Young Sherlock Holmes

Young Sherlock Holmes (1985) ซับแปล 23.976 fps runtime 01:48:52

ไปเร็วเข้า

ถั่วครับถั่ว ถั่วร้อนๆ จ้า

ได้แล้วครับคุณบ๊อบสเตอร์ ของโปรดของคุณ

คณบ๊อบสเตอร์ เป็นไรรึเปล่าคะ

มันเป็นวันที่แสนหนาวเย็น หิมะตก ช่วงต้นเดือนธันวาคม

โรงเรียนเก่าของผม ต้องปิดลง เพราะขาดเงินทุน

ผมจึงถูกส่งมาอยู่โรงเรียนใหม่ ตอนกลางเทอม

ผมเคยชินกับการใช้ชีวิต ในชนบท

แต่ตอนนี้ ต้องมาอยู่กลางกรุงลอนดอน ในสมัยวิคตอเรียช่วงรุ่งเรือง

ถนนหนทางและผู้คน ช่างเกินจินตนาการ

ทำให้ผมตื่นตาตื่นใจ เมื่อได้เห็น

ผมก้าวลงจากรถม้า

เมื่อเห็นโรงเรียนใหม่ ทำให้ผมหวาดหวั่น

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

อย่างไรก็ตาม ไม่มีสิ่งใดจะบอกให้ผมรู้ ถึงการผจญภัย ที่จะมาถึงในภายหน้า

หรือสิ่งผิดปกติใดๆ ที่อาจเปลี่ยน ชีวิตผมตลอดไป

เรียบร้อยแล้วครับ

หยุดก่อน มันไม่มีค่าพองั้นเหรอ

อะไรที่สำคัญกว่ากัน คุณค่าของมัน หรือสติของผม

ผมควรเอาชนะมันให้ได้ เดี๋ยวนี้

- คุณเล่นมัน มานานแค่ไหนแล้ว - 3 วัน

- บางที คุณน่าจะต้องอดทน - คุณเป็นนักเรียนใหม่สินะ

ใช่ ผมย้ายมาจากโรงเรียนอื่น ผมชื่อ..

เดี๋ยว ให้ผมทายนะ

คุณชื่อเจมส์ วัตสัน มาจากภาคเหนือของอังกฤษ

พ่อเป็นหมอ คุณชอบใช้เวลาส่วนใหญ่ ในการเขียนหนังสือ

และคุณชอบ ขนมคัสตาร์ด ทาร์ตอย่างยิ่ง ผมทายถูกมั้ย

- ผมไม่ได้ชื่อเจมส์ ผมชื่อจอห์น - แล้วมันจะต่างอะไรกันล่ะ

- ผิดกันมากเลย - เอาล่ะ ตกลงคุณชื่อจอห์น

- แล้วข้ออื่นๆ ล่ะ - ข้ออื่นถูกหมด

ถูกทุกอย่าง คุณทำได้ไง ใช้เวทย์มนต์งั้นเหรอ

ไม่มีเวทย์มนต์อะไรเลย วัตสัน เป็นการคาดคะเน โดยใช้เหตุผลน่ะ

ป้ายติดที่นอน เขียนไว้ว่า จ.วัตสัน

ผมก็เลือกเอาชื่อที่ใช้มาก สำหรับ "จ"

