Breaking Bad

นี่ พ่อกัปตันอเมริกา

- ไง เพื่อน - ไง ไอ้น้อง

งี่เง่าเป็นบ้า

- นายมีความคิดที่ดีกว่านี้เหรอ - โอเค สนุกล่ะ เอาไงก็เอา

- เมื่อไหร่ดีล่ะ - ตอนนี้ยังก่อน

หยุดผลิตของจนกว่าเรื่องจะซา

เรื่องซางั้นเหรอ คุณบอกเองนี่ ว่าอะไรๆเปลี่ยนไปแล้ว

ฟังนะ ฉันเพิ่งทำให้ครอบครัว ต้องเจอกับเรื่องเลวร้าย

พวกเขาเพิ่งจะทำใจได้ โอเคมั้ย ฉันทำไม่ได้

แพงจังเลยแฮะ

ฟังนะ ฉันออกจากบ้าน

นานเกิน 20 นาที เมียฉันก็เป็นห่วงแล้ว

ฉันขอเวลาซ่อมรั้วก่อน

โอเค งั้นตอนคุณซ่อมรั้วอยู่ จะให้ผมทำอะไรล่ะ

น้องเขยตัวแสบของคุณเอาเงินผมไปหมด

นั่นเงิน 600 เหรียญ

โอเค แล้วที่เหลือล่ะ

- ที่เหลืออะไร - เงินส่วนแบ่งของคุณเป็นของผม

แบ่งกันคนละครึ่ง ตามที่เราตกลงกันไว้ไง

นี่มันอะไรกัน ฉันต้องซวย เพราะนายสะเพร่างั้นเหรอ

คุณเป็นคนอยากทำธุรกิจกับทูโกเองนะ

จริงมั้ย ถ้าไม่มีเรื่องนั้น มันก็คงไม่เกิดขึ้นหรอก

ใจเย็นก่อนสิ ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้กัน โอเคมั้ย

ตอนนี้ยังก่อน ไม่ต้องติดต่อมา เข้าใจมั้ย

จะไปไหนน่ะ

ให้ฉันไปก่อน

- วอลต์ - อยู่ในครัวจ้ะ

ไง

ไงครับ ไม่ยักรู้ว่าแม่ให้พ่อใช้เตาด้วย

ขำตายล่ะ เจ้าขี้บ่น นั่งลงเร็ว

น้ำผลไม้อยู่บนโต๊ะแล้ว

เป็นอะไร

- อรุณสวัสดิ์จ้ะ ลูกรัก - ไงครับ แม่

พ่อตื่นมาทำอาหารเช้า

แต่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมล้างจานเอง

น่ากินมั้ย ตามมาเลย

มีน้ำส้มกับน้ำเกรปฟรุตด้วย

รู้ใช่มั้ยว่าผมไม่เคยชอบมันเลย

แต่ถ้ามีโพลิฟีนอลกับลิโมนอยด์ เยอะขนาดนี้ ดื่มก็ได้

วอลต์ คุณไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้

ผมอยากทำนี่

- น้ำเกรปฟรุตมั้ย - เอาสิครับ ขอบคุณ

ได้แล้ว คุณล่ะ ที่รัก

ไม่ล่ะ ฉันเอาน้ำส้มดีกว่า ขอบคุณ

เอาล่ะ กินเลย ลุยเลย เดี๋ยวแพนเค้กจะเย็นซะก่อน

- ครับ - เอาไปเลย

เอาล่ะ ได้ชื่อนึงแล้ว สตีลลี่ แดน

- ไม่ครับ - ใช่สิ

ฟังนะ ในแง่ของการเป็นนักดนตรีล้วนๆ

พ่อว่าวงนี้สู้วงดังๆในปัจจุบัน ที่ลูกว่ามาได้ทุกวงเลย

พ่อไม่รู้จักวงดังตอนนี้หรอกน่า

- หลงประเด็นซะแล้ว - โชคดีนะ ลูก

เช่นกันครับ

- บอซ สแกกส์ อีกวงนึงด้วย - บอซ สแกกส์

ไม่ว่าวงนี้จะเป็นใคร บายครับ ขอบคุณสำหรับอาหารเช้า

- บายจ้ะ - ไม่เป็นไร

บอกให้ลูอิสขับรถดีๆล่ะ

ได้ครับ

ลูกชายเราไม่รู้จักบอซ สแกกส์

เรานี่เป็นพ่อแม่ที่ไม่ได้เรื่องเลย

มาคิดๆดูแล้ว

- ฉันก็ไม่รู้จักเหมือนกัน - หยุดเลยนะ

ส่งจานมา ไม่ๆ ผมจัดการเอง ผมทำเอง

ขอบคุณค่ะ

นี่ ฟังนะ

ผมรู้มาว่า

ทั้งอาทิตย์นี้

จะมีงานสัมมนา ของนักเขียนนิยายที่ยูเอ็นเอ็ม

เขาอาจพูดเรื่องวิธีตีพิมพ์หนังสือน่ะ

- อะไรแบบนั้น - ค่ะ

ผมเลยคิดว่าคุณอาจอยากไป

ผมไปเป็นเพื่อนก็ได้นะ

แล้วก็

ผมคิดเรื่องที่คุณถามเมื่อคืนก่อนแล้ว

ที่คุณสงสัยว่า ผมมีมือถืออีกเครื่องรึเปล่าน่ะ

ผมคิดเรื่องนั้นหลายตลบเลย

และผมคิดว่าคุณได้ยิน คือเสียงตั้งปลุกของมือถือผมมากกว่า

ผมใช้เป็นตัวเตือนให้กินยา

ไว้เตือนให้กินยาน่ะ

ที่แปลกก็คือ

เสียงปลุกนั่นแทบจะเหมือนกับ

เสียงเรียกเข้ามือถือเลย ออกแบบมาได้แย่จริงๆ

ว่ามั้ยล่ะ แต่ผมคิดว่า น่าจะเป็นอย่างงั้นแหละ

ผมพยายามลองเปลี่ยนเสียงปลุก

ให้ไม่เหมือนเสียงเรียกเข้าดูแล้ว แต่ว่า

มันยุ่งยากชะมัดเลย

ช่างเถอะ ผมทำหายไปแล้วนี่

คงมีรุ่นใหม่ออกวางขายแล้วมั้ง

ถ้าเราไปยูเอ็นเอ็ม ขากลับเราน่าจะ

แวะไปซื้อมือถือใหม่สักหน่อย

สกายเลอร์

สกายเลอร์

(เพียร์ซ เวนเดลล์ การ์ไดเนอร์ การ์ไดเนอร์และอคีเวโด)

