Invasion

On nad tobą czuwa.

Dom na ciebie czeka.

Kurwa.

Sir!

- Nie dało się go zatrzymać. - Hej!

Dowódca Operacji Specjalnych Trevante Cole, Navy SEAL.

Wsiadam do pierwszego samolotu do USA. Waszyngton, Wirginia, obojętne.

- Dobra? - Nie ma już samolotów.

To baza lotnicza. O czym ty, kurwa, mówisz?

Służy do obrony ludzi.

Na pewno nikt nie poleci do USA.

Może być lot komercyjny. Prywatny. Cokolwiek.

Chyba nie rozumiesz. Nikt nie lata do USA.

System kontroli lotów już nie działa.

Dopiero tu dotarliśmy.

A my was uziemiliśmy. Mieliście szczęście.

Straciliśmy więcej samolotów, niż mogę zliczyć.

Masę nad Atlantykiem.

Dajcie mi pilota, samolot albo jebany podręcznik, tylko tyle.

Nikt nie opuści tego miejsca. Ani drogą powietrzną, ani lądową.

Nie mamy samolotów ani innych środków transportu.

- Wyprowadzić go. - Kurwa, nie dotykaj mnie.

WSTĘP DLA UPOWAŻNIONYCH

Słuchaj, mam żonę.

Czeka na mnie.

- Sir. - Proszę. Obiecałem.

Pokonałem już pół świata i nie zatrzymam się teraz.

Złożyłem obietnicę.

Nie pozwolę, żeby sztywny brytyjski skurwiel

taki jak ty czy on stanął mi na drodze.

Rozumiesz, sir?

Żołnierzu, przekaż strzelcom,

że dowódca Cole może opuścić teren wedle życzenia.

Pozostawiamy mu broń

i życzymy mu powodzenia podczas podróży przez Atlantyk.

Oby znalazł godną żaglówkę.

Inwazja

Hej, Luke.

Masz wyjątkową mamę.

On jest dużo bardziej wyjątkowy.

Mogę iść? Nie chcę tego jeść.

Musisz coś zjeść.

Mogę po prostu iść?

- Dokąd? - Do taty.

Dobrze. Ale idź prosto do niego.

Mamo, on jest tuż obok.

Prosto do niego.

Dobrze.

Hej.

Weź plecak i noś go ze sobą. Dobrze?

Weź swoje jedzenie.

Jesteś dobrą mamą.

Sama nie wiem. Próbuję.

Nie wiedziałem, że masz rodzinę.

Mam ich.

Tak.

Ja też miałem rodzinę.

Przykro mi.

Nie... To nie to.

Minęło parę lat. Nic się nie stało, po prostu...

Najwyższe wskaźniki pośród lekarzy.

Najwyższe wskaźniki?

Rozwodów.

Na początku to miało sens.

Potem wszystko się zmieniło.

A może to ja się zmieniłem.

Wiem, co masz na myśli.

Cieszę się, że znalazłaś to miejsce.

Potrzebujemy cię tu.

Jesteś inteligentna.

Jesteś wykwalifikowana. Masz instynkt. Wszyscy improwizujemy.

Hej.

Mogę ci coś pokazać?

Hej.

Hej.

Jestem Jack.

Luke.

Chcesz zobaczyć coś fajnego?

Strasznego, ale fajnego.

To ta część, której nie chcą nam pokazywać.

Okłamują cię.

Nie wiem, co ci powiedzieli.

Jeśli mnie nie uwolnisz,

świat zostanie zniszczony.

Każdy, na kim ci zależy, zginie.

Słyszysz?

Jak się nazywasz?

Tchórz.

Ile razy mam powtarzać. Wypuść mnie.

Głupi jesteś?

Proszę nas na chwilę zostawić.

Tak jest.

Hashimoto- san ?

Nie miałem wyboru.

Potrzebujemy natychmiastowego dostępu do systemu łączności Hoshi-12.

