House of the Dragon

สะพานถูกเผาอีกแห่งแล้ว เราอาจไปไม่ถึงทัมเบิลตันด้วยซ้ํา

ต้องใช้เวลานานแค่ไหน กว่าจะซ่อมสะพานเฮงซวยนี่เสร็จ

เราคงต้องหาเส้นทางอื่น อ้อมไปไกลโขเลย

พระองค์ต้องกริ้วที่ล่าช้าแน่

ลอร์ดไพเพอร์ จงนําพลม้าเร็วร้อยนาย

ไปสโตนี่เซปต์

ไปยึดเรือกับสะพานซะ

อาจเสียเวลาหนึ่งสัปดาห์ แต่เราไร้หนทางแล้ว

นี่คือโอกาสสุดท้ายแล้ว ที่จะข้ามแม่น้ําพร้อมทัพใหญ่เช่นนี้

เราต้องทนไอ้โคลกับพวกลิ่วล้อนี่ ไปอีกนานแค่ไหนกัน

มันบินตอมเรา เหมือนกับเหลือบไรเลย

เป็นอีกสิ่งที่ชาวแดนเหนือไม่ยอมทน

เหลือบตอมยังดีกว่าหิมะกัด

แต่คริสตัน โคล ข้าสุดที่จะทนแล้ว ไม่ว่าเหนือหรือใต้

งั้นก็ให้ข้ากับฝูงหมาป่าออกล่า

แล้วเราจะโค่นมันให้

หรือเราเล่นตามเกมเขา

ข้าศึกมา

จับอาวุธ

ข้าศึกบุกโจมตี

ไปสะพานต่อไปใช่ไหม

มันจะไปสโตนี่เซปต์

และเราจะไปดักหน้ามันอีก

ถอยทัพ

หากรู้ว่าจะมีแขกมาเยือน

ข้าคงจัดเตรียมเตียงไว้ให้

เรามาตามหาเอม่อนด์ ทาร์แกเรี่ยน มือสังหารญาติ

อ้อ ใช่ มีคนแบบพวกเจ้าแห่มา

ตั้งแต่ราชินีผู้เนรคุณตั้งค่าหัวไว้

แต่พวกเจ้ามาเสียเที่ยวแล้ว

ที่นี่มีแค่ชายแก่เป็นคนทําเนย

แต่เขาตาบอดทั้งสองข้าง

และเด็กชายที่คอยเลี้ยงม้า

แล้วก็ภูตผี

พวกเจ้าคงไม่รู้ ประวัติศาสตร์ที่นี่สินะ

พวกแรงงานที่สร้างที่นี่...

โดนพันธนาการจนตาย

ยามรับใช้ฮาร์เรนผู้เหี้ยมโหด

ปราสาทนี้มีชีวิต

มันกลืนกินคนโลภ

คนประมาท

ศิลาฤกษ์ปราสาทนี้ ชโลมไปด้วยโลหิตมนุษย์

และมันกระหายเสมอ

เฮ้ย ไอ้ขี้ขลาดเอ๊ย

ไม่เอาด้วยแล้ว

ได้ยินข้าไหม

ถอยไป ถอยไปซะ

พี่... พี่ชายข้า

เอก้อน เขาอยู่นี่ หน้าเขาถูกไฟคลอก

ข้าเห็นเขา เขาฉุดรั้งข้า ลากข้าจมสู่ความมืด

- พี่ พี่ชายข้า... - มันแค่ฝันเดิมๆ

เท่านั้นเอง

ก็แค่ฝันเดิมๆ แหละ

นางเห็นมัน

นางบอกข้าจะตาย

- ข้าทําลายทุกสิ่งย่อยยับ - โธ่

ไม่

ท่านแม่

ห้ามใครเข้าทั้งนั้น เว้นแต่เป็นบัญชาราชินี

เรื่องนี้มันค่อนข้างละเอียดอ่อนน่ะ

ข้าไม่แน่ใจท่านคุ้นเคยเพียงใด กับอาการเจ็บป่วย...

