A Knight of the Seven Kingdoms

เป็นการประลองที่สุดยอดมาก

เสียดายที่จบซะแล้ว

บ้านข้า...

น่าเบื่อยิ่งกว่าอะไร

นี่

เจ้ามาด้วยได้นะ

ไปล่าสัตว์ล่านกและ...

ล่องเรือ หาความสุข

ข้าจะสอนวิชาให้เจ้า

คราวหน้าจะได้ไม่ไปยืนโง่ๆ ให้อายคนเขาอีก

- คือเขา... - เคยไปทาร์ธหรือเปล่า

- เขากำลังจะตายนะครับท่าน - ฮะ อะไรนะ

แผลเขา เนื้อเขาเริ่มตายแล้ว

- เกินกำลังข้าจะรักษา - ให้มันได้อย่างนี้สิวะ

เกินกำลังเจ้า...

หน้าอย่างเจ้าต่อให้มดกัดตูด ก็ไม่มีปัญญารักษาด้วยซ้ำ

ไปซะ ไป

- ไสหัวไปเลย - ครับๆ

- ทราบแล้ว - ไอ้หอกหัก

เจ้าไม่เป็นไรหรอก เมสเตอร์นั่นไร้น้ำยาเอง

นี่

มาสตอร์มส์เอนด์กับข้าสิ

แล้วข้าจะรักเจ้าเหมือนดั่งพี่น้อง

โอ้ เวร

ถ้าไม่มา...

ก็ช่างหัวมัน

ข้าจะเกลียดเจ้าเหมือนดั่งพี่น้อง

ข้อเสนอน่าสนใจ ไลโอเนล

แต่ข้ามีแต่จะนำความทุกข์ทรมาน มาให้ผู้คนรอบกาย

เจ้าทำประโยชน์ต่อแผ่นดิน สักวันเจ้าจะเข้าใจ

มังกรที่ดีคือมังกรที่ตายแล้ว

ให้ตายเถอะ

เบ-ลอร์สู้เพื่อข้า

เขายอมสละชีวิต

อย่างน้อยๆ ก็ช่วยเคารพเขาหน่อยได้ไหม

ช่างมันสิ ช่างหัวเจ้าด้วย

ข้าสู้เพื่อเจ้า

ข้า ฮาร์ดิ้ง บีส์บูรี่ กับไอ้หนูแอปเปิ้ลนั่นด้วย

เราสู้เพื่อเจ้า

ส่วนเจ้าชาย สู้กับคนที่ปฏิญาณจะปกป้องเขา

ไม่เสี่ยงอะไรเลย

เทพเจ้าไม่เข้าข้างคนลวง

แล้วทำไมถึงเข้าข้างข้าล่ะ

นี่ไม่เรียกเข้าข้าง นี่มัน...

นี่เรียกเย้ยหยัน

สงครามก่อตัวแล้ว

เจ้ากับข้า เราลุยกันได้

เก็บไปคิดหน่อยไหม

ดี

คาราวานจะออกหลังกินเลี้ยงเสร็จ

เบ-ลอร์แห่งตระกูลทาร์แกเรี่ยน

เจ้าชายแห่งดราก้อนสโตน

รัชทายาทแห่งบัลลังก์เหล็ก

หัตถ์แห่งกษัตริย์แดรอนผู้ดีงาม

ลอร์ดแห่งเจ็ดราชอาณาจักร

และผู้ปกปักแห่งแผ่นดิน

ขอทวยเทพจงรักษา

องค์ชาย

เสด็จพ่อของท่าน...

เป็นชายผู้ยิ่งใหญ่

เขาตายคาชุดเกราะข้า

ส่วนใหญ่ลูกชาย

มักเป็นคนตายคาชุดเกราะของพ่อ

มีพ่อสักกี่คนที่ตายคาชุดเกราะลูก

ข้าไม่รู้เลย

เขายังหนุ่มอยู่เลย

เขาต้องเป็นกษัตริย์ที่ดีได้แน่

ดีที่สุด นับจากเอก้อนจ้าวมังกร

ทำไมเทพเจ้าพรากเขาไปแทนเจ้า

ข้าก็อยากรู้เหมือนกัน

"เจ้าไปซะเถอะ เซอร์ดันแคน"

