Streamline

WYSTĘPUJĄ

MUZYKA

ZDJĘCIA

SCENARIUSZ I REŻYSERIA

MIĘDZY LINIAMI ŻYCIA

Twój tata dzisiaj wychodzi.

Tempo!

Tempo!

Tempo!

Dogoń resztę, Młody. Widzę cię.

Dawajcie.

Frekwencja.

Dawaj, Młody. Frekwencja!

Tempo!

Młody, to jest Glenn Goodman.

Razem z asystentami przyjedzie cię obejrzeć

na mistrzostwach w przyszłym tygodniu.

- Cześć, Ben. - Eddie.

Słyszałeś o Instytucie?

Współpracujemy z 600 sportowcami w całej Australii,

wielu trafi do kadry olimpijskiej.

Mamy najlepsze obiekty, laboratoria medycyny sportowej,

dietetyków, psychologów, mentorów.

Brzmi nieźle, co?

No.

Brzmi świetnie.

Mogę o coś spytać?

Dlaczego pływasz?

Praktycznie urodził się w wodzie.

Tak?

Tak.

Pływam, odkąd pamiętam.

Czekamy na ciebie w Brisbane, chłopie.

- Dziękuję. - Widzimy się, Clarkey.

ZWOLNIONY

Jak się trzyma twoja mama?

W porządku.

A ty?

Spoko.

Słuchaj.

We troje nieźle się naharowaliśmy, żeby tu zajść.

Nie pozwólmy, żeby on to zepsuł.

Spodobasz się tamtym ludziom,

a karierę masz gwarantowaną.

Na mistrzostwach pływamy w pięciu konkurencjach:

100 i 200 stylem wolnym, 100 motylkiem.

Oba dystanse zmiennym.

Powalczymy o każdą szansę.

Opływasz trzeci na igrzyskach i za parę minut wskakujesz na podium.

Dopływasz trzeci w tych kwalifikacjach

i lądujesz na kanapie na cztery lata.

Dobrze.

To najważniejszy miting twojego życia.

To, co w domu, zostaw w domu.

Jedź i rób swoje.

No, spadaj już.

Nie musisz dzisiaj iść do szkoły. Możemy oboje wziąć chorobowe.

Nie jestem chory.

Chłopie, chcę tylko pomóc.

Dawaj kawałek.

Kto zrobił to świństwo?

O kurde...

- Zabił kogoś? - Tak, po pijaku.

Wyślij mi link.

„Dopóki nie uczynisz nieświadomego świadomym,

będzie ono kierowało twoim życiem, a ty będziesz nazywał to przeznaczeniem”.

Carl Gustav Jung.

Czym jest nieświadome?

Śmiało.

To ostatnia dzisiejsza lekcja.

Nieświadomość to ta część umysłu,

do której nie mamy bezpośredniego dostępu.

Rzeczy, które wypieramy, blokujemy.

Złe wspomnienia, traumy.

Opuszczają świadomość, lecz zostają w nieświadomości.

Właśnie przez nie podejmujemy złe decyzje.

Jeśli uczynimy nieświadome świadomym,

w pełni zapanujemy nad tym, co robimy.

Zaczniemy kierować swoim życiem.

Benjamin, chłopcy ci dokuczają?

Może zaproszę twoją mamę?

Pogadamy o tym, co słychać w domu?

Nie ma o czym gadać.

Jeśli jest - to żaden wstyd, synu.

Gdzie byłeś?

Spytaj swojego taty.

Spóźnimy się!

Jak poszło z tymi z Brisbane?

Spoko.

Za tydzień mnie sprawdzą.

Kurde bele.

Nie wiem, co się dzieje w szkole. Przejebane.

Dzień jak co dzień.

Pogadaj z moim tatą.

Wal się.

Nie rżnij głupa.

Nie muszę z nikim gadać.

Nie.

Nie.

Nie.

- Dogonię ich. - Nie.

Poczekasz, aż popłyną zawodnicy, którzy się nie spóźnili.

Wtedy ich dogonisz.

Widzimy się o szóstej.

Dobrze radzę rozgrzać nogi.

Kwalifikacje olimpijskie już za 4 miesiące!

Hop!

Jeszcze raz!

Do skutku.

Gotowy, start!

Płyń!

Płyń że!

Płyń!

Dawaj, Młody!

Wiesz, ile wynosi różnica między dniem dobrym a złym?

Jedną setną sekundy.

Jedną setną!

Zostaniemy tu całą noc, jeśli będzie trzeba.

Gotowy...

Dawaj, Młody.

Do przodu!

Chcesz dostać się do kadry olimpijskiej?

Chcesz?

Thorpe nie został mistrzem świata w wieku 15 lat, bo olewał treningi.

15-letni Phelps nie pojechał na igrzyska,

bo strzelał palcówki swojej pannie nad rzeką.

Przychodzili na treningi.

Punktualnie.

Raz, drugi, setny, tysięczny.

Byli skupieni.

Mieli obsesję.

Jeśli solidnie popracujesz,

zostaniesz następną twarzą australijskiego pływania.

Jeśli to olejesz,

wrócisz do prania ręczników w osiedlowej pływalni.

No już.

Wstań.

Chodź.

Ufasz mi?

Nie pozwolę ci się zdekoncentrować. Przysięgam.

A kiedy staniesz na pudle

ze złotami na szyi,

zrozumiesz sens tej pracy.

No, leć do domu.

Odpocznij.

Płyną Australijczycy.

Na ostatnich 50 metrach walczą też

Klim, Hackett i Kirby.

Dzieli ich pół długości ciała.

O złoto biją się Thorpe i Hackett,

choć Fydler goni.

Hackett próbuje utrzymać prowadzenie.

Pojedynek dwóch mistrzów świata.

Thorpe chyba prowadzi.

Thorpe, Hackett, Thorpe, Hackett.

Są przy ścianie...

Thorpe!

Thorpe wygrał!

Piętnastoletni mistrz świata!

Niebywałe.

Jeden z lepiej rozegranych taktycznie wyścigów, jakie widziałem.

Był drugi aż do ostatniego ruchu ramion.

Najważniejszego.

Rozmawiam z Ianem Thorpem

mistrzem świata w wieku 15 lat.

Taktycznie - wspaniały wyścig.

No nie wiem.

Nie wiedziałem, jak wyjdzie.

Tym razem się opłaciło.

Sam jeszcze nie wierzę.

Widzisz? Ciężka praca popłaca.

Zadzwoń jeszcze raz, a zmienię mu numer.

Załatwię nakaz sądowy. Rob, nie pogrywaj ze mną.

Dziś wieczorem?

Poczekajmy, aż będzie po mistrzostwach.

Dobra, dziwolągu.

Awansuję w tym roku do kadry olimpijskiej.

Tak?

I co wtedy?

Zostanę olimpijczykiem.

I twoje problemy znikną?

Odwal się.

Młody!

Nara.

Patti, podrzucić cię?

Pomóc ci?

Nie trzeba, skarbie. Idź na górę.

KOCHAM CIĘ, TATA

Idę, kurde.

Rób sobie, co chcesz.

Zostań, wyłaź. Albo się kurwa zabij.

- Wychodzę. - Gówno mnie to obchodzi.

Nie zostawiaj go tu, ma 10 lat!

Ma 10, może zostać.

W dupie mam twoje życie.

Uczestnicy wyścigu numer 35

200 metrów stylem motylkowym mężczyzn,

proszeni na start.

Dawaj, Młody.

Na miejsca.