ในแบบของสตรี

ข้าขอบคุณท่านอีกครา ที่คอยภักดี แกรนด์เมสเตอร์

ข้าคิดภูมิใจเสมอว่า ข้าเป็นผู้รับใช้ภักดีของฝ่าบาท

ยิ่งกว่านั้น ท่านคือสหาย

ยามนี้เรามีราชินีใหม่

และข้าถูกจับตามองอยู่เช่นกัน

เกรงว่าข้าไม่อาจ ช่วยเหลือพระองค์ได้อีก

หลังจากวันนี้ หากไม่รายงานตามขั้นตอน

ข้าเข้าใจ

ข้าไม่เอาหรอก

ต้องดื่ม

ถ้าเป็นลูกชายล่ะ เข้าใจไหม

ทายาทเอก้อน คู่แข่งของจอฟฟรี่ย์

และตัวเรนีร่าเอง

นางจะฆ่าเด็ก นางไม่มีทางเลือกแน่

หรือถ้าไม่ฆ่าก็จะพรากตัวเด็กไป

เอม่อนด์ยังไม่ตาย เท่าที่รู้นะ

เขาอยู่ที่ฮาร์เรนฮัล

ไม่ ก็เคยอยู่ แต่เขาหนีไปอย่างไร้ร่องรอย

ข้าเห็นเขา

เขาถูกเผา แต่ไร้เปลวเพลิง

ถ้าเอม่อนด์สั่นคลอนบัลลังก์เรนีร่า

นางจะใช้เด็กนี่เป็นโล่

ข้าทําไม่ได้

เฮเลน่า ได้โปรด ขอล่ะ

เพื่อตัวเจ้าเอง ไม่อยากหลุดพ้นรึ

ข้าทําไม่ได้

- ฟังนะ คิดเสียว่าๆ - ไม่ๆ

เป็นแค่ชาถ้วยหนึ่งเท่านั้นเอง

แต่มันไม่ใช่

- ไม่ มันไม่ใช่ - ไม่

- ท่านแม่ - ฟังแม่ ฟังแม่ก่อน มันคือพร

มันคือตํารับยา ที่เมสเตอร์เรียนมาจากซิทาเดล

มันช่วยให้แม่พ้นความอัปยศ หายนะ

มันช่วยแม้แต่เรนีร่าเอง ตอนนางเยาว์วัย

และมันจะช่วยเจ้าด้วย

- เฮเลน่า เถอะนะ - ไม่

ได้โปรด ฟังแม่นะ

เจ้าจะอุ้มท้องเด็กที่เป็นแค่ตัวประกัน

- หรือหมากในเกม... - นั่นลูกข้า

เขาเป็นของข้า ลูกของข้า

ข้านึกว่าที่นั่งในสภา

คงพอตอบแทน ความภักดีตระกูลเฟรย์ได้

แต่ฮาร์เรนฮัลต่างหาก คือสิ่งที่ตอบแทนเรา

ที่เปิดทางให้วินเทอร์วูล์ฟ ของพระองค์ผ่านปราสาททวินส์

- บุตรพระองค์สัญญาเอาไว้แล้ว - ลูกข้าสิ้นแล้ว

แล้วข้าก็มารู้ว่าพระองค์ทรงประกาศ ยกปราสาทเราเป็นรางวัล

ให้อัศวินพเนจรหน้าไหนก็ได้ ที่นําหัวเอม่อนด์มามอบให้

ท่านก็ลองไปล่าดูสิ

ทัพครีแก้น สตาร์ก ข้ามแม่น้ําไทรเดนต์มาแล้ว

และเราหวังว่าราชสํานัก จะรักษาสัจจะ

ไม่ว่าไอ้ทหารรับจ้างซอมซ่อคนไหน

จะตั้งตนเป็นลอร์ดแห่งฮาร์เรนฮัล ไปแล้วก็ตามที

แต่ว่า ในยามนี้...

ข้ายินดียิ่งที่ได้เข้าร่วมสภาพระองค์

"จะมีใครต้องการอะไร ในเมืองเวนดิชกัน"

