A Knight of the Seven Kingdoms

วางอาหารแล้วไปซะ

ลุงข้าบอกว่าข้าควรต้องขออภัย ที่ไปหลอกลวงท่าน

ลุงเจ้าเหรอ

องค์ชายเบ-ลอร์

ผู้สืบทอดบัลลังก์เหล็ก

- ข้าไม่ตั้งใจโกหก - แต่เจ้าก็ทำ

โกหกทุกอย่าง ตั้งแต่ชื่อเจ้าเลย

ข้าไม่เคยได้ยินชื่อองค์ชายเอ้ก

ย่อจากเอก้อน

นั่นสินะ

ตั้งตามผู้พิชิตเหรอ

ชื่อนี้ได้เป็นกษัตริย์กี่คน

สี่

สี่เอก้อน

เจ้าทำทำไม

เพื่อเล่นสนุกงั้นเหรอ

เย้ยหยันอัศวินเร่ร่อนโง่ๆ

เปล่า

ข้าควรจะต้องรับใช้แดรอน

เขาเป็นพี่ชายข้า

เขาเป็นอัศวินกระจอกขี้เมา

แล้วเขาก็ไม่อยากเข้าร่วมประลอง

เขาตั้งใจจะให้เรา หลบในโรงเตี๊ยมนั่น

จนกว่าการประลองจะจบ

- เจ้าโกนหัวด้วย - แดรอนเป็นคนจับข้าโกน

แดรอนเป็นคนบอกข้าเหรอ ว่าเจ้าเป็นเด็กโรงม้า

- ข้าไม่ได้... - อะไร

ข้าไม่นึกว่าสิ่งที่ข้าทำมันผิด

เจ้านึกอยู่แล้ว

ถึงได้โกหกไง

เช็ดน้ำตาซะ

ข้าแค่รู้สึกผิดหวังมาก ตอนที่ไปประลองไม่ได้

จะให้เจ้าชายน้อยของเรา รู้สึกผิดหวังไม่ได้งั้นสินะ

ข้าแค่อยากจะรับใช้ใครสักคน

ต่อให้เป็นลาเจ้าก็ยอม ถ้ามันยังว่างอยู่

ข้าขอโทษ

จริงๆ นะ

เราก็แค่โชคร้าย ที่ได้มาเจอกันงั้นสินะ

ข้าจะต้องโดนอะไรบ้าง เอ้ก

ลุงข้าอยากคุยกับท่าน หลังท่านกินเสร็จแล้ว

งั้นข้ากินเสร็จแล้ว

ข้าเตะปากองค์ชายไปองค์หนึ่งแล้ว

ไม่อยากให้อีกองค์ต้องมารอ

ยืน

รินให้เซอร์ดันแคนหน่อย เอก้อน

และอย่าทำหกใส่เขาล่ะ

เขาไม่รินหกหรอกครับท่าน

เขาเป็นเด็กดี

ทำงานเก่ง

เขาไม่เคยคิดร้าย

ข้าได้รู้แล้ว

คนเราทำเรื่องร้ายได้แม้ไม่คิด

เอก้อนควรมาหาข้า

ตอนที่เห็นพี่ชายตัวเอง ลงมือกับคณะเชิดหุ่น

- ตอนนั้นไม่มีเวลา ข้า... - แต่เขากลับไปหาเจ้า

เซอร์ดันแคน

นั่นหาใช่ความเมตตา

ข้าหวังให้เซอร์ดันแคนฆ่าเขา

แอเรียนเป็นพี่เจ้านะ

เซปตันกล่าวไว้ว่า "เราสมควรรักพี่น้อง"

ออกไปซะ เอก้อน

ได้ครับ ท่านลุง

เจ้ามีฝีมือแค่ไหน

ในด้านการรบ

เซอร์อาร์ลัน สอนข้าใช้ดาบกับโล่และ...

