The Party Animal

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ PARIS K.

Το όνομά του ήταν Πόντο. Πόντο Σινάτρα.

Ήρθε στο κολέγιο πάνω στη καρότσα ενός αγροτικού.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Το πρόβλημα ήταν, ότι είχε μόνο ένα πράγμα στο μυαλό του.

Είχε καύλες!

Ήμουν επιστάτης σ' αυτό το κολέγιο για 23 χρόνια...

και δεν είχα ξαναδεί κάποιον να προσπαθεί τόσο πολύ για να βρει γυναίκα.

Ήταν γκαντέμης. Αν και λευκός, ήταν απαίσιος.

Είχε μια σχεδόν υπερφυσική ικανότητα...

να εισπράττει την κακή πλευρά μιας γυναίκας.

Ποιος, ποτέ θα φανταζόταν ότι θα εξελισσόταν έτσι, όπως εξελίχθηκε;

Όλως περιέργως, εγώ ήμουν ο καλύτερός του φίλος σ' όλη αυτή τη δοκιμασία.

Θυμάμαι την πρώτη φορά που τον είδα να έρχεται πάνω σ' ένα αγροτικό.

Σκέφτηκα: "Τι μαλάκας είναι αυτός;"

Αλλά τελικά, ήταν απλά ένας πολύ συμπαθητικός τύπος.

Απλά ήταν στενοκέφαλος. Κολλημένος!

Βγήκα με τον Πόντο... μια φορά. Και μοναδική!

Ποτέ ξανά!

Έχω ακούσει γι' αυτόν. Και ότι άκουσα ήταν αλήθεια.

Και τώρα είναι διάσημος. Δεν το πιστεύω.

Είχε κάτι το ιδιαίτερο.

Νομίζω ότι μ' έκανε να θέλω να ξεράσω.

Ήταν, αυτό που αποκαλούμε, σπασίκλας.

Όλες αυτές οι συζητήσεις, είναι λες και ο Πόντο μετατράπηκε σ' ένα μεγάλο μύθο ή κάτι ανάλογο.

Ήταν απλά ένας συνηθισμένος τύπος. Ναι, ήταν πολύ καυλωμένος, αλλά ένας συνηθισμένος τύπος.

Άκουσα ότι μεγάλωσε σε μια φάρμα με γουρούνια. Το πιστεύω.

Δεν ήταν τόσο αχρείος.

Εγώ ήμουν η πρώτη. Όλα ξεκίνησαν μ' εμένα.

Νομίζω ότι εγώ θα 'πρεπε να είμαι διάσημη. Όχι αυτός. Το φρικιό!

Προσπάθησα να τον μπάσω στην φοιτητική ζωή.

Υπήρχαν κάποιες εκπληκτικά όμορφες κοπέλες στη σχολή.

Προσπάθησα να τον κάνω αθλητικό τύπο.

Προσπάθησα να τον μάθω να περπατά σαν παιδαράς.

Ήταν ανώφελο. Όλοι συμφώνησαν μ' αυτό.

Ο Πόντο Σινάτρα θα πέθαινε παρθένος.

Ποτέ δεν το φαντάστηκα, ότι θα εξελισσόταν όπως έγινε, τελικά.

- Οι γυναίκες με μισούν. - Αυτό είναι γελοίο.

Θα πουλούσα και την ψυχή μου για λίγο κώλο.

- Μη το λες αυτό. - Είναι αλήθεια.

Το ξέρω ότι μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά μη το φωνάζεις κιόλας.

-Θα πουλούσα και την ψυχή μου για λίγο κώλο! -Γαμώτο! Θα το μετανιώσεις που το 'πες.

Πόντο, όχι.

- Γιατί όχι; - Δεν είμαι τέτοια κοπέλα.

- Ναι, είσαι. - Πόντο, σταμάτα!

Γιατί;

Δεν σε ξέρω τόσο καλά.

- Σε παρακαλώ. Είμαι παρθένος. - Συνήθισέ το.

Σε παρακαλώ, πρέπει να μάθω πως είναι. Δεν ξέρω την τύφλα μου.

- Πόντο, μη με παρακαλάς. - Γιατί όχι;

Πήγαινέ με πίσω.

- Σκύψε και θα σε πάω σπίτι. - Είσαι σιχαμερός!

Μη φεύγεις. Συγνώμη. Σε παρακαλώ.

Πόντο Σινάτρα, ότι έχω ακούσει για σένα είναι αλήθεια.

Είσαι ζώον. Είσαι αηδιαστικός και χυδαίος.

Να σου τηλεφωνήσω αύριο;

Το ξελόγιασμα είναι τέχνη. Όταν κάνεις έρωτα, κάνεις τέχνη.

