Frieren: Beyond Journey's End (葬送のフリーレン)

ตอนนี้ถึงกำหนดเวลาแล้ว จึงขอปิดการสอบรอบที่หนึ่งแต่เพียงเท่านี้

ผู้สอบผ่านการสอบรอบที่หนึ่ง

มีทั้งหมดหกกลุ่มรวม 18 คน

การสอบรอบที่สองจะจัดขึ้นในอีกสามวัน

รายละเอียดจะประกาศในภายหลัง

เท่านี้แหละ แยกย้าย

เย็นแล้วเหรอ

ขี้เกียจบ้างก็ไม่เลวแฮะ

หือ

อะไรหว่า

คร้าบ ๆ

หือ แฟร์น

ไม่ใช่ว่าไปสอบจอมเวทชั้นหนึ่งหรอกเหรอ

การสอบรอบที่หนึ่งจบไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ

ท่านสตาร์ค

ตอนนี้เย็นแล้วใช่ไหมคะ

เอ๊ะ

เพิ่งตื่นล่ะสิ

นอนดึกเหรอ

ครับ

อย่างอื่นล่ะ

ดื่มน้ำผลไม้กลางดึกครับ

ขอโทษ ขอโทษนะ

- โอ๊ยโอ๊ย - อา โดนโกรธซะละ

ท่านฟรีเรนก็เพิ่งตื่นเมื่อกี้ใช่ไหมล่ะคะ

ลามมาเฉย

งั้นวันนี้ก็ต้องเอาใจแฟร์นแล้วละ

คิดจะทำอะไรล่ะ

พาไปกินของอร่อยไหม

ของอร่อยเหรอ

ถึงจะแพงหน่อย แต่ก่อนหน้านี้เจอร้านดี ๆ ตอนมากับพวกฮิมเมลน่ะ

นั่นมันเมื่อ 80 ปีก่อนไม่ใช่รึไง จะยังอยู่อีกเหรอ

แหม ไฟติดแล้ว

บอกแล้วไงว่าแป๊บเดียวก็แก้ได้

ขอบใจเหมือนเคยนะ ริคเตอร์

อา

จริงด้วย ถ้าไม่รังเกียจรับนี่ไปสิ

หือ

ไว้เจอกันนะ

เฮ้ยาย ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ เป็นลุงเต็มตัวแล้วเนี่ย

