The Merchant of Four Seasons (Händler der vier Jahreszeiten)

Wie is daar? - Ik ben het, Hans.

O, ben jij het.

Moeder.

Echt iets voor jou om 's nachts thuis te komen.

Ik ben ruim een jaar weggeweest. - Dat je bij het Legioen ging, goed.

Maar dat je zo'n aardige jongen als Manfred Wagner meesleurt...

Ik had zoveel ellende met zijn ouders. Ze gaven mij ervan de schuld.

Is hij ook terug? - Manni is dood.

Altijd hetzelfde. De besten blijven weg en zo iemand als jij komt terug.

Ik ben veranderd, moeder.

Een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken.

Verse peren.

Verse peren.

Twee veertig per kilo.

Speciale aanbieding.

Twee veertig per kilo.

Koop ze, mensen, koop ze.

Verse peren, voor twee veertig.

Wat is er?

Verse peren.

Koop ze, mensen, koop ze.

Speciale aanbieding. Verse peren.

Breng even twee pond boven, alsjeblieft.

Maar wel mooie grote.

Je gaat niet.

Ik moet wel gaan.

Twee pond peren, alstublieft.

Kom binnen.

Nee, want...

Een andere keer, misschien.

Zoals je wilt.

Ik laat de peren hier.

Ik gaf haar niet eens een hand. - Je was zeven minuten weg.

Dan doe jij meer dan een hand geven.

Verse peren, verse peren. Heel goedkoop, heel goedkoop.

Verse peren, maar twee veertig. Speciale aanbieding.

Natuurlijk ben je niet eerlijk.

Mag het iets meer zijn? - Prima.

Heb je problemen?

Ach weet u, mannen. Twee tachtig.

U kent dat wel.

Hallo. Een dubbele.

Problemen? - Altijd hetzelfde.

Ik weet er alles van.

Ik ga Renate uit de crèche halen. - Ik zet de peren in de kelder.

Om zeven uur staat het eten op tafel.

Begin maar.

Niks.

Niks wat er gebeurt kun je ongedaan maken.

Niks.

Het was mijn eigen schuld.

Wat moet ik ook met zo'n type?

Ik ben een idioot.

En ik was een goede politieman.

Echt waar, er is niks gebeurd. Niks.

Niks, behalve die kleine slet.

Maar die was dan tenminste geil? - Geil? O, man.

Ik heb haar op de levensmiddelenmarkt opgepikt.

In de verboden zone. Het was duidelijk wat ze daar deed.

Ik zei, kom eens mee, meisje. We praten even op het bureau.

Ze ging ook heel lief mee.

Er was niks aan de hand.

Ik wou haar persoonsgegevens noteren.

Alleen maar de persoonsgegevens.

Naam? - Marile. Marile Kosemund.

Geboortedatum? -31 mei 1932, in München.

Agent Epp.

Neem me niet kwalijk, ik...

U hoeft niets uit te leggen, agent. Ik heb ogen in mijn hoofd.

En geloof me, dit zal gevolgen voor u hebben.

Niet, dus.

Ik maak me erg ongerust. Is hij echt niet bij u?

Natuurlijk. Neem me niet kwalijk. Dank u.

Met Café Schwan? U spreekt met mevrouw Epp.

Ik wou vragen of mijn man bij u is.

Ja, Hans, inderdaad.

Natuurlijk was het terecht.

Wat hadden ze anders moeten doen?

Wat dan?

Het is toch duidelijk dat dat soort gedrag niet kan bij de politie.

Ik klaag ook helemaal niet.

Als ik dat niet zelf geweten had...

dan was ik een slechte politieman geweest, waar of niet?

En ik ben een goede politieman geweest.

Een goede politieman.

Wat doe jij hier? - Kom naar huis.

Alsjeblieft. Kom alsjeblieft naar huis.

Ik kom naar huis als ik wil. Is dat duidelijk?

Hans, alsjeblieft. - Ik kom als ik wil, zei ik.

Ben je doof soms?

Ik kom naar huis precies wanneer ik wil.

En geen moment eerder, duidelijk? Geen moment.

En nou oprotten, anders vallen er klappen.

Die stoel moet je betalen, weet je.

Ik betaal die stoel. Natuurlijk betaal ik die stoel.

Ik betaal alles.

Nog een rondje, schiet op.

Waar werk ik anders voor? Waarvoor dan?

Waar of niet? - Precies.

Hoeveel kost het bij jou, schat?

Hou op met janken. Breng dat kind naar bed en ga slapen.

Wat ben je toch een vuile smeerlap.

Weg, Renate, weg. Raak me niet aan.

Je hebt me geslagen.

Je moet komen als ik het zeg.

Je bent mijn vrouw, is dat duidelijk?

Je hebt mij geen smeerlap te noemen.

