The Walking Dead

ความเดิมตอนที่แล้ว....

สักพักละนะ ตั้งแต่ได้คุยกันแบบนี้

ไม่ต้องตอบอะไรหรอก

ฉันรู้

ฉันเป็นคนนึงที่ต้องพูดเยอะ

ฉันจะพยายามพูดสั้นๆละกัน แต่ยังไงแกก็อยู่ฟังอยู่แล้ว

มันผ่านมาหลายวันแล้ว ฉันจะเล่าให้แกทันข่าวละกัน

วันนี้ก็เป็นวันที่ 35

และอะไรหลายๆอย่างเริ่มเข้ารูปแล้ว

ไม่นานมานี้เราเพิ่งจะสู้กัน เพื่อที่จะอยู่รอด

แต่มันไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว

เรากำลังสร้าง

เรากำลังเติบโต

เรายังพร้อมเสมอที่จะต่อสู้ กับโลกใบนี้ในแบบของเรา

แต่เราจะไม่ยอมให้มัน มากำหนดเราอีกต่อไป

- อะนี่ - ขอบคุณ

จ้า

เรากลับมาเป็นแบบที่เราควรจะเป็น

เป็นแบบก่อนที่เกิดเรื่องแบบนี้ทั้งหมด

มันกำลังเกิดขึ้น

เราไม่ต่อสู้เพื่อที่จะเอาชีวิตรอด อีกต่อไปแล้ว

เรากำลังสร้างการเริ่มต้นใหม่

นายควรจะภูมิใจนะ Henry

กับงานที่นายทำที่นี่

สักวันนึงนายจะข้ามสะพานนั่น กับหลานนาย

และเล่าถึงการสร้างสะพานให้พวกเขาได้ฟัง

ผมคงไม่ทำให้หลานผมเบื่อ

โดยการเล่าเกี่ยวกับสะพานนั่นให้ฟัง

มันไม่ใช่แค่สะพานนะ

หนทางนั้นเป็นหยาดเลือดของ ความศิวิไลซ์

กรุงโรมล่มสลายด้วยกับหนทาง

ไม่มีสะพาน ก็จะไม่มีการค้าขาย

กระสุนจากอเล็กซานเดรีย

ธัญพืชจากฮิลล์ท๊อป ปลาจากโอเชี่ยนไซด์

ระบบที่น่าเบื่ออันนี้แหละ เป็นตัวเชื่อมพวกเราไว้

ถูมิใจซะเถอะ

อีกชั่วโมงนึงกลับมานะ

มาเก็บของ เราจะกลับบ้านกัน

เฮ้ ลืมอะไรไปรึเปล่า?

ขอบคุณจ๊ะ

นี่อีกอันนึง

เชาสูงขึ้นรึเปล่า?

ฉันคิดว่าเขาสูงขึ้นนะ

เขาจะจบมหาลัยก่อนที่ เราจะรู้ตัวซะอีก

ถ้าคิงด้อมไม่ต้องการให้ผมไป

และ Henry ไม่ต้องไปโรงเรียน

ผมก็จะอยู่ที่นี่ตอกตะปูตัวสุด ท้ายด้วยตัวเอง

นั่นเป็นแค่เหตุผลเดียวเหรอที่คุณอยู่?

ก็อาจมีอีกอันนึงนะ

หืมม?

แซงจูรี่ตอนนี่ยังไม่อยู่ตัว

ฉันก็เลยต้องกลับไปที่นั่นหลังจากเสร็จ

ผมคิดว่านั่นอาจเป็นไปได้นะ

- แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า... - ผมรู้ ผมรู้

นิยายจบด้วยกับฮีโร่ที่ใช้ชีวิต อย่างมีความสุขตลอดไป

แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง ในโลกใบนี้

มันคือการตามหาโอกาส เพียงเล็กน้อย...

และพยายามคว้ามา ซึ่งโอกาสแบบนั้นอีกเยอะๆ

นี่มันแค่การจากลาสำหรับตอนนี้

ผมไม่ย้อมแพ้ให้กับโลกนิยายหรอกนะ

ไม่มีทาง

นับถือฝายกั้นน้ำของเราจริงๆ

บังคับให้กระแสน้ำไหลได้คงที่

ผมจะกำหนดวันเสื่อมสภาพ ไว้ระหว่าง 6-9 วัน

หลังจากนั้น ตู๊ม ลาก่อนทำนบสะพาน

เร็วแค่ไหนกว่าการซับพอร์ตจะพร้อม?

