Zootopia

Страх, здрада, прага крыві

Тысячы гадоў таму гэтыя сілы

кіравалі нашым светам

Свет, дзе здабыча пакутвала ад драпежніка

А драпежнік ад бескантрольнага

біялагічнага жадання калечыць, раздзіраць і

АААААА!

Кроў! Кроў! Кроў!

І. . смерць!

Ах...

У тыя часы свет быў падзелены на два

Злосных драпежнікаў і пакорлівых здабычаў

Але з часам мы эвалюцыянавалі і выйшлі па-за межы гэтага прымтыўнага дзікунства

Цяпер драпежнікі і здабычы жывуць у гармоніі

І кожны малады звер мае безліч магчымасцяў

Так, цяпер я не мушу прыбівацца да статку

А замест гэтага магу быць астранаўтам

Я больш не павінен быць самотным пераследвальнікам, а магу пераследваць вызваленне ад выплаты падаткаў

Я буду актуарым

А я магу зрабіць свет лепшым, чым ёсць. Я буду...

Паліцыянткай!

Трус паліцыянт? гэта найдурнейшае, з усяго, што я чуў!

Гэта можа гучаць неверагодна для маленькага розуму. Я гляджу на цябе, Гідэён Грыз.

Але ў 340 кіламетраў адсюль ёсць вялікі горад - Звератопія.

Дзе нашыя продкі ўпершыню пачалі жыць разам, у міры

І абвясцілі, што кожны можа быць кім заўгодна!

Дзякуй і дабранач

Джудзі, ты калі-небудзь думала, як мы з тваёй мамай сталі такімі шчаслівымі?

Неа

Ну, мы проста забылі пра свае мары і супакоіліся. Так, Бон?

О. так. Праўда, Сцю. Узялі і супакоіліся.

Бачыш? Гэта і ёсць прыгажосць задаволенасці

Калі не спрабуеш нічога новага, ніколі не прайграеш.

А мне падабаецца спрабаваць.

Твой бацька хоча сказаць, даражэнькая, што гэта можа быць цяжка, нават немагчыма

- для цябе, стаць паліцыянткай - Так. Яшчэ не было трусаў-паліцыянтаў

- Не. - Трусы гэтым не займаюцца.

- Ніколі - Ніколі.

Ну... Тады, пэўна, давядзецца стаць першай.

Бо я хачу зрабіць свет лепшым!

Ну, ведаеш. Калі цябе цікавіць паляпшэнне свету,

няма лепшага спосабу, як вырошчваць моркву.

Так! Твой тата, я, твае 275 братоў і сёстраў.

- мы змяняем свет. - Так.

- У моркве наша ўсё. - Дзякуй богу.

Вырошчваць моркву - высакародная справа.

Разумееш, мілая? Вядома, гэта выдатна мець мару.

Так, калі не надта ў яе верыць.

Ну і куды яна падзелася?

Аддай свой квіток зараз жа, або я размажу тваю авечую пысу.

Воў! Хопіць, Гідэён!

Бууу, бууу! І што ты зробіш, заплачаш?

- Гэй! Ты чуў яе. Хопіць. - Добры касцюм, няўдачніца.

Ды якому вар'яту прыйдзе да галавы, што трус можа быць паліцыянтам?

- Проста вярні квіток майго сябра. - Сама адбяры. Але асцярожна.

Бо я ж ліс, як ты казала ў сваёй ідыётскай прамове,

драпежнікі елі здабычу. Тыя інстынкты дагэтуль у нашых данэка.

- Ох, здаецца, што правільна Дэ Эн Ка. - Я сам ведаю, Трэвіс.

Я не баюся цябе, Гідэён.

Цяпер баішся?

Ой, глядзіце, нос дрыжыць, Яна баіцца.

Ну плач, маленькі трусік! Плач... Ох...

Ты не ведаеш, калі трэба спыніцца, так?

Ах!

