The Inhabitants

Οι μεταφράσεις είναι σαν τις γυναίκες. Όταν είναι ωραίες δεν είναι πιστές, και όταν είναι πιστές δεν είναι ωραίες.

Mωρό μου, θα μείνεις εκεί μέσα όλο το βράδυ; - Τώρα, βγαίνω.

Δεν μπορώ να πιστέψω, δεν έχει τηλεόραση.

Μην γίνεσαι γκρινιάρης.

Είναι πολύ γραφικό.

Να σου πω, στον τελευταίο όροφο δεν είμαστε;

Ναι, έτσι νομίζω. - Κι εγώ αυτό νόμιζα.

Απλά όταν ήμουν στο μπάνιο, Άκουσα από πάνω ένα παράξενο τρίξιμο.

Το σπίτι είναι παλιό.

Έχεις δίκιο.

Λοιπόν, θα πάμε γι' αντίκες αύριο;

Όχι, θέλω να πάω στο Μουσείο των μαγισσών. - Στο μουσείο Μαγισσών; Όλοι εκεί πάνε.

Το ξέρω, αλλά στη Ρώμη...

Εντάξει, θα πάμε στο μουσείο των Μαγισσών.

Σ' ευχαριστώ.

Ότι θέλει το γιαβρί μου.

Αλλά τώρα πρέπει να κοιμηθούμε, γιατί αύριο πρέπει να σηκωθούμε νωρίς.

Εντάξει.

Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

Νταν, βλέπω πως βρήκες εύκολα το σπίτι.

Ναι, κι αυτή την φορά δεν χάθηκα.

Κρέτσεν, από δω η γυναίκα μου, η Τζέσικα. Τζέσικα, από δω η Κρέτσεν.

Χαίρομαι που σε γνωρίζω. - Γεια σου.

Αυτή είναι η θεία μου, η Ρόουζ. Είναι η ιδιοκτήτρια.

Ρόουζ, αυτοί είναι ο Νταν και η Τζέσικα Κόφει.

Ήρθαν για να δουν το σπίτι.

Γεια σας. Το σπίτι σας είναι υπέροχο. - Συγχωρήσετε τη θεία μου.

Είναι πολύ δύσκολο γι' αυτήν... Να δώσει το σπίτι σε ξένους.

Είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνετε. - Φυσικά.

Το σπίτι είναι πάνω από 350 ετών.

Είναι ένα από τα παλαιότερα σε όλη την Νέα Αγγλία,

και χρονολογείται από την εποχή των πρώτων αποίκων.

Χρειάζεται φρεσκάρισμα,

αλλά έχει και την γοητεία του.

Υπέροχη θέα.

Βέβαια.

Είναι πολύ ωραίο, έτσι δεν είναι; - Ναι.

Αυτό είναι το κύριο σπίτι,

ενώ υπάρχουν και τρία δωμάτια φιλοξενούμενων, όλα επάνω.

Πόσο καιρό το έχει σαν ξενώνα; - 40 χρόνια.

Η θεία και ο θείος μου το μετέτρεψαν σε ξενώνα όταν το αγόρασαν.

Πειράζει να σε ρωτήσω γιατί το πουλάνε;

Ο θείος μου πέθανε πριν ένα χρόνο περίπου, από καρδιακή προσβολή. Ήταν πολύ ξαφνικό.

Προσπάθησε να κρατήσει το σπίτι μόνη της,

αλλά είναι πάρα πολύ γι' αυτήν.

Δεν είχαν κάποιον τεχνίτη ή άλλο προσωπικό;

Όχι, ήταν μόνον οι δυο τους.

Τα έφτιαχνε όλα ο θείος μου.

Του άρεσε να μαστορεύει.

Και τι θα κάνει η θεία σου;

Θα μπει σε γηροκομείο.

Βρήκαμε ένα υπέροχο ίδρυμα μόλις λίγα χιλιόμετρα από εδώ.