เซอร์ดันแคน

ดังค์

เราแวะไปค่ายของเจ้า แต่เจ้าไม่อยู่

ข้าเลยชักเป็นห่วง

เพิ่งกลับจากงานศพเบ-ลอร์เหรอ

ไม่นึกว่าเจ้าจะไป

เพราะว่าข้าติดค้างเขา

ทุกคนเลย

ทุกคนโทษข้าที่เขาตาย

ใช่ไหมล่ะ

เว้นข้า

เอาล่ะ

สเตฟฟอนยึดกระโจมข้า

บอกว่าข้าทรยศครอบครัว เพราะทิ้งเขาไป

เหลือเชื่อจริงๆ

ใครทิ้งใครกันแน่

ขอโทษ เรย์มุน

ไม่ต้องหรอก เขาแค่โมโหที่แพ้

สัตตประลองครั้งแรก ในรอบหลายร้อยปี

แต่ลอร์ดสเตฟฟอน ดันแพ้ญาติรุ่นน้องตัวเอง

อีกอย่าง

เป็นแอปเปิ้ลเขียวดิบๆ ก็ดีกว่าแอปเปิ้ลแดงแต่หนอนไช

เหมาะมาก

เหมือนข้าจะทำ ซี่โครงญาติข้าหักด้วย

ดีจ้ะ

สวัสดี

เซอร์ดันแคน นี่โรแวน

แห่งแอปเปิ้ลเขียวฟอสโซเวย์

หา

เมียข้า

ยินดีที่ได้พบ เซอร์ดันแคน

โอ้ ใช่

ยินดีที่ได้พบเช่นกัน เลดี้โรแวน

นางมาดูการประลอง บอกว่าข้าดุเหมือนกระทิงป่า

แล้วก็สง่างามไม่แพ้กัน

ข้าไม่มีเด็กรับใช้คอยทำแผล

และนางก็เสนอ ช่วยถอดเกราะและ...

แล้วก็นะ นางบอกว่านางท้องลูกข้า

เพราะงั้น ดูเหมือนเราจะต้องแต่งงานกัน

เหมือนจะเป็นลูกชาย

ได้ยินไหม เซอร์ดันแคน ลูกชาย

ก็...

เซอร์ดันแคน

องค์ชายเมคาร์เรียกไปเข้าเฝ้า

- ท่านต้องไปกับเรา - เขาไม่ไปไหนทั้งนั้น

เขาโดนมาพอแล้ว

ไม่เป็นไร

ไม่เป็นไร

ยินดีด้วยนะ

ข้าจะส่งแอเรียนไปตะวันออก

ไปอยู่หมู่นครเสรีสักสองสามปี

อาจพอเปลี่ยนเขาให้ดีขึ้นได้

บางคนคงบอกว่าข้าตั้งใจฆ่าพี่ชาย

ทวยเทพรู้ว่าไม่ใช่เรื่องจริง

แต่ข้าคงได้ยิน เสียงซุบซิบไปจนวันตาย

ท่านเป็นคนลงมือ ท่านลอร์ด

แต่องค์ชายเบ-ลอร์ ต้องตายเพราะข้า

เจ้าจะได้ยินเสียงซุบซิบเหมือนกัน

กษัตริย์ทรงชราภาพ

เมื่อสิ้นพระชนม์

ทุกครั้งที่แพ้สงคราม หรือเก็บเกี่ยวได้น้อย

พวกโง่จะบอกว่า ถ้าเบ-ลอร์อยู่คงไม่ปล่อยให้เกิด

แต่อัศวินเร่ร่อนฆ่าเขา

ถ้าข้าไม่ลุกขึ้นสู้...

ท่านคงจับข้าตัดมือตัดเท้า

เมื่อเช้า

ข้านั่งอยู่ใต้ต้นไม้

และถามมันว่าขาดสักข้างไปได้ไหม

เพราะ...

เท้าข้างเดียวจะเทียบ ชีวิตองค์ชายได้ยังไง

แล้วต้นไม้นั่นตอบเจ้าว่ายังไง

ทุกๆ วัน ยามตะวันตก

เซอร์อาร์ลันจะพูดว่า

"อยากรู้จะมีอะไรในวันพรุ่งนี้"

จะมีวันพรุ่งนี้สักวันไหม ที่ข้าจำเป็นต้องใช้เท้าข้างนั้น

วันที่แผ่นดินจะต้องการเท้าข้างนั้น มากยิ่งกว่าชีวิตขององค์ชาย

ก็คงไม่น่าจะมี

แผ่นดินนี้มีอัศวินเร่ร่อน พอๆ กับพุ่มไม้

ลูกชายคนเล็กข้า ดูจะถูกใจเจ้าเป็นพิเศษนะ

เขาถึงวัยเป็นเด็กรับใช้

แต่เขาบอกว่า จะไม่รับใช้อัศวินอื่นนอกจากเจ้า

เขาเป็นเด็กดื้อด้านอย่างที่เจ้าก็คงรู้

เขาเป็นเด็กดีนะ

แค่ต้องเข้มงวดหน่อย แค่นั้น