สอนใช้ทวนเสียบห่วง

เมคาร์น้องชายข้า กลับถึงปราสาทเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

เขาพบลูกชาย แดรอน เมาแอ๋ในโรงเตี๊ยม

ทางใต้ห่างไประยะหนึ่งวันถึง

- ว่าแล้วเชียว - เขาบอกน้องชายข้า

ว่ามีอัศวินโจรร่างยักษ์ พาตัวเอก้อนไป

เกรงว่าเจ้าจะโดนกล่าวหา เป็นโจรคนนั้นเสียแล้ว

เขาโกหก

ข้าออกจากที่นั่นมาสี่คืนแล้ว

องค์ชายแดรอน ไม่ไล่ตามโจรลักพาตัวเหรอ

ดูเหมือนจะไม่

แล้วผู้หญิงล่ะ

พอแอเรียนบิดเบือนเรื่องเสร็จแล้ว

ก็คงเป็นกบฏแผ่นดิน

กบฏ

เพราะแค่เชิดหุ่น

มังกรเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์

- การแสดงการสังหารมังกร... - โดยบริสุทธิ์ใจอยู่แล้ว

อาจใช่แต่ไม่ฉลาดเลย แม้ในยามสงบ

แอเรียนบอกว่า

เป็นการปองร้ายตระกูลทาร์แกเรี่ยน ด้วยการยุยงให้เกิดกบฏ

ท่านเชื่อเช่นนั้นหรือเปล่า

มีเรื่องหนึ่งที่จริงแท้แน่นอน

เจ้าลงมือกับทายาทสายเลือดมังกร

เขาหักนิ้วผู้หญิงคนนั้นเลยนะ

จะเพราะอะไรก็ไม่ควรลงมือ กับพระราชนัดดาทั้งนั้น

เป็นท่านจะไม่ทำงั้นเหรอ

ก็อาจทำ

แต่ข้าเป็นองค์ชายของแผ่นดิน ไม่ใช่อัศวินเร่ร่อน

อัศวินทุกคนกล่าวคำสาบานเดียวกัน

คือปกป้องผู้บริสุทธิ์

แอเรียนอยากตัดหัวเจ้า จากเรื่องที่เจ้าทำลงไป

ข้าไม่ยอมให้ทำ

แต่ข้าห้ามการไต่สวนไม่ได้

และยิ่งแดรอนกล่าวหา ว่าเจ้าลักพาตัวเอ้ก

เป็นไปได้ยาก ที่ศาลจะตัดสินเข้าข้างเจ้า

ถ้าข้าผิดจะโดนอะไร

ล่าสุดที่มีคนทำร้ายเชื้อพระวงศ์

ศาลตัดสินให้ตัดมือ ข้างที่กระทำผิดนั้น

และเจ้าเตะเขาด้วยใช่หรือไม่

ถูกต้อง

เจ้ามีอีกทางเลือกหนึ่ง

จะเป็นทางที่ดีหรือแย่กว่า ข้าไม่อาจบอกได้

ฉะนั้นข้าจะถามอีกครั้งหนึ่ง

เซอร์ดันแคนเดอะทอลล์

เจ้าเป็นอัศวินที่เก่ง

แค่ไหน

ขอประลองตัดสิน

เป็นสิทธิ์ที่ข้ามี

ข้าไม่ให้

เจ้าไม่ให้ไม่ได้

อัศวินทุกคนที่ถูกกล่าวหา มีสิทธิ์ขอประลองตัดสิน

เว้นแต่ว่าเจ้าจะถอนฟ้อง

สัตตประลอง

ข้าเชื่อว่าข้ามีสิทธิ์เช่นนั้น

สัตตประลองนี่มันบ้าอะไร

นั่นก็เป็นการประลองตัดสิน รูปแบบหนึ่ง

เก่าแก่

ไม่ค่อยใช้กัน

ข้ามทะเลแคบมาพร้อมกับ ชาวแอนดัลพร้อมๆ กับสัตตเทพ

เหรอ ไปถึงชาวแอนดัลเลย...

