Titanic

13 เมตร เดี๋ยวก็เห็นแล้ว

เอาล่ะ ยกเรือขึ้นผ่านราวลูกกรงไป

ได้เลยเมียร์-2 เรากำลังตรวจดูตรงหัวเรือ รอเดี๋ยวนะ

เอาล่ะ เงียบได้ เริ่มถ่ายแล้ว

มองเห็นมันโผล่จากความมืด เหมือนเรือผีสิง

ทำให้ผมตื่นเต้นทุกครั้ง

ที่ได้เห็นซากเรือยิ่งใหญ่สงบนิ่งอยู่ตรงนี้

ที่ที่เรือลำนี้ตกมาถึงเมื่อเวลา 2.30น. ของวันที่ 15 เมษายน 1912

หลังจากที่ร่วงลงมา

จากโลกเบื้องบน

เพ้อเจ้อสิ้นดีเลย หัวหน้า

การดำครั้งที่หก

เราลงมาที่ดาดฟ้าเรือไททานิคอีกครั้ง

ลึกลงมาสองไมล์ครึ่ง

3,821 เมตร

แรงดันจากภายนอก 3,500 ก.ก.ต่อตารางนิ้ว

หน้าต่างเหล่านี้หนา 9 นิ้ว และถ้ามันทานไม่ไหว

ก็จะแตกภายใน 2 ไมโครวินาที

เอาล่ะ เพ้อเจ้อพอแล้ว

จอดบนหลังคาห้องควบคุมเหมือนเมื่อวานนะ

ได้เลย

เอาล่ะเมียร์-2เรากำลังจะจอดเหนือบันไดใหญ่

พร้อมจะให้ปล่อยรึยัง

เอาเลย บร็อค ปล่อยดันกิ้นได้เลย ไปเลย ชาร์ลี

- ปล่อยสายเคเบิ้ล - ปล่อยเคเบิ้ล

เอาล่ะบร็อคเราลงมาอยู่ข้างลำเรือแล้ว

รับทราบ ต่ำลงอีก แล้วก็เข้าประตูบริเวณผู้โดยสารชั้นหนึ่ง

แล้วพวกนายก็สำรวจ บริเวณต้อนรับชั้นดี กับห้องอาหาร

รับทราบ

- หย่อนสายเคเบิ้ล - หย่อนสายเคเบิ้ล

เอาล่ะ ไปทางซ้าย ทางซ้ายๆ

สนู้ปด็อกกำลังเข้าไปเรากำลังลงบันไดแล้ว

เอาล่ะ ลูอิส ลงไปที่ชั้นบี

ชั้นเอ

- ขอสายเคเบิ้ลหน่อย กัปตัน - ชั้นบี เข้าไปเลย

- ระวังกรอบประตู ระวัง - ผมเห็นแล้ว

สนู้ป วิชั่น

สบายมาก ใจเย็นหัวหน้า

เอาล่ะ เลี้ยว

- สายเคเบิ้ล กัปตัน - เลี้ยวได้ ระวังผนัง

บร็อค เราอยู่ตรงเปียโน ได้ยินมั้ย

รับทราบ

ตรงนั้นแหละ

- นั่นล่ะ นั่นประตูห้องนอน - ผมเห็นแล้ว

เราเข้าได้แล้ว เข้าได้แล้ว ถึงแล้ว

นั่นเตียงของฮ็อคลีย์ นั่นคือที่ที่ไอ้หมอนั่นนอน

อ้าว ใครลืมปิดน้ำเนี่ย

หยุด เดี๋ยวก่อน กลับไปทางขวา

ประตูตู้เสื้อผ้านั่น เข้าไปใกล้ๆ

- เห็นอะไรน่าสนเหรอ หัวหน้า - ฉันอยากดูว่าอะไรอยู่ข้างใต้มัน

ขอมือหน่อย

เจ๋ง

- เบาๆ มันอาจจะหัก - ได้เลย

เอาเลย พลิกมันเลย เอาเลย พลิกเลย

ลากออกมา เอาเลย

เอาล่ะ ปล่อยได้

ให้ตายสิ เห็นอะไรมั้ย หัวหน้า

เงินเดือนออกแล้ว พวกเรา

โป๊ะเชะ!

