Frieren: Beyond Journey's End (葬送のフリーレン)

งั้นเหรอ

เธอเป็นนักผจญภัยงั้นเหรอ

เมื่อก่อนฉันเองก็หลงใหลอยากเป็นนักผจญภัย

เป็นความฝันไร้สาระของเด็ก ๆ ที่ไม่ว่าใครก็มีกันทั้งนั้น

ตอนเด็ก ๆ

ฉันมีเพื่อนสนิทผจญภัยเล็ก ๆ ด้วยกันหลายครั้ง

เป็นคนที่บ้าพลังเอาแต่ลุยลูกเดียว

เป็นพวกที่ยังกับกอริลลา

แต่ถึงอย่างนั้น

ก็เป็นกอริลลาดีที่คิดถึงเพื่อน

ตอนที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วลืมความฝันเหล่านั้น

หมอนั่นก็มาชวนว่าเป็นนักผจญภัยด้วยกันไหม

ถ้าตอนนั้นฉันคว้ามือนั้นไว้

มันก็คงจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป

เป็นเรื่องตั้งสิบปีก่อนแล้ว

ตอนนี้ก็ยังเสียใจอยู่

หืม

ทำไมถึงเล่าเรื่องนั้นให้ฉันฟังล่ะ

หมู่บ้านของฉันใกล้ถึงเทศกาลเก็บเกี่ยวแล้ว

พี่ชายเลยวานให้มา เก็บสมุนไพรที่ต้องใช้ทำอาหารในป่า

แล้วจากนั้น

ก็มาติดแหง็กอยู่ในบึงไร้ก้นนี่

ฉันคง...

จบเห่แล้วละ

แต่ว่า

ถ้าเธอคว้ามือนี้เอาไว้

อาจจะมีอะไรเปลี่ยนไปก็ได้

รอเดี๋ยวก่อนนะ

กำลังกลุ้มอยู่

มาถึงขั้นนี้แล้ว

ยังมีสาเหตุอะไรต้องกลุ้มใจอีกเหรอ

มือนายสกปรก

มันไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องแบบนั้นแน่ ๆ

แล้วก็นะคุณหนู

ผู้ใหญ่มันก็สกปรกแบบนี้แหละ

อืม~

แต่นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่ต้องตัวสกปรกจริง ๆ มั้ง

ขอเวลาอีกเดี๋ยวได้ไหม

ขอนึก "เวทมนตร์ดึงให้หลุดจากบึงไร้ก้น" ให้ออกก่อน

ขอเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้นะ

เอ่อ...

