Las primeras 200 líneas.
แฮมเน็ต
แฮมเน็ต และ แฮมเล็ต แท้ที่จริงคือชื่อเดียวกัน
ใช้แทนกันได้ในสำมะโนครัว ของสแตรทฟอร์ด
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 และต้นศตวรรษที่ 17
- การตายของแฮมเน็ต และเบื้องหลังการสร้างแฮมเล็ต
นั่นล่ะ
เอาเลย หิวใช่ไหม
อย่างนั้นล่ะ
ท่องอีกรอบ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีเช่นกัน
มาทำอะไรที่ฮิวแลนดส์หรือ
มาสอนหนังสือเด็กๆ ที่นี่
ครูสอนละติน ฉันได้ยินอยู่
แล้วเข้ามาในสวนทำไมหรือ
แค่คำถามง่ายๆเอง คุณครูคนเก่ง
ครับ ก็...
คงเพราะว่าอากาศตรงนี้ ปลอดโปร่งดี และ...
ฉันเห็นเธออยู่กับนก
เหยี่ยวต่างหาก
เข้าไปได้ไหม
อย่าเข้าใกล้เขาเกินไป
เขายังไม่คุ้น
ไง พ่อหนุ่ม
เขาชอบคุณนะ
เธอชื่ออะไรหรือ
ฉันไม่บอกหรอก
บอกเถอะ
ไม่บอก
- บอกเถอะนะ - ไม่บอก
ไว้บอกตอนเราจูบกัน
ทำอะไรน่ะ
แอกเนส
ฉันชื่อ แอกเนส
เธอมาจากแถวไหน
ฉันพูดอะไรผิดหรือ
เปล่า
- คุณไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร - เดี๋ยว ฉันอยากเจอ...
เจอกันอีกไม่ได้
ไปไหนมา
ไปช่วยบาร์โธโลมิวในสวน ลูกแกะที่เพิ่งเกิดไม่สบาย
แต่ฉัน... ฉันไปที่สวนมา ไม่เห็นเจอเธอเลย
ฉันก็อยู่ที่นั่นนะ
บอกเธอสิ บาร์โธโลมิว
เธออยู่ที่นั่น
ได้เจอครูสอนละตินคนใหม่รึยัง
ลูกชายคนทำถุงมือ
เด็กๆ บอกเขาวิ่งออกจากห้องสอน แล้วไม่กลับมาเลย
เขาควรต้องสอนเด็กๆ เพื่อใช้หนี้แทนพ่อให้หมด
ฉันยังไม่เจอเขา
เขาไม่ควรละทิ้งการสอนแบบนั้น แต่ก็นะ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
รู้ไหม ฉันว่าพวกหนูคือเด็กผู้หญิง ที่สวยที่สุดในตำบลเราเลย
ใช่ค่ะ
สักวันหนึ่ง ฉันคงเจอปัญหา
กับพวกที่จะมาสู่ขอพวกเธอ
แอกเนสโตสุด เธอคงแต่งงานก่อนใคร
ไม่ได้แต่งแน่ ถ้าขืนเอาแต่ วิ่งหนีเข้าป่าดั่งพวกยิปซี
ไปไหนมา เรารอแกอยู่นานแล้ว
- ฮะ? - ฉัน... ไปทำงาน
นั่ง นั่งลง
อาหารเย็นชืดหมดแล้ว
- หนุ่มๆ - ไม่ต้องแย่ง
- มีพอกินทุกคน - หยุด
ไปสอนที่ฮิวแลนดส์มาเป็นอย่างไร
พวกนั้นคงไม่โตไปเป็นพหูสูตแน่
สงสัยอยู่ว่าเรียนละตินไปทำไม
หากพวกเขาจะไม่ได้เป็นอะไร มากกว่าเป็นชาวนาเลี้ยงแกะ
เรียนเพื่อทำตัวหัวสูงงั้นสิ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
- พอได้แล้ว - ก็ได้
แม่แกบอกแล้วไง มีพอให้ทุกคนกิน
ทำเป็นดูถูกเด็กๆ ที่ฮิวแลนดส์ "ไม่โตไปเป็นพหูสูตแน่"
แต่จะบอกให้นะ
พวกเขาจะเป็นผู้เป็นคน มากกว่าแกเป็นแน่
พวกเขาจะได้ทำงานจริงๆ ไม่ใช่อย่างแก
ไร้ค่า ไร้ราคา ทำตัวหยิ่งยโส
ส่งให้เรียนสูงๆ แต่คิดอะไรไม่ได้สักอย่าง
ที่ฉันไปสอนหนังสือเด็กพวกนั้น ก็เพื่อใช้หนี้ของพ่อ ไม่ใช่หรือ
หนี้ก้อนมหาศาล ที่พ่อติดค้างครอบครัวนั้น
- ฉันไม่ได้... - พอ!
