Esimesed 200 rida.
Ова е асгардскиот брод со бегалци, Стејтсман.
Нападнати сме. Повторувам, нападнати сме.
Моторите не ни работат.
Системот за одржување во живот откажува.
Бараме помош од кој било брод во досег.
Се наоѓаме на 22 отскокни точки од Асгард.
Посадата ни ја сочинуваат асгардски семејства.
Имаме многу малку војници.
Ова не е воен брод. Повторувам, ова не е воен брод.
Слушајте ме и радувајте се.
Имавте привилегија да бидете спасени од Големиот Титан.
Можеби мислите дека ова е страдање.
Не.
Ова е спасение.
Размерот на универзумот оди во рамнотежа поради вашата жртва.
Насмевнете се.
Дури и мртви, станавте деца на Танос.
Знам како е да изгубиш.
Да бидеш очајно уверен дека си во право.
А сепак да не успееш.
Застрашувачко е.
Ги пресекува нозете.
Те прашувам, со која цел?
Плаши се од неа... Бегај од неа...
Судбината секако ќе пристигне.
А сега е тука.
Или треба да кажам...
Јас сум.
Зборуваш премногу.
Тесерактот.
Или главата на брат ти.
Претпоставувам претпочиташ нешто од тоа.
Да.
Слободно убиј го.
Добро, застани!
Го немаме Тесерактот. Беше уништен на Асгард.
Навистина си најлош, брате.
Те уверувам, брате, пак ќе не огрее сонцето.
Твојот оптимизам а неоснован, Асгардиецу.
Како прво, не сум Асгардиец.
Второ...
Имаме Хулк.
Пушти го да се забавува.
Сеотци.
Нека темната магија протече низ мене за последен пат.
Тоа беше грешка.
Не!
Ќе умреш за тоа.
Мојата понизна личност се поклонува пред вашата возвишеност.
Ниедно друго суштество ја немало таа моќ...
Не, таа благородност...
Да поседува не еден, туку два камена на бесконечноста.
Универзумот ви лежи на дофат на дланката.
Уште двa камена има на Земјата.
Најдете ги, мои деца, и донесете ми ги на Титан.
- Татко, нема да те изневериме. - Смеам ли да се вмешам...
Ако одите на Земјата, можеби ќе ви треба водич.
Имам искуство во таа област.
Ако неуспехот се смета за искуство.
Искуството го сметам за искуство.
Семоќен, Танос, јас, Локи...
Принцот на Асгард...
Син на Один...
Законски крал на Јотунхаим. Бог на грешниците.
Ти ја ветувам...
мојата бесмртна верност.
Бесмртна?
Треба повнимателно да ги одбираш зборовите.
Ти... никогаш нема да бидеш...
Бог.
Овој пат нема да има воскреснување.
Не, Локи.
Сериозно, воопшто немаш пари?
Приврзаноста со материјалното, е одделување од духовното.
Ќе им кажам на дечките во пекарата.
Може ќе ти направат метафизички сендвич.
- Чекај, мислам дека имам 200... - Долари?
- Рупии. - А тоа се?
- Долар и половина. - Што сакаш?
Не би одбил туна со сирење.
Танос доаѓа. Доаѓа.
Кој?
Одмазници Војна на Бесконечноста.
- Намали, ќе ти објаснам. - Брбориш, се изгубив.
Знаеш кога сонуваш дека мораш да мочкаш?
Да.
И мислиш: „Боже, нема тоалет, што ќе правам, ме гледаат, ќе се помочам“.
Да, и потоа се будиш и сфаќаш дека навистина мораш да мочаш.
Да. Да.
- Сите го сонуваат тоа. - Тоа и сакам да ти кажам.
Во врска со тоа, синоќа, сонував дека сме добиле дете.
Изгледаше реално.
Сме го крстиле по твојот вујко.
Како се викаше? Морган. Морган.
Значи, се разбуди... Нормално.
И мислеше дека... Очекуваме.
- Да? Да? - Не.
Сонот изгледаше реално.
Да сакаше дете, немаше да го направиш ова.
Мило ми е што го спомна тоа.
Тоа е ништо. Само куќиште за нано честички.
Не ти помага тоа. Се одвојува, не е... Не ти треба тоа.
Знам. Имав операција. Само се обидувам да не заштитам.
За во иднина. Тоа е се.
Во случај да има чудовишта во плакарот наместо... Кошули.
