Rhinegold (Rheingold)

ΣΥΡΙΑ 2010

ΜΙΡΑΝ ΣΙΚΑΚ "ΣΕΪΧΗΣ"

ΣΑΜΙ ΑΜΠΝΤΕΛ ΧΑΝΤΙ "ΣΑΜΙ"

ΤΖΙΒΑΡ ΧΑΤΖΑΜΠΙ "ΧΑΤΑΡ"

- Μείνετε δυνατοί, παιδιά. - Ησυχία.

Έλα, φίλε μου.

ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Προχώρα.

Ησυχάστε.

Έλα δω.

Κάθισε.

Πώς σε λένε;

Τζιβάρ Χατζάμπι.

Τζιβάρ Χατζάμπι. Κούρδος είσαι;

Να πας εκεί με τους δικούς σου.

Έλα δω, κάθισε μαζί μας.

Είσαι από το Ντιγιαρμπακίρ; Μιλάς Κουρμάντζι;

Σοράνι.

Καλώς όρισες.

Γιατί είσαι εδώ;

Πού 'ναι η τουαλέτα;

Χέζουμε μια φορά τη μέρα στην αυλή.

Οι πρώτες μου μνήμες...

...είναι μνήμες απ' τη φυλακή.

Τζιβάρ Χατζάμπι;

Έλα.

Άντε, κουνήσου!

Έλα.

Καλώς τον.

Χαίρετε.

Φέρε δύο τσάγια.

Ο πατέρας σου συνθέτει ακόμα;

Μη φοβάσαι, Κούρδος είμαι κι εγώ.

Όλοι μας τον θαυμάζουμε πολύ.

Είναι σπουδαίος άντρας...

Επειδή σέβομαι τον πατέρα σου και επειδή είμαστε Κούρδοι...

...θα σου προτείνω μια συμφωνία.

Θα δώσουμε σ' εσένα και στους φίλους σου...

...καινούρια διαβατήρια.

Θα καταστρέψουμε τα γερμανικά διαβατήρια και θα σας δώσουμε διπλωματικά, Συρίας.

Με νέα ονόματα. Η Ιντερπόλ δεν θα σας βρει ποτέ.

Αρκεί να μου πεις ένα πράγμα.

Πού 'ναι ο χρυσός;

Ο χρυσός;

Ποιος χρυσός;

Αν δεν μας πεις που είναι, θα υποθέσουμε ότι χρησιμοποιείται υπέρ της Αλ Κάιντα.

Σ' αυτή την περίπτωση, η γερμανική υπηκοότητα δεν θα σας προστατέψει.

Αυτός είναι ο μόνος χρυσός που 'χω.

Βάλιντ, τράβα φέρ' τα.

Άλλο τσάι;

Καμία κόκα κόλα;

Ο πατέρας μου, ήταν διάσημος Κούρδος συνθέτης...

...ένα ελεύθερο πνεύμα, που μέρα-νύχτα έγραφε μουσική.

ΙΡΑΝ 1979

Η μητέρα μου καταγόταν από μια γνωστή κουρδική οικογένεια της Τεχεράνης.

Η οικογένεια της εναντιώθηκε στον πατέρα μου:

"Οι μουσικοί παίζουν σε γάμους, σε μπουρδέλα και πίνουν όπιο".

Η μητέρα μου όμως, τράβηξε τον δρόμο της.

Αυτό είναι ένα μέρος άθεων! Δεν ανεχόμαστε την αμαρτωλή διασκέδαση!

Πηγαίνετε σπίτι σας! Μελετήστε το κοράνι!

Εσύ πρέπει να πας σπίτι σου και να προσευχηθείς.

Ο Χομεϊνί είχε κηρύξει "φετφά" εναντίον των Κούρδων.

Στον Βορρά όμως, υπήρχε ένας θύλακας Κούρδων κομμουνιστών.

Οι γονείς μου δεν είχαν εναλλακτική. Έγιναν μαχητές της ελευθερίας.

