Frieren: Beyond Journey's End (葬送のフリーレン)

นี่เป็น...

ร่องรอยของการฝึกฝนสินะคะ

ไม่คิดจะต่อสู้กับมังกรเลยสินะคะ

แล้วทำไมยังฝึกฝนต่ออีกล่ะคะ

ตอนที่ฉันมาที่หมู่บ้านนี้

ทุกคนต่างทำหน้าอมทุกข์

เพราะหวาดกลัวต่อมังกร

แต่พวกเขาเหล่านั้น

กลับยิ้มแย้มอย่างมีความสุขได้ในตอนนี้

บอกว่าหมู่บ้านไม่เป็นไร ก็เพราะมีท่านสตาร์คอยู่แน่ะ

ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยแท้ ๆ

ที่มังกรยังไม่บุกโจมตีหมู่บ้านนี้ ก็อยู่ที่อารมณ์ของมันแค่นั้น

ถ้าเกิดมังกรบุกโจมตีหมู่บ้านขึ้นมา

ท่านสตาร์คจะสู้กับมันเหรอคะ

ไม่อยากตายหรอก

แต่ว่า

ในสายตาของคนในหมู่บ้านนี้

ฉันเป็นวีรบุรุษ

สตาร์ควีรบุรุษแห่งหมู่บ้านนี้น่ะ

ฉันเลยต้องปกป้องไว้ให้ได้

ถึงจะว่างั้น...

เอาเข้าจริงฉันอาจจะเผ่นแน่บเลยก็ได้นะ

อย่างแผลเป็นบนหน้าผาก

ก็ได้มาตอนที่ทะเลาะกับอาจารย์

เพราะไม่อยากสู้กับมอนสเตอร์

ตอนนั้นเป็นครั้งแรกเลยที่ถูกต่อย

คงเพราะผิดหวังในตัวฉันนั่นแหละ

สุดท้ายแล้ว

ฉันก็ไม่เคยได้รับคำชม จากอาจารย์เลยแม้แต่ครั้งเดียว

อะไรเล่า

ฉันคิดว่าท่านสตาร์ค

ไม่หนีหรอกค่ะ

เธอจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับฉัน

ถึงจะไม่รู้เลยแม้สักนิด

แต่ฉันนึกถึงเรื่องที่เคยกลัวขึ้นมาได้ค่ะ

เรื่องที่เคยกลัว

เป็นตอนที่สู้กับมอนสเตอร์ครั้งแรกค่ะ

ทั้งที่ฝึกฝนมามากเกินพอแล้ว

ทว่า...

ฉันกลับกลัวจนขาแข็งทื่อ

จนวิ่งหนีค่ะ

มอนสเตอร์ไล่ล่าไม่ยอมเลิกรา

ท่านฟรีเรนก็ไม่รู้ว่าทำไมไม่ยอมช่วย

อา อาจารย์ฉันก็เป็นแบบนั้นแหละ

เมื่อถูกไล่จนจะตามทัน

พอเตรียมใจได้แล้ว

ร่างกายมันก็ขยับค่ะ

สิ่งที่จำเป็นคือการเตรียมใจเพียงเท่านั้นค่ะ

สิ่งที่บากบั่นสั่งสมมาไม่มีทางทรยศเรา

แม้ท่านสตาร์คจะเป็นคนขี้ขลาดจนไร้ทางเยียวยา

มีเพียงแค่การเตรียมใจ ที่จะปกป้องหมู่บ้านของท่าน

ที่ฉันคิดว่า...

มันเป็นของจริงแน่นอนค่ะ

เตรียมใจ...

เหรอ

เป็นไงบ้าง

ไม่รู้สิคะ

ถึงจะไม่รู้

แต่คิดว่าคงไม่เป็นไรหรอกค่ะ

ไม่อยู่นะคะ

หนีไปแล้วเหรอ

คาดหวังไว้แท้ ๆ

แต่ก็ช่วยไม่ได้

แฟร์น

เล่นวิ่งไล่จับกับมังกรกัน

เอ๊ะ

ฟรีเรน

หยุดมันไว้สามสิบวิก็พอแล้วใช่ไหม

มาช้าจังนะ

ช่วยสัญญาอย่างหนึ่งจะได้ไหม

ต่อให้ฉันตายกลางคันก็ต้องล้มมังกรให้ได้

เข้าใจแล้ว

ขอสัญญา

แต่ว่า

ทำไมถึงต้องทำเพื่อ คนในหมู่บ้านขนาดนั้นด้วยล่ะ

หึ

อะไร

เปล่า

คิดว่าเป็นคำถามที่แปลกดีน่ะ

ฉันอยู่ที่หมู่บ้านนี้มาสามปีเชียวนะ

สั้นจัง

โคตรนานตะหาก

เอาละ

ลุยสักตั้งแล้วกัน

มือสั่นอยู่นะคะ

ก็คนมันกลัวให้ทำไงก็กลัวแหละ

ไม่ใช่เรื่องน่าขำสักหน่อย

เหมือนไอเซ็นเลยนะ

เหมือนอาจารย์เหรอ

เจ้านี่แข็งแกร่งน่าดูเลยแฮะ

ไอเซ็น มือสั่นเชียว

กลัวเหรอ

เออ

ยอมรับง่ายจังเลยนะ

ความกลัวไม่ใช่เรื่องไม่ดีหรอก

ความกลัวนี้นี่แหละ

มันได้พาฉันมาถึงจุดนี้

กระทั่งท่าสั่นยังเหมือนกันเลย

อย่างนี้นี่เอง

อาจารย์เองก็...

