Las primeras 200 líneas.
Απόδοση Διαλόγων TomTsan
Κοιμήσου.
Είναι κανείς εδώ;
Δε κοιμήθηκα όλη νύχτα.
Κοντεύει 7.
Έχω μια παρουσίαση σήμερα το μεσημέρι. Ναι.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Για ποιό λόγο να βγάλω άδεια, αφού δεν πρόκειται να πάρω αυτοκίνητο;
Το σχολείο αρχίζει την άλλη βδομάδα, έτσι;
Έχουμε την αίτηση για το πανεπιστήμιο στις Συρακούσες. Έχει πρόωρες εγγραφές.
Μίλησα στον Κρίς Σίμσον, για κάποια σύσταση.
Οι περισσότεροι φίλοι μου, θα πάνε στο κρατικό πανεπιστήμιο.
Τί; Κέννυ, κουράστηκες πάρα πολύ γι αυτό.
Η επόμενη ασχολία σου.
Ωραία, ποιό κεφάλαιο θέλεις;
Τα μισά από τα 5 κεφάλαια. Σ' αυτό που παραλίγο να σκοτωθεί εκείνο το παιδί.
Ξέρεις ότι μπορώ να τα καταφέρω και μόνος μου.
Μαζί φτάσαμε ως εδώ.
Θέλεις να γράψεις και την εισαγωγή του βιβλίου;
Το ζευγάρι νομίζει ότι με 350, θα πάρει το σπίτι των ονείρων τους.
Μπορείς να μας το δείξεις τα μεσάνυχτα;
-Τα μεσάνυχτα; -Ναι.
Και το σχολείο που είδαμε χτες, μπορεί να είναι ιδιωτικό, αλλά αξίζει.
-Είδες τις χρεώσεις του; -Ναι και δε περιλαμβάνει σίτιση και στέγαση.
Τί;
Θα βρούμε τη λύση, όπως κάνουμε πάντα.
-Πρέπει. -Εντάξει.
Τη τετάρτη; Αν δεν είναι γραμμένο σε κάποιο χαρτί που να μπορεί να παραδώσει...
Άκουσα, κατάλαβα.
Δε θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα.. Προσπαθώ τουλάχιστον.
-Σ' αγαπάω. -Ο τύπος που σ' αρέσει.
18,000 το χρόνο;
Γλυκιά μου δεν είναι το Μ.Ι.Τ, προσχολική εκπαίδευση είναι.
Τί διαβάζεις τώρα; Τα "Ανεμοδαρμένα Ύψη", της Σαρλότ Μπρόντυ.
-Έμιλυ. -Ναι.
Δεν ξεχνάω αυτό το πρόσωπο.
Νομίζω ότι έχουμε ξαναειδωθεί κάποια στιγμή.
Ο γιος μου θέλει να συνταξιοδοτηθώ.
Δε ξέρω, ίσως.
Κάθε μέρα μου φαίνεται ίδια. Έχεις την αίσθηση της αντίστροφης μέτρησης.
Απ' αυτή τη φορά το πρωί, απ' την άλλη το βράδυ!
Και μια μέρα τελειώνει όλο αυτό.
-Ποιό; -Η ζωή!
Θα τα πούμε στην επιστροφή.
Χαλαρά.
Ο Επιβάτης
Ο πατέρας μου πέθανε σε ηλικία 43 χρονών.
Άφησε σ' εμένα, τη μητέρα και τα αδέρφια μου
ένα τεράστιο χρέος.
Ήρθα εδώ απ' την Ιρλανδία χωρίς να έχω τίποτα.
Έφτιαξα ένα τρόπο ζωής για μένα, για την οικογένεια μου.
Αυτός είναι ο λόγος που έκανα ότι έκανα.
Να προστατέψω οικογένειες νέων σαν τις δικές σας.
Σας λέω αυτό μόνο.
Η γυναίκα μου Κάρεν κι εγώ, δουλέψαμε σκληρά και κάναμε τα πάντα σωστά.
Πλάνο συνταξιοδότησης, επενδύσεις
το κεφάλαιο για τις σπουδές του γιού μου.
Το 2008,
τα χάσαμε όλα.
Βάλαμε δεύτερη υποθήκη, εκκαθαρίσαμε τα περιουσιακά μας στοιχεία,
κόψαμε κάθε περιττό,
ενόσω οι τράπεζες στη Γουόλ Στριτ, πλούτιζαν.
Το μόνο πράγμα που δεν κόψαμε ήταν το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής.
Με το υψηλότερο ποσοστό.
Σε ξέρω πολύ καλά.
Είκοσι μπορεί να μη το περιορίσουν.