Το μόνο που 'θελαν ήταν, να επιβιώσουν.

Κανείς δεν θα πει ότι πέθαναν οι Κούρδοι!

Κανείς δεν θα πει ότι πέθαναν οι Κούρδοι, είμαστε ακόμα ζωντανοί!

Ζωντανοί και με τη σημαία μας ψηλά!

Ζωντανοί και με τη σημαία μας ψηλά!

Προσοχή!

Καλυφθείτε!

Μαέστρο Εγκμπάλ! Έλα πίσω!

Γύρνα πίσω!

Πάρε τ' όπλο σου!

Πάμε, πάμε!

Όλοι έξω!

Έξω!

Έξω!

Μη φοβάσαι.

Όλα καλά.

Η κόρη μου!

- Πάρ' την, είναι ζωντανή. - Σ' ευγνωμονώ.

Αδερφή, πού πας;

Είναι κανείς εδώ;

"Τζιβάρ" θα σ' ονομάσω. "Γεννημένος στα βάσανα".

Οι γονείς μου πίστευαν ότι θα 'χα καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράκ-Ιράν, ξεκίνησαν για τη Βαγδάτη...

...με την ελπίδα να συνεχίσουν από εκεί το ταξίδι τους.

Τα χαρτιά σας!

Ιρανοί είστε;

Κυνηγημένοι απ' τον Χομεϊνί.

Κι αν είστε κατάσκοποι του Χομεϊνί; Βγείτε έξω.

Ελάτε μαζί μου.

Βασάνισαν τον πατέρα μου για βδομάδες, σε μια ιρακινή φυλακή στη Σαμάβα.

Όταν ανακάλυψαν ότι είναι μουσικός, μπήκε σε λίστα με σημαντικούς κρατούμενους.

Εγκμπάλ Χατζάμπι.

Η λίστα αυτή έφτασε στον Ερυθρό Σταυρό στη Γαλλία.

Προσπάθησαν να βγάλουν από εκεί αυτούς τους κρατούμενους.

Μαέστρο Εγκμπάλ!

Μεγάλη μας τιμή. Φέρνετε φως στο σκοτάδι.

Πάμε στη Βαγδάτη, θα αναλάβει ο Ερυθρός Σταυρός από εκεί.

Θα μας πάνε στην Ευρώπη;

Θα κάνουν ό,τι χρειαστεί.

Μπορεί όμως, να πάρει λίγο καιρό.

Τους πήρε μερικά χρόνια, μέχρι να μας πάνε στο Παρίσι.

ΠΑΡΙΣΙ 1986

Εκεί μας υποδέχτηκαν στα σπίτια τους πλούσιοι Κούρδοι της υψηλής κοινωνίας.

Πρόσεχε τα σκυλόσκατα!

- Πού 'ναι αυτό το μέρος; - Ρώτα κάποιον.

Συγγνώμη, πού είναι...

Λογικό είναι. Μοιάζω με τον Τσάρλι Τσάπλιν.

Τα παράπονα σου στον Ερυθρό Σταυρό.

- Καλώς ορίσατε - Χαίρετε, πώς είστε;

- Γεια. - Γεια σας.

- Παρακαλώ, περάστε. - Γεια σας.

Σας έχω μια έκπληξη.

Ο φίλος μου, ο Χαρούν Σικάκ, πρέσβης του Ιράκ στη Βόννη.

Ήρθε για να σας συναντήσει.

- Τιμή μου που σας γνωρίζω. - Η τιμή είναι όλη δική μου.

Χαίρω πολύ.

- Γεια, με λένε Μίραν. - Είμαι ο Τζιβάρ.

- Γιατί δεν τρως, Μίραν; - Δεν πεινάω.

Φάε, αλλιώς δεν θα γίνεις ποτέ σεΐχης.

Σίγουρα μπορείς να φας πολύ.

Θέλω κι εγώ να γίνω σεΐχης μια μέρα.

