Οι πρώτες 200 γραμμές.
ขอโทษค่ะ
- มีอะไรให้ช่วยไหมคะ - มีเลยละค่ะ
ให้ฉันช่วยอะไรดีคะ
บริษัทฉันเคยส่งแบบแปลนมา สำหรับธนาคารเมซาเวอร์เด
เราจะสร้างสาขาที่นี่ ในลับบ็อก
ค่ะ ฉันคิดว่าฉันเคยเห็นมันแล้ว
ระหว่างที่ฉันเก็บกวาด จัดเก็บ แบบแปลนทั้งหมดของเราใหม่เป็นการภายใน
ฉันถึงได้รู้ว่าเวอร์ชั่นเก่าหายไปฉบับหนึ่ง
เรามีการเปลี่ยนแปลงล่าสุด ในส่วนของขนาดห้องประชุม
ก็เลยมีเวอร์ชั่นต่างๆ อยู่ตรงนั้นตรงนี้
และอะไรๆ ก็ซับซ้อนมาก ขอโทษด้วยค่ะ
สรุปง่ายๆ ก็คือ
ฉันคิดว่าสิ่งที่อยู่ในแผนงานนำเสนอของเรา อาจเป็นเวอร์ชั่นที่ผิด
- คุณพระ - ใช่ค่ะ
ฉันเลยเอาแบบแปลนที่ถูกต้องมา
และฉันอยากขอดูแบบแปลนที่อนุมัติแล้ว เพื่อเปรียบเทียบมันหน่อยได้ไหมคะ
- เพื่อความแน่ใจ - ได้ค่ะ
- แต่ถ้ามันผิด คุณต้อง... - ยื่นคำร้องใหม่ ฉันรู้ค่ะ
ฉันแค่อยากแน่ใจว่ามันผิดจริงๆ ก่อนที่จะ...
- คุยกับเจ้านายฉัน - ไม่มีปัญหาค่ะ
- เมซาเวอร์เดใช่ไหม - ใช่ค่ะ
- มีที่อยู่ไหมคะ - 8783 ถนนเบย์เลอร์
- เดี๋ยวฉันมาค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ได้แล้วค่ะ
- เดี๋ยวฉันอ้อมไปหาคุณเองค่ะ - ดีค่ะ ขอบคุณ
โอเค
ค่ะ วันที่ตรงกัน เป็นการเริ่มต้นที่ดี
เอาละ ห้องประชุม อยู่ในหน้าเอ หนึ่งจุดหนึ่ง
และขนาดห้องควรจะเป็น 15 ฟุต 6 คูณ 12 ฟุต 6
- 15 ฟุต 6 คูณ 12 ฟุต 6 - เยี่ยม
หักหรือเคล็ดคะ
เท้าคุณ
เคล็ดค่ะ ฉันเริ่มวิ่งเทรล เมื่อสองสามเดือนก่อน
ไปวิ่งมาอาทิตย์ที่แล้ว ไม่ทันได้ระวัง
และเท้าฉันไปสะดุดรากไม้อันหนึ่ง
ข้อเท้าก็เลยพลิก
ระยะร่นสำหรับ กำแพงห้องประชุมของคุณอยู่ที่...
2 ฟุต 10 นิ้วใช่ไหมคะ
ใช่ค่ะ กำแพงร่นไป 2 ฟุต 10 นิ้ว
ยังราบรื่นดีอยู่
มันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น เว้นแต่ว่าฉันมีลูกแปดเดือน
- ยินดีด้วยค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ต้องเลี้ยงเองคนเดียวมาตลอด
น้องชายฉันก็คอยช่วย เพราะช่วงนี้ฉันทำอะไรได้ไม่มาก
- ช่วยขับรถพาฉันไปไหนมาไหน - โชคดีนะคะที่มีครอบครัวอยู่ใกล้ๆ
ค่ะ ส่วนใหญ่นะคะ
เขาพยายามแล้ว เรื่องนั้นสำคัญสุดใช่ไหมล่ะ
- ค่ะ - โอเค
ฉันคิดว่ามันตรงกันนะ
ฉันพลาดตรงไหนหรือเปล่า
- ฉันว่ามันเหมือนกันนะ - เยี่ยม
- เยี่ยม - ไม่ต้องยื่นเรื่องใหม่
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ เชอร์ลีย์ พระเจ้า
- ยินดีค่ะ - คุณช่วยชีวิตฉันไว้
ไม่งั้นนะ เจ้านายฉันต้องฆ่าฉันแน่
ฉันเข้าใจค่ะ
นึกออกไหม คุณเป็นคนเดียวที่ดูแลองค์กร
แล้วอยู่ๆ ทุกอย่างก็เป็นความผิดคุณ
ฉันคิดว่าคุณคงเข้าใจดี
- ไง ลิซซี่ - บิล
เอเดนล่ะ
สวัสดีครับ
- เขาโอเค แต่เขาหิวมาก - บิล
- และเขากินอย่างกับเครื่องจักร - บิล
- เธอช่วยดมนี่ให้ฉันทีได้ไหม - บิล เอเดนอยู่ไหน
เขาสบายดี เขาอยู่ในรถจี๊ป
- ดมก่อน เพราะว่า... - อะไร...