ท่านฟรีเรนคะ

เก็บสมุนไพรได้แล้วเหรอคะ

อ๊ะ นึกออกแล้ว

ส่งแค่นี้พอแล้วละ

ขอโทษที่ท่านฟรีเรนก่อปัญหาให้นะคะ

ไม่เป็นไรหรอกน่า

เพราะยังไงก็ได้เธอช่วยไว้

ไม่ค่ะ เดี๋ยวฉัน

จะดุให้เอง

ไม่รู้ด้วยนา

ที่สำคัญกว่านั้น ไม่แวะไปหมู่บ้านจะดีเหรอ

ถึงจะยุ่งกับการเตรียมเทศกาลเก็บเกี่ยว

แต่ก็อยากจะขอบคุณหน่อย

อยากเติมเสบียง

เลยอยากจะไปเมืองที่ใหญ่ ๆ หน่อยน่ะ

งั้นเหรอ

ถ้างั้นก็ระวังตัวด้วยล่ะ

แถวนี้มีสัตว์มีพิษเยอะ

อืม

เข้าใจแล้ว

อ๊ะ

โดนกัดซะแล้วน่ะ

เอ๊ะ โดนกัดเหรอคะ

เขาบอกให้ระวังแล้วแท้ ๆ ยังทำอะไรอีกน่ะ โธ่

เอาเป็นว่าห้ามเลือดก่อนเถอะค่ะ

อ้าว

เหมือนเลือดกำเดาจะไหลแฮะ

เพราะการวิเคราะห์ชนิดของพิษมันเป็นเวทมนตร์ ของบาทหลวงเลยไม่ถนัดน่ะ

แถมเป็นอาการที่ไม่รู้จักอีก

ให้ถอนพิษเองคงไม่ไหว

ไปให้ที่โบสถ์ตรวจน่าจะดีกว่า

แฟร์น ใช้เวทมนตร์ลอยตัวได้อีกแค่ไหน

มันผลาญพลังเวทเยอะ นานสุดน่าจะสามสิบนาทีค่ะ

สามสิบนาทีคงไปไม่ถึงเมืองแฮะ

กลับไปหมู่บ้านเมื่อกี้กันเถอะ

ฉันจะแบกสตาร์คไปเอง

เล่นใหญ่ไปได้

ไม่เป็นไรหรอกน่า

อาจารย์เคยบอกไว้ด้วย ว่าถ้ามีแรงฮึดเดี๋ยวก็ทำอะไรกับพิษได้เอง

จะว่าไป

ถึงไอเซ็นจะโดนลูกธนูอาบยาพิษร้ายแรง ถึงขั้นทำมังกรหมดสติได้

แต่ก็ยังสบายบรื๋ออยู่เลยนี่นะ

ไฮเตอร์ถึงกับถอยห่างเลย

ใช่ไหมล่ะ

ไม่หรอกค่ะ ถ้าถึงกับถอยห่าง

คนที่แปลกน่าจะเป็นท่านไอเซ็นค่ะ

แล้วอีกอย่าง

ถ้าอิงจากที่ท่านไฮเตอร์พูดไว้

เหมือนว่าสาเหตุการตายของนักผจญภัย มากกว่าสองในสิบจะเป็นพิษค่ะ

รีบกันเถอะค่ะ

ไม่เป็นไรจริง ๆ น่า

สายไปนะครับ

อีกไม่กี่ชั่วโมงสมองจะเริ่มละลาย

ทุกอย่างไหลออกมาทางจมูก

แล้วตายครับ

น่ากลัวเป็นบ้า

ทำอะไรไม่ได้เลยเหรอคะท่านบาทหลวง

โดยปกติจะรักษาได้แค่ในช่วงแรกเท่านั้น

แต่ถ้าเป็นน้องชายผมไม่แน่ว่า...

