์ไปไหนกันนะ
พ่อ
- ทิงกี้ วิงกี้ - ทิงกี้ วิงกี้
ดิปซี่
จิมมี่ หนี!
- แม่ - หนี! หนีไป!
หนี!
หนีไป! จิมมี่ หนี!
ไป!
พ่อ! พ่อ!
พ่อ!
พ่อ!
พ่อ!
จิมมี่
พ่อ
พ่อ เกิดอะไรขึ้น
ไม่ได้มีอะไรอยู่นอกเหนือคำทำนาย
ผมกลัวมาก พ่อ
ผมว่าแม่กับน้องคงจะตายแล้ว
ไม่หรอกลูก
ไม่ใช่ตาย
หลุดพ้น
นี่คือวันแห่งความยิ่งใหญ่
วันแห่งการพิพากษา
เอานี่ลูก
เก็บติดตัวไว้เสมอ
จงศรัทธา
ใช่
ใช่
ใช่แล้ว ลูกหลานข้า!
ใช่!
ใช่!
พระบิดา...
ทำไมท่านถึงทอดทิ้งผม
"เชื้อไวรัสคลั่งกวาดล้างผู้คนทั่วสหราชอาณาจักร"
"จุดเริ่มต้นการแพร่ระบาดจากทวีปยุโรป"
"อังกฤษถูกปิดเป็นเขตกักกันโรค ยับยั้งการลุกลาม"
"ผู้เหลือรอดต้องสู้ชีวิตเพียงลำพัง"
28 ปีให้หลัง เชื้อเขมือบคน...
วันสำคัญของลูก สไปก์
ตื่นได้แล้ว
"ร้านประจำหมู่บ้าน"
"อย่าหยิบอุปกรณ์ใหม่ หากไม่จำเป็น"
"ปฐมพยาบาล"
"ทรัพยากรมีน้อย คิดก่อนใช้"
แล้วเจอกันนะ
มีไฟฉายแล้วนะ
เสื้อผ้า นกหวีด...
ขวดน้ำล่ะ
เอามา
เอามีดไปแล้วนะ
เก่งลูก
เก็บดีๆ
เราจะกินเบคอนมื้อเช้าเหรอ
เดฟกับโรซี่เอามาให้เมื่อคืน
ของพ่อล่ะ
พ่อทำไปกินไปหมดแล้ว
อำแล้ว
สไปกี้
ของลูกหมดนั่นแหละ
พ่อขึ้นไปดูแม่ก่อน
กินให้หมดล่ะ
เสร็จแล้วเก็บจานไปวาง
ผมมาแล้ว ไอล่า
ไงที่รัก
คุณเป็นอะไรเหรอ
เจมี่
คุณต้องอดทน ที่รัก
- อยู่บนเตียงนอนมากๆ - ไม่ ไม่ไหวแล้ว ไม่
โอ้ สไปกี้
หวัดดีฮะแม่
โอ้ ลูกแม่
แม่ไม่ได้อยากทำเสียงดัง แต่แม่ปวดหัว
- ไม่เป็นไรฮะ - ปวดตุ้บๆ เลย
เล่าหน่อยสิวันนี้ไปเรียนเป็นไง
ผมไม่ได้ไปโรงเรียน แม่
นี่เพิ่งจะเช้า
งั้นเหรอ
ใช่
นี่เพิ่งเช้า และ...
ไอล่า...
คุณจำได้ไหม
สไปก์ไม่ได้จะไปโรงเรียนวันนี้
ทำไมล่ะ
นี่เสาร์อาทิตย์แล้วเหรอ
เปล่า นี่วันศุกร์
แล้วทำไมลูกไม่ไปโรงเรียน
เราคุยกันไปแล้ว
หลายครั้ง
คุยเรื่องอะไร เจมี่
ผมกับสไปก์จะออกไป
ครั้งแรกของเขา
ครั้งแรกเหรอ
คุณจะออกจากเกาะ ไปแผ่นดินใหญ่
- ใช่ - อะไรนะ
- ไอล่า - นี่กำลังพูดห่าอะไร
- อย่าพูดหยาบคาย ไอล่า - คุณแม่งบ้าไปแล้ว!