Успамінай пра гэта кожны раз, калі падумаеш, што можаш быць...

кімсці іншым, а не працоўнікам чортавай маркоўнай фермы.

- Вой, як срашна. - Ты ў парадку, Джудзі?

Так, так, у парадку. Вось, трымай.

- Уаў, ты адабрала квіток! - Ты неверагодная, Джудзі.

Так, а Гідэён Грыз не разумее, пра што кажа!

Прынамсі ў адным ён мае рацыю.

Я не ведаю, калі трэба спыніцца.

ПРАЗ 15 ГАДОЎ Слухаць мяне, кадэты. У межах Звератопіі існуюць 12 унікальных экасістэм.

Тундра-мястэчка, Плошча Сахары, Раён Джунгляў, напрыклад.

Вы мусіце дасканала прыстасавацца да кожнага з іх перад тым, як выйдзеце на вуліцы.

Або што? Вы памрэце!

Пясчаны буран.

Ты мёртвая, правінцыялка

Тысячамятровая прорва.

Ты памерла, морква.

Непрыступная ледзяная сцяна.

Ты памерла, фермерка.

Волат-злачынец. Ты памерла.

Памерла. Памерла. Памерла.

Ооооў... !

Брудны туалет. Ты памерла, пухнатая пыса.

Проста кінь і валі дамоў, труска-недарэка.

- Не было трусаў-паліцыянтаў. Ніколі. - Тупая працоўніца чортавай маркоўнай фермы.

Як мэру Звератопіі, мне прыемна абвясціць, што мая ініцыятыва...

асіміляцыі дае першыя вынікі ў паліцыі.

Найпершая труска-паліцыянтка, сёлетняя выпускніца...

Джудзі Скок.

Асістэнтка Барансэр, значок.

- О, так, так! - Дзякуй.

Джудзі, з вялікім гонарам афіцыйна назначаю цябе на працу ў самым сэрцы Звератопіі...

Першы ўчастак. у цэнтры гораду.

- Так! - Так!

Мае віншаванні, афіцэр Скок.

Я вас не падвяду.

Гэта было маёй марай з дзяцінства.

Ведаеце, гэта сапраўды вялікі дзень для нас, малых звяркоў.

Барансэр, ну дай ужо падыйсці

Ну добра, афіцэр Скок, пакажам зубы!

Афіцэр Скок, паглядзіце сюды.

- Мы вельмі ганарымся табой, Джудзі. - Але і баімся за цябе таксама.

- Так. - Па праўдзе, можна сказаць баімся-гарарымся.

То бок, гэта ж Звератопія. Такая далёкая і такая гігантская.

Гэй, я працавала дзеля гэтага ўсё жыццё.

Ведаем. І мы вельмі радыя за цябе, але ў жаху.

Адзінае, чаго варта баяцца гэта страх.

І мядзьвезяў. Іх таксама варта баяцца.

- Не кажучы пра ільвоў і ваўкоў. - Ваўкоў?

- І ласак. -Вам здаралася гуляць у карты з ласкай?

Так, яны махлююць, нібы заўтра патоп.

Ведаеш што? Увогуле ўсіх драпежнікаў.

- А ў Звератопіі яны на кожным кроку. - Ой, Сцю.

А найгошыя - лісы.

А вось тут бацька мае рацыю.

Гэта ў іхняй крыві. Памятаеш выадак з Гідэёнам Грызам?

Калі мне было дзевяць. Гідэён проста прыдурак, які выпадкова аказаўся лісам.

Я ведаю шмат і прыдуркаў-трусаў.

Вядома, так, мы ўсё ведаем. Але на ўсялякі выпадак,

Мы сабралі табе сёе-сёе для бяспекі.

- Я і закуску туды паклала. - Гэта адпужвае лісаў.

- Было б бяспечна насіць яго. - Гэта таксама іх адганяе.