- พร้อมมั้ย - พร้อมอะไรล่ะ บอกทีสิ

พอสักทีเถอะ

เจสซี่ บรูซ พิงค์แมน

จากคำร้องหมายเลข 47- 8-13

ตามกฎหมายอสังหาริมทรัพย์ของนิวเม็กซิโก

คุณมาที่นี่เพื่อรับทราบว่าต้องย้ายออกจาก

บ้านเลขที่ 9809 มาร์โก แอลบูเคอร์คี 87104

เดี๋ยว ว่าไงนะ นี่ไล่ผมออกจากบ้านตัวเองเหรอ

- มันเป็นบ้านของป้าจินนี่ต่างหาก - ป้าให้ผมแล้วนี่

ป้าไม่เคยให้แกเลย เจสซี่

คุณแค่มีสิทธิ์อยู่อาศัย

พ่อแม่ของคุณเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์มาตลอด

ฟังนะ เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว โอเคมั้ย

ผมจะขายบ้าน แล้วเราก็แบ่งเงินกันคนละครึ่ง

ตกลงกันแล้วนี่ เกิดบ้าอะไรขึ้นล่ะ

ก็แกผลิตยาเสพติดขายน่ะสิ

เปล่าสักหน่อย อะไรเนี่ย

เจ้าหน้าที่ป.ป.ส.มาตามหาตัวลูก เจสซี่

มาหาถึงบ้านเราเลย

โอเค จริงๆแล้วผมช่วยงานพวกเขา

ถ้าบอกพ่อกับแม่ผมจะซวยหนัก

งั้นก็ ตามสบายเลย

แม่เห็นห้องใต้ดินแล้วนะ

เห็นแล้ว

แม่เป็นห่วงมาก เลยไปที่บ้านแล้วเข้าไปดู

แล้วแม่ก็เจอแล็บผลิตยาของลูก

นี่มีกุญแจด้วยเหรอ

ผลิตสารเสพติดประเภทสอง

เป็นความผิดคดีอุกฉกรรจ์ระดับสอง

ภายใต้กฎหมายการยึดทรัพย์สินของทางรัฐ

รัฐบาลยึดบ้านได้เลย

ตอนนี้ไม่เหลืออะไรแล้วนี่ ผมเก็บออกไปหมดแล้ว

เราห้ามแกทำลายอนาคตตัวเองไม่ได้

แต่เราจะไม่ยอมให้แกพาเราไปซวยด้วย

ย้ายออกจากบ้านภายใน 72 ชั่วโมง

ไม่อย่างนั้นพ่อแม่คุณจะให้ผมติดต่อ ให้ทางการเป็นคนจัดการ เข้าใจมั้ย

มีอะไรจะถามมั้ย

สามวันนะ คุณพิงค์แมน

ไปเถอะครับ

- ไง - ไงคะ

- ผมซ่อมประตูโรงรถแล้วนะ - เยี่ยมเลย

ใช่

มันงอไปแถบนึงน่ะ ก็เลยเด้ง

โอเค

- วันนี้คุณไปไหนมา - ข้างนอก

ทุกอย่างเรียบร้อยดีรึเปล่า

ค่ะ เรียบร้อยดี

นี่ พอคิดๆดูแล้ว ผมว่าจะกลับไปรวมกลุ่มนั่นอีกครั้ง

กลุ่มบำบัดผู้ป่วยมะเร็งน่ะ

ฉันว่าก็ดีนะคะ

ใช่

ใช่ ดีจริงๆแหละ

