Frieren: Beyond Journey's End (葬送のフリーレン)

ใครน่ะ

ไม่น่าอยู่ในเวลาเยี่ยมนะ

ดราต หนึ่งในมือพิฆาต ผู้ใต้บัญชาของออราแห่งกิโยตีน

มาเพื่อฆ่าเธอ

งั้นเหรอ

เล่นเจรจาการทูตกันจบแล้วเหรอ

ต่อจากนี้แหละ

หืม...

ขอบอกไว้ก่อนฉันแข็งแกร่งนะ

ยิ่งกว่าฉันเหรอ

ยิ่งกว่าออราแห่งกิโยตีน

ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ

ทำไมล่ะ

เพราะรู้ผลแล้วยังไงล่ะ

หืม...

ด้ายพลังเวทงั้นเหรอ

เป็นเวทมนตร์ที่น่าสนใจนะ

รวมพลังเวทไว้ที่คอ เพื่อป้องกันไม่ให้โดนตัดงั้นเหรอ

ใจเย็นจังนะ

ถ้าเป็นจอมเวททั่วไป คงหัวหลุดจากบ่าโดยที่ยังไม่รู้เรื่องไปแล้ว

แต่ความแข็งแกร่งของด้ายพวกนี้ นับว่ายืนหนึ่งในหมู่เวทมนตร์ของเผ่าปีศาจ

เวทมนตร์ของพวกมนุษย์ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว

ฉันจะสะบั้นคอนั่นไปพร้อมกับพลังเวทของเธอเอง

ก็จริงอยู่ที่ทำอะไรกับด้ายนี่ไม่ได้

แต่มั่นใจว่าชนะเพียงเพราะแค่นี้เหรอ

เผ่าปีศาจเดี๋ยวนี้ไม่ได้เรื่องเลยนะ

ประสบการณ์ในการต่อสู้จริงน้อยเกินไป

ยัยนี่

ตัดแขนของเรา

ยัยบัดซบนี่

เดี๋ยวก่อน ขอพูด...

เสร็จไปหนึ่งตัว

ถ้ารายงานการจู่โจมครั้งนี้กับท่านเคานต์กราแนท

แล้วเก็บกวาดอีกสองตัวที่เหลือ

อย่างน้อยคงได้รับการอภัยโทษละมั้ง

ทหารยามตายไปแล้ว

เจ้านี่อร่อยดีนะคะ

อาจารย์เคยพูดไว้น่ะ

ว่าเมืองที่อาหารอร่อยคือเมืองที่ดีและสงบสุข

ที่นี่เองก็คงเป็นแบบนั้นแหละ

ท่านสตาร์ค

ไม่แบ่งหรอกนะ

ไปร้องขอท่านเคานต์กราแนท ให้ปล่อยตัวท่านฟรีเรนกันเถอะค่ะ

ฉันคิดว่าขึ้นอยู่กับเวลาแล้วละค่ะ ว่าเมืองนี้จะตกอยู่ในอันตรายตอนไหน

พาท่านฟรีเรนออกจากคุก

แล้วให้ท่านจัดการกับเผ่าปีศาจกันเถอะค่ะ

คงมีแค่ทางนั้นจริง ๆ สินะ

เพราะมันไม่ใช่ศัตรูที่เราจะต่อกรได้ด้วยนั่นแหละ

โดยเฉพาะเจ้าลุคน่านั่น

แข็งแกร่งสุด ๆ ไปเลย

ในสายตามีแค่ฟรีเรน

ทั้งที่มีพวกเราและทหารยามอยู่ล้อมรอบ

แต่ในสายตากลับมีแค่ฟรีเรน

เพราะคิดว่าจะฆ่าพวกเราเมื่อไหร่ก็ได้

มือยังสั่นไม่หยุดเลย

เห็นไหม หกจนยังกับฉี่ราดจนได้

เพราะหมอนั่นแข็งแกร่งถึงขั้นนั้นยังไงล่ะ

รีบเช็ดเข้าเถอะค่ะ

จะไปกันแล้วนะคะ

แต่ข้างท่านเคานต์มีพวกลุคน่าอยู่

เลวร้ายที่สุดอาจจะต้องปะทะกันนะ

ถ้าเป็นคณะผู้กล้า ถึงเป็นแบบนั้นก็จะไปค่ะ

ก็จริงนั่นแหละ

ขืนเอาแต่กลัวอยู่ในที่แบบนี้

คงไม่มีหน้าไปเจอหน้าอาจารย์แน่

ไปกันเถอะ

ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นฉันให้ค่ะ

เป็นอะไรไปเหรอคะ

เหมือนว่าจะเข่าอ่อนน่ะ

สัมผัสพลังเวทของดราตไม่ได้

ตายแล้วสินะ

บ้าจริงนะ

ประมาทเกินไปแล้ว

ประมาทเหรอ

พวกเราคือมือพิฆาต ดาบข้างกายของท่านออรา

คิดว่าจะตายเพราะแค่ประมาทเหรอ

จอมเวทนั่นเป็นใครกันแน่

ขออภัยที่ให้รอ

จอมเวทที่จับไว้แหกคุกออกไปน่ะ

อีกทั้งยังตัดหัวทหารยามไปด้วย

คงลำบากแย่เลยนะครับ

ให้ผมช่วยตามหาตัวนะครับ

ลีเนียเชี่ยวชาญการตรวจจับพลังเวท...

ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร

ว่าแต่...

ผู้ติดตามท่านหายไปคนหนึ่งนะ

ทำธุระครับ

จะกลับมาในไม่ช้าครับ

ทั้งที่ไม่ได้ถามคนรับใช้ว่าห้องน้ำอยู่ไหนงั้นเหรอ

ข้าเองก็พอรู้ได้ว่าจอมเวทนั่นเป็นยอดฝีมือ

แต่เธอกลับยอมถูกทหารยามจับกุมอย่างง่ายดาย

เพราะเธอเข้าใจดีว่าโทษ ในการสังหารทหารยามมันร้ายแรงแค่ไหน

ท่านลุคน่า

ขอถามอีกแค่รอบเดียว

ผู้ติดตามของท่านอยู่ที่ไหน

ให้ตายเถอะ

เพราะดราตมันไร้ความสามารถ

แผนถึงได้ล่มไม่เป็นท่า

แต่ว่าเป็นเรื่องที่ประหลาดจริงนะ

ฉันคิดว่าสถานการณ์สุดเฮงซวยนี้ ที่ต้องใช้ความรุนแรงเป็นทางออกเท่านั้น

มันทำให้ฉันสนุกจนอดใจไม่ไหว

ท่านกราแนท

คำพูดมันคืออะไร

มันต่างอะไรจากดาบเล่มนี้

ไม่ว่าจะใช้อะไร

ยังไงคนอ่อนแอก็ต้องตายหมด

เหมือนกับเจ้าของดาบเล่มนี้ไงล่ะ

ลุคน่า

สุดท้ายแล้วเราก็คือสัตว์ร้าย

วางใจเถอะ

ฉันไม่ฆ่าทิ้งหรอก

ยังต้องขอให้ช่วย ปลดบาเรียป้องกันของเมืองนี้ก่อน

ใกล้ถึงคฤหาสน์ของท่านเคานต์แล้วสินะ

ท่านฟรีเรนคะ

เป็นท่านฟรีเรนใช่ไหมคะ

ทำไมถึงมาอยู่ในที่แบบนี้ได้ล่ะ

อย่าบอกว่าแหกคุกมานะคะ

มันช่วยไม่ได้นี่นา

ถูกเผ่าปีศาจที่ชื่อดราตโจมตีตอนอยู่ในคุกน่ะ

ก็จัดการไปแล้วแหละ

แต่เวลาที่เผ่าปีศาจตาย จะหายไปกลายเป็นอณูพลังเวท

แล้วมันทำไมเหรอคะ

เจ้านั่นฆ่าทหารยามที่คุมเรือนจำไปน่ะ

สิ่งที่เหลือในที่นั้น

มีเพียงทหารยามที่ถูกตัดหัวด้วยเวทมนตร์

และจอมเวทอย่างฉัน

คิดยังไงกับสถานการณ์นี้ล่ะ

ประหารชีวิตโทษฐานสังหารทหารยามสินะคะ

จริงไหมล่ะ

มันยุ่งยากฉันก็เลยจะออกจากเมือง

เดี๋ยวก่อนค่ะ

แบบนั้นก็เท่ากับปล่อยให้เผ่าปีศาจ ที่เหลือทำตามใจชอบได้

ท่านคิดจะทอดทิ้งเมืองนี้ไปงั้นเหรอคะ

พวกแฟร์นจัดการกันเองก็ได้นี่

พูดยังกับเป็นเรื่องง่ายขนาดนั้นเลยนะคะ

พวกมันไม่ใช่ศัตรูที่พวกเราจะต่อกรได้สักหน่อย

จะไม่สู้เพราะศัตรูแข็งแกร่งเหรอ

แล้วอีกอย่าง

ฉันไม่เคยคิดแม้แต่นิดเลยว่าทั้งสองคน จะอ่อนแอกว่าพวกมัน

เดี๋ยวก่อนสิ

ฉันจะสู้ก็ได้

อย่างน้อยก็ช่วยกันหน่อยสิ

ตามนี้เลย

เหลือบ

อ๊า รอก่อนสิ

ขอร้องละฟรีเรน

ยังจะดันทุรังอยู่อีกนะคะ

ทำใจยอมรับเถอะค่ะ

แล้วกัน

ไม่ไหวหรอก