Уже адпужальнік і адганяльнік - ёй выстарчыць.

- Зацані! - О, божа мой!

Не патрэбны ёй лісашок, Сцю.

Ой, годзе. Як гэта, лісашок непатрэбны?

Ну ладна. Я бяру гэта... Каб вы ўжо скончылі.

Выдатна! І добра ўсім!

Прыбывае экспрэс да Звератопіі.

Час ісці. Бывайце!

Я люблю вас.

І мы цябе.

- О, не, зараз будзе вадаспад. - Ох, стрымлівай сябе, Сцю.

Усім усяго найлепшага!

Бывай, Джудзі! Я люблю цябе! Бывай!

Бывайце!

ВЫ ПАКІДЕЦЕ ТРУСІНУЮ НАРУ.

Я ведаю як гарэніць памылак смак

Ды ўецца карагод страт и нягод

І хай упаду, са шляху я не зьвярну,

І крочыць працягну ў будучы дзень

Перад палётам ўпадзеш ты не раз,

Каб навучыцца - вучыся з параз

І не спыніць мяне, не стрымаць

Ўдалеч я гляджу, не затармажу

І я сабе кажу: ты ўсё паспрабуй!

Мяне нават промахам не спужаць

І не спыніць мяне, не стрымаць

Ўдалеч я гляджу, не затармажу

І я сабе кажу: ты ўсё паспрабуй!

Мяне нават промахам не спужаць

О, о, о, о, о, Ўсе паспрабуй

О, о, о, о, о, Ўсе паспрабуй

О, о, о, о, о, Ўсе паспрабуй

Новых памылак чакаю я

Хай адбываюцца хоць штодня

Ўсё новыя

О, о, о, о, о, Ўсе паспрабуй

О, о, о, о, о, Ўсе паспрабуй

О, о, о, о, о, Ўсе паспрабуй

Ўсе паспрабуй

Я Газэль. Сардэчна запрашаю ў Звератопію.

І сардэчна запрашаю ў Кіпцюры Пангаліна. Шыкоўная і ўютная кватэра.

Дэзінсекцыю робім раз на месяц. Не страчваць ключ!

Дзякуй.

- Вітаю! Я Джудзі, новая суседка - Так? Добра, мы гучныя.

І не чакай, што будзем за гэта выбачацца.

"Моцныя" сцены.

Ложак-разваліна.

Вар'яты-суседзі.

Цудоўна!

Ды ну! Ён першым выскаліўся!

- Перапрашаю! - Мм?

Тут, унізе!

- Вітаю. - О, мой Божа!

Яны сапраўды ўзялі труску.

Ву-ху! Мушу сказаць, ты нават мілейшая, чым я чакаў.

Ооо, эх, вы, напэўна, не ведалі, але трус можа назваць іншага труса "мілым",

але калі іншыя зверы так кажуць, гэта трохі...

Ох, даруй мне! Я Бенджамін Кіпцюрзэр.

Той, каго ўсе лічаць проста шалёным аматарам пончыкаў ужывае стэрэатыпы ў дачыненні да цябе.

- Оу. - Не, нічога.

О, у вас нешта... вунь там...

- Што? - На шыі. У складцы.

- Э... гэта... - О, вось, дзе ты быў, нягоднік!

Хехе, мне трэба ісці на пераклічку, дык у які бок мне...

- O, леваруч адразу. - Супер. Дзякуй!!

Ох... Гэту бедную мілую труску проста з'ядзяць зажыва.

Здароў! Я афіцэр Скок. Зробім свет лепшым сёння?

Увага!

Годзе. Годзе. Усе селі.

У мяне тры рэчы на парадку дня

Першае, трэба адзначыць слана, які знаходзіцца ў гэтым пакоі.

Фрэнсін. З народзінамі.

Оу.

Другое. Адсёння з намі новы рэкрут, якога я мушу прадставіць,

але не буду, таму што... мне пляваць.