- มันเหม็นนิดๆ - นายทิ้งลูกฉันไว้ในรถนายเนี่ยนะ
ใช่ ฉันเปิดหน้าต่างแง้มไว้
- บิล - แค่... อะไร
- ดมนี่... - เอากุญแจมา ฉันไม่ดมหรอก
- จะไปไหนน่ะ - ไปหาเอเดนน่ะสิ
เพราะนายจะทิ้งเด็กทารกไว้ในรถไม่ได้ นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย
ให้ตายสิ
- ไปดูเด็กเถอะ บิล - อะไร ผมทำอะไรผิด
- ไปช่วยเธอ - เพิ่งจะแป๊บเดียวเองนะ
ก็ผมไม่รู้นี่
โทษที
- ผมควรทำยังไงเหรอ - นายควรทำยังไงงั้นเหรอ
นายควรเฝ้าเด็กห้านาที มันยากนักหรือไง
เดินช้าๆ หน่อย ฉันใส่รองเท้าแตะ
- เอเดนเป็นไงบ้างคะ - เขาสบายดีค่ะ
เขาอยู่คนเดียวแค่ไม่นาน ขอบคุณพระเจ้า
เกิดอะไรขึ้นคะ
- นมคุณ มันหกเลอะเทอะไปหมดเลย - อะไรนะ
- คุณพูดอะ... - ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ตายแล้ว
- ฉัน... - ไม่นะ
- เชอร์ลีย์ ฉันเอาแบบนี้ให้พวกเขาดูไม่ได้ - ไม่เป็นไร
- พระเจ้า พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า... - ฟังนะ เราจะทำแบบนี้
คุณเอาสำเนาของคุณมาให้ฉัน
และฉันจะสลับมันเอง
คุณจะไม่มีปัญหาเหรอคะ
มันเหมือนกันเป๊ะ ไม่มีใครรู้หรอก
- แน่ใจนะ - จัดการเถอะ
- โอเคค่ะ โอเค - ไปเอามา
ได้ค่ะ ถ้าคุณแน่ใจ
โอเค
ขอบคุณมากนะคะ
เชอร์ลีย์
ฉันบอกไม่ถูกเลยจริงๆ ว่ามันมีความหมายกับฉันแค่ไหน
- คุณคือผู้ช่วยชีวิต - เราต้องเหนียวแน่นกันไว้
เป็นแม่คนก็ยากพอแล้ว
โอเค
เอาละ
มาทำให้มันเป็นทางการกัน
พระเจ้า
ลุงเฮกเตอร์
ผมลาโลเอง
ลุงรู้จักผมใช่ไหม
หนึ่งครั้งคือ "ใช่" เหรอ
ไม่กระดิกคือ "ไม่"
ใครบ้าดีเดือดที่สุดใน เหนือใต้ออกตกของมิโชอากัน
ใช่เลย
นึกแล้วว่าลุงยังอยู่ในนี้
ลุงเฮกเตอร์
รู้ไหมว่าเมื่อเช้าผมคิดอะไร
กลิ่นของหนังไหม้และไส้เบาะขนม้า
ลุงจำได้ไหม
โรงแรมตูลิปัน
ลุงสุภาพกับไอ้หมอนั่นมาก
แล้วมันก็หันหลังให้ลุงใช่ไหม
ทำเรื่องใหญ่โตนั่น เพื่อแสดงให้เห็นว่ามันไม่กลัว
มันเคยเป็นอาจารย์ ก่อนจะเปิดร้านนั้น จำได้ไหม
มันชอบพูดเรื่องนี้อยู่เรื่อย อาจารย์วิทยาลัยชื่อดัง
ลุงใช้เวลาอยู่กับมัน
และเมียมันก็เชื่อพรรคพวก
ไอ้โง่นั่นมันโคตรภูมิใจ ในเมียสเปนคนสวยของมัน
หนังสือของมัน ของเก่าของมัน
แต่ตอนที่มันโดนเผา
ก็เหม็นเหมือนขี้ทั้งหมดแหละ
ผมไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ลุงฟัง แต่...
ผมกลับเข้าไปข้างในด้วยนะ
ผมฝ่าเปลวไฟ ฝ่ากลุ่มควันเข้าไป
มันร้อนมาก ยางที่รองเท้าผม ละลายนิดๆ เลยด้วย
ใช่ ผมรู้ว่ามันโง่มาก แต่...