- ซึ่ง "จอห์น" คือชื่อรองที่ผมจะเลือก - แน่นอน

รองเท้าคุณ ก็ไม่ใช่แบบที่ทำในเมืองนี้

ผมเคยเห็นแบบนี้ครั้งนึง ตอนที่เดินทางไป ตอนเหนือของอังกฤษ

นิ้วกลางของคุณบุ๋ม ตามสัญญลักษ์ของนักเขียน

และคุณหอบหิ้วหนังสือทางการแพทย์ ที่หาไม่ได้ จากที่ทั่วไป

ใช้เฉพาะแพทย์เท่านั้น และอายุขนาดคุณ คงยังไม่สามารถ เป็นนักเรียนแพทย์ได้

มันต้องถูกให้คุณมา โดยผู้ที่มีอายุมากกว่า

เป็นคนที่รักคุณ และห่วงใยในสุขภาพคุณ ซึ่งคือพ่อของคุณ ท่านเป็นหมอ

- แล้วขนอคัสตาร์ด ทาร์ตล่ะ - นั่นง่ายมาก

มีรอยคัสตาร์ดสีเหลือง เปื้อนที่คอเสื้อคุณ

และหุ่นของคุณ ทำให้ผมเชื่อว่า คุณต้องเป็นคนกินจุทีเดียว

- ไม่เห็นจะต้องมาว่ากันเลย - มาเถอะ

- เดี๋ยว เราต้องไปไหนเหรอ - คุณคงไม่อยากพลาด วิชาเคมีใช่มั้ย

- ว่าแต่ว่า คุณชื่ออะไรเหรอ - โฮมส์ เชอล็อค โฮมส์

ใจที่คิดค้น ไม่มีวันพัก วัตสัน

มันเหมือนกับเครื่องดนตรี มันต้องการ การฝึกฝน

จะฝึกฝนใจให้ดี ได้ยังไง

ก็ใช้ปัญหาและเหตุผล สมการทางคณิตศาสตร์ แก้ปริศนา

ตัวอย่างเช่น คุณนั่งอยู่ในห้อง ที่มองเห็นทิศใต้

แล้วมีหมีตัวนึง เดินผ่านหน้าต่าง หมีนั้นสีอะไร

- หมีสีแดง - ทำไมหมีนั้น ถึงมีสีแดงล่ะ

ก็ทางใต้นั้นแดดร้อนจัด หมีต้องถูกแดดเผาอย่างมาก

เป็นคำตอบที่ซื่อบื้อที่สุด ที่ผมเคยได้ยินมาเลย

ผลสำเร็จของการทดลอง..

การทดลอง

พอสรุปได้ว่า การทดลองครั้งที่ 14

เมื่อเอาธาตุโปแตสเซียม ใส่ไปในน้ำ

มันจะสลายตัวในของเหลว อย่างรวดเร็ว

และรุนแรง ปฏิกิริยาจะทำให้เกิด แสงปริมาณมาก..

ขอบคุณ อาจารย์สอนน่าเบื่อมากเลย วันนี้

ผลผลิตของโปแตสเซียม อัลคะ.. ซึ่งจะละลาย..

- นั่นผู้หญิงนี่ - สังเกตได้ยอดเลย วัตสัน

เธอเป็นใคร แล้วมาทำอะไร ในโรงเรียนชายแบบนี้

เธอชื่อ อลิซาเบ็ธ

พ่อแม่เธอตาย 2-3 ปีแล้ว เธอมาอาศัยอยู่กับลุง

ซึ่งเป็นครูใหญ่ที่เกษียณแล้ว

ดังเช่นการปรับปรุงโดย..

อลิซาเบ็ธชื่นชม นาฬิกาเรือนใหม่ของฉัน นายอยากดูมั้ยล่ะ

- น่าสนใจ - สุภาพบุรุษที่มีรสนิยม ชอบใช้

- แพงมั้ย - ซื้อมาจากบอนด์สตรีท

- มันดูไม่น่าเชื่อเลย - ว่าไงนะ

นายดูที่หน้าปัดหรือเปล่า เห็นอยู่แล้ว ว่าเป็นแบบฝรั่งเศส

แต่ด้านนอกนี่ บอกว่าผลิตในสวิสซ์

ฉันสงสัยว่า มันคงทำในอิตาลีแน่ๆ

ยินดีด้วยนะ ดัดลีย์ นาฬิกาของนายเนี่ย มันของปลอม

เก็บข้อคิดเห็นของนายไว้เถอะ โฮมส์

เราค่อยคุยกันต่อ ทีหลังนะ..