Толку добро ме познаваш. Ми ги довршуваш сите реченици.
- Треба да имаш кошули во плакарот. - Да.
Знаеш, не треба да има, повеќе изненадувања.
Ќе имаме убава вечера.
Ќе го покажеш твојот Хари Винстон.
И нема да имаме никакви изненадувања.
- Треба да ти ветам. - Да. Ќе ти ветам.
- Фала. - Тони Старк.
Јас сум д-р Стивен Стрејнџ.
Морате да дојдете со мене.
Патем, честитки за свадбата.
Извини, делиш билети за нешто?
Ни треба вашата помош.
Не е претерано да кажам дека судбината на универзумот е на коцка.
А кои сте вие?
- Здраво, Тони. - Брус...
- Пепер. - Здраво.
Добро си?
Пред почетокот на универзумот немало ништо.
А потоа бум.
Големата Експлозија пратила 6 елементарни кристали,.
Во недопрениот универзум.
Секој од овие камења на бесконечноста контролира,
суштински аспект на постоењето.
Простор.
Реалност.
Моќ.
Душа.
Ум.
И време.
- Кажи ми пак како се вика? - Танос.
Тој е чума, Тони.
Напаѓа планети, зема што сака, убива половина население.
Тој го пратил Локи.
Нападот на Њујорк, тој стои зад него.
Ова е тоа.
- Колку време имаме? - Којзнае.
Веќе ги има камењата на моќта и просторот.
Со нив е најмоќното суштество во универзумот.
Ако ги собере сите шест, Тони...
Ќе може да уништи живот во досега несонувани размери.
Сериозно рече „во досега несонувани“?
Сериозно се потпираш на Котелот на Космосот?
Ќе го дозволам тоа.
Ако на Танос му требаат сите 6, зошто не го фрлиме овој во дробилка?
Не може.
Се заколнавме дека ќе го штитуваме каменот на времето со животот.
А јас се одреков од млечни прозиводи,
додека Бен и Џери не нарекоа сладолед по мене.
„Луд лешник Старк“. Не е лош. Малку е варовит.
„Парче лута карамела на Хулк“ ни е омилена. Тоа постои? Сеедно.
Поентата е, работите се менуваат.
Нашата заклетва не може да се промени.
Каменот можеби ни е најдобрата шанса против Танос.
Од друга страна е и најдобрата шанса против нас.
Ако не си ја одработиме работата.
Што ти е работа, освен мотање животни од балони?
Заштитување на реалноста, клошар. Во ред, луѓе.
Може ли да ја оставиме оваа дискусија сега.
Битно е дека го имаме каменот. Знаеме каде е.
Вижн е некаде со каменот на умот. И мораме да го најдеме, веднаш.
Да, тоа е работата. Како мислиш?
Пред две недели Вижн го исклучи предавателот.
- Исклучен е. - Што?
Тони, изгуби уште еден супербот?
Не. Тој е повеќе од тоа, еволуира.
Кој би можел да го најде тогаш?
- Веројатно Стив Роџерс. - Одлично.
Можеби. Но...
- Јави му се. - Не е толку едноставно.
Не стигнавме да си помуабетиме, нели? Не.
Одмаздниците се распаднаа. Готови сме.
Се распаднаа?
Како бенд? Како Битлси?
Капетанот и јас многу се скаравме.
Не разговаравме.
Тони, слушај ме.
Тор го нема веќе.
Танос доаѓа, не е битно со кого разговараш или не.
Телефон на преклоп.
Докторе, не ја мрдаш косата, нели?
Моментално не.
Добро сте?
- Помогнете му. Вонг, Банер. - Еве сега.
- Фрајдеј, во што гледам? - Не сум сигурна, работам на тоа.
Можеби треба да го ставиш каменот на времето во задниот џеб, докторе.
Можеби ќе го употребам.
Нед, ми требаш да направиш диверзија? Господе.
Сите ќе умреме! Има вселенски брод таму!
Што ви е, деца? Никогаш не сте виделе вселенски брод?
Фрајдеј, евакуирај се јужно од 43-та. Извести ги итните служби. -Добро.
Слушајте ме и радувајте се.
Ќе умрете од рацете на Децата на Танос.
Бидете благодарни што вашите безначајни животи ќе придонесат...
Жал ми е, Земјата денес е затворена.
No comments yet. Be the first to leave one.