Solaris

คริส มีอะไรเหรอ

ฉันรักคุณมากนะ

ไม่รักฉันแล้วเหรอ

ผมกำลังก้าวหน้า..ผมรู้

แต่เมียผม

ผมชวนเธอมาที่นี่ไม่ได้

ทุกอย่างทำให้เธอแปรปรวน

อาจเป็นเสียงโทรศัพท์

หรืออะไรในข่าว ทางออนไลน์

บางครั้งเห็นแค่เสื้อยืดที่แขวนไว้ ตอนไปช้อปปิ้ง

ก็ทำให้เธอกลับคืนสภาพเดิม

ความก้าวหน้าของผมหมดไปด้วย

ผมถอยหลังไปกับเธอด้วย

ส่วนฉันรู้สึกตรงกันข้าม

ฉันดูทีวี, อินเตอร์เน็ต, เสื้อยืด

แต่กลับไม่รู้สึกอะไร

ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่า มันมีความเป็นตัวตนน้อยลง

ฉันหมายถึงว่า

ป่านนี้ฉันน่าจะรู้สึกอะไรบ้างแล้ว คุณว่ามั้ย

ลินดา นี่คริส เคลวิน ผมโทรกลับมาหา

สัปดาห์นี้ผมว่างสองช่วง

7 โมงเช้า อังคาร

หรือ 18.15 น. วันพฤหัสบดี

สะดวกเมื่อไหร่กรุณาฝากข้อความไว้

ขอบคุณ

ผมรู้ว่าไม่จริง

เพราะผมรู้จักคุณดี ผมรู้ว่าไม่จริง

ผมก็ดีใจ

แล้วค่อยคุยต่อวันพุธ

ให้ช่วยอะไรครับ

เราต้องการติดต่อ ดร.คริส เคลวิน

คุณคงประหลาดใจ

ที่ได้รับการติดต่อแบบนี้

ต้องขอโทษด้วย

แต่คุณเป็นคนเดียว...

ที่ผมไว้ใจได้

ในสถานการณ์แบบนี้

ผมอยากให้ช่วย

อยากให้คุณมาโซลาริส

ผมไม่รู้จะอธิบายเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นอย่างไร

พวกเราเองก็ยังสรุปไม่ได้ ว่าเกิดอะไรขึ้น

หรือจะทำยังไง

ทางออกที่น่าเป็นไปได้ที่สุด

คือเดินทางกลับ

แต่ไม่มีใครอยากกลับ

คุณถึงได้รับการร้องขอพิลึกพิลั่นแบบนี้

ผม...

ผมบอกลูกเรือว่าประสบการณ์ของคุณ

ทำให้คุณเหมาะมากกับงานนี้

อย่าห่วง ผมไม่ได้บอกในรายละเอียด

แต่มันจริง

นั่นล่ะ

ก็หวังว่าคุณจะมาโซลาริส

คุณจำเป็นต้องมา

มาถึงแล้วจะเข้าใจ

ผมก็อยากจะพูด ให้ละเอียดกว่านี้ แต่...

คุณก็รู้

กลัวใครจะดักฟัง

การติดต่อมาของ ดร.จิแบเรี่ยน

ทำให้ทาง ดีบีเอ. กังวลมาก

ทำไมไม่ส่ง หน่วยรักษาความปลอดภัยขึ้นไป

ส่งแล้ว

แต่ขาดการติดต่อ เมื่อพวกเขาเข้าใกล้โซลาริส

พวกนั้นยังไม่กลับมา

บนสถานีน่าจะ มีระบบสมองกลที่ควบคุมได้

พวกนั้นปิดระบบ

ทางบริษัทก็ไม่อยากดึงพลเรือน เข้ามาเกี่ยวข้อง แต่...

นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉินจริง ๆ

ต้องมีการเตรียมการอีกมาก แต่คงไม่เป็นปัญหาสำหรับคุณ

การเดินทางเป็นระบบอัตโนมัติ

คุณจะอยู่หลับเกือบตลอดการเดินทาง

เรามั่นใจหากคุณขึ้นยานได้

คงพาพวกเขาเดินทางกลับ ได้อย่างปลอดภัย

ทุกคนต้องการเช่นนั้นเหรอครับ

แน่นอน

"จิแบเรี่ยน"

นี่มีความเป็นไปได้

หยุด ย้อนกลับ

สโนว์

เคลวิน ใช่มั้ย

ใช่

เคลวิน ใช่แล้ว

ขอโทษด้วยเคลวิน

ผมจำชื่อคนไม่เก่ง

เข้ามาก่อนมั้ย

ไม่เป็นไร

เลือดตรงหน้าห้องทดลอง เป็นของใคร

ใช่...เลือด

มันของใคร

คูทอน

หน่วยรักษาความปลอดภัยมา เเละเขาหนี

เลยถูกยิง

เกิดอะไรขึ้นกับจิแบเรี่ยน

ฆ่าตัวตาย

ใครพบศพ

ผมพบ

เกิดอะไรกับรีส

เราไม่รู้ เพราะเขา...

- หายตัวไป - หายตัวไปเหรอ

หายตัวไปได้ยังไง

นั่นน่ะสิ

ไม่รู้ รู้แต่ว่าเขาอยู่บนยาน

รู้เท่านั้น

ดร.กอร์ดอนล่ะ

ดร.กอร์ดอน เธอ...

