Frieren: Beyond Journey's End (葬送のフリーレン)

ฟรังเม...

เรียกอาจารย์สิ

ว่าไง

อาจารย์คิดว่าขี้ขลาดจริง ๆ เหรอ

ฟรีเรน

จำคำพูดสุดท้ายของบาซัลท์ได้หรือเปล่า

จำไม่ได้

พวกมันล่อลวงมนุษย์ด้วยคำพูด

ใช่แล้ว

พวกมันเป็นแค่มอนสเตอร์ที่พูดได้

นั่นคือตัวตนที่แท้จริงของพวกมัน ที่ฉันเรียกว่า "เผ่าปีศาจ"

พวกมันขี้ขลาด

ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ขี้ขลาด ให้มากกว่าพวกมันก็พอ

ถ้ามันทำให้ถอนรากถอนโคนเผ่าปีศาจได้

ฉันก็น้อมรับชื่อเสื่อมเสียเหล่านั้นด้วยความยินดี

เลือดไม่หยุดไหลเลย

มาได้เท่านี้สินะ

เท่านี้แผนการของพวกคุณก็ล้มเหลวแล้วค่ะ

นั่นสินะ

แต่ฟรีเรนคงจบไม่สวยแน่

ตอนนี้ยัยนั่น...

คงจะต่อสู้อยู่กับท่านออรา

แม้คราวก่อนต้องถอย อย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะคณะผู้กล้า

แต่ตอนนี้ไม่มีเหล่าผู้กล้า ที่จะปกป้องเธออีกต่อไปแล้ว

ถึงฟรีเรนจะเป็นภัยคุกคามต่อเราก็จริง

แต่พลังเวทนั้นยังห่างไกลจากท่านออรา

ถ้าสู้กันตรง ๆ ยังไงฟรีเรนก็แพ้

ถ้างั้น

ท่านฟรีเรนคงจะชนะค่ะ

ท่านผู้นั้นไม่มีทางสู้กับเผ่าปีศาจโดยตรงเด็ดขาด

ท่านจะต้องหลอกลวงออราจนฆ่าได้ค่ะ

ไร้สาระ

ทุก ๆ ครั้งยัยนั่น...

ฟรีเรนแห่งการลาจาก

จะเผชิญกับพวกเราตรง ๆ

อะไรกันความรู้สึกแปลก ๆ นี้

พลังเวทอันบอบบางของแม่หนูคนนี้

เราพ่ายแพ้เพราะ จำนวนเวทมนตร์อันรวดเร็วของยัยนี่

แต่ทำไมถึงผาดแผลงขนาดนั้น ได้โดยที่พลังเวทไม่หมดไปก่อน

เข้าใจแล้ว

อย่าบอกนะว่าทำแบบนั้น

ฟรีเรนก็เหมือนกันสินะ

เจ้าคนขี้ขลาด

พวกแกมันเป็นความน่าอับอายของจอมเวท

เรื่องนั้นเป็นสิ่งที่ท่านฟรีเรนเข้าใจดีที่สุดค่ะ

สภาพเลวร้ายจริง ๆ

หมู่บ้านเอลฟ์เหรอ

บาซัลท์แห่งบัลลังก์

หนึ่งในแม่ทัพของราชาปีศาจ

นำกองทัพเข้ามาเพื่อบดขยี้หมู่บ้านสินะ

คนที่ฆ่าเจ้านี่คือเธองั้นเหรอ

เธอที่ร่อแร่อยู่ตรงนั้น

พลังเวทมหาศาลมาก

เธอแข็งแกร่งใช่ไหมล่ะ

เผชิญหน้ากับปีศาจโดยตรงเลยงั้นเหรอ

ไร้สาระ บ้าบอจริง ๆ

ทำไมถึงเผชิญหน้าตรง ๆ ล่ะ

หนี ซ่อนตัว ซุ่มโจมตี

มีทางเลือกตั้งเยอะแยะ

ไม่เข้าใจความรู้สึกของจอมเวทที่แข็งแกร่งเลย

เข้าใจแน่

หา

คุณต้องเข้าใจความรู้สึกของฉันแน่นอน

เพราะคุณเป็น...