พี่ชาย

ขอเวลาเดี๋ยวได้ไหม

อ่างอาบน้ำใหม่มันเล็กเกินไปหรือเปล่าเนี่ย

เรายากจนไงครับ

เกินหรือเปล่า

จนถึงขั้นขนาดเท่าฝ่ามือก็มีแค่บ้านเราเนี่ยแหละ

ที่สำคัญกว่านั้นซายน์

ช่วยดูพวกเขาหน่อยสิ

อ้าว

พวกนี้แหละพี่ชาย

คนที่ช่วยผมเอาไว้

อะไรกัน

โดนงูกัดมาเหรอ

บอกให้ระวังแล้วแท้ ๆ

งั้นเท่านี้ก็เจ๊ากันแล้วนะ

พี่ชาย

ขอไปช่วยงานที่ลานกว้างก่อนนะ

อือ

เลือดกำเดา

หยุดไหลแล้ว

ปฏิกิริยาพิษหายไปแล้วค่ะ

ท่านบาทหลวง

หมอนั่น

คิดยังไงกับน้องชายผมล่ะครับ

ตราศักดิ์สิทธิ์ที่ห้อยคออยู่

เป็นสิ่งที่นครศักดิ์สิทธิ์มอบให้กับนักบวช ที่เป็นเลิศที่สุดในภูมิภาค

รักษาพิษซึ่งผู้เชี่ยวชาญ ด้านการฟื้นฟูตัดสินว่ารักษาไม่ได้ในพริบตา

นั่นเป็นพรสวรรค์แต่กำเนิด

ท่านฟรีเรนเข้าใจจริง ๆ สินะครับ

รู้จักฉันด้วยเหรอ

ท่านไฮเตอร์เล่าให้ฟังน่ะครับ

ตราศักดิ์สิทธิ์อันนี้

เป็นสิ่งที่ได้รับมาจากท่านไฮเตอร์ ที่เดินทางมาตรวจจากนครศักดิ์สิทธิ์ครับ

ถึงจะว่าอย่างนั้น แต่สุดท้ายผมก็เป็นแค่บาทหลวงบ้านนอก

สิ่งที่ภาคภูมิใจได้ก็มีแค่เจ้านี่แหละครับ

เพียงแต่

พรสวรรค์ของซายน์นั้นผมเทียบไม่ติดเลยครับ

พ่อแม่ของพวกผมเสียไปเร็วน่ะครับ

ผมจึงต้องเลี้ยงดูซายน์ ที่อายุห่างจากผมด้วยมือตัวเอง

เมื่อตอนหมอนั่นยังเด็ก

มักจะพูดอยู่เสมอว่าอยากเป็นนักผจญภัย

หมอนั่นพูดว่า

ไม่อยากเป็นบาทหลวงในหมู่บ้านธรรมดา ที่ใช้ชีวิตซ้ำซากไปวัน ๆ แบบผม

ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความฝันและความหวังครับ

แต่ว่าตอนนี้

เขาเหมือนผมตอนหนุ่มเปี๊ยบเลย

คงเป็นชีวิตที่น่าเบื่อแน่ ๆ

ได้โปรดพาเด็กคนนั้นไปจากหมู่บ้านนี้ได้ไหมครับ

ตลอดมาเด็กคนนั้น คงตามหาใครสักคนที่จะช่วยผลักหลังเขาอยู่แหละครับ

ฉันเห็นด้วยนะฟรีเรน

ไม่ใช่เรื่องที่ต้องกลุ้มใจสักหน่อย

ฉันไม่อยากเจอประสบการณ์ ที่สมองเกือบไหลออกมาทางจมูกอีกแล้ว

เส้นทางต่อจากนี้มีบาทหลวงอยู่ อาจจะปลอดภัยกว่าก็ได้นะคะ

ท่านฟรีเรนมีอะไรไม่พอใจเหรอคะ

เกลียดพวกเดียวกัน... ละมั้ง

พูดอะไรของยัยนี่เนี่ย

เอาเป็นว่า

ฉันไปชวนคนเดียวก่อนแล้วกัน

ที่ไหนน่ะ

ดูเหมือนท่านซายน์ จะนั่งแช่อยู่ที่ร้านเหล้าชั้นล่างนี้เป็นประจำค่ะ

เอ๋

เหล้า

บุหรี่

การพนัน

นอกรีตเกินไปไหมเนี่ย

กระชับมิตรน่ะ

เอาด้วยไหมล่ะเจ้าหนู

ฉันชื่อสตาร์ค

พวกฉันกำลังตามหาบาทหลวงอยู่น่ะ

มาเป็นเพื่อนพ้องกันไหม

ล้อเล่นกันใช่ไหม

ฉันเป็นบาทหลวงของหมู่บ้านนี้

การผจญภัยอะไรนั่นน่ะ

ไม่สิ

ก็สนใจอยู่บ้างละมั้ง

นั่งสิสตาร์ค

ถ้าชนะฉันได้จะยอมเป็นพวกด้วยแล้วกัน

จริงเหรอ

เออ จริงสิ

หยุดทีเถอะ

ท่านฟรีเรนคะ

เมื่อกี้เหมือนได้ยินเสียงกรีดร้อง ของท่านสตาร์คเลยค่ะ

โดนรูดหมดตัวเลย

โหดร้าย

ใครกันทำเรื่องแบบนี้

อย่าโทษกันเลย

เอ๊ะ

ผู้ใหญ่มันก็สกปรกแบบนี้แหละ

นี่ก็หมดตัวเหมือนกัน

ผู้ใหญ่บ้านชนะเอา ๆ คนเดียวเลย

แข็งแกร่งยังกับเทพอสูร

ซายน์

เห็นว่ากำลังหาพวกอยู่สินะ

ไปหาคนอื่นเถอะ

อยากเป็นนักผจญภัยไม่ใช่เหรอ

ก็บอกแล้วไงว่าเป็นเรื่องเมื่อก่อน

ตั้งป่านนี้แล้ว

ฉันน่าจะไล่ตามหมอนั่นให้ไวกว่านี้จริง ๆ

ที่อยู่ตรงนี้มีแค่ตาลุงกางเกงในตัวเดียว

ฟรีเรน