Brakowało paru sekund do kontaktu. Dlaczego mnie pan powstrzymał?

Mamy współrzędne.

Są pewne.

Teraz potrzebujemy dostępu.

„Współrzędne”?

Jest na orbicie geosynchronicznej.

Statek został unieruchomiony.

Przez nich.

To jedyny kontakt.

Hoshi-12 to jedyny kanał łączności.

To co z niego zostało.

Nie zapewnię im dostępu.

Murai- san odeszła.

Proszę.

Proszę sobie tego nie robić.

Misja Hoshi została zakończona.

Zaczęło się coś nowego.

Może dla pana.

To coś większego od nas.

Możliwe, że nie ma już kogo ratować.

Proszę im powiedzieć, że jestem ich jedyną szansą na nawiązanie kontaktu.

Wiedzą o tym.

Pomogę tylko, jeśli to ja nawiążę kontakt.

Nie ma pani dobrej pozycji negocjacyjnej.

Nie macie wyboru.

Proszę im przekazać.

Pokieruje zespołem ds. łączności.

Chyba że wolicie

przez sześć godzin łamać protokoły blokujące, które zainstalowała.

Zaczynajmy.

Ściągnąć jej zespół.

„Protokoły blokujące”?

Tak jak pani mówiła. Potrzebujemy pani.

Zawsze tak jest.

To zapach środka dezynfekującego?

Mamo?

Mamo?

O cholera.

O cholera.

No nie. Kur...

TELEFON

Dobra.

No dawaj. Kurwa. Działaj.

Wcześniej działało. Dawaj.

Dobra. Działaj, kurwa.

Działaj.

Powinno działać. Działaj.

421-6274.

Odbierz.

Odbierz.

- Hej. - Rah! Hej! Tu Trev. Halo?

Nie wiem, czy tego wysłuchasz...

Ale nie mam komórki, a to jedyny telefon stacjonarny, jaki znam...

Pewnie wiesz, że nikt już nie pracuje.

Wszyscy się ukrywają. Wszyscy uciekają.

Ale może i tak tu zadzwonisz.

Każą nam opuścić domy. Jest źle.

Nie wiem, co się wydarzy i gdzie będę, więc...

Nie obiecuję, że nie będę się bać.

Wiem, że się martwisz.

Dużo się martwisz,

nawet gdy cię tu nie ma.

Nie szkodzi.

Ja też się o ciebie martwię. Wiecznie się o ciebie martwię.

- Trev? - Tak?

To wojna, której nie możemy wygrać.

Nie gniewam się na ciebie.

Gniewam się na to, co się z nami stało.

Ja tego nie zrobiłam.

Ty tego nie zrobiłeś.

Nic nie mogłeś zrobić, może oprócz...

bycia tu ze mną.

Wiem, dlaczego cię tu nie ma. Wiem.

Tak jak powiedziałam, nie jestem zła.

Może jestem. Może jestem wściekła.

Bo cię kocham.

Zawsze będę cię kochać.

I zawsze będę kochać jego.

Ja też.

Miłość nie umiera, Trev.

Ludzie czasem tak.

I chyba...

Jestem w Londynie.

W Londynie. Nie do końca wiem, gdzie dokładnie.

Nie wiem, dokąd zmierzam. Po prostu...

Kocham go.

Ja też go kocham.

Nie mogę przestać go kochać.

To boli.

To boli.

I boję się.

Boję się.

Nie ma samolotów, Rah.

Nie ma ludzi, tylko... Pustka. Świat się skończył.

To...

Zostaliśmy tylko ty i ja.

Wiedz, że jestem tam z tobą.

Przytulam cię. Dotykam cię.

Mówię ci, że cię kocham.

Mówię, że cię kocham,

kiedy krzyczysz na mnie w kuchni,

rzucając we mnie różnym szajsem, bo się wściekasz.

Tak?

Nic nie szkodzi.

Jesteś... Nie szkodzi.