- เราทำได้แล้ว บ็อบบี้ - เอาขึ้นมาได้แล้ว

เอาล่ะ! นายแน่มาก!

ใครเจ๋งสุด บอกมา

นายไง ลูอิส

- บ็อบบี้ ซิการ์ล่ะ - อยู่นี่

เอาล่ะ เปิดเลย

ขอดูมั่ง รอก่อน

- ได้หรือเปล่า - ได้แล้ว

เวร

ไม่มีเพชร

รู้มั้ยหัวหน้า เฮอรัลโด้ก็เจอแบบนี้

แล้วอนาคตก็ดับไปเลย

ปิดกล้องซะ

บร็อค หุ้นส่วนอยากรู้ว่าเป็นยังไงมั่ง

เฮ้ เดฟ นี่แบร์รี่ สวัสดี มันไม่อยู่ในเซฟ

ไม่ต้องห่วง ยังมีอีกหลายที่ที่เป็นไปได้

แน่นอนสิ

เศษขยะบนพื้นในห้องสวีท ห้องนอนของแม่เด็ก

- เจ้าหน้าที่เก็บของบนชั้นซี - กระเป๋าของจิมมี่ ฮอฟฟ่า

ยังมีอีกหลายที่

ทุกคนต้องเชื่อสัญชาตญาณฉัน ฉันรู้ว่าเราใกล้แล้ว

เราเพียงแต่ต้องตัดทิ้งทีละจุด

เดี๋ยวก่อนนะ

- ขอฉันดูหน่อย - เราอาจได้บางอย่างมานะ

- รูปถ่ายสร้อยนั่นอยู่ไหน - เดี๋ยวเราโทรกลับนะ

14 เมษายน 1912

ให้มันได้ยังงี้สิ

นักล่าขุมทรัพย์บร็อคโลเว็ตต์ มีชื่อเสียงจากการค้นพบทองสเปน

เดี๋ยวฉันจะป้อนอยู่แล้ว

เขาเช่าเรือดำน้ำรัสเซีย ขับไปจนถึงเรืออับปางที่มีชื่อเสียงที่สุด

เรือไททานิค

ตอนนี้เขาออกอากาศสดผ่านดาวเทียม จากเรือค้นคว้า เคลดิช

ในทะเลแอตแลนติคเหนือ

- สวัสดีค่ะบร็อค - สวัสดีเทรซี่

แน่นอนว่าทุกคนรู้จักเรื่องราวต่างๆของไททานิคกันดี

เรื่องราวที่วงดนตรีบรรเลงจนกระทั่งเรือล่ม

แต่สิ่งที่ผมสนใจคือเรื่องราวที่ซ่อนอยู่

ความลับที่ถูกเก็บงำไว้ในเรือไททานิค

เรามาพร้อมกับเทคโนโลยีหุ่นยนต์เพื่อเข้าไปให้ลึก

เกินกว่าที่ใครเคยไปถึง

การสำรวจของคุณเป็นหัวข้อ

การถกเถียงเรื่องสิทธิการกู้เรือและจรรยาบรรณ

หลายคนเรียกคุณว่านักปล้นสุสาน

ไม่เห็นเคยมีใครเรียก การกู้วัตถุโบราณจากสุสานของทัต

- อะไรเหรอ - เปิดเสียงหน่อยสิจ๊ะ

ผมมีผู้เชี่ยวชาญจากพิพิธภัณฑ์มาดูแล

ว่าของเหล่านี้ได้รับการอนุรักษ์และจัดเก็บอย่างถูกต้อง

ดูภาพวาดที่ผมค้นพบวันนี้สิครับ

กระดาษที่อยู่ใต้ทะเลมา84ปี

ซึ่งทีมงานผมได้ทำการกู้มาในสภาพสมบูรณ์

คุณว่าภาพนี้ควรจะอยู่ใต้ท้องทะเล โดยไม่มีคนได้เห็นตลอดไปเหรอ

เราได้เห็นกันแล้วและ...

ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย

บร็อค มีโทรศัพท์ผ่านดาวเทียมถึงคุณ

บ็อบบี้ เรากำลังจะปล่อยเรือลงน้ำอยู่แล้วนะ

เชื่อสิ เพื่อนนายอยากรับโทรศัพท์สายนี้แน่

ขอให้มันคุ้มค่าเถอะ

- ต้องพูดดังหน่อยนะ เธอแก่แล้ว - เยี่ยม

ผม บร็อค โลเว็ตต์ มีอะไรให้ช่วยครับ คุณนาย...

คัลเวิร์ต โรส คัลเวิร์ต

คุณนายคัลเวิร์ต

ฉันสงสัยว่าคุณเจอหัวใจทะเลรึยัง คุณโลเว็ตต์

บอกแล้วว่านายอยากคุยแน่

เอาล่ะ คุณทำผมสนใจแล้ว โรส

คุณบอกได้มั้ยว่าผู้หญิงในภาพเป็นใคร

ได้สิ ผู้หญิงในภาพคือฉันเอง

ยายแก่โกหกแน่! สงสัยจะบ้าอยากได้เงินหรืออยากดัง

พระเจ้าเท่านั้นที่รู้! อย่างแม่สาวรัสเซีย ที่ชื่ออะนาสตาเซีย

พวกเขามาแล้ว!

โรส ดีวิท บูเคเตอร์ ตายในเรือไททานิค ตอนอายุ 17 ใช่มั้ย

ใช่

ถ้าเธอยังไม่ตาย ก็อายุเกิน 100 แล้วป่านนี้

101 เดือนหน้า

ก็ได้ เธอเป็นยายแก่หงำเหงอะขี้โกหก

ฟังนะ ผมลองสืบประวัติแม่คนนี้ดู

ย้อนไปถึงช่วงทศวรรษ 20 ตอนที่เธอเป็นดารา

ดารานะ นั่นไงเบาะแสแรก พ่อนักสืบ

ตอนนั้นเธอชื่อโรส ดอว์สัน แล้วเธอก็แต่งงานกับหนุ่มนามสกุลคัลเวิร์ต

แล้วก็ย้ายไปซีด้าร์ แรพิดส์ แล้วมีลูกสองสามคน

ตาคัลเวิร์ตตายไปแล้ว แล้วที่ได้ยินมาซีด้าร์ แรพิดส์ก็ตายแล้ว

แล้วทุกคนที่รู้เรื่องเพชร

ก็ควรตายไปแล้วหรืออยู่บนเรือนี้ แต่เธอกลับรู้

ขนกระเป๋ามาเพียบเลยนะ ว่ามั้ย

เร็วเข้า ช่วยเขาหน่อย!

คุณนายคัลเวิร์ต ผมบร็อค โลเวตต์ ขอต้อนรับสู่เรือเคลเดชครับ

พาเธอเข้าข้างในเลย

ซี -จีวายซีเอช

- สวัสดี คุณคัลเวิร์ต - สวัสดีค่ะ

- ขอต้อนรับสู่เรือเคลดิชครับ - ขอบคุณค่ะ

ว่าไงคะ

- ห้องพออยู่ได้นะครับ - ค่ะ ดีมากเลย

รู้จักลิซซี่ หลานฉันรึยังคะ เธอคอยดูแลฉัน

เราพบกันแล้วค่ะ จำได้มั้ยคะ คุณยาย บนดาดฟ้าเรือไง

ใช่สิ...