ก็ 6-9 วันเหมือนกัน

แต่ถ้าเราอัดเสบียง และทำงานหนักขึ้น

- ผมคิดว่าเราน่าจะเอาอยู่ - ดี

ฉันจะไปคุยกับหัวหน้าคนงาน ให้รู้ว่าเราจะทำแบบนั้น

พวกลาดตะเวนกลับมาแล้ว

"เฮอริเชีย" จะมุ่งผ่านเราไป

แต่มันจะใกล้กับคนงานมาก

ได้นับตัวมามั้ย? ประมาณ 100 ตัว

คุณคิดว่าเราควรกดระเบิดเหรอ?

เปล่า ถ้าเรารอ เราจะซวย เพราะล่อฝูงอื่นมากด้วย

"มากาเร้ต"

ใช่

และนั่นมันจะใหญ่ขึ้นอีก 5 เท่า

- เรามีเสียงไซเรนใช่มั้ยแถวนี้? - มีสิ

งั้นเราจะระเบิดหินถล่ม

ถ้าพวกฝูงมันเดินเข้ามา เราจะล่อมันไปทางอื่น

ได้ ฉันจะบอกพวกเรา

มีอะไรเกี่ยวกับคนที่ไม่เอาด้วยบ้างมั้ย?

เท่าที่คิดได้นะ

เราล้มซาเวียเออร์ได้อีกครั้งนึงเลย

นั่นเป็นครั้งที่ 6 ในหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

ฉันจะไปคุยกับ carol เรื่องนี้ละกัน

รับทราบ

โชคดีมากที่แผลไม่ติดเชื้อ

ครั้งหน้าละก็ ตรงมาหาพวกเราเลยนะ

ฉันรู้ ฉันแค่รู้สึกงี่เง่า

ที่ปลอกเปือกมันฝรั่ง แบบผิดท่า

สุดท้ายก็มาจบที่สถานพยาบาล

ใช่ มันจะผิดท่ากว่านี้ถ้ามันแผลเน่า

นักเรียนเอกเป็นไงบ้าง?

พร้อมที่จะทำทุกอย่างแล้ว

ดีเลย เธอจะได้โอกาสนั้น

ฉันอยากจะให้นายกลับไปที่บ้าน

มันมีคนป่วยที่นั่นเยอะ

โอเค เดี๋ยวออกไปกับ กลุ่มคุ้มกันรอบทัดไปเลย

เดี๋ยว เขาจะไปแล้วเหรอ?

- โอ้ย! - โทษที

ไม่เป็นไร

ฉันเอาอยู่

รู้แล้ว

เรื่องสุดท้ายก็เรื่องอาหาร...

เราขาดแคลนอาหาร

อเล็กซานเดรียได้หยิบยื่น อาหารมาให้นิดหน่อย

สำหรับทั้งสองแคมป์และแซงจูรี่

นั่นหมายถึงอาหารอันนิดนึงนี้

ก็จะนิดนึงลงไปอีกแล้วตอนนี้

เออ

Michonne กำลังจัดการเรื่องนี้อยู่

เย็นไว้

เด็กดี

เฮ้

มาคนเดียวเหรอ?

มาจากแซงจูรี่เลย

ได้อะไรมั้ย?

พวกเขาบอกว่าส่งเอทานอลออกมา เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

ตามที่สัญญาไว้

มันก็ยังไม่ถึงที่นี่เลย

ใช่ Jesus ก็ว่างั้น

- ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น - พวกเขาอาจจะโกหกก็ได้

ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะโกหกนะ

บางทีคนที่ออกมาส่งของ

โดนพวกวอร์คเกอร์จัดการ หรือไม่พวกเขาก็หนีไป แต่...

เราต้องการอาหาร

ฉันหวังว่าเธอคงให้มา มากพอที่จะเลี้ยงปากท้องได้หมด

เราหว่างที่เราคิดหาทางออก

เราให้ได้นะ

เรามีส่วนที่เกินอยู่

ใช่ แต่จะได้อีกนานแค่ไหนล่ะ?