ตอนไม่มีคนอื่นมายุ่ง

- ทำไมคุณทำอย่างนั้นล่ะคะ - ดัดลีย์เป็นคนขี้โอ่

- เขาน่ารักดีออก - งั้นเหรอ

คุณถึงได้ยืนซะจนชิดกับเขา แสดงท่าสนิทสนมกันขนาดนั้น

นี่คุณคงหึงเขาล่ะสิ

โฮมส์เนี่ยนะหึง คำๆ นั้น ไม่เคยอยู่ในหัวผมเลย

- หรือคำว่า ตรงต่อเวลาด้วย - คุณโกรธ ที่ผมมาช้าสินะ

- ก็เหมือนเช่นเคย - ผมขอโทษ แต่ผมชี้แจงได้นะ

- คุณมีเรื่องอะไร ที่สำคัญกว่าเหรอ - พูดอย่างงั้นได้ไง

คือผม.. ยกโทษให้ผมด้วย

อลิซาเบ็ธ ผมขอแนะนำเพื่อนใหม่

วัตสันผู้ทรงเกียรติ แต่ซุ่มซ่าม

- บันไดมันโยกเยกน่ะ - หวัดดีคะ

อลิซาเบ็ธ โฮมส์ ฉันคิดว่า ฉันแก้ปัญหาทั้งหมดได้แล้ว

- นั่นใครเหรอ - ลุงฉันเอง

รูเพิร์ท ที. แว็ซแฟทเตอร์ ครูใหญ่ที่เกษียณแล้ว

จบทางวิชาเคมี ชีววิทยา และรอบรู้ด้านปรัชญา

- แต่งหนังสือถึง 27 เล่ม - ไม่น่าเชื่อเลย

- คนส่วนมาก คิดว่าคุณลุงบ้า - ทำไมล่ะ

โอ พระช่วย

มีหวังสำเร็จ

มีหวังอย่างยิ่ง

ดูสิ นั่นเป็นครั้งที่ 6 แล้ว ผิดพลาดถึง 6 ครั้งแล้ว

แต่ถึงไง เราก็ไม่ยอมแพ้ เราจะต้องชนะ

ฉันมองเห็นทาง การพิชิตท้องฟ้า นั้นอยู่แค่เอื้อม

เขาทำมา ถึง 6 ครั้งแล้วเหรอ

ฉันพักอยู่ที่นี่กับลุง

ทางโรงเรียนให้เขาพักอยู่ ห้องใต้หลังคาได้ ตั้งแต่เขาเกษียณ

ไม่น่าเชื่อเลย

ฉันมีความสุขอยู่ที่นี่ หลายชั่วโมง

เขาสอนฉันมากยิ่งกว่า ครูอื่นๆ รวมกันถึง 10 คน

- อันกาส ทักทายวัตสันสิ - พูดหวัดดีสิ อันกาส หวัดดี

วัตสัน มันไม่ใช่นกแก้วนะ

- เจอข้อบกพร่องหรือยังครับ - วัสดุที่ใช้ทำปีก มีคุณภาพต่ำ

ฉันจะสร้างทั้งหมด ขึ้นใหม่

ทั้งหมดเลยเหรอครับ นั่นไม่ยุ่งยากหรอกหรือครับ

นี่เพิ่งการเริ่มต้อนเท่านั้นนะ โฮมส์ เพิ่งจะเริ่มต้น

ฉันต้องขอตัวก่อนนะ

มาสิ มาเร็ว มาเร็ว

- ฉันนึกออกแล้ว หมีนั่นสีดำ - หมีอะไรเหรอ เพื่อน

- ก็หมีปริศนานั่นไงล่ะ มันสีดำ - ผิดอีกแล้ว วัตสัน

จะขอบใจมาก ถ้านายไม่กวนใจฉัน ขณะที่ฉันกำลังสนใจเรียน

- เป็นไรหรือเปล่า - รู้สึกข้อเท้าจะเคล็ดครับ

คุณดริบบ์ครับ ช่วยดูแลเขาด้วย

นักเรียนต้องไม่ลืม ว่าเราต้อง ไม่ทำตัว ให้เสียสมาธิ

เราต้องดวลอย่างม่เทคนิค มีจังหวะ และทรงตัวอย่างสมดุลย์

ฉันคิดว่า คงไม่มีนักเรียนคนใด ที่จะเป็นตัวอย่างได้ดีไปกว่าโฮมส์

จงศึกษาท่ายืน การเคลื่อนไหว และสไตล์ของเรา

เตรียมตัว

ลงมือ

ลงมือ

ฉันชนะแล้ว โฮมส์

เอาล่ะ ทุกคนฟังนะ..

โฮมส์แพ้ เพราะสิ่งสำคัญนึง

คือเขาใช้อารมณ์เกินไป และขาดวินัย

จงอย่าใช้อารมณ์ มาแทนวินัย

เล่นได้ดีมาก โฮมส์

- ฉันสมัครเป็นทหาร จะเป็นนายพลให้ได้ - นายพลไม่ค่อยมีเงินหรอก

- ฉันอยากเป็นนักประพันธ์ - นักประพันธ์ก็ยิ่งใส้แห้ง

- ฉันอยากเป็นทนายความ - ทนายความเงินดีนะ

ฉันอยากเป็นหมอ

- ไม่มีใครถามนาย - ขอโทษนะ

โฮมส์ นายอยากเป็นอะไร เมื่อนายโตขึ้น

ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว

ทำไมถึงทำแบบนี้ ทิ้งฉันไว้เพียงลำพัง

ไปกันเถอะ

ฮัลโหล ใครอยู่ที่นั่น

หลีกไป

โฮมส์รับจะสืบสวน การฆาตกรรม

- โฮมส์รับจะสืบสวน การฆาตกรรม - อะไรนะ

- ไปกันเถอะ - ได้ยินมั้ย โฮมส์รับจะสืบ..

