Esimesed 200 rida.
Час ад часу, калі я прачынаюся,
то заўважаю, што плачу
Сон, што я, мусіць, бачыў, аніразу не ўспомніў
Але...
Але...
Адчуванне, быццам нешта страчана,
пераследуе мяне яшчэ доўгі час
Я заўжды шукаю...
Чагосьці або кагосьці.
Здаецца, гэта пачуццё жыве ўва мне з таго самага дня...
Дня, калі зоры пачалі падаць
Гэта была нібыта...
Нібыта сцэна з чароўнага сну
Магу апісаць яе толькі як...
надзвычайная прыгажосць
ТВАЁ ІМЯ
Такі... Такі...
Ты мяне не помніш?
Маё імя...
Міцуха!
Сястрычка, што ты робіш?
Ого, яны нібыта сапраўдныя...
Што? "Сястрычка"?
Ты ледзь прачнулася? Хутка сняданак!
Падымайся!
Што? ШТО?
Хочаш лапшу, што засталася з вячэры, бабуля?
Можаш ёсці.
- Добрай раніцы. - Добрай раніцы.
Міцуха, ты спазнілася!
Я зраблю сняданак заўтра.
Ці не зашмат?
Нармальна.
Сёння ты ўжо нармальная.
Ты ўчора была шалёнай.
Што вы такое кажаце?
Усім добрай раніцы.
Гаворыць гарадская ратуша Ітаморы
Вяртаючыся да выбараў мэра...
якія адбудуцца 20га дня наступнага месяца. Выбарчая камісія...
"Камету, што цягам месяца пралятае міма Зямлі, можна будзе бачыць простым вокам"
Назіраць камету можна будзе напрацягу некалькіх дзён...
Проста замірыцеся з ім.
Гэта дарослыя справы.
Навуковае супольніцтва ўжо рыхтуецца сачыць за галоўным касмічным відовішчам стагоддзя
Мы пайшлі!
Поспехаў табе!
Міцуха!
Дабранак, Саяка, Тэсі.
Дабранак.
- Не насядай. - Чаму? Вось скнара.
- Ты цяжкая. - Як груба.
А вам разам вельмі добра.
І зусім не!
А сёння ў цябе з валасамі ўсё ў парадку.
Што?
- Ага, твая бабуля прагнала з цябе духаў? - Духаў?
Ты была проста апантанай!
Досыць гэтага акультызму. Міцуха проста дужа нервуецца, так?
Што? Пра што гэта вы?
Ты не памятаеш?
І акрамя таго,
палепшыць фінансавы дабрабыт гораду ў межах нашага праекту адраджэння!
І толькі калі дасягнем гэтай мэты,
Мы створым сапраўды бяспечную і надзейную супольнасць
І як дзеючы мэр...
Яго ўсё адно перавыбяруць.
Кажуць, ёсць падставы падазраваць яго ў карупцыі.
Гэй, Міямідзу.
Дабранак.
Дык дачка мэра і сын ягонага падрадчыка таксама сябруюць.
Міцуха!
Выпрастуйся!
- Ён і з сям'ёю строгі. - Я ўражаны.
- Мусіць, сорамна. - Нават жалю варта.
Міцуха.
Ва ўсіх перад вачыма...
"Хто ты?"
"Тасакарэ"
"Тасакарэ" - "хто ты". Ад гэтага слову паходзіць "Тасагарэ-докі" альбо
змярканне - час паміж ноччу і днём
Калі свет размываецца, і сустрэць можна не толькі чалавечых істот.
Больш старая форма выразу "карэтаса-докі"
альбо "каватарэ-докі", што значыць "хто гэта?"
Можна спытаць? Я чуў "катаварэ"
"Катаварэ-докі"? Думаю, гэта з мясцовага дыялекту.
Я ведаю, што старыя Ітаморы ўсё яшчэ карыстаюцца класічнай мовай.
Вельмі старыя
А цяпер - Міямідзу.
Так.
О, сёння вы ўжо памятаеце сваё імя.
Ты забыла?
Учора ты не магла ўспомніць ані сваёй парты, ані шуфлядкі.
У цябе на галаве быў страх, і без банта.
Што? Не можа быць! Праўда?
З табою нібыта здарылася амнезія.
Па праўдзе, у мяне адчувацце, быццам я бачыла доўгі дзіўны сон...
Сон пра жыццё кагосьці іншага?
Не магу ўзгадаць.
Я зразумеў. Гэта было...
тваё папярэдняе жыццё!
Альбо ты падсвядома звязвалася з мультысусветам Эверэт...
Досыць ужо гэтых глупстваў.
О! Тэсі, ці не ты панапісваў там у маім сшчытку?
Нічога.
Але Міцуха, ты праўда паводзіла сябе ўчора ненармальна.