Hoor je me? Daarvoor werk ik te hard, om smeerlap genoemd te worden.

Ik bel de politie. - De politie? Wou jij de politie bellen?

Bel de politie maar.

Bel de politie maar, vuile teef.

Ik wil slapen.

Ik wil rust.

Ik wil nu slapen.

Irmgard?

Kan ik u helpen, meneer Epp?

Heeft u dat ook gehoord? Die herrie, daar kan ik niet tegen.

Heeft u het ook gehoord?

Ik ga bij je weg, voor altijd. Zoek me niet. Ik ga scheiden.

Ik wil voor mecanicien leren, moeder.

Nee Hans, jij blijft op school.

Ik wil niet dat je een vak kiest waarbij je je handen vuil moet maken.

Geen sprake van.

En meer zeg ik er niet over.

Ik haat je. Ik haat je, moeder.

En toen heeft hij me geslagen. Zo erg, dat kun je je niet voorstellen.

Met zijn vuisten heeft hij me geslagen.

Vertel het ze dan. Vertel ze hoe erg hij mij geslagen heeft.

Ik ga niet meer naar hem terug. Nooit meer.

Wat een schande.

Natuurlijk niet.

Er zijn grenzen, die mag je niet overschrijden.

Ook al hou je rekening met zijn goede kanten.

En daar hebben we altijd rekening mee gehouden.

Welke goede kanten zijn dat dan?

Toe nou, Anna.

Ik vraag alleen maar wat je goed aan hem vindt.

Jullie verachten hem toch, wees eerlijk.

Dat is niet waar. Je liegt, en dat weet je.

Geef toe dat ze hem verachten. Ze schamen zich voor hem.

O nee, Anna. Dat is absoluut niet zo.

We mochten ons fruit hier opslaan. Ze waren altijd goed voor hem.

Mijn zoon slaat zijn vrouw half dood. Hij heeft nooit naar me geluisterd.

Het is toch precies andersom, moeder.

Het kon je nooit iets schelen wat goed was voor hem.

Zo was het en niet anders. - Waarom zeg je dat nou?

Ik heb altijd veel van hem gehouden.

Wind je niet op, moeder. Je hebt jezelf niets te verwijten.

We moeten nadenken over wat er nu gebeurt. Waar je gaat wonen, en zo.

Hier bij ons is het lastig, hé. - Natuurlijk.

Maar een paar dagen gaat wel, tot je wat gevonden hebt.

Huil maar niet.

Niet huilen.

Alles komt weer goed, hoor.

Ik kan niet zonder haar. Echt niet.

Het is allemaal zo ellendig. Zo ellendig.

Je hebt natuurlijk gelijk, maar als hij haar echt slaat...

Wat moeten we doen, Kurt? Het arme kind blijft maar huilen.

Daar is Hans. - Nee.

Nee, mijn God. Hij wil me doodslaan. Het is zo'n bruut.

Hij wil me doodslaan, vast en zeker.

Is ze hier?

Laat me erin.

Je doet haar niets, oké?

Ze zijn allemaal al tegen je. - Ze moet terugkomen, meer niet.

Kom, lrmgard. - Nee.

Blijf daar. Kom niet dichterbij. - Hou op.

Ik doe je niets, lrmgard.

En nu meekomen.

Hij wil me vermoorden.

Kalm aan, Hans. Dit kan zo niet doorgaan.

Ze moet meekomen.

Zo, en nu ga ik de advocaat bellen.

Met het kantoor van mr. Schirach? Kan ik de advocaat spreken?

Meneer de advocaat? Met lrmgard Epp.

Ik wil scheiding aanvragen.

Natuurlijk.

Goede, goede, goedenacht

mijn liefste

je kunt niet alles krijgen wat je...

Hans, mijn jongen... - Doe dan toch iets.

Hallo, mevrouw Epp? Wat is er aan de hand?

Doe me dit niet aan, Hans.

Noodgevallen? Stuur een ambulance naar de Tizianstrasse 33.

Ik heb nog nooit...

nog nooit zoiets gedaan. - Dat zeggen ze allemaal.

Dat is gemeen. -Iedereen zijn pleziertje. Waarheen?

Geen idee. Bij jou? - Nee, helaas. Mijn vrouw is thuis.

O, dus je bent getrouwd? - Ja. Jij niet?

Jawel.

Jawel, ik ben ook getrouwd.

Wat doe je dat fijn.

Wat doe je dat fijn.

Hoe is het? - Hij mag nog niet praten.

Ik heb druiven voor hem. Mag hij die eten?

Hij houdt er zo van. Misschien voor een zieke die nooit bezoek krijgt?

Daarvan hebben we er genoeg. Dank u wel.

De kleine kan beter hier blijven. Kinderen zijn vaak zo onrustig.

Blijf je hier wachten?

Gaat mijn papa dood? - Alle mensen gaan dood.