แล้วคนอื่นๆ ของครอบครัว ที่ฮิวแลนดส์ล่ะ
ได้เจอไหม
เจอแค่คนแม่
ไม่เจอลูกสาวคนโตหรือ
ไม่เจอ
ว่ากันว่านางคือ ลูกสาวของแม่มดในพงไพร
ฉันเคยเห็นนาง เดินเตร็ดเตร่ที่ถนนข้างหลังลำพัง
กับเหยี่ยวที่เกาะแขนเธอ
เหยี่ยวในฮิวแลนดส์เนี่ยนะ
ใช่ เขาว่านางพาเหยี่ยวนั่น เข้าป่าไปกับนางเพียงลำพัง
แน่ใจหรือ อีไลซ่า
คนที่เลี้ยงเหยี่ยวคือลูกสาวคนโต ไม่ใช่คนใช้ ใช่ไหม
แน่ใจสิ
แอกเนส
สวัสดี
มาทำอะไรที่นี่
ฉันเอานี่มาให้
มันคืออะไร
มันคือ... ถุงมือใหม่สำหรับนกของเธอ
ฉันมีถุงมืออยู่แล้ว
แอกเนส
แอกเนส เดี๋ยว
ฉันรู้แล้วว่าเธอคือใคร
ฉันคือใครกัน
คือ... ฉันไม่รู้จักเธอ แต่ได้ยินมาว่า...
ฉันคือลูกสาว ของแม่มดในพงไพรใช่ไหม
ใช่ คนเขาพูดว่างั้น
- แต่ฉันไม่สน... - ฉันคือลูกสาวของแม่ฉัน
ฉันเรียนรู้หลายสิ่งจากนาง
มองอะไรมิทราบ
- มองเธอไง - ทำไม
- ฉัน... - นึกว่าจะสำบัดสำนวน
พ่อครูคนเก่ง
ครับ
ไม่ใช่รึไง
บางทีการคุยกับคน ก็ยากสำหรับฉัน
งั้นเล่าเรื่องให้ฉันฟังแทน
- เล่าเรื่องหรือ - ใช่
อยากฟังเรื่องแบบไหน
อะไรที่จะสะเทือนใจ
ก็ได้
รู้จักเรื่องราวของออร์ฟิอุส และยูริดิซีไหม
ออร์ฟิอุส มีพรสวรรค์ทางดนตรี
เขามีเสียงร้องสุดพิเศษไม่เหมือนใคร
เวลาเขาบรรเลงเครื่องดนตรีคีทารา
ที่ลักษณะคล้ายพิณ มันช่างไพเราะยิ่ง
เหล่านก... สรรพสัตว์ทั้งหลาย แม้กระทั่งก้อนหิน ต้นไม้
ทุกสิ่งเคลื่อนไหวตามจังหวะดนตรีของเขา
ทีนี้ ออร์ฟีอุสตกหลุมรัก นางไม้โฉมงามนามว่า ยูริดิซี
แต่ไม่นานหลังจากพวกเขาสมรสกัน ยูริดิซีก็โดนงูพิษกัด
และพิษงูก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย จนเธอสิ้นลม
แล้วออร์ฟิอุส ที่เปี่ยมด้วยความเศร้า
เดินทางลงสู่ยมโลก เพื่อรับเธอกลับขึ้นมา
เขาพราวเสน่ห์ใส่เจ้าหมาสามหัว เซอร์เบอรัส
เขาโน้มน้าวเทพเฮดีสจนสุดท้าย
ท่านยอมให้เขาพาคนรัก กลับไปสู่
โลกของคนเป็น แต่ว่า...