อยู่ในห้อง

เธอไม่ให้คุณเข้าไปในห้องหรอก

บอกได้มั้ยเกิดอะไรขึ้นที่นี่

ผมบอกได้ แต่...

ไม่รู้มันจะเป็นประโยชน์ต่อคุณมั้ย

ผมแค่อยากคุยด้วย

ต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่บุกเข้ามา

ตกลง

เกิดอะไรขึ้นกับจิแบเรี่ยน

ยังไม่ได้คุยกับสโนว์เหรอ

ผมอยากฟังคุณจะว่ายังไง

มันไม่ต่างกันหรอก

เขาฆ่าตัวตาย

ทำไมคุณไม่กลับบ้าน

เกิดอะไรขึ้นที่นี่

คุณเจออะไร

แล้วคุณเป็นตัวแทนของใคร

ผมเป็นชุดสุดท้ายที่จะมาช่วยเหลือ

ก่อนพวกเขาจะทิ้งยานลำนี้ และทุกคนในยาน

หากคุณยังไม่เจอเอง

ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดถึงมัน

มีใครอีกบ้าง

มีใครอีกบ้าง

ผมเห็นเด็ก

ลูกชายจิแบเรี่ยน

- ไมเคิล - เป็นไปได้ยังไง

นั่นแหละสาเหตุที่คุณต้องมาที่นี่

ผมต้องการสัมภาษณ์คุณและกอร์ดอน

ช่วยพูดกับเธอให้หน่อย

ก็ได้

คุณต้องนอนมากแค่ไหน เคลวิน

- มากแค่ไหน - ใช่

- คุณอยู่โดยไม่นอนได้นานเท่าไหร่ - ไม่แน่

เมื่อคุณเข้านอน

ผมแนะนำให้ล็อคประตูจะอุ่นใจกว่า

ฉันทำโครงการนี้ตั้งแต่เป็นของนาซ่า ก่อนขายให้กับ ดีบีเอ.

ฉันจบทางฟิสิกส์

ถูกส่งมาประเมินศักยภาพ

ทางเศรษฐกิจของโซลาริส

ว่ามันจะเป็นสินทรัพย์ทางการค้า หรือเป็นแหล่งพลังงานได้มั้ย

ตอนเกิดเหตุการณ์ ฉันกำลังรวบรวมข้อมูลอยู่

คุณได้ตรวจสอบอาหาร อากาศและน้ำบนยานมั้ย

เช็ค 50 ครั้งแล้ว ไม่มีร่องรอยของสิ่งแปลกปลอม

หรือสารที่ส่งผลต่อสภาพจิต

แล้วคุณเป็นยังไงบ้าง

หดหู่

มีความหวาดระแวงสูง

และมักนอนไม่หลับ

กลัวการอยู่ในที่ชุมชน, พฤติกรรมเปลี่ยนแปลง

ช็อค, เหนื่อยอ่อน ไม่ยอมรับความจริง

- ดูจากสถานการณ์แล้วก็ไม่แปลก - ฉันรู้

จะบอกอะไรได้บ้าง ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่

อยากให้มันจบซะที

ฉันอยากจะหยุดมัน

หากหยุดมันได้ก็หมายความว่า

ฉันฉลาดกว่ามัน

คุณกลับบ้านได้นะ

หันหลังให้กับทุกสิ่งที่นี่

ผมรับประกันได้

ใช่

ผมยอมตายเพื่อให้ได้กลับบ้าน

ยอมตาย

แต่กอร์ดอน

กอร์ดอน ยังไงก็เป็นกอร์ดอน

ดังนั้น

ผมจะลองดูก็แล้วกัน

เราฝึกมาทุกอย่าง

เตรียมพร้อมสำหรับทุกสิ่ง

ความโดดเดี่ยว งานหนัก

ความตาย

เราภูมิใจในตัวเอง

แต่เมื่อคิดดูจริง ๆ

สิ่งนี้มันน่าละอาย

เราไม่ได้ต้องการโลกอื่น

ต้องการเพียงกระจกเงา

ว่าไง

- ลูกเป็นไงบ้าง - ก็ดี

- ทั้งร้องทั้งอึทุก 2 ชั่วโมง - ผมพอเข้าใจ

- จะเดินทางเมื่อไหร่ - เราเจอเลื่อนอีกแล้ว

- ผมไม่ยักรู้ - ยังไม่มีใครรู้หรอก

มีข่าวว่ารัฐบาลกำลังมองหาผู้ซื้อ

เราก็อยากบอกให้คนอื่นรับรู้ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นบนนั้น

บอกได้ ผมเป็นด็อกเตอร์

ด็อกเตอร์ เมื่อเราศึกษาโซลาริส

ที่น่าสนใจคือ...

มันตอบสนอง

เหมือนกับรู้ว่ากำลังถูกเฝ้าดู

มันอธิบายไม่ได้

ฟังผมนะ คริส

- ใจลอยไปไหนเหรอ - ใช่ ผมใจลอย ขอโทษ

สำหรับเธอคนนั้น เธอเชื่อเรย์

อาจจะลีลาซักหน่อยแต่ก็คงคุ้มค่า

เธออาจต้องการจิตแพทย์

เราต้องการกันทุกคน

อย่าให้พลาด