ไม่ใช่ตัวเมืองเวนดิช ฝ่าบาท

แต่เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ชายขอบ

มีฟาร์มหลายแห่งถูกเผา และพวกที่ข้าถามต่างมั่นใจ

ว่าเป็นฝีมือเวก้าร์

ลูกนอกสมรสลอร์ดคอร์ลิส เป็นผู้ขี่มังกร

- นั่นพี่ชายเขา - ลอร์ดแดร์รี่เป็นพันธมิตรเรา

เอม่อนด์อาจยั่วยุเรา

โดยการเผาฟาร์มสองสามแห่ง เพื่อสิ่งใด

- มังกรก็ต้องกิน - เจ้าหนอนขาว ฉายานาง

พวกผู้หลบหนี ไม่ช้าเราจะถอนรากถอนโคนมัน

นางโลม

เกิดเหตุที่ประตูมังกรเมื่อคืน

ต้องใช้ทหารม้าสลายฝูงชน

หากท่านหญิงมิซาเรียไปที่นั่น

พร้อมขนมปังและสตูอย่างที่ลั่นคําไว้

หรือมีปาฏิหาริย์ว่า หน่วยพิทักษ์เมืองพระสวามี

จะรู้จักยับยั้งชั่งใจ ยามไล่จับคดีขี้หมูราขี้หมาแห้ง

- กับพวกโจรกระจอกบ้าง - มีใครเห็นไหมว่าเวก้าร์บินไปไหน

เราเร่งรุดตามสุดกําลัง แต่คลาดไปสองวัน

อีกครั้งที่เอม่อนด์หายไปไร้ร่องรอย

เมื่อเช้านี้มีศพทหารผ้าคลุมทอง สองนายในเมือง

ถูกฆ่าด้วยมือมีดปริศนา

เกิดที่ไหน

- ฟลีบ็อตท่อม - ฟลีบ็อตท่อมรึ

เป็นแดนเอกเทศมาตลอด

ยากจะปกครอง เต็มไปด้วยพวกสวะ

เวก้าร์โผล่มา

และออร์มุนด์ ไฮทาวเวอร์ รวมพลที่ทัมเบิลตัน

ด้วยประสงค์บางอย่าง

เราไม่ต้องเปลืองแรง วิตกจิ้งจอกมุดรูหรอก

หากเจ้าไม่ยอมเผามัน...

- เขาไม่ใช่จิ้ง... - งั้นทัพของข้า

จะปราบมันในไม่ช้า

ส่วนเรื่องนั้น มีข่าวล่าสุดจากค่ายลอร์ดทัลลี่

การเดินทัพล่าช้าลง

เพราะเซอร์คริสตัน โคล และคนของเขาคอยขัดขวาง

สะพานข้ามแม่น้ําถูกเผาทําลาย ก่อนทัพจะไปถึง

กลับไปที่แดนลุ่มน้ํา

หากเอม่อนด์เคยโผล่หัวมาแล้ว ก็อาจโผล่มาอีก

อย่าเสี่ยงแต่ให้สืบเส้นทาง และเป้าหมายมา

ขออภัย ฝ่าบาท พวกข้าเพิ่งกลับมาเช้านี้

ท่านหญิงเบล่ายังไม่ได้ทานอะไร แทบไม่ได้นอน

ข้าพร้อมบินเสมอ

คงไม่ดีแน่หากสายตาเจ้าอ่อนล้า มังกรเจ้าอ่อนแรง

ให้เดม่อนไปแทน

ข้าจะไป

เมื่อจัดการธุระในเมือง เสร็จเรียบร้อย

ทหารที่ล้มตายต้องมีคนรับผิดชอบ เจ้าไม่เห็นด้วยรึ

ข้ายังไหว ฝ่าบาท

การสูญเสียในหน่วยนั้น คืออาชญากรรม ข้ารู้ดี

แต่เซอร์ลูเธอร์จะสืบสวนเอง ไม่ใช่เรื่องที่วังต้องห่วง

นั่นคนของข้า

เราต้องพึ่งพวกเขา เพื่อรักษาอํานาจเจ้า

โดยเฉพาะยามที่ไม่ได้ค่าจ้างเช่นนี้

- ฝ่าบาท - ไว้ก่อน

เป็นเช่นนี้ตลอดรึ

เดม่อน

นี่ข้ากลับมาอยู่ดราก้อนสโตนอีกแล้วรึ

ถึงต้องมาทะเลาะกับท่านอีกแล้ว

ตรงกันข้าม ข้าบอกจะทําตามบัญชาเจ้า

แค่ภายหลัง

ข้าไม่มีอารมณ์คุยเล่น

คนอื่นจะมองข้าเช่นไร

หากท่านรับฟังข้า เฉพาะยามที่ท่านอยากฟัง

เจ้าคือราชินี

ข้าทําเพื่อผลประโยชน์เจ้า

ดี ประโยชน์ข้าคือเวก้าร์

ข้าด้วย แต่ยังมีเวลา เอม่อนด์กําลังกลัว

มันเคยหนีเจ้ามาแล้วครั้งหนึ่ง เราไม่ได้เสี่ยงภัย

มีคนทรยศซ่อนอยู่สักแห่ง และข้าจะเปิดโปงมัน

เจ้าแค่อยากแก้แค้น

ทวยเทพรู้ ข้าไม่ขัดเจ้าเรื่องนั้น

แต่การแก้แค้นรอได้

ในยามนี้เกิดเหตุวุ่นวายในเมืองเจ้า

และตัวเจ้าเองที่เป็นต้นเหตุ

ข้าไม่ได้สั่ง ให้เซอร์ลูเธอร์โหดเหี้ยมนะ

เจ้าไม่ต้องสั่งอะไรเขาหรอก

เจ้าจะยอมหัวเสียกับคําเย้ยไร้สาระ

เพราะคําขีดเขียน บนกําแพงโรงเหล้ารึ

มันยิ่งกว่าคําเย้ย

นั่นมันหยามลูกชายข้า และท้าทายความชอบธรรมบัลลังก์ข้า

เจ้าคือราชินีแห่งมังกร

ความแข็งแกร่งเจ้า คือความชอบธรรม