ผมเป็นคนอ่อนไหวน่ะ
ผมอยากได้ของที่ระลึก
ผมเก็บมันไว้ตลอดเลยนะ
ผมเอามาด้วย
ลุงอยากดูไหม
ย้อนความทรงจำดีเนอะ
จำได้ไหมว่าหมอนั่นเคาะไอ้นี่ เรียกเด็กยกกระเป๋าของมัน
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง
ส่วนลุงน่ะเหรอ สั่งสอนคนเป็นครูอยู่ไง!
เอาเลย ลุง
เยี่ยม
ลองดูสิ
อีกทีสิ ลุง
อย่างนั้นแหละ
อีกที
นี่แหละซาลามานก้า
นี่ ทำไมนายไม่ไปซื้อเยลลี่มาสักหน่อยล่ะ
ลุง มาคุยเรื่องชิเลนกันดีกว่า
เฮกเตอร์คนเดิมเป๊ะ อยากฆ่าทุกคน
รู้ไหมว่าแพนเค้กชิ้นใหญ่ที่สุด ไม่ใช่แพนเค้กที่ดีที่สุด
ไม่งั้นพวกเขาคงเรียกว่า "แพนเค้กที่ดีที่สุดที่บังเอิญชิ้นใหญ่ที่สุด"
- เติมกาแฟไหมคะ - แต่ไม่ มัน...
- ขอบคุณครับ - รับอย่างอื่นเพิ่มไหมคะ
- ฉันอิ่มแล้ว - ไม่ครับ ขอบคุณ
- ไม่กินเบอร์เกอร์อีกชิ้นเหรอ - พร้อมเมื่อไหร่ก็เรียกได้ค่ะ ไม่รีบ
โอเค ขอบคุณค่ะ
คุณควรดื่มกาแฟน้อยๆ หน่อยนะ
เรายังต้องอยู่บนถนนอีก อย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง ต้องตาสว่างหน่อย
แต่คุณก็ต้องหลับให้ได้ เมื่อเราถึงบ้านเหมือนกัน
- พิจารณาคดีของคุณกี่โมง - สิบเอ็ด
เวลานี้ของสัปดาห์หน้า ผมจะกลายเป็น ทนายเจมส์ แมคกิลล์อีกครั้ง
ใช่แล้ว
และผมได้เปรียบในการทำงานใหม่แล้วด้วยนะ
- จริงเหรอ - ใช่
โบนัสที่คาดไม่ถึง จากธุรกิจโทรศัพท์แบบใช้แล้วทิ้ง
ปรากฏว่ามันดีต่อการพัฒนาลูกค้า
ค่ะ ฉันว่าน่าจะจริง
ไม่ช้าก็เร็ว ไอ้โง่พวกนั้นทุกราย
จะต้องการทนาย
แน่นอน พวกเขารู้จักผมในนาม ซอล กู๊ดแมน
นั่นแค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ
บอกได้เลยว่าคนมากมาย จะต้องร้องขอ
วิธีการแบบฮิลล์ บาบิโนเจ้าเก่า
คืออะไรคะ
พลังของเรา... รวมกัน
คนจะยอมจ่ายหนักให้เรา เพื่อยกเลิกการติดคุกที่อาจทำชีวิตพัง
ฉันว่าเราควรใช้พลังของเรา ในทางที่ดีเท่านั้นนะ
แล้วเราคิดว่าอะไรดีบ้างล่ะ สำหรับสามทุ่มหกนาที คืนนี้
รู้ไหม พอตเตอร์ สจ๊วตกล่าวไว้ว่า
เราจะรู้เมื่อเราเห็นมัน
เราเพิ่งขับรถมา 300 ไมล์ เพื่อสับขาหลอกลับบ็อก เทกซัส
ลูกค้าคุณจะได้มีสาขาธนาคาร ที่ใหญ่ขึ้น 13 เปอร์เซ็นต์นะ
อย่าเข้าใจผมผิดนะ ผมมีความสุขทุกวินาทีที่ทำ
แต่นั่นเป็นการใช้พลังของเรา ในทางที่ดียังไงเหรอ
โอเค ได้
ใช่ "เราจะรู้เมื่อเราเห็นมัน" ผมชอบ
เป็นแผนการที่ผมทำตามได้
โอเค
ผมเข้าประจำที่แล้ว
ทางนี้เกือบพร้อมแล้ว เตรียมพร้อมนะ
รับทราบ
มีอะไร
ต้องขอโทษด้วยครับ เรามีปัญหาเล็กน้อย
เล็กน้อยแค่ไหน
No comments yet. Be the first to leave one.