Ты добра сябе адчуваеш?
Дзіўна. Я файна сябе адчуваю.
Магчыма, гэта стрэс. Хутка ж рытуал, правільна?
Вох, не нагадвай!
Не магу больш заставацца ў гэтым мястэчку.
Такое маленькае, усе адно аднаго ведаюць. хачу сканчыць школу і пераехаць у Токіа.
Я цябе не вінавачу. У гэтым мястчку нічога няма.
Цягнікі раз на 2 гадзіны.
Пасля 21:00 усе крамы зачыненыя.
Ані кнігарні. Ані стаматалогіі.
Затое ажно два пабы стаяць.
Няма працы.
Жаніхоў няма.
Сонца за горы заходзіць рана.
- Канчайце ўжо! - Што?
То-бок... можа перапынімся і зазірнем у кавярню?
- Кавярню - Праўда?
Дзе?
Добры вечар.
Добры вечар.
І гэта кавярня?
Ты ж ведаеш, што іх тут няма.
А Міцуха проста пайшла дахаты
Думаю, ёй цяжка даводзіцца.
Ну, яна ў цэнтры ўвагі.
Ага.
Гэй, Тэсі.
Што?
А ты што будзеш рабіць, калі скончыш школу?
У сэнсе? Ты пытаеш пра планы на будучыню?
Ды нічога асаблівага. Напэўна правяду звычайнае жыццё ў мястэчку.
Я б таксама паспрабавала.
Ты яшчэ не гатовая, Ёцуха.
Прыслухвайся да голасу ніткі.
Калі вось так пераплятаеш ніці,
у нейкі момант пачуцці і энэргія пачнуць перадавацца паміж табою і шнуром.
Ніткі не раўмаўляюць.
Яна мела на ўвазе, што трэба сканцэнтравацца
Тысячагадовая гісторыя Ітаморы ўплецена ў нашы шнуры.
Паслухайце. 200 гадоў таму...
Ізноў пачынае...
загарэлася прыбіральня гандляра сандалам Маюгора, полымя разнеслася па аоліцы.
Храм і архівы згарэлі.
Гэта запомнілі як...
Вялікі пажао Маюгора.
Полымя назвалі яго імем? Бядак Маюгора.
Сапраўдны сэнс фестывалю даўно забыты, жыць працягвае толькі знешняя форма.
Але нават калі словы і страчаны, традыцыі павінны перадавацца далей.
І гэта важная ноша, што мы нясем у храме Міямідзу.
І толькі гэты дурны зяць...
Нібыта яму было недастаткова проста пакінуць дом і святарства,
дык цяпер палітыка? Ён безнадзейны.
Давай наступную, дружа.
Знову разлічваю на вашу дапамогу.
Пакінь гэта мне.
Можаш лічыць галасы з раёнаў Кадоры і Сакагамі сваімі..
Ну і як у цябе з ёю справы?
Усё не так проста.
Чую пах карупцыі.
Не кажы глупствы.
Прынясі нам яшчэ сакэ
Зараз.
Кацухіка, будзеш працаваць на аб'екце ў выхадныя.
І навучыся карыстацца выбухоўкай.
Я не чую.
Так!
У нас абодвух цяжкія часы, так?
Гэта Ёцуха? Так вырасла.
Абедзьве так нагадваюць іхнюю маці.
Здарова.
Здароў.
Гэта найстаражытнейшае сакэ ў свеце.
Яны жуюць рыс, выплёўваюць яго і даюць яму забрадзіць, каб атрымаць алкаголь.
"Кучыкамізакэ." Багам і праўда падабаецца, калі сакэ вырабляюць такім чынам?
Вядома, падабаецца.
Гэй, гляньце, гэта Міямідзу.
Вох! Я б так не змагла!
Ёй, пэўна сорамна!
Цяжка паверыць.
Вышэй нос,сястрычка. Што з таго, што цябе бачылі аднакласнікі?
Зайздрошчу тваёй дзіцячай безтурботнасці
Чаму б табе не прадаваць Кучыкамізакэ, а на атрыманыя грошы пераехаць у Токіа?
І адкуль толькі ў цябе падобныя думкі?
Прадавай яго разам з фота і відэа. А назаві "Сакэ храмавай жрыцы"
Разбагацееш!
"Сакэ храмавай жрыцы"?
Не. Гэта парушае закон аб продажы алкаголю.
Гэта адзіная перашкода?
Ненавіджу гэта мястэчка! Ненавіджу гэта жыццё!
Калі ласка, хай у наступным жыцці я стану гожым хлопцам з Токіа!
Ну і ідыётка...
Дзе...
Там нешта ёсць
Такі! Ты ўжо ўстаў?
No comments yet. Be the first to leave one.