Lost

!کمک

. يكي به من كمك كنه

!يکي منو از اينجا بياره بيرون

!يکي منو از اينجا بياره بيرون

! آه ، خداي من

! والت ، والت

. از جلوي بنزين برين كنار ، برين اونطرف

! كمك ، كمك

. يكي به من كمك كنه

... پاهام

. هي ، بيا اينطرف ، بيا به من كمك كن

. هي تو ، زود باش ، بيا كمك كن

. تا سه مي شمرم

!يک ، دو ، سه

! كمك

. خواهش ميكنم كمكم كنيد ، كمكم كنيد ، كمكم كنيد

. خيلي خب ، از اينجا بيارينش بيرون ،

ببرينش كنار

كمكم كنيد

كمكم كنيد !درد شديدي دارم

چند ماهه حامله اي ؟ - . هشت ماه -

از كي اينجا افتادي ؟ - . نمي دونم ، فكر كنم همين الان اتفاق افتاد -

. هي ، هي ، هي ، برو كنار

. گوش كن ببين چي ميگم به من نگاه كن ، تو خوب مي شي ، مي فهمي ؟

. ولي تو بايد كاملاً بي حركت بشيني

! آهاي ، تو . بيا اينجا

. بيا كمك كن اين خانم رو از اينجا دور كنيم . ببرش اونطرف . كنارش بمون

، اگه دوباره دردش شروع شد . و هر 3 دقيقه تكرار شد منو صدا كن

. داري شوخي مي كني - من الان بر ميگردم ، باشه ؟ -

. ممنونم

هي ، اسمت چيه ؟

. جك

. صبر كن . سرش به اندازه كافي به عقب خم نشده . نفست ميره توي شكمش

تو مطمئني؟ منم دقيقاً همين كار رو ميكردم . من يه نجات غريق هستم . مدركش رو دارم

آره خب ؛ ميدوني ؟ بهتره خيلي جدي . راجع به پس دادن مدركت فكر كني

ممكنه مجبور بشيم يكي از اون سوراخ ها براش درست كنيم . ميدوني كه ؛ يه خودكار توي گلوش فرو كنيم

. آره ، فكر خوبيه . برو يه خودكار برام بيار

كسي اينجا خودكار نداره ؟ آقا شما خودكار داري ؟

كسي اينجا خودكار نداره ؟ - !زود باش -

! زود باش

! يالا ، زود باش ، بجنب

. يه نفس عميق . نفس عميق

! برين كنار ، برين كنار ، برين كنار

! از اينجا ببرش ، بال هواپيما

حالت خوبه ؟ - . آره -

تو چي ؟

. پيشش بمون - . من جايي نمي رم رفيق -

. من نمي دونستم كدومش بهتره

. همه اش خوبه

. ممنون

. ممنون

... ببخشيد

تو تا حالا با سوزن كار كردي ؟

چي ؟ - تا حالا دو تا تيكه پارچه رو بهم دوختي ؟ -

...من

. من براي آپارتمانم پرده دوختم - ...اين عاليه . گوش كن -

يه ثانيه وقت داري ؟ . من به كمكت احتياج دارم

چه كمكي ؟

! اينجا رو ببين . ببين ، من خودم مي تونم اينكار رو بكنم . من يه پزشك هستم ، ولي دستم نمي رسه

تو از من مي خواي كه اينو بدوزم؟ - . اين درست مثل دوختن پرده اس -

. نه ، براي اون كار من از چرخ خياطي استفاده مي كنم - . نه ، تو مي توني اينكار رو بكني . من بهت ميگم چكار كني

. البته اگه از نظرت ايرادي نداشته باشه

. البته ، من اينكار رو مي كنم - . ممنونم -

. اين براي دستاته

. كمي هم واسه من نگه دار

رنگ خاصي دوست داري ؟

. نه ، استانداردش سياهه

! آهاي ؛ تو

اسمت چيه ؟ - . من ؟ چارلي -

. ما بايد براي درخواست كمك آتيش درست كنيم . اگه به اندازه كافي بزرگ نباشه كسي اونو نمي بينه