Εσύ Πόντο, κηρύσσεις πόλεμο, καταλαβαίνεις;

Στάντλεϊ, είναι πόλεμος. Είναι κόλαση.

Ήταν 26 χρονών όταν ήρθε στο κολέγιο.

Όταν αυτός έμπαινε, οι άλλοι τελείωναν!

Τελικά, μετά από μια συνέλευση, τον πέταξαν με τις κλοτσιές!

Πρέπει να μάθεις να φτιάχνεις ατμόσφαιρα.

Ειδυλλίασέ την. Πολιόρκησέ την.

Γοήτευσέ την.

Ατμόσφαιρα, Πόντο. Στήσε το σκηνικό.

Θα σε πάω σ' ένα θαυμάσιο πικ-νικ.

- Έχεις ξαναπάει για πικ-νικ ποτέ; - Όχι.

Έχει ένα ωραίο μέρος εδώ κάτω...

Να 'μαστε!

Σιγά!

Εδώ είναι.

Είναι όμορφα.

Κοίτα τα πουλιά, τον ουρανό.

Πόντο, είναι πολύ ωραία.

Τα λουλούδια, είναι κάτασπρα σαν το χιόνι.

Πόντο, είναι τόσο ρομαντικά.

- Απλά στήνω το σκηνικό. - Το σκηνικό;

- Λατρεύω το θέατρο. - Σοβαρά;

"Μπλοκάρετε, αδιαφορείτε, γίνεστε χειρότεροι από άσκοπα πράγματα."

Λιμνάζετε, εκεί όπου νεκρά ανθρώπινα δάχτυλα φυτρώνουν.

Έξοχα! Μπράβο!

Δοκιμή. Ένα, δύο, τρία.

Ευχαριστώ. Φυσικά, ξέρεις ότι σπουδάζω υποκριτική;

- Είμαι μια "Θέσπιαν". (Ηθοποιός) - "Λέσμπιαν"; (Λεσβία)

Όχι, θεατρίνα!

Να σου δείξω... Βλέπεις;

- Αυλαία. - Το 'χεις μπροστά σου, Πόντο.

Αγαπώ τη φύση.

Λατρεύω τον ήλιο και το υδρογόνο του...

που γλείφει το καμένο μου δέρμα.

Δοκιμή. Ένα, δύο, τρία.

Πρωτόπλασμα, έλα να με πάρεις.

Αγαπώ τον άνεμο που στροβιλίζεται.

- Τι είναι αυτά; - Ακουστικά βαρηκοΐας.

- Θα μιλάω δυνατότερα. - Εντάξει. Τέλεια.

Μην πανικοβάλλεσαι. Δώστης τη σαμπάνια.

Θέλεις λίγη σαμπάνια;

Τα καταφέρνω χωρίς το "Σαμπ". Δώσε μου μόνο το "Πέιν" (πόνος).

Μην ουρλιάξεις.

Μην ουρλιάξεις.

Κάνεις λογοπαίγνια, ε; Είσαι ποιητής, εξυπνάκιας (Γουίτ);

- Είμαι ζωντόβολο (Νιτ-Γουίτ). - Είμαι ζωντόβολο (Νιτ-Νουίτ).

- Χαζός (Χαφ-Γουίτ). - Είμαι χαζός (Χαφ-Γουίτ).

- Βλαμμένε. - Είμαι ένας βλαμμένος!

- Σοβαρά; - Ανάθεμά σε, Στάντλεϊ.

Μπορείς απλά να μ' εμπιστευτείς; Εντάξει;

Μπροστά σου...

χάνω τα λόγια μου και το μυαλό μου...

κολλάω...

και γίνομαι ανεγκέφαλος...

μπροστά στη άγρια ομορφιά σου!

μπροστά στη άγρια ομορφιά σου!

Εύγλωττε, διαβολάκο.

- Όχι διαβολάκος. - Σίγουρα δεν είσαι κι άγιος!

- Είμαι ένας προσκυνητής. - Είμαι ένας προσκυνητής.

Έλα να προσκυνήσεις.

Έλα να προσκυνήσεις.

Να προσκυνήσω τι, προσκυνητή μου;

Χάλασαν τ' ακουστικά μου!

Δεν πειράζει, σ' ακούω.

Τι να προσκυνήσω, προσκυνητή;

Τι να προσκυνήσω; Πες μου κι είμαι δική σου!

Σκέψου κάτι.

- Το ιερό σημείο. - Όχι!

Το εαρινό δέλτα;

- Το τριχωτό μύδι. - Πόντο.

- Νόμιζα ότι ήσουν ποιητής. - Είμαι.