ขออภัย ฝ่าบาท

ตาแก่ข้า ไม่ค่อยเคร่งศาสนานัก

สัตตประลองมันคืออะไร

ชาวแอนดัลเชื่อว่า หากนักสู้เจ็ดคนมาปะทะกัน

เหล่าเทพที่เป็นที่บูชา จะมีโอกาสแทรกแซงมากขึ้น

เพื่อให้ฝ่ายผิดได้รับโทษ

นี่เจ้าเอาประเพณีแอนดัล ปัญญาอ่อนเก่าหกพันปีมาอ้าง

เพราะกลัวที่ต้องสู้กับ อัศวินเร่ร่อนตัวต่อตัวงั้นเหรอ

- เปล่า - งั้นทำไม

ทำไมไม่ฆ่ามันด้วยมือตัวเอง

มันทำผิดต่อแดรอนเหมือนกัน

เซอร์ดันแคนต้องชดใช้ ความผิดทุกอย่างที่มันทำกับเรา

หรือท่านพ่อจะปล่อยให้

เกียรติของตระกูลทาร์แกเรี่ยนเรา ต้องด่างพร้อย

อย่ามาพูดเรื่องเกียรติกับข้า ไอ้หนู

- เรื่องนี้มันโคตรไร้สาระ - จริงเหรอ

ไม่

แอเรียนมีสิทธิ์ที่จะขอ

ไม่มีทางเลือก

สัตตประลองจะเริ่มขึ้นยามรุ่งสาง

แปลว่าอะไร

- ข้าต้องสู้กับเจ็ดคนเหรอ - อย่าแกล้งโง่นักสิ

เจ้าต้องสู้เจ็ดต่อเจ็ด

เจ้าต้องหาอัศวินมาหกคน มาร่วมสู้กับเจ้า

- แต่ข้าไม่มีใครแล้ว - หากเหตุผลชอบธรรม

คนดีย่อมสู้เพื่อเจ้า

ไม่งั้น ก็แปลว่าเจ้ามีความผิด

มานี่

ไอ้โง่

ข้าไปได้หรือยัง

ไปหานักสู้มา เซอร์ดันแคน

เพื่อนยาก

ข้าซวยใหญ่แล้วรอบนี้

ข้าว่าข้าคงตายพรุ่งนี้แน่

ดังค์

นั่นเจ้าเหรอ

ยังไม่ตาย

- เรย์มุน ขอบคุณที่คอยเฝ้าม้า... - เจ้าหิวหรือเปล่า

- ไม่ ไม่ค่อยหิว - มาเถอะ

เมื่อกี้เจ้าคุยกับม้าเหรอ

- ใช่ - โคตรบ้าเลยว่ะ

สัตตประลอง

ดันแคน นั่นมันมหาศึก ขวานคทาทวนง้าวเลยนะ

- ข้ารู้มันเป็นไง - ขอโทษด้วยนะ

- ญาติข้าเหมือนจะยังไม่หย่านม - หุบปากเถอะ ข้าหมายถึง...

นี่ศึกอัศวินนะ เรย์มุน

เจ้าไม่ใช่อัศวิน เจ้าไม่มีอะไรให้เสี่ยง

ข้าเห็นที่แอเรียนทำกับคณะเชิดหุ่น

อัศวินสาบานจะปกป้องผู้บริสุทธิ์

อัศวินเร่ร่อนก็ไม่ต่าง

ข้าจะสู้ด้วย

ข้าขอบคุณมาก

แต่อย่าจะดีกว่า

ข้าก็ไม่อยากจะยอมรับหรอก

แต่สเตฟฟอนฝีมือดี

- เจ้ามีปัญหาอะไร - ข้าไม่สงสัยเลย

แต่ตระกูลมังกรคงไม่ปรานี กับผู้ที่ต่อต้านแน่

มังกรเหรอ

เจ้าเห็นมังกรเหรอ เซอร์ดันแคน

เราฟอสโซเวย์

เราอยู่มานาน ก่อนตระกูลอื่นจะมาที่ชายฝั่งเรา

และบอกเลยว่าจะอยู่ไปอีกนาน หลังพวกมันไป

ฝั่งเรามีใครอีก

ข้าไม่รู้จักใครอื่น

ข้าว่าเราคงหาคนดีๆ สักห้าคน ที่อยากมีเพลงสรรเสริญไปชั่วกาลได้

ข้าไม่รู้ว่าทำไมคนดีๆ จึงมักจะเจอเรื่องร้ายๆ บ่อยนัก

แต่เมื่อข้าหาคำตอบเรื่องใดไม่ได้

ทุกครั้งคำตอบคือเพื่อเกียรติยศ

โชคดีที่ข้าพอมีเพื่อนอยู่

เซอร์ไลโอเนล ลอร์ดแลนนิสเตอร์

- เซอร์โอโธ... - พวกเขาคงไม่พอใจที่โดนปลุก

จะได้ยิ่งสู้ด้วยความโมโห

ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้า ตายไปต่อหน้าข้า

ข้าสัญญาเลย