มันเป็นสัปดาห์ที่ 2 ของผม ที่บรอมพ์ตัน

ทุกวันที่ผ่านไป ผมก็ยิ่งชอบโฮมส์ และภาระกิจของเขา

ในโอกาสนี้ โรงเรียนเต็มไปด้วย เรื่องราวน่าตื่นเต้น

ดัดลีย์ท้าทายความเก่งกล้าของโฮมส์ ว่าจะเป็นที่ยอมรับแค่ไหน

ดัดลีย์จะเอาถ้วยรางวัลฟันดาบ ไปซ่อนในที่อันลี้ลับ

และให้เวลาโฮมส์ 60 นาที เพื่อหามันให้พบ

โฮมส์รับคำท้าอย่างมั่นใจ

- เกมเริ่มต้นขึ้นแล้ว - ไชโย

โชคดีนะ โฮมส์ โชคดี

เขาอยู่นั่นไง

แต่นี่มันทุเรศมาก

จินตนาการสิว่า นักเรียนเรา ทำตัวเหมือนลิงชิมแปนซี

คุณสเนลโกล้ฟ เขาแค่เล่นสนุกกัน

- คุณยังจำได้มั้ย ว่าความสนุกเป็นยังไง - เรื่องสนุกน่ะเหรอ

โฮมส์น่ะเป็นคนอวดเก่ง เขาชอบยกตัวเอง ว่าเก่งกว่าคนอื่น

เขาไม่มีทางหามันพบหรอก

- พนัน 1 กินี ว่าเขาหาพบแน่ - ได้เลย

ขอโทษนะครับ

โฮมส์ นายเหลือแค่นาทีเดียวนะ โฮมส์ อีก 1 นาทีเท่านั้น..

ฉันได้ยินแล้ว อย่าทำฉันเสียสมาธิ

อีกไม่กี่วินาทีแล้ว ฉันคิดว่า นายคงจะยอมแพ้

อย่าทึกทักอะไร ง่ายๆ สิเพื่อน

แต่โฮมส์ ฉันไม่เห็นวี่แวว ของถ้วยรางวัลนั่นเลยนี่

แต่ฉันเห็น

หยุดนะโฮมส์ จะบ้าไปแล้วหรือไง นั่นมันของเก่านะ

ไชโย

นั่นคือช่วงเวลา อันยอดเยี่ยมของโฮมส์

แต่น้อยคนนักจะรู้ว่า ความเก่งของเขา จะนำเขาไปสู่ การทดสอบอันยิ่งใหญ่

และน่ากลัวยิ่งขึ้น

ตอนที่ฉันโผล่เข้าไปในครัว จากช่องเพดาน พวกนั้นตกใจมากเลย

ฉันสังเกตุเห็น บางสิ่งที่ใต้เตาอบ มันคือเศษเซรามิค ที่ทำขึ้นใหม่ๆ

ไม่ใช่ของที่ใช้อยู่ในครัวหรอก

คือมันเป็นร่องรอย ของเซรามิคสีเขียว และแดง

ขณะที่คิด ฉันเตะหิมะออกจากรองเท้า

ความคิดมันก็แปร๊บขึ้นมา เหมือนการดีดสายซอไม่มีผิด

- นายได้ยินเสียงดนตรีงั้นเหรอ - โธ่วัตสัน นายนี่โง่จริงๆ

นี่เป็นการเปรียบเทียบ ระหว่างเท้าฉัน ที่ปกคลุมด้วยหิมะ

กับถ้วยรางวัล ที่อยู่ในเซรามิคบางอย่าง เช่นโถ หรือแจกัน

- ที่ถูกระบายด้วยสีแดง และเขียว - ใช่แล้ว วัตสัน

โฮมส์ คราวนี้ฉันแก้ปัญหาตกแล้ว

ครูกำลังจะบินอีกแล้ว

- คุณเลสเทรด - โฮมส์

ดูเหมือน 3-4 วันแล้วสินะ ตั้งแต่คุณมาครั้งหลังสุด

- ผมขอเวลาแค่ครู่เดียว - เราไม่มีคดีฆาตกรรม ให้คุณศึกษาหรอก

- นอกจากคดีเก่าๆ ที่คุณล้วนอ่านหมดแล้ว - ผมไม่ได้มาวิจัยนะครับ

- ผมมีความเชื่อมั่น - อย่าอีกเลยน่า

- คราวนี้ผมแน่ใจครับ - จริงเหรอ