باشه ؛ من آماده اش مي كنم ، اسمت چيه ؟ - . سعيد -

. سعيد ، من آماده اش ميكنم سعيد

. ممكنه همين الان بالا بيارم

. تو كارتو خوب انجام مي دي

. اصلاً بنظر نمياد ترسيده باشي

. من اصلاً اينو نمي فهمم

... خب ترس چيز عجيبيه

زماني كه من توي بيمارستان رزيدنت بودم ، اولين عملي كه به تنهايي انجام دادم

. يه جراحي ستون فقرات روي يه بچه 16 ساله بود

، آخر كار ، بعد از 13 ساعت ... داشتم اونو مي بستم .... و من

. يه دفعه بطور تصادفي پوستش رو شكافتم

. عصب اصلي پاره شد . همون جايي كه همه اعصاب به هم مي رسند

. پوستش ؛ بافتهاي داخلي

. زخمش باز شد

. رشته هاي عصبي از بدنش بيرون زد . درست مثل رشته هاي ماكاروني

... مايع درون نخاع زد بيرون و من

. در اون لحظه وحشت كردم .... ديوونه شدم

. كاملاً واقعي

. ميدونستم كه بايد کاري بكنم

. واسه همين سريع تصميم گرفتم

به ترس اجازه دادم كه وارد بشه و همه وجودم رو پر كنه ... گذاشتم ترس هر كاري بكنه

. ولي فقط براي 5 ثانيه . اين تمام فرصتي بود كه بهش دادم ...

. پس شروع كردم به شمردن

يک ، دو

.سه ، چهار ، پنج

. بعد از اون ترس ديگه رفت

. من برگشتم به كارم ، دوباره زخمش رو دوختم . و اون خوب شد

. اگه من جاي تو بودم . فكر مي كنم از اونجا فرار مي كردم

. خب ، بنظر من اين واقعيت نداره

. چون تو الان فرار نكردي

تو فكر ميكني اونا همين الان مي خوان بيان؟

چي ؟ كي ؟ - . هر كسي -

. مثل اينكه بايد شروع كنم به خوردن شكلات

. شانون ، ما ممكنه مدت طولاني اينجا باشيم - . هواپيما يه جعبه سياه داشته ، احمق -

. اونا دقيقاً مي دونن كه ما كجاييم . اونا مي آن

. من توي قايق نجات مي خورم

. من توي قايق نجات مي خورم

گرسنه اي ؟ - . آره ، ممنونم -

. بازم مي خواي ، ميدوني ؟ بخاطر بچه

. نه . خوبم

. خب ، راحت باش - . باشه ، ممنونم -

مطمئني كه به اندازه كافي گرمه ؟

. تو نبايد از جلوي چشم من دور بشي . بايد هر جا مي رم دنبالم بياي مي فهمي ؟

. نگران بقيه نباش ما بايد كنار هم بمونيم

به نظرت زنده مي مونه ؟

مي شناسيش ؟

. كنار من نشسته بود

، فكر كنم در ارتفاع 40000 پايي بوديم . وقتي اين اتفاق افتاد

. يه ماسك اكسيژن اومد پايين

، يه دفعه ارتفاع هواپيما . حدود 200 پا كم شد

. يه آشفتگي هوايي بود

من بيهوش شدم

. من نشدم

. من همه چيزو ديدم

...من ميدونستم كه دم هواپيما كنده شده ، ولي

جرات نداشتم پشت سرم رو نگاه كنم...

... بعدش . دماغه هواپيما شكست و جدا شد

. خب ، اون قسمت هواپيما ، اينجا توي ساحل نيست

. همينطور دم هواپيما

. خب ما بايد بفهميم از كدوم طرف اومديم

چرا ؟ - چون اونوقت اين شانس رو داريم كه بتونيم كابين خلبان رو پيدا كنيم -

. اگه اون سالم باشه ، ممكنه بتونيم دستگاه بيسيم رو پيدا كنيم

. و با فرستادن سيگنال به تيم نجات كمك كنيم كه پيدامون كنند

اين همه چيز رو از كجا بلدي ؟

. يکي دو جلسه كلاس پرواز رفتم

. نه براي خودم

. من مقداري دود ديدم

درست وسط كوه...

اگه خواستي براي پيدا كردن كابين خلبان بري ، منم باهات ميام

. من اسم تو رو نمي دونم

من كيت هستم

جك

اون چي بود ؟

غير عادي بود ، درسته ؟ - اون وينسنت بود ؟ -

. نه اون وينسنت نيست

كسي اونو ديد ؟