Οφείλω να σας προειδοποιήσω, ότι στον πάνω όροφο υπάρχει ένα χάος.

Τι θα γίνει με όλα αυτά τα έπιπλα;

Τι σκοπεύετε να τα κάνετε;

Είναι κι αυτά στην τιμή. Θέλει πολύ κόπο για να τα μεταφέρω.

Και εκτός αυτού, ανήκουν στο σπίτι.

Λοιπόν, τι λες;

Μπορούμε να τα καταφέρουμε;

Ναι. Θα είμαστε... Θα είμαστε μια χαρά.

Είσαι... - Στο υπόσχομαι.

Εντάξει. Ας το κάνουμε.

Αλήθεια; - Ναι,

αφού λες ότι θα τα καταφέρουμε. - Ξέρω ότι μπορούμε.

Εντάξει.

Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.

Όλα θα πάνε καλά.

Εντάξει. Λοιπόν, εγώ θα πάω πίσω στο γραφείο και θα τελειώσω με τα γραφειοκρατικά.

Χάρηκα που συνεργαστήκαμε.

Κι εμείς. Σ' ευχαριστούμε πολύ.

Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.

Το ξέρω ότι ο ξενώνας θα είναι κάτι τρελό,

αλλά ήταν πάντα το όνειρο σου.

Ξέρω. Απλά...

Τώρα έγινε και όνειρο και των δυο μας.

Δεν διαφωνώ καθόλου.

Εντάξει. - Την επόμενη φορά που θα έρθουμε εδώ,

Αυτό θα είναι το σπίτι μας.

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ

Μωρό μου, που πάνε αυτά;

Στην κουζίνα.

Στην κουζίνα, μάλιστα. Γουίλι, έλα αγόρι μου.

Τέλεια.

Γλυκιά μου, βρήκα ένα τηλέφωνο που δουλεύει.

Θα παραγγείλεις Κινέζικο;

Ναι το γουστάρω το Κινέζικο. Καλή ιδέα.

Εντάξει, καλά, παρήγγειλε ότι θέλεις.

Πέθανα της πείνας.

Πώς είναι; - Μια χαρά.

Σοβαρά;

Ξεπακετάρισες τα ποτήρια;

Όχι ακόμη.

Εντάξει.

Θα το πιούμε εδώ,

κυρία μου...

Καλά.

Μια πρόποση,

στο νέο μας σπίτι και στην επιχείρησή μας.

Κοίτα μας.

Πολύ αριστοκρατικό.

Εντάξει, λοιπόν το δικό μου... Θέλεις να σου πω τους τυχερούς μου αριθμούς;

Ναι. Μάλλον όχι, θα σου διαβάσω το δικό μου. - Τι λέει;

"Κρατήστε στο μυαλό σας τα πιο αγαπημένα σας όνειρα

για το μέλλον."

Αυτό που πραγματοποιήσαμε δηλαδή. - Ναι.

Κι επίσης, "σύντομα θα κρυολογήσετε".

Τι πράγμα; - Άσχετο.

Μωρό μου;

Τι ώρα θέλεις να σε ξυπνήσω αύριο το πρωί;

Νωρίς.

Να πούμε, 6:00 η ώρα;

Εντάξει.

Ωραία.

Θα απολαύσουμε το πρωινό στο κρεβάτι.

Τι θέλεις, τηγανίτες ή βάφλες;

Τηγανίτες.

Είμαι πολύ κουρασμένη.

Ναι; η μέρα ήταν δύσκολη.

Ναι.

Τι; - Τίποτα.

Απλά χαζεύω την πανέμορφη γυναίκα μου

με τον απίστευτα χαριτωμένο κώλο.

Μπορούμε να το κάνουμε αυτό αύριο;

Αύριο;

Δεν ξέρεις τους κανόνες; - Για πες.

Πρέπει να βαφτίσεις το καινούργιο σπίτι στο νέο σου κρεβάτι,

αλλιώς θα έχεις απίστευτα κακή τύχη.