คุณพูดถูกเรื่องนั่นนะ

ดีนะที่เรา

ได้คุยเรื่องพวกนั้นกัน

ฉันว่าเยี่ยมเลย

ใช่

เจสซี่

เจสซี่ นี่ เจสซี่

ทำไมแกไม่รับโทรศัพท์

ใช่ ไม่ได้รับ ตอนนั้นกำลัง

ยุ่งๆอยู่ เข้ามาได้ไง

จริงสิ แม่มีกุญแจนี่

นี่ ฟังนะ

ผมมาคิดเรื่องที่เราคุยกัน

เมื่อวันก่อนดูแล้ว ผมเข้าใจว่าทำไม

พ่อถึงไล่ตะเพิดผมแบบนั้นและ

- ไม่ใช่แค่พ่อคนเดียวนะ เจสซี่ - ไม่ใช่ ผมรู้ๆ

ผมแค่บอกว่า มันทำให้ผมตาสว่างจริงๆ

มันทำให้ผมอยากคุยกับแม่ ผมน่ะ

ที่จริงแล้วผมกำลังคิด เรื่องเรียนอาชีวะจริงๆจังๆ

ตอนนี้แค่มีคอมพิวเตอร์ ก็ทำได้ทุกอย่างแล้ว

ฟังก่อนสิ แม่ นี่ ฟังนะ นี่เรื่องดีนะ

เราพูดคุยกัน เริ่มการสนทนา

มันเลยจุดนั้นไปแล้ว เจสซี่

นี่ๆ

นี่มันอะไรกัน

- นึกว่าแม่แค่เตือนสติผมซะอีก - เราจะขนไปเก็บไว้ในโกดัง

ไว้แกเป็นผู้ใหญ่กว่านี้ค่อยเอาคืนไป

แล้วทำไมแม่ไม่โตซะทีล่ะ

ป้าจินนี่อยากให้ผมอยู่ที่นี่ ผมเป็นคนคอยดูแลเธอ

ผมพาป้าไปหาหมอตามนัด และทำข้าวเที่ยงให้กินทุกวัน

ผมสมควรได้รับมัน

แกไม่ได้ทำให้เธอกินทุกวัน

แล้วแม่ทำอะไรล่ะ

ตอนที่ป้านอนซมใกล้ตาย แม่หายไปไหน

- อย่ามาขึ้นเสียงกับฉันนะ - แล้วไงล่ะ

นี่แม่ตั้งใจจะทำให้ลูกชายคนโต กลายเป็นคนจรจัดงั้นเหรอ

รักลูกจริงๆเลย แม่

ทำไมแกเป็นแบบนี้ ทำไมกัน

แกมีกุญแจสองชุดกับแม่กุญแจปิดโรงรถ

ตอนออกไป ทิ้งไว้ที่เคาน์เตอร์ในครัวด้วยล่ะ

ไม่นะ แม่ๆ

แล้วจะให้ผมไปอยู่ไหนล่ะ

แม่ก็ไม่รู้ ลูกเอ๊ย

แต่ช่วยกลับตัวกลับใจซะทีเถอะ

แบบนี้ช่วยได้มากเลยนะ เวรเอ๊ย

ให้ตาย

ไงครับ ครูไวท์

ไง ต้องอย่างงี้สิ อย่าเอาแต่บีบแตรแล้วนั่งรออย่างเดียว

เข้ามาทักทายกันบ้าง

นี่ ฉันทำออมเล็ตนะ อยากกินมั้ย

ไม่ล่ะครับ

ใส่พริกหวานสีแดงกับสีเขียว เหมือนคริสต์มาสของนิวเม็กซิโกด้วยนะ

ไม่ล่ะครับ ขอบคุณนะครับ

ฟลินน์กับผมต้องไปแล้ว

- ฟลินน์นี่ใครเหรอ - ฟลินน์