มองจากมุมคนแก่อย่างฉัน เธอก็ยังเป็นเด็กเหมือนเดิมนั่นแหละ

ชอบเจ้านั่นไม่ใช่เหรอ

หือ

โทษทีนะ ร้านปิดน่ะ

ถูกปู่เพี้ยน ๆ บังคับให้ไปวิวาทด้วยการชกต่อยน่ะ

เลยจำเป็นต้องพักร่างกายน่ะ

ซวยหนักเลยเนอะริคเตอร์

งั้นไปกินข้าวด้วยกันไหมล่ะ

มีร้านที่กำลังตามหาอยู่ แต่ข้ากับลอเฟนไม่คุ้นชินกับที่นี่

ว่าแต่ลอเฟน ทำไมเธอถึงอยู่กับเด็นเคนล่ะ

แล้วไอ้ที่กินอยู่มันยังไง

คุณปู่ซื้อให้ ไม่ให้หรอก

เฮ้ ๆ เป็นหลานเต็มตัวไปแล้วนี่นา

กลับไปเถอะ

พวกเราไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันแล้ว

ไม่รู้จักทักษะเอาตัวรอดเลยนะ

ถ้าอยากอยู่รอดในฐานะจอมเวทละก็ เอาใจข้าไว้ก็ไม่เสียหายหรอกนะ

ร้านอาหารมีเยอะจะตาย เข้า ๆ ไปสักร้านเถอะ

ภรรยาข้า

เป็นร้านที่เคยไปกับภรรยาข้า ตอนที่นางยังมีชีวิตอยู่น่ะ

ข้าลืมรสชาตินั้นไม่ลง

จะเลี้ยงใช่ไหม

แน่นอนสิ บอกไปแล้วไงว่าไม่เสียหาย

นายแว่น

ยูเบล

ยินดีที่ได้รู้จักสิเนอะ

ในเมืองไม่ใช่ร่างแยกสินะ

ถ้าคุยเรื่องทั่ว ๆ ไปเดินไปคุยไปได้ไหมล่ะ

ก็ได้หรอก แต่ถ้าวิ่งหนีฉันอาจจะเผลอฆ่าก็ได้นะ

ขอถามอย่างนึงได้ไหม

หืม

เธอน่ะ

ฆ่าคนได้โดยไม่คิดอะไรไม่ใช่เหรอ

ทำไมถึงไม่ฆ่าเวียร์เบลล่ะ

ก็มีโอกาสฆ่าได้นี่นา

เห็นด้วยนี่เอง ไม่ประมาทสักนิดเลยเนอะ

มันก็พูดยากอยู่แหละ

ตกใจเลยแฮะ

ทั้งสองมือเปื้อนเลือดไปแล้ว แต่ยังอยากเป็นมนุษย์อยู่นี่เอง

ใช่แล้ว นี่เป็นเวลาเพื่อเตรียมใจในการฆ่า

เพราะมีความรู้สึกร่วมละมั้ง

ทำให้ฉันอยากยื้อเวลาไปก่อนจนกว่าจะต้องฆ่า

ขยับตัวไม่ได้

นี่มัน

โซลกานีร์

เวทพันธนาการผู้ที่มอง

เวทมนตร์ที่ถนัดจะมีความเกี่ยวพันอย่างมาก กับชีวิตและตัวตนของคนคนนั้น

ฉันเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วน่ะ

เมื่อมีความรู้สึกร่วมก็จะใช้เวทมนตร์นั้น ๆ ได้

ใช้เวทมนตร์ที่ไม่มีความรู้สึกร่วมไม่ได้

นายแว่น ร่างแยกของนายเป็นร่างแยกอันสมบูรณ์ ถึงขั้นมีความสามารถเหมือนกับเจ้าตัว

นายคิดอะไร ผ่านชีวิตแบบไหนมาเหรอ บอกฉันทีสิ

อย่างนี้นี่เอง

เธอเป็นประเภทใช้เวทมนตร์ด้วยความรู้สึกนี่เอง

ประเภทที่ใช้ไปทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าเวทมนตร์นั้นทำงานด้วยหลักการยังไง

ผม เกลียดเด็กไร้สมองแบบนั้นน่ะ

ไม่ใช่คำตอบเลยนะ

กำลังบอกว่าไม่สบอารมณ์เลยไม่บอกอยู่ต่างหาก

จะฆ่าผมก็ได้หรอก

แต่ถ้าทำแบบนั้น เธอก็ไม่น่าจะรู้สึกร่วมได้อีกเป็นครั้งที่สอง

ไม่ละ ช่างเถอะ

เหมือนฉันจะเริ่มเข้าใจ คนอย่างนายขึ้นมานิดนึงแล้ว

เหรอ

แต่อยากเข้าใจมากกว่านี้น่ะ

หลังจากนี้จะไปไหนงั้นเหรอ

ก็ไม่รู้สิ อย่าตามมาเชียวละ

ที่นี่แหละ

ตาถึงนะเนี่ยเด็นเคน

ที่นี่เป็นร้านที่อร่อยที่สุดในเมืองนี้แล้ว ฉันเองก็มาอยู่บ่อย ๆ

ข้ากับภรรยามาที่นี่เมื่อ 50 ปีที่แล้ว แต่บรรยากาศยังคงเหมือนเดิมเลย

น่าอัศจรรย์ดีนะ

จริงเหรอคะ

หืม

จะสั่งของหวานเท่าไหร่ก็ได้จริง ๆ เหรอคะ

ได้สิ

เด็นเคน ฟรีเรนแน่ะ

เอาอะไรดีน้า

ที่แนะนำก็...

ไม่ใช่วันเกิดแท้ ๆ แต่กลับฟุ่มเฟือยขนาดนี้

ปล่อยไปเถอะ น่าสนุกดีออก

อาหารเป็นสิ่งที่มีไว้เพลิดเพลิน

พวกเราเองก็มาเพื่อการนั้น

เอาละ จะหม่ำละนะ

เยอะจริงนะน่ะ

ท่านฟรีเรน บางครั้งก็ชอบทำแบบนี้เนอะคะ

ขอบคุณมากครับที่ชิงมีดทำครัวประจำตระกูล ของผมกลับมาให้จากเผ่าปีศาจ

เร็กก้าพ่อครัวอัจฉริยะแห่งศตวรรษคนนี้

ผมจะมอบการบริการที่ดีที่สุด และสิ่งตอบแทนเท่าที่ทำได้ให้เองครับ

สั่งเยอะจังนะครับ

เพราะอาหารที่นี่อร่อยน่ะ เลยต้องลิ้มรสให้เต็มที่

ไม่เห็นต้องกินทีเดียวเยอะขนาดนั้นเลย ไว้มาอีกก็ได้นี่นา

เพราะมีรสชาติที่คิดแบบนั้น แล้วไม่ได้กินอีกครั้งเพียบเลยละนะ

วางใจเถอะครับ ท่านฟรีเรน

หือ

เราตั้งใจที่จะรักษารสชาติของร้าน ไว้สู่รุ่นหลังด้วยครับ

ไม่ว่าจะอีกร้อยปี หรืออีกสองร้อยปีก็ตาม

เหรอ น่าตลกดีนะ

คนครัวพูดอย่างนั้นกันทุกคน

พูดอย่างนั้นแต่กลับเปลี่ยนรสชาติของอาหารในอดีต เพื่อทิ้งร่องรอยเอาไว้

ถึงตอนนั้น ค่อยไปตามหาอาหารที่อร่อยกว่าก็พอนี่

ต้องขอโทษที่ขัดนะครับท่านฮิมเมล

ในโลกนี้ไม่มีรสชาติที่เหนือกว่าของผมหรอกนะครับ

งั้นก็ส่งมันไปให้ถึงยังอนาคตนะ

นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการเป็นสิ่งตอบแทนในครั้งนี้

หากเป็นคำร้องขอของท่านผู้กล้า

ผมจะแสดงผลงานอันยิ่งใหญ่ ที่ไม่เคยมีคนครัว คนใดทำสำเร็จมาก่อนให้สำเร็จเองครับ

ฟรีเรน เจ้านี่อร่อยสุด ๆ ไปเลยแฮะ

มีความสุขขนาดนี้จะดีเหรอคะ

อะไรกัน ฮึกเหิมขนาดนั้นแต่รสชาติก็เปลี่ยนไปอยู่ดีนี่นา

แต่ว่า

ประหยัดเวลาในการค้นหาของที่อร่อยยิ่งกว่า

อร่อยกว่าตอนนั้นเยอะเลย

อร่อยจริง ๆ เลยน้า

เลอะแก้มแล้วนะคะ ท่านสตาร์ค