Το αφήνουμε για άλλη φορά; - Να το αφήσουμε γι' άλλη φορά;

Ναι, είμαι πολύ κουρασμένη.

Μου βγάζεις κόκκινη κάρτα;

Εντάξει, αλλά να μου θυμίσεις

να λαδώσω το νέο μας κρεβάτι για την επόμενη φορά...

Όνειρα γλυκά, καύλα μου. - Όνειρα γλυκά;

Ναι.

Είσαι σκληρή.

Μ' αγαπάς; - Και βέβαια.

Γεια σου. - Γεια σου.

Ξέχασα τελείως ότι κοιμηθήκαμε εδώ.

Μην ανησυχείς για αυτό. Θα το συνηθίσεις.

Ποιο είναι λοιπόν το πρώτο στην ημερήσια διάταξη;

Ήρθε το ρεύμα;

Όχι.

Για να δούμε...

Τώρα;

Όχι.

Εντάξει λοιπόν.

Ούτε.

Μάλιστα. Αυτό είναι για την κουζίνα.

Κουζίνα, λοιπόν.

Αυτό είναι...

Μάλλον δεν ξέρει κανείς.

Εντάξει, έτοιμος.

Ωραία. Μπορείς να με βοηθήσεις με τα κουτιά;

Ίσως. - Άντε έλα.

Νταν;

Εδώ κάτω είσαι;

Μωρό μου;

Έλα.

Τι είναι αυτό το μέρος;

Δεν ξέρω.

Μάλλον κάτι σαν αποθήκη.

Παράξενο. Κοίταξε αυτήν την καρέκλα. - Την είδα.

Για καρέκλα μου μοιάζει. Τι να είναι άραγε;

Δεν ξέρω, αλλά αν ήμουν στην θέση σου, δεν θα το άγγιζα.

Είναι πολύ αποκρουστικό.

Γιατί έχει λουριά;

Πες μου εσύ, να σου πω κι εγώ.

Δεν ξέρω γιατί έχει λουριά.

Κι εγώ δεν ξέρω.

Είσαι πολύ έξυπνη.

Πάει η επόμενη φορά.

Καληνύχτα, τσολιά μου.

Πρέπει να τους ταΐσω.

Σε περιμένω.

Νταν! Νταν.

Νταν, ξύπνα!

Συγγνώμη αγαπητέ μου. Σε ξύπνησα.

Όχι, δεν ξέρω πως βρέθηκε εδώ.

Αυτή είναι η φάση. Ξυπνήσαμε, και ήταν στην κρεβατοκάμαρά μας.

Ναι, εντάξει. Όχι, όχι, όχι.

Τι είπες; - Τα φώναξα.Τα παιδιά.

Να φροντίσεις τα παιδιά.

Ο Νόρμαν μου.

Ο γλυκός μου Νόρμαν.

Από εδώ, κυρία Στάντον.

Να είσαι καλό κορίτσι.

Κρίμα. - Λυπάμαι πολύ γι' αυτό.

Προφανώς το έσκασε.

Και ήρθε με τα πόδια ως εδώ.

Μόνο αυτό το μέρος ξέρει.

Μόνο το σπίτι θυμάται.

Πρέπει να πέρασε μέσα από το δάσος.

Χωρίς παπούτσια; Πόσο μακρυά είναι το ίδρυμα;

Πάντα είχαν κρυμμένο ένα κλειδί στην αυλή.

Έτσι μπήκε μέσα.

Αν θέλετε, μπορείτε ν' αλλάξετε κλειδαριές, για να μην έχετε τα ίδια.

Η Κρέτσεν είπε, πως οι θείοι της δεν είχαν παιδιά.

Αυτό δεν βγάζει κανένα νόημα. Τότε γιατί πράγμα μιλούσε;

Ρε μωρό μου, η θειά τα έχει χαμένα. Είναι πολύ γριά.

Δεν ξέρω. Νιώθω πως τη κοροϊδέψαμε, ή της κάναμε κακό που αγοράσαμε το σπίτι.