นั่นไง เหมาะเลย ฉันต้องพกรูปด้วยเวลาเดินทาง

จะเอาอะไรมั้ยครับ อยากได้อะไรรึเปล่า

ค่ะ

ฉันอยากดูรูปวาดตัวฉัน

พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 มีเพชรล้ำค่า ชื่อบลูไดมอนด์ ออฟ เดอะ คราวน์

มันหายไปเมื่อปี 1792

ช่วงเดียวกับที่พระเจ้าหลุยส์ถูกตัดพระเศียร

มีทฤษฎีที่ว่าเพชรเม็ดนั้นถูกตัดด้วย

แล้วเอามาตัดใหม่เป็นรูปหัวใจ ที่เป็นที่รู้จักกันว่า หัวใจทะเล

วันนี้ มันมีค่ามากกว่าเพชรโฮปเสียอีก

มันหนักมากเลย ฉันเคยใส่แค่ครั้งนั้นครั้งเดียว

รูปนี้เป็นรูปของคุณยายจริงๆ หรือ

ก็ใช่น่ะสิ

สวยซะไม่มีเลยมั้ยล่ะ

ผมสืบประวัติการซื้อประกันดูแล้ว

มีการเรียกค่าสินไหมอย่างลับๆ

คุณพอบอกได้มั้ยว่าคนเรียกค่าสินไหมชื่ออะไร โรส

ฉันเดาว่าคงเป็นคนชื่อฮ็อคลีย์

เนธาน ฮ็อคลีย์ ใช่แล้ว เศรษฐีเหล็กกล้าแห่งพิทส์เบิร์ก

ค่าสินไหมนั้นสำหรับสร้อยเพชรที่ เคลด้อน ลูกชายเขาซื้อให้คู่หมั้น ซึ่งก็คือคุณ

อาทิตย์นึงก่อนที่เขาจะล่องเรือ ไททานิค

เขายื่นเรื่องทันทีหลังจากเรือจม

ฉะนั้นเพชรต้องจมไปกับเรือแน่ๆ

เห็นวันที่นี่มั้ย

"14 เมษายน 1912"

หมายความว่าถ้ายายคุณเป็นคนที่ว่าจริง

เธอต้องใส่เพชรนั่นวันที่เรือไททานิคจม

แล้วก็ทำให้คุณเป็นเพื่อนรักคนใหม่ของผม

นี่เป็นของบางอย่างที่เรากู้ได้จากห้องคุณ

นี่มันของฉัน

เหลือเชื่อจริงๆ!

มันดูเหมือนครั้งสุดท้ายที่เห็นเลย

แต่คนในกระจกเปลี่ยนไปนิดหน่อย

คุณพร้อมจะกลับไป ไททานิค รึยัง

เริ่มเลยนะ มันชนภูเขาน้ำแข็งทางลำเรือด้านขวา

มันครูดไป ทำให้เกิดเป็นรูๆ เหมือนรหัสมอร์สทางด้านข้าง

ใต้ระดับน้ำ

แล้วทางด้านหน้าก็เริ่มน้ำท่วม

พอระดับน้ำเริ่มสูงขึ้น มันก็ท่วมผนังกั้นน้ำ

ซึ่งโชคไม่ดีที่มีถึงแค่ชั้น อี

ทีนี้พอหัวเรือจม ท้ายเรือก็ชี้ขึ้นช้าๆ

แล้วก็เร็วขึ้นๆ จนในที่สุดบั้นท้ายมันก็ชี้ฟ้า

และบั้นท้ายมันก็ใหญ่ไม่เบา คงราวๆ 20,000-30,000ตันได้

แล้วลำเรือก็ไม่ได้ถูกออกแบบมา ให้รับความดันขนาดนั้น

แล้วไงต่อเหรอ เรือก็หักตรงกลางกระดูกงูพอดี

ทำให้ท้ายเรือตกกลับไปบนผิวน้ำ

แล้วพอหัวเรือเริ่มจม มันก็ดึงให้ท้ายชี้ฟ้าแล้วก็ขาดจากกัน