มีข้อแม้หนึ่งอย่าง
คืออะไรหรือ
เธอต้องเดินอยู่ข้างหลังเขา
และเขาต้องไม่หันหลังกลับไปมองเธอ
ทีนี้ ในระหว่างที่พวกเขาเดินกลับขึ้นไป
ออร์ฟีอุสไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของเธอ เขาก็เลยฟัง...
และฟัง และฟัง และฟัง
แต่สิ่งเดียวที่เขาได้ยิน คือเสียงหัวใจตัวเอง
ส่วนที่เหลือคือความเงียบงัน
และในยามที่เขาใกล้จะเยือน ประตูของยมโลก...
เขาก็อดใจไม่ไหวอีกต่อไป
เขาหันไปเพื่อมองเธอ แล้วเธอก็...
ถูกจองจำในยมโลกไปตลอดกาล
เป็นเรื่องที่ดีนะ
ชอบไหม
จำไว้ ต้นโกฐจุฬาลัมพา ว่าเจ้านำพาสิ่งใดมา
ที่เจ้ามีพร้อม ณ แดนเรเกนเมลด์
เจ้ามีนามว่า อูนา พืชพรรณสุดดึกดำบรรพ์
เจ้าปราบได้ 3 ปราบได้ 30
ปราบพิษร้าย ปัดเป่าเชื้อโรคในอัมพร ท้าทายภยันตรายที่ย่างกรายเข้ามา
และเจ้าผักกาดน้ำ มารดาแห่งพืชพรรณ เจ้าพร้อมทนลำบาก แต่ยังแกร่งจากภายใน
รถราเข็นทับเจ้า สตรีเดินเหยียบเจ้า
แต่ก็ยังทนทานต่อทุกสิ่ง และสู้กลับได้
มันจริงหรือที่เราจะรู้ทุกสิ่ง เกี่ยวกับใครสักคน เพียงแค่สัมผัสเขาตรงนี้
ไม่ทุกสิ่งหรอก
ตอนเธอสัมผัสฉันตรงนี้ เธอเห็นอะไร
ฉันเห็นทิวทัศน์
ทิวทัศน์งั้นหรือ
ใช่
พื้นที่โล่ง ถ้ำ ยอดเขา อุโมงค์ และ มหาสมุทร
หลุมดำลึกล้ำมืดมิด เขตแดนที่ยังไม่มีผู้ได้พบเจอ
เธอเอ่ย...
เธอเอ่ย เธอเอ่ย
แต่ช้าก่อน นั่นแสงใดสว่างใสจากช่องแกล
นั่นคือบูรพา และจูเลียตคือตะวัน
...และปราม...
...จันทราริษยา
สวัสดี
สวัสดี
ฉันอยากจะหมั้นหมายกับเธอ ไม่สิ ฉัน...
ฉันต้องหมั้นหมายกับเธอ กับเธอผู้เดียวเท่านั้น
ฉัน... จะไปคุยกับแม่เลี้ยง และพี่ชายของเธอ
และแน่นอน พวกเขาจะไม่ยินยอม แต่ฉันไม่สน
เพราะฉันไม่มีความสามารถพอจะรอไหว
ฉันรอต่อไปไม่ไหวแล้ว
แล้วพ่อแม่ของเธอล่ะ พวกเขาไม่เห็นชอบแน่
ตามฉันมา
- เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว - โอเค
- อย่านะ - ไม่เอา
ถุงมือของฉัน นี่คือถุงมือของแม่ฉัน
แม่ถูกคลอดออกมาในป่า
เหมือนกับแม่ของเธอ และแม่ของแม่เธอด้วย
ผู้หญิงบ้านฉันเห็นอะไร ที่คนอื่นไม่เห็น
แอกเนส
จำไว้ ต้นโกฐจุฬาลัมพา
ว่าเจ้านำพาสิ่งใดมา ที่เจ้ามีพร้อม ณ แดนเรเกนเมลด์
เจ้ามีนามว่า อูนา พืชพรรณสุดดึกดำบรรพ์
เจ้าปราบได้ 3 ปราบได้ 30 ปราบพิษร้าย ปัดเป่าเชื้อโรคในอัมพร
ท้าทายภยันตรายที่ย่างกรายเข้ามา
เดี๋ยวมันจะหายดี บาร์โธโลมิว
จะมีแผลเป็นไหม
อาจเป็นได้ แต่ไม่ใช่เรื่องแย่
ฟังนะ
No comments yet. Be the first to leave one.