Τότε, κάνε μου έρωτα με στίχους.

Ναι, κάντο.

Κάντο, ή φεύγω.

"Τα ρόδα είναι ερυθρά, τα άνθη γαλανά...

έχεις μεγάλα βυζιά, θέλω να ρουφήξω κι αυτά!"

- Φεύγω. - Περίμενε. Νατάσσα!

Πόντο, πρέπει να μάθεις να χτυπάς.

Έχεις αρκετά βυζιά (Νόκερς) εδώ μέσα!

- Τι θες; - Να αυτοκτονήσω.

Πόντο, μην τα παρατάς.

Εντάξει, εντάξει. Θα σε βοηθήσω.

- Θα το κάνεις; - Σίγουρα.

- Πως; - Έχεις δει τη νοσοκόμα της σχολής;

- Είναι όμορφη. - Είναι δική σου.

Δική μου;

- Πως; Τι να της πω; - Βάλτη να σ' εξετάσει.

Για τι πράγμα;

Πες της ότι έχεις πρόβλημα με την ψωλή σου.

Έχω πρόβλημα με την ψωλή μου!

- Με τι; - Την μπουρού μου.

- Πόσο καιρό το έχεις; - Το έχω όλη μου τη ζωή.

Ποιο είναι το πρόβλημα με το μέλος σου;

- Με το ποιο; - Το μέλος σου!

Δεν το είδα ποτέ σαν μέλος.

Το έβλεπα πάντα σαν μονάχο.

Κατέβασε το παντελόνι σου.

Και το εσώρουχο επίσης.

Θα τα κατεβάσω αν τα κατεβάσεις κι εσύ.

Ανέβα επάνω.

Όχι!

Πόντο, πρέπει να σταματήσεις να τα παρατάς.

- Απλά χρειάζεσαι λίγη προπόνηση. - Προπόνηση; Τι εννοείς;

- Πρέπει να μάθεις τι να κάνεις. - Ξέρω τι να κάνω.

Αλλά δεν ξέρεις πως να το κάνεις. Χρειάζεσαι ένα δάσκαλο.

Νόμιζα ότι εσύ ήσουν ο δάσκαλός μου.

Είπες ότι εσύ θα 'σαι ο δάσκαλός μου.

Θέλω να σε πάω να δεις τον δικό μου δάσκαλο, τον Έλμπο.

- Τον Έλμπο; - Τον Έλμπο.

Εντάξει.

Σκατά! Στάντλεϊ, συγνώμη!

Εντάξει, δεν πειράζει δικέ μου...

Ώστε ήρθες στο γερο-Έλμπο για συμβουλές, έτσι;

Ναι, κύριε.

Δεν σου κάθεται καμιά, έτσι;

Όχι, κύριε.

Γιατί νομίζεις ότι το λέμε "πούσι" (γατάκι);

- Δεν ξέρω κύριε. - Μήπως επειδή είναι μαλλιαρό;

Μήπως επειδή είναι ζεστό;

Μήπως επειδή γρατζουνάει όταν θυμώσει;

Όχι; Τι τότε;

Λοιπόν, δεν γουργουρίζει και δεν νιαουρίζει!

Τότε γιατί το λέμε "γατάκι";

Δεν ξέρω, κύριε.

Επειδή αυτό το παλιο-κυνηγόσκυλο θέλει να το φάει.

Πρέπει να γίνεις το κυνηγόσκυλο.

Πρέπει να αφήσεις το γατάκι να ξέρει ότι εσύ είσαι το κυνηγόσκυλο.

Βάλ' το καλά στο μυαλό σου. Νοιώσε το, με το σώμα σου.

Το κυνηγόσκυλο θα φάει το γατάκι.

Να σε ακούσω να το λες...

Το κυνηγόσκυλο θα φάει το γατάκι.

Όχι, όχι. Το ΚΥΝΗΓΟ-σκυλο θα φάει το γατάκι.

Το ΚΥΝΗΓΟ-σκυλο θα φάει το γατάκι!

ΚΥΝΗΓΟ-σκυλο! Άλλη μια φορά...

Το ΚΥΝΗΓΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ-σκυλο θα φάει το γατάκι!!!

Το ΚΥΝΗΓΟ-σκυλο θα φάει το γατάκι!

Ει, τι γίνεται σκυλάραπα;

Αράξτε! Εντάξει!

Που 'ναι οι κυράδες απόψε, αδέλφια;

Δεν θέλω να πάω σπίτι με 3 πόδια!

Να, για τι μιλάω...

Δεν είσαι άντρας αν δεν το κάνεις με μαυριδερή.

Μωρό μου, τι τρέχει;