Τζίνυ, μπορείς να μου φέρεις το ασφαλιστήριο του Τζάρεντ Κάρλσον;
Βεβαίως.
Θα το κοιτάξω πάλι και θα σε πάρω αργότερα τηλέφωνο, εντάξει;
Τηλεφώνησε ο Άλεξ Μέρφυ.
κι επιβεβαίωσε το ραντεβού για ποτό στου Πάντυ Ο'Μπράιεν στη 44η.
Σ' ευχαριστώ.
Μπορείτε να επικοινωνήσετε πάντα με τη Γουέμπερ και Φιντς.
-Ναι. -Γειά σου Μάικ.
Μπορώ να σου μιλήσω λίγο;
-Φυσικά. -Στο γραφείο μου.
Άκου Τζον, πρέπει..
Δέκα χρόνια.
Τόσο απλά.
Το πακέτο αποχώρησης σου.
Η εταιρεία αλλάζει από οικονομική εξαγορά σε ιατρική επέκταση.
Μου δίνεις ασφάλεια, Φρανκ;
Τα ιατρικά έξοδα είναι καλυμμένα για την οικογένεια σου.
Πρέπει να επιδοτηθεί η ανεργία.
Η Κάρεν κι εγώ είμαστε χωρίς οικονομική ασφάλεια.
Μπορείς να καλέσεις την HR όποτε θέλεις, θα απαντήσουν σε ότι ερώτηση έχεις.
Έχω δύο υποθήκες κι ένα γιο που ετοιμάζεται για το κολλέγιο.
Θέλω 5 χρόνια για τη συνταξιοδότηση μου.
Είμαι 60 ετών, Φρανκ.
Δεν είναι προσωπικό Μάικ.
Ο μισθός σου, το πακέτο παροχών είναι πολύ μεγάλο σε σχέση με την επιστροφή σου.
Δουλεύεις σκληρά σύμφωνα με τους κανόνες και δεν αξίζεις κάτι τέτοιο.
Η πραγματικότητα όμως είναι ότι μερικές φορές υπάρχουν και απώλειες.
Γειά σου γλυκέ μου, πώς πάει η μέρα σου;
Καλά, εσύ τί κάνεις;
Δεν ήθελα να σε ενοχλήσω, αλλά μήπως πήγες απ' τη τράπεζα σήμερα;
Όχι, νόμιζα ότι θα περιμέναμε.
Ναι, μέχρι αυτή την εβδομάδα. Το συζητήσαμε.
Ο Ντάνυ πρέπει να εγγραφεί στα μαθήματα, αν δε πάρουμε επέκταση για την υποθήκη,
δεν θα τα καταφέρουμε.
Έστειλα τα δίδακτρα σήμερα το πρωί.
Όλα καλά;
Ναι ναι, τα ίδια.
Εντάξει αγάπη μου, θα τα πούμε το βράδυ.
Ναι, γειά σου.
-Συγγνώμη που άργησα. -Καλά εντάξει.
-Τί κάνεις; -Πόση ώρα είσαι εδώ;
Απ' τη στιγμή που με συνόδευσε η ασφάλεια έξω απ' το κτίριο μου.
Στην υγειά μας.
Όχι!
Φέρνεις 2 ακόμα, γι αυτόν.
Πως το πήρε η Κάρεν;
Δεν της το είπες;
-Τί έπρεπε να της πω; -Δεν ξέρω φίλε.
Ότι κάποιος μαλάκας με απέλυσε.
Δε ξέρει πόσο άσχημα είναι.
Δεν έχουμε τίποτα για να ανακάμψουμε.
10 χρόνια χτίζεις μια ζωή, ένα σπίτι, καριέρα.
Και στο τέλος μια μέρα σε βάζουν στο πάγκο,
και σου λένε έπαιξες πολύ καλά, ευχαριστούμε για τη συμμετοχή.
Θα τα πούμε στον επικήδειο.
Θέλεις απόδειξη ότι είσαι καλός άνθρωπος; Κοίτα την οικογένεια σου, αυτό μετράει.
Άφησες τη δουλειά σου γι αυτούς. Μη το ξεχνάς αυτό.
Αυτά τα 7 χρόνια που ήμασταν συνεργάτες,
πάντα φύλαγες τα νώτα μου.
Άσε λοιπόν κάποιον άλλο να φροντίσει τα δικά σου.
Εντάξει;
Θα μπορούσες να καταλήξεις σαν εμένα.
45αρης, χωρισμένος και τα παιδιά να με μισούν.
Μακάρι να ήμουν 45 πάλι.
Είναι καλύτερα που έφυγες.
Δεν είναι απλά μπάτσοι που είναι μπάτσοι ξέρεις.
