Grey's Anatomy

James Harrison, australijski dawca krwi,

został nazwany "człowiekiem ze złotym ramieniem".

Jego krew zawierała rzadkie przeciwciało,

konieczne do przygotowania leku, ratującego życie.

Anty-D.

Mamy dzieci. Zapomniałaś o nich?

Albo wypadło ci to z głowy

i teraz muszę być tym złym, żeby ci powiedzieć, żebyś nie jechała?

- Nie to się dzieje. - Most Royer się zawalił.

- Założyłem, że potrzebujesz każdego. - Rób co chcesz, tak jak zawsze.

Szefowo?

Przepraszam, potrzebuję chwili, żeby się czymś zająć.

Chcesz, żeby recepcja wysłała powiadomienie do wszystkich dostępnych pracowników?

Byłoby świetnie, dziękuję.

- Poczekaj, czy masz oko na ten most? - Chyba. Dlaczego, czegoś potrzebujesz?

- Owen jechał tym mostem do pracy. - Miejmy nadzieję, że na nim nie był.

Zapytam swoje kontakty i będę cię informował.

Dziękuję.

Zastrzyki anty-D podawano matkom w ciąży,

których krew nie była zgodna z ich nienarodzonymi dziećmi.

James oddał krew ponad 1000 razy.

To, bez czego mógłby przeżyć,

uratowało ponad 2 miliony istnień.

Polskie napisy od MPxx(08.05.26).

Sprawdziłam w laboratorium. Myszy są nadal w okresie dojrzewania.

Nie zazdroszczę im. To był ciężki okres w moim życiu.

Kiedy dorosną, powinnyśmy się skupić na receptorach estrogenu w ich mózgach.

A Nick jest na tyle miły, że zadzwoni do szefa radiologii w Fox Boston

i sprawdzi, czy pozwolą nam użyć skanera FES-PET.

Powiedz mu, że dziękuję.

Sama mu możesz powiedzieć. Jest w drodze tutaj.

Tak, może bez lodów.

Jadłyśmy lody, gdy mu powiedziałyśmy o rozwodzie.

Nie, wiem, że to dobre wieści, to...

Możemy porozmawiać wieczorem?

Hej, Amelio.

- Dzień dobry. - Co się tak lampisz?

Wiesz, że kiedy czegoś naprawdę chcesz,

to pewnie nie może spełnić oczekiwań,

ale potem naprawdę je spełnia?

- Przespałam się z Lucasem. - Co? Nie.

- Co mnie ominęło? - Spiknęła się z Adamsem.

Przepraszam. Tak mi wyskoczyło.

Czekaj, wczoraj wieczorem? Myślałem, że to był Bryant.

- Też tam był? - Nie zwolnili cię?

Alarm mówił, że każdy, kto jest dostępny, ja jestem dostępny.

- Zwolnili cię? - Webber był zły.

Ale zamierzam uratować parę istnień, wrócić do łask

i odzyskać swoją pracę na koniec dnia.

Musisz?

Nie wiedziałam, że tu pracujesz.

- Mogę sobie zrobić herbatę? - Proszę.

Copilot.

Podsumuj tą nadętą, samouwielbiającą się sałatkę słowną

w trzy paragrafy.

O wiele lepiej.

Ludzie przesyłają mi 60-stronicowe raporty zgodności.

Nie mam czasu na ten nonsens.

Ja chyba mam.

Słyszałam, że posłano cię na ławkę rezerwową.

Przykro mi, że do tego doszło.

Wiesz, że nie możemy zadzierać z IRB.

Wiem.

Ale nie przejmujesz się,

że próbują ci powiedzieć, jak masz kierować swoim szpitalem?

Nikt mi nic nie mów. Wszystko jest negocjacją.

Musi być miło siedzieć przy tym stole.

To i tak ciężka praca.

Musiałam się nauczyć epidemiologii, analizy danych, teorii zarządzania.

I ktoś musi to robić.

Dzień dobry.

To nie jest dobry dzień. Most się zawalił.

- Dalej się uśmiecham? - Trochę tak.

Przepraszam, miałam naprawdę dobrą noc.

- Ja też. - Słuchać wszyscy.

Straż przewiduje, że na moście było ponad 60 aut.

Na dworze robimy triaż

i inne miejsce na górze jest dla pacjentów, wymagających tylko obserwacji.

To sytuacja, gdzie wszyscy są potrzebni, więc jak potrzebujecie pomocy, to mówcie.

Jeśli widzisz taką potrzebę, zgłoś się.

Dobrze, wracajmy do pracy.

Wczoraj wieczorem byłaś w łóżku całkiem wcześnie.

- Co? - Esemesowałem i dzwoniłem.

- Pomyślałem, że śpisz... - Zapomniałam odciszyć telefon.

- Przepraszam. - Tak, w porządku.

Jak za starych czasów.

- Właśnie mnie zwolniono. - Stul wary.

- Wszystko dobrze? Z Davidem wszystko w porządku? - Wszystko gra.

Nie mogę się dostać do Seattle Pres z powo- du mostu. Potrzebujesz dodatkowych rąk?

Ile ich masz?

Szlag.

Pomocy! Potrzebujemy pomocy, proszę!

Potrzebujemy pomocy!

Proszę!

Jestem Owen Hunt. Jestem szefem Urazówki w szpitalu Grey Sloan Memorial.

- Jak masz na imię? - Josh.

Moja rodzina, jesteśmy uwięzieni.