ถ้าเราไม่ได้น้ำมัน...

รถแทร๊คเตอร์ก็ไม่ขยับ...

นั่นหมายถึงที่เพาะปลูก ก็จะไม่ถูกหว่าน

และผลผลิตก็จะได้น้อย

แล้วรถไถที่เราเอากลับมา จากพิพิธภัณฑ์ล่ะ?

ฉันต้องให้ช่างตีเหล็กซ่อมมันก่อน

และตอนนี้ฉันก็ไม่มีเลยสักคน

อีกนานแค่ไหนกว่า Earl จะถูกปล่อยตัว?

ไม่รู้สิ

ยังไม่ได้คิดไว้

มันเป็นครั้งแรกที่ต้องมาจัด การเรื่องแบบนี้

มันคงได้เวลาแล้วมั้ง

ที่จะเริ่มพูดคุยกันถึงการตั้งกฎ

เธอคิดเหรอว่าเขาจะทำแบบนั้นอีก?

ฉันไม่คิดเลยว่า เขาจะทำแบบนั้นในครั้งแรก

แต่เธอก็ไม่ได้แขวนคอเขาเหมือน ที่ Gregory โดน

ต้องมีเหตุผลแน่ที่ไม่โดน

แล้วเราควรปล่อยให้เขาเดินออก เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ?

ไม่ใช่

ฉันก็ไม่ชอบที่เขาทำกับเธอและ Enid

แต่ถ้าเอาเขาขังไว้แบบนั้น

นั่นก็หมายถึงพืชก็จะไม่ได้ปลูก

และมันจะไม่ใช้แค่เขาที่โดน ทำโทษนะ

ฮิลล์ท๊อปไม่เป็นไรอยู่แล้ว

จนกว่าเอทานอลจะมา

เราจะเก็บส่วนเกินเราเอาไว้ก่อน

เพราะว่าเราก็จะต้องการมัน

กลับไปที่อเล็กซานเดรียต้องเดินทางอีกไกล

ยินดีนะที่จะพักอยู่ที่นี่สักคืนถ้าต้องการ

ขอบคุณ

ฉันจะอยู่

มาเถอะ

ผมจะพาไปที่ห้อง

ผมไปหาเธอหลังจากที่เธอหลับไป และอุ้มขึ้นมา

และจากนั้นผ้าอ้อมก็ ระเบิดใส่ทั่วทั้งตัวผมเลย

ฟังดูน่าสนุกนะ

โอ้ สุดยอดอะ เดี๋ยวคุณก็รู้

อะไร?

คุณเป็นพ่อที่เยี่ยมอยู่นะ

เออ

ขอบใจ ไอหนู

ขอบใจ

อย่าทำแบบนั้นสิ พวก ฉันยังไม่หายหิวเลยนะ

ไม่ได้ มันจะไม่พอสำหรับคนอื่น กินไม่ได้แล้ว

เอามาให้หมดนั้นแหละ ไอหนู

หยุดเลย

เฮ้ พวก ไม่เป็นไรหรอก

ฉันเองก็เคยโดนเด็กเล่นงาน มาเหมือนกัน

แต่ตอนนั้นฉันอายุ 6 ขวบนะ

เฮ้ เด็กนั่นแค่ทำตามหน้าที่

กลับไปทำงานต่อ

ฉันไม่ต้องการให้คนของแก มาสั่งฉันว่าต้องทำอะไร

แกไม่ใช่พี่เลี้ยงฉันอีกต่อไปแล้ว

ผมได้วางแผนและนึกไว้เกี่ยวกับ อาหารกินไม่ได้

โดยดูจากวันหมดอายุของกระป๋องและเครื่องปรุง

โดยการต้มซอสเก่า และให้ความเย็นมันด้วยกับแตงกวา

ผมคิดว่าเราจะสามารถ ทำคาสปาโช่ที่พอกินได้

เฮ้ หยุดนะโว้ย

แยกกันเดี๋ยวนี้เลย!

เฮ้!

ฉันบอกว่าพอแล้ว!

พอแล้ว

กลับไปทำงาน

แล้วไง ไอ้หมอนั่นจะทำอะไรก็ได้งั้นใช่มั้ย?

อีกแค่ไม่กี่วันน่า

ฉันเองก็ไม่ชอบเหมือนกัน