Είναι πολιτική, χάρες, επιλογή πλευράς.
-Αρχιφύλακας Χόθορν; -Αστυνόμος Χόθορν.
-Τί; -Έγινε αστυνόμος.
Άνθρωποι σαν εσένα κι εμένα, Μάικ
που εργαζόμαστε σκληρά και σωστά δεν έχει σημασία.
Ένας υπάλληλος του δήμου, αυτοκτονεί μετά την ανακοίνωση της εισαγγελίας έρευνας
για κατηγορίες παράνομων πληρωμών για την έγκριση...
Ένας διεφθαρμένος κόσμος φίλε μου, δεν είναι καλό να είσαι εσύ ο "μικρός".
Έρχεται προς τα δω.
-Πάμε. -Μάικλ;
-Ντέιβιντ. -Έχω καιρό να σε δω.
Αστυνόμε Ντέιβιντ, συγχαρητήρια.
Περισσότερο χρόνο περνάω στο δημαρχείο, παρά στη δουλειά.
Αυτό συμβαίνει όταν αποκτάς γαλόνια.
Ακόμα ασχολείσαι με ασφάλειες;
Ναι.
-Συγγνώμη που σας διέκοψα. -Όχι, όχι.
Υπαστυνόμε, να σου πω;
Αστυνόμε, μόλις τελείωσα από 12ωρη βάρδια. Δε μπορεί να περιμένει;
Φυσικά.
-Χάρηκα που σε είδα Μάικ. -Κι εγώ Ντέιβιντ.
-Να προσέχεις μ' αυτόν εδώ. -Θα προσέχω.
Καθίκι.
Άκου, ο Μάικ που ξέρω
δεν κρύβει τίποτα απ' τη γυναίκα του και δε ντρέπεται να ζητήσει βοήθεια από φίλο.
-Μια χαρά είμαι, μια χαρά. -Μιλάει η Ιρλανδική σου περηφάνια.
-Εσύ το ξέρεις καλά. -Πρέπει να πάω να πάρω το μικρό.
Θα προλάβεις το τρένο;
-Ναι, Τζιμ τί χρωστάμε; -Άστο σε μένα.
Υποσχέσου μου ότι θα μιλήσεις στη Κάρεν μόλις πας σπίτι;
Για ποιό; Ότι πλήρωσες τελικά για κάτι;
Τί λέει ένα παλιό Ιρλανδικό ρητό;
Άν θέλεις να ξέρεις τί σκέφτεται ο Θεός για τα λεφτά, κοίτα ποιός τα δίνει.
Ναι, κοίτα ποιός τα δίνει.
Θα τα πούμε. Τζιμ, θα τα πούμε.
Συγγνώμη, ευχαριστώ.
Κύριε, μπορώ να δω τη τσάντα σας;
Κυρία, από δω παρακαλώ.
Το πιστεύεις ότι κάνουν ελέγχους σε ώρα αιχμής;
Προχωρήστε κυρία, κύριε.
Αν χτυπήσει κάτι, άστο.
Προχωρήστε κύριε. Ανοίξτε.
Δε μπορώ να το κάνω.
Μάικ, θέλεις να μου κάνεις μια γρήγορη ασφάλεια
προτού πάθω καμμιά καρδιακή προσβολή, εδώ πέρα;
Τη τσάντα σας, κύριε.
Ευχαριστώ.
Υποψία ασυνόδευτου δέματος, παρακαλώ...
Πρόσεχε λίγο.
Η ασφάλεια είναι ευθύνη όλων μας.
Αν δείτε κάτι, πείτε το.
Το τηλέφωνο μου!
Είμαι ήδη στο τρένο.
Αν πρόκειται να γίνει κάτι, θα γίνει απόψε.
Όχι άλλες δικαιολογίες.
-Γειά σου Γουόλτ. -Μου έδωσες όνομα;
Τί;
Αυτή η γυναίκα σε κοιτάζει, λες και ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε.
Δε βλέπω κανέναν.
Είσαι καλά;
Ναι, ναι.
Δοκιμάζουμε στο άλλο βαγόνι;
Όχι, πρέπει να κατουρήσω. Ο προστάτης μου, είναι μεγαλύτερος απ' το κεφάλι σου.
Άκου Μάνυ, οι γραμμές είναι εντάξει σου λέω, αλλά δεν έχω καθόλου ισχύ.
Βάλ' τους να το φτιάξουν όταν επιστρέψουμε, εντάξει;
-Εντάξει. -Να δοκιμάσω κάτι;
-Τζίμι, πρόσεχε. -Δεν έκανα τίποτα.
Δε δουλεύει ο κλιματισμός, σ' αυτό το βαγόνι.
No comments yet. Be the first to leave one.