กลัวเหมือนกันสินะ

สิ่งที่จำเป็น

ก็แค่เตรียมใจ

เข้าเผชิญหน้ามังกรแล้ว

ไม่โจมตีเลยนะคะ

กำลังเฝ้าระวัง

เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ

มิน่าล่ะทำไมมันถึงไม่บุกโจมตีหมู่บ้าน

มังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาด

ไม่ได้โง่ถึงขั้นไปหาเรื่อง กับศัตรูที่แข็งแกร่งด้วยตัวเอง

ที่ไอเซ็นต่อยสตาร์ค

ไม่ใช่เพราะเจ้านั่นอ่อนแอ

หรือผิดหวังแต่อย่างใด

เราจากลาด้วยการวิวาทน่ะ

ต่อยไปเหรอ

ร่างกายมันตอบสนองขยับไปเองน่ะ

ทำสิ่งที่น่าสมเพชไปซะได้

เพราะว่ากลัวน่ะ

ฉันกลัวน่ะ ฟรีเรน

เจ้านั่นมันสุดยอด

ศิษย์ของฉัน...

ต้องกลายเป็นนักรบสุดแกร่งแน่นอน

ตอนนี้แหละ

ยิงรัว ๆ เลย

เฮ้ย ทำไมไม่ยิงล่ะ

ก็ทำอย่างที่บอกแล้วไม่ใช่รึไง

ปล่อยให้ฉันสู้คนเดียวเรอะ

อย่ามาล้อเล่นนะยายแก่เฮงซวย

- กะแล้วว่าเธอมันก็ไม่ต่างกับอาจารย์ - มันตายแล้วนะ

เอ๊ะ

ยายแก่เฮงซวยเหรอ

ต่อจากนี้คงน่ากลัว

ฉัน

เป็นคนทำงั้นเหรอ

ฉันเป็นคน

โค่นมังกรด้วยตัวคนเดียว

สตาร์ค

ทำได้ดีมาก

ยิ่งกว่าที่คาดหวังไว้อีก

เก่งมาก

ภูเขาสมบัติละ

เอากลับไปหมดไม่ได้นะคะ

แค่สามชิ้นพอค่ะ

บ้าบอจริง ๆ นะ

คลั่งไคล้ของพรรค์นี้ไปได้ยังไงเนี่ย

ภูเขาสมบัติต่างหาก

อาจารย์บอกด้วยนะ

ว่าการผจญภัยของคณะผู้กล้า กลายเป็นเรื่องบ้าบอก็เพราะเธอ

เหรอ

ถึงจะบ้าบอ

แต่ก็เป็นการเดินทางที่สนุกดีแน่ะ

สุดยอด น้ำแข็งไสออกมาจริง ๆ ด้วยครับ

คุ้มค่าที่สำรวจใช่ไหมล่ะ

แถมไอ้นี่มันไม่ใช่แบบกรุบ ๆ แต่เป็นแบบนุ่มฟูด้วยครับ

จริงด้วย

บ้าบอ

มัวทำเรื่องพรรค์นี้มันจะดีเรอะ

ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่นา

การเดินทางมันเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง

แม้แต่ผู้กล้าแห่งแดนใต้ ที่กล่าวขานกันว่าแข็งแกร่งที่สุดในหมู่มวลมนุษย์

ยังพ่ายแพ้ต่อปราชญ์แห่งความล่มสลายทั้งเจ็ด ที่เป็นบริวารของราชาปีศาจ

แม้แต่พวกเราเอง

จะรอดชีวิตกลับไปได้ไหมยังไม่รู้เลย

ไอเซ็นอยากเดินทางแบบอึดอัดทรมานหรือไง

ผมน่ะ

อยากเดินทางอย่างสนุกสนานแบบที่บ้าบอ จนต้องหัวเราะออกมาหลังมันจบลง

ดูสิครับเนี่ย

แตะปุ๊บละลายปั๊บเลยครับ

เขากินแบบไม่ใช้มือกันนะ

บ้าบอ

ว่าแต่ฟรีเรน

น้ำเชื่อมล่ะ

ไม่มีเวทมนตร์เสกน้ำเชื่อมหรอกนะ

ไม่มีเหรอ

บ้าบอจริง ๆ

เป็นไง

มองทะลุไหม

ก็ทะลุนะคะ

แต่เป็นเวทมนตร์ที่ ไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่เลยนะคะ

โทษละกันที่ร่างกายฉันมันไม่น่าสนใจ

หือ

มีอะไร