จอมเวทที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าฉันลิบลับ

ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ

แค่รู้สึกแบบนั้นน่ะ

เธอชื่ออะไร

หมู่บ้านเป็นยังไงบ้าง

ย่อยยับหมดแล้ว

ทั้งผู้หญิงและเด็กถูกฆ่าตายเกลี้ยง

ฉันปกป้องไว้ไม่ได้

ทั้งที่แข็งแกร่งที่สุดแท้ ๆ

บ้าบอจริง ๆ เลยนะ

ถ้าฉันอยู่ในจุดเดียวกับเธอ คงหนีโดยไม่ลังเลเลยละ

ปล่อยฉันลงเถอะ

ไม่ปล่อยหรอก

เธอมีพรสวรรค์

ฉันจะรับเธอเป็นลูกศิษย์

อีกอย่างก็น่าจะรู้นะ

ถ้าฉันไม่ผ่านมาเธอคงตายไปแล้ว

นอกจากเธอจะปกป้องหมู่บ้านไว้ไม่ได้

แล้วยังเกือบตายอีกด้วย

เป็นการตายที่ไร้ค่าอย่างแท้จริงเลย

มีคนสะกดรอยตาม

แข็งแกร่งยิ่งกว่าแม่ทัพที่เธอฆ่าไปซะอีก

พวกมันน่าสนใจดีนะ

ทั้งที่ลบพลังเวทจนเกลี้ยง

และตั้งใจจู่โจมจากเงามืดอย่างเต็มที่ จนถึงเมื่อกี้แท้ ๆ

แต่ทันทีที่รู้ว่าทางนี้เป็นจอมเวท

ก็ปรากฏตัวออกมาอย่างผ่าเผย

ถึงพวกมันจะขี้ขลาดและเจ้าเล่ห์

แต่ในขณะเดียวกันไม่ว่าหน้าไหน ๆ

ก็มีความภาคภูมิใจอันไร้สาระในเวทมนตร์กันหมด

จอมเวทมนุษย์

จงทิ้งเอลฟ์สาวนั่นเอาไว้ซะ

ถ้าทำแบบนั้นจะยอมปล่อยผ่านไปงั้นเหรอ

จงฆ่าล้างบางเอลฟ์ซะ

นั่นคือคำสั่งจากท่านราชาปีศาจ

กับแค่ชีวิตของแกจะเป็นยังไงก็ช่าง

งั้นเหรอ

ฟรีเรน

จริงอยู่ที่ฉันเข้าใจความรู้สึกของจอมเวท ที่แข็งแกร่งจนแทบเจ็บปวด

ความรู้สึกของพวกมัน ฉันก็เข้าใจราวกับเป็นตัวเอง

ความเชื่อมั่นและไว้วางใจต่อเวทมนตร์ของตน ที่พร่ำศึกษามาจนถึงตอนนี้

กลายเป็น

ความทะนงตนและประมาทอันน่าขยะแขยง

ฟรีเรน

พวกมันต่างจากเธอตรงที่

เหมือนจะตัดสินใจว่าฉันเป็นพวกปลาซิวปลาสร้อย

แม้พวกมันจะเป็นจอมเวทชั้นยอดที่เก่งกาจ

แต่ก็ต้องมาสูญชีวิต เพราะความประมาทเพียงเล็กน้อย

จำกัดพลังเวทที่แผ่ออกมาจากร่างกาย

ทำให้ประเมินความแข็งแกร่งผิดพลาด

ถูกต้อง

หลอกลวงโดยให้ศัตรูรับรู้ ความต่างของพลังเวทแล้วฆ่า

เป็นวิธีต่อสู้ที่ขี้ขลาดและต่ำช้า เย้ยหยันต่อความภาคภูมิใจของจอมเวท

แผลหายดีขึ้นมากแล้วสินะ

มาเริ่มต้นฝึกฝนเลยแล้วกัน

ฟรังเม

เรียกอาจารย์สิ

ฉันถูกเผ่าปีศาจช่วงชิงทุกสิ่งไป

ฉันก็เหมือนกัน

เกลียดเผ่าปีศาจจนอยากถอนรากถอนโคนพวกมัน

ฉันก็เหมือนกัน

แต่ฉันก็ชอบเวทมนตร์

ฉันก็ชอบเหมือนกัน

เพราะงั้นให้คนขี้ขลาดที่เย้ยหยันต่อเวทมนตร์

มีแค่พวกเราก็พอแล้ว

จะให้ฝึกฝนยังไงเหรอ

กดพลังเวทที่แผ่ออกมาจากร่างกาย ให้เหลือหนึ่งในสิบดูสิ

สมแล้วละนะ

ควบคุมได้ดีมาก

ถ้าเป็นเอลฟ์แค่นี้ไม่ว่าใครก็ทำได้

ที่เหลือก็แค่ฝึกฝนพื้นฐานควบคู่ไปด้วย

เพิ่มพูนพลังเวทพื้นฐานให้มากขึ้น

แค่นั้นพอแล้วเหรอ

ง่ายใช่ไหมล่ะ

ว่าแต่จะให้จำกัดพลังเวทเอาไว้นานเท่าไหร่ล่ะ

ให้ทำนานนักมันก็เหนื่อยอยู่

เท่า ๆ ฉันนี่แหละ

ตลอดไป

เธอต้องหลอกลวงเผ่าปีศาจไปชั่วชีวิต

ลุคน่าตายไปแล้วสินะ

เท่านี้มือพิฆาตก็ถูกจัดการเกลี้ยงแล้ว

ล้มเหลวแล้วนะออรา

นั่นสินะ น่าเสียดายจริง ๆ

แต่ว่าถ้าจัดการเธอได้ตรงนี้

ก็เพียงพอสำหรับผลลัพธ์สงครามแล้ว

ในการต่อสู้นี้

เธอได้ปลดปล่อยกองทัพอมตะ จากการควบคุมของฉันไปเยอะเลยนะ

ผลาญพลังเวทไปมากขนาดนั้น ต่อหน้าฉันคนนี้จะไม่เป็นไรแน่เหรอ

ตาชั่งแห่งโอวาท

วางวิญญาณทั้งสองบนตาชั่ง

ฝั่งใครพลังเวทมากกว่าก็จะบัญชาอีกฝ่ายได้

เพราะออรามีพลังเวทอันมหาศาล

จึงกล้าใช้เวทมนตร์ที่เสี่ยงขนาดนี้

โดยปกติแล้วพลังเวทจะเพิ่มพูนขึ้น ตามวันเวลาที่พร่ำฝึกฝน

สิ่งที่รับรู้ได้จากพลังเวทของออราที่เอ่อล้นออกมา

คือออราเป็นปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ ที่มีชีวิตยืนยาวมากกว่าห้าร้อยปี

และทุ่มเทเวลาเกือบทั้งชีวิตไปกับการฝึกฝน

ห้าร้อยปีเหรอ

แม้แต่ในเผ่าปีศาจก็นับว่าอยู่มายืนยาว

คงจะไร้ศัตรูมาจนถึงตอนนี้

แค่ปริมาณพลังเวทที่แผ่ออกมาจากร่าง ก็ได้รับข้อมูลมาขนาดนี้แล้ว

แต่ถึงอย่างนั้นเผ่าปีศาจก็ไม่ปกปิดพลังเวท