เขายังเล็ก ตัวแค่นี้!
- แม่ - เขาอายุ 12
จะส่งลูกไปตายน่ะสิ ไอ้ชั่ว!
- สไปก์ ลงไปข้างล่าง - โรคจิตคิดจะฆ่าเด็กตัวแค่นี้
ไม่ พ่อลงไป
- ถ้าพ่อฉันยังอยู่ - ไม่
- เขาจะถลกหนังแก ฆาตกร! - มันจะดีกว่า... พอแล้ว!
- ไอ้ชั่ว! - ไอล่า ไม่มีอะไร
- ไอ้ชั่ว! - เขาจะปลอดภัย
ไอ้ชั่ว!
- แม่ - ไม่
นี่ผมเอง
สไปก์... สไปกี้
เกิดอะไรขึ้น แม่ร้อน
ทำไมแม่ร้อนอย่างนี้ล่ะ
อากาศร้อนน่ะแม่
ร้อนมาก
ไม่มีอะไรนะ
ผมเอาอาหารเช้ามาให้
มีเบคอนนิดหน่อย
แม่กลืนไหวก็กินสักนิด
จะไปแล้วเหรอ
- ฮะ - ไปไหน
โรงเรียน
โอเค สไปกี้
แม่รักลูกนะ
ผมก็รักแม่
หวัดดีเจ้าหนู
แซม
เพิ่งขึงให้ใหม่เลย
มันต้องขึงใหม่เหรอ
เปล่า ทำใหม่ฉันก็อุ่นใจกว่า
เขาไม่เป็นไรหรอก แซม
ลองดึงดูสิลูก
กะน้ำหนักเอา
นิ่งไว้
ไม่สั่นเลยซักนิด
เด็กแข็งแรง
มาเถอะลูก ไปกัน
ได้เลย ได้เลย
เจอกันคืนนี้นะ
- เสี่ยงชีวิตนะ - พ่อลูกสู้ๆ
- สู้เขา เจมี่ - โชคดี สไปก์
ดีใจด้วยถึงเวลาแล้ว สไปก์
สู้สู้ สไปก์
โชคดีนะหนู
แม่หนูฝากมา
- ขอบใจ เบ็ตตี้ - ปาร์ตี้ฉลองให้เธอคืนนี้ สไปก์
อย่าไปช้าล่ะ
พาลูกปลอดภัยกลับมา
สู้เขา ลุงเจมี่!
"อย่าอาบนาน ขอบคุณ!"
ดูแลลูกให้ดี เจมี่
โชคดีนะ สไปก์
ขอบใจ เจค็อบ
ดูนั่นสิ สไปก์
กรรมการผู้ใหญ่บ้านมาครบเลย
ยิ้มไว้นะ มีมารยาท
พวกเราขอมาส่งนะ
ทุกคนตื่นเต้นแทน
คุณรู้นะ ฉันรู้สึกว่าเขาเด็กไป
สิบสี่หรือสิบห้า ฝึกเยอะๆ จะเหมาะกว่า
เขาพร้อมแล้ว เจนนี่
เอาเลยลูก
รู้กฎของชุมชนเรานะ สไปก์
ไปแล้วเธอต้องกลับมาเอง ถ้าเธอไม่กลับมา...
ไม่อนุญาตให้ใครไปตามหาเธอ
ไม่ส่งคนไปช่วย ไม่มีข้อยกเว้น
มันเป็นประสบการณ์ที่เราเจ็บปวดมา
จากผู้คนที่เราเคยสูญเสีย
เมื่อเธอเหยียบแผ่นดินใหญ่ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เข้าใจไหม
ครับ เจนนี่
เช้านี้เห็นอะไรผิดสังเกตไหม แอนโทนี่
ไม่มี
เงียบสงบ
ไปได้ไหม
ไปได้เลย
เปิดประตูให้พวกเขา
No comments yet. Be the first to leave one.