Καλό παιδί, Μίραν. Μπράβο.

Πού μένετε εδώ;

Σ' έναν καταυλισμό προσφύγων.

Πώς είναι;

Χάλια.

Φασαρία, βρώμα...

Έχουμε δει και χειρότερα.

Μόλις ξαναπιάσω δουλειά ως συνθέτης...

...θα φύγουμε από κει.

Θα σου 'ναι πιο εύκολο ως συνθέτης στη Γερμανία.

Πώς κι έτσι;

Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν τόσα μέγαρα μουσικής, όπερες και θέατρα.

Χρειάζονται μουσικούς.

Πώς είναι τα σχολεία εκεί;

Υπέροχα.

Και δωρεάν.

Υπάρχει λυρική σκηνή στη Βόννη;

Φυσικά.

Είναι η πρωτεύουσα.

ΒΟΝΝΗ

Κοίτα, Τζιβάρ.

Η λυρική σκηνή.

Εκεί γίνονται παραστάσεις με μουσική.

Μπορούμε να μπούμε;

Έλα, ας ανεβούμε.

Είναι ο "Χρυσός του Ρήνου".

Τι είναι ο "Χρυσός του Ρήνου";

Το χρυσάφι που σε κάνει αθάνατο.

Και μόλις το αποκτήσεις, δεν τ' αφήνεις ποτέ ξανά.

Και πού βρίσκεται αυτό το χρυσάφι;

Κανείς δεν ξέρει.

Μόνο οι τρεις Νύμφες που το φυλάνε.

Πρόσεχε να μην το σπάσεις. Είναι δώρο απ' τον σεΐχη Χαρούν Σικάκ.

Τζιβάρ, φύγε από κει.

Σιγά! Έχουμε πιάνο.

Είναι πανάκριβο, προσέχετε.

Σιρίν.

Το φαγητό είναι έτοιμο.

Πάλι.

Γαμώ το!

Για τίποτα δεν κάνεις, ρε σκατόπαιδο!

Παίξε όπως σου 'δειξα!

Είστε μουσικός;

- Ναι, είμαι συνθέτης. - Σοβαρά;

Τι γράφετε;

Ένα μίγμα παραδοσιακής περσικής και δυτικής κλασικής μουσικής.

Γιατί δεν διδάσκετε εσείς τον γιο σας;

Ο άντρας μου δεν έχει υπομονή.

Κατάλαβα.

Γιατί το λες αυτό;

Εγώ χρεώνω σαράντα μάρκα την ώρα.

Θα συνεχίσω να τον διδάσκω εγώ.

Είμαστε εντάξει.

Θες να μου δείξεις τι μπορείς να κάνεις;

Έλα.

Έτσι, με τον αντίχειρα.

Πολύ καλά.

Αριστερό χέρι, ελάσσονα.

Πώς θα την πληρώνουμε;

Θα βρούμε τρόπο.

Πολύ καλά.

Να το παίξουμε πάλι;

Τρία, τέσσερα...

Για τους Κούρδους αγωνιστές, η μητέρα μου ήταν ηρωίδα.

Λίγο μετά τη γέννησή μου, έπαθε μια λοίμωξη στη μήτρα.

Καθώς πήγαινε στο νοσοκομείο της πιο κοντινής πόλης, συνελήφθη.

Τα χέρια της ήταν πολύ απαλά για χωριάτισσα.

Οι μουλάδες έκαναν στη μητέρα μου κάθε μέρα την ίδια προσφορά.

"Πες μας τις θέσεις των αγωνιστών της ελευθερίας και θα σ' αφήσουμε".

Όμως η μητέρα μου παρέμενε σιωπηλή.

Πολύ καλά.

Θα σε δω την επόμενη εβδομάδα.

- Είναι η πρεμιέρα του πατέρα μου τότε. - Ναι, θα σε δω εκεί.

Περίμενε.

Πάρε γάλα και ψωμί.