- Jak masz na imię? - Jestem Hank. To jest Laney.

Dobrze, pomogę wam.

Tak.

Co mamy?

30-letnia kobieta z karambolu w pobliżu mostu,

intubowana na miejscu.

Ratownicy medyczni założyli pas biodrowy.

Uwaga, wszyscy, odsunąć się.

Dobrze, dr. Bryant, co tu widzisz?

Kilka złamanych żeber, ale bez odmy.

Zgadza się. Wezwano mnie do kolejnego urazu.

Zrób RTG miednicy, zaraz wrócę.

Dobrze.

Ktoś się pewnie o ni martwi. Mogę odebrać?

Odbieraj.

Halo.

Tu dr Bryant z Grey Sloan Memorial.

Proszę posłuchać, sir, pana żona miała wypadek.

Właśnie teraz oceniamy jej rany,

ale muszę wiedzieć, czy brała jakieś leki? Czy ma...

- Wezwij położną. - Co?

Wezwij położną.

- Jest w ciąży. - Potrzebuję tu położną!

- Dziwne to było? - Nie pamiętam.

- Wracacie do siebie? - Nie, to był jednorazowy błąd.

Griffith, Millin, idziemy.

48-letni mężczyzna, wypadek autem po zawaleniu mostu.

GCS 15, skurczowe 105,

tachykardia przy 120.

O mój Boże.

Dr Marsh.

Powiedz dr Grey, że mi się udało.

Dobrze. Ruszajmy.

Zajmiemy się panem, dr. Marsh.

Możesz się w ogóle ruszać?

Laney, zdrętwiała ci noga, czy cię boli?

Laney? Hej, spójrz na mnie.

- Czemu nie mówi? - Hank, daj chwilę doktorowi.

Laney, kochanie? Wszystko z nią dobrze? Co się dzieje?

Nie mogę stąd ocenić obrażeń jej nogi,

ale wygląda na to, że utknęła pomiędzy drzwiami i tym metalem.

Josh, twoja żona cały czas była nieprzytomna?

- Tak. - W porządku.

Trzymajcie się.

Czy mama umiera? Czy mama i Laney umrą?

trzymaj się, kochanie.

Dobrze.

Na szyi ma siniaka. Pewnie coś ją uderzyło w czasie upadku.

Josh, ona nie może oddychać.

Zamierzam umieścić rurkę w jej gardle,

będzie to wyglądało przerażająco, ale uratuje jej życie, dobrze?

- Hank, zaopiekuj się siostrą. - Tato...

Na litość boską, obróć się i sprawdź siostrę.

Dobrze.

W porządku.

Oddychaj.

Dalej, oddychaj.

Dobrze.

- Dowód urazu brzucha. - Zaczynam badanie FAST.

Millin, jestem jak każdy pacjent.

Zacznij od dziesiątej przestrzeni międzyżebrowej...

- Tak. - Górna prawa ćwiartka.

Nick, jestem tu.

Co się stało?

- Czy to twój mąż? - Tak.

Co pokazuje jego FAST?

Ma wolny płyn w brzuchu, ale jest stabilny.

Potrzebuje CT z kontrastem.

Ma przeszczepioną nerkę, ale funkcja nerek jest prawidłowa.

Dzwoń na Radiologię, że jesteśmy w drodze. Przygotujmy się do transportu.

- To jestem twoim mężem? - Teraz się na tym skupiasz?

- Ciśnienie spada. - Powiesić kolejną jednostkę.

Mer, kocham cię. Chcę, żebyś wiedziała, że cię kocham.

Też cię kocham.

- Musimy intubować. - Dobrze, dajmy im wykonywać swoją pracę.

Chodź, Mer. Chodź.

Przepraszam, że chwilę mi to zajęło.

- Jak tam egzamin CREOG? - Myślę, że dobrze.

- Proszę o aktualizację. - To Morgan Lewis.

Ma złożone złamania miednicy, które spowodowały zablokowanie spojenia łonowego.

- I jest w 32 tygodniu ciąży. - Rzućmy okiem.

- Powiedz nam, co potrzebujesz. - Muszę zrobić badanie miednicy, więc...

- Mówiłeś, że jest w 32 tygodniu? - Tak mówił jej mąż. Dlaczego?

Bo widzę dwie wystające nóżki. Podajcie mi USG.

Dobrze.

W porządku.

Widzę bicie serca.

Cholera. Dziecko przesunęło się dalej w dół w kierunku miednicy, teraz nic nie widzę.

Dobrze, czegoś spróbuję.

Dobrze.

No dalej.

Złamana miednica uniemożliwia mi ruszenie dziecka.

- Utknęło. - Nie możesz zrobić cesarskiego cięcia?

Jest za nisko. Dlatego próbuję je wepchnąć wyżej.

Jeśli nie zrobimy dla mnie miejsca, żeby wyjąć dziecko, ono umrze.

A jeśli założę przezskórne szpilki, aby otworzyć pierścień miedniczny? To może dać trochę iejsca.

- Myślisz, że to zadziała? - Możemy spróbować.

- Dobrze. - Dajcie mi dwie szpilki i wiertło.

Szefowo.

- Czy ktoś widział Owena? - Jeszcze nie,

- ale nurkowie znaleźli jego auto. - Gdzie? Był w...

Nie było go w nim i boczne okno było stłuczone. To dobry znak.

Mamy tu kobietę, 63 lata, niedociśnienie, rany na głowie i ramionach.