Die ersten 200 Zeilen.
A History of Violence (2005) Extended 23.976 fps OCR runtime 01:35:41
"คนประวัติเดือด"
ไปทางตะวันออกใช่มั้ย
ใช่ ก็เราวางแผนไว้แบบนั้น
อยู่ให้ห่างจากเมืองใหญ่
รู้สึกล้าแล้ว
นั่นสิ
ฉันก็ด้วย
นี่
ไปรอที่สำนักงานนะ
ฉันจะไปเช็คเอ้าท์ก่อน
โอเค
ทำไมนานจังวะ
ไม่มีอะไรหรอก
ฉันมีเรื่องกับแม่บ้านนิดหน่อย
แต่ตอนนี้เรียบร้อยแล้ว
บ้าเอ๊ย
8 โมงแล้ว ร้อนชะมัดเลย
นั่นสิ
เราเหลือน้ำอีกเยอะมั้ย
ไม่น่าจะพอนะ
เหรอ
มีคูลเลอร์น้ำอยู่ด้านหลัง ในสำนักงาน
ซาร่า ลูกมีอะไรรึเปล่า
มีอะไรรึเปล่าจ๊ะ ลูกพ่อ
พ่อคะ
พ่อคะ
พ่ออยู่นี่แล้ว
พ่ออยู่นี่แล้ว
หนูฝันเห็นปีศาจน่ากลัว
ไม่มีหรอกลูก โลกนี้ไม่มีปีศาจหรอก
หนูก็แค่ฝันร้ายเท่านั้น
มีอะไรครับพ่อ
พี่แจ็ค น้องซาร่าฝันร้าย
ฉันเห็นปีศาจด้วยแจ็ค
ปีศาจเหรอ แบบไหนล่ะ
ไม่รู้สิ มันออกมาจากตู้เสื้อผ้า แล้วก็อยู่ในเงามืด
คงเป็นปีศาจเงา
หน้าตาของมันออกจะน่ากลัว มันทำอะไรเราไม่ได้หรอก
ยิ่งเวลาเปิดไฟไว้ด้วยพวกมันกลัวแสงไฟ
เป็นอะไรไปลูก
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ซาร่าฝันร้าย ลูกฝันเห็นปีศาจ
ผมบอกเธอไปว่า ไม่มีปีศาจอะไรแบบนั้นในโลก
งั้นหนูจะนอนเปิดไฟไว้แล้วกันนะคะ
แบบนั้นน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด
ไง แจ็ค
แม่ฮะ
อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์จ๊ะ
ที่รัก รถสตาร์ทไม่ติด ช่วยแวะส่งผมกลางทางหน่อยนะ
ได้ค่ะ
- ให้อาหารเบอร์โร่รึยัง - ให้แล้วครับ
ดีมาก ไอ้ลูกชาย
เปิดไฟไว้ได้ผลใช่มั้ย
ผมทำเองครับ
วันนี้มีอะไรสำคัญมั้ย
ไม่มากครับ อีก 2-3 วัน มีสอบเลขครับ
รู้สึกว่าวันนี้จะมีเล่นเบสบอลในยิมด้วย
ผมก็คงโดนปีกขวาเล่นงานจนยับอีก
งั้น จำเอาไว้นะ
อย่ายอมให้คนตีลูก ตีข้ามหัวเด็ดขาด
ยกเว้นลูกโฮมรัน
ใช่เลย
บาย
วันนี้งานเลิกเร็ว แค่พินัยกรรมของวัตสันกับสัญญาของเดฟ
จะให้ไปรับมั้ย
ก็ดี จะได้แวะไปดูหนังไดร์ฟอิน แล้วก็สนุกกัน
ที่นี่ไม่มีโรงหนังไดร์ฟอิน ตั้งแต่ยุค 70 แล้ว
ผมรักคุณนะ
รักคุณค่ะ
ทำงานให้สนุกนะ
คุณด้วยค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ - จาเร้ด
- หวัดดี ทอม - อรุณสวัสดิ์ โจเซฟ
"ร้านสตอลส์ ไดเนอร์ "
พูดบ้าอะไร
- หวัดดี ทอม - อรุณสวัสดิ์ แพท
หวัดดี มิค
ทอม
เช้านี้ชาร์ล็อตอาจจะมาสายหน่อย
ไปเมามาอีกแล้วสิท่า
ก็คงงั้น
นี่ ผู้หญิงบ้าที่สุดที่คุณเคยออกเดทด้วย
ผมเหรอ
เรากำลังพูดเรื่องผู้หญิงที่เราไปด้วย
เขาเคยเดทกับผู้หญิง ที่เคยเข้าหาเขาตอนกลางดึก
อะไรนะ
เธอฝันอะไรบ้าๆ บอๆ ดันฝันว่าผมเป็นฆาตกรโรคจิต
คืนหนึ่งผมตื่นกลางดึก เธอเอาส้อมปักเข้าที่ไหล่ผม
ล้อเล่นรึเปล่า
เปล่า เลือดออกเต็มเลย
เธอก็เอาแต่นั่งร้องห่มร้องไห้
ที่รักฉันรักคุณนะ ฉันรักคุณนะ
แล้วยังไงต่อ เลิกกับเธอเลยรึเปล่า
เปล่า ผมขอเธอแต่งงาน
ก็นั่นตั้ง 6 ปี มาแล้ว
ไม่มีใครสมบูรณ์แบบผมหรอก ทอม
ไม่น่านะ
เร็วเข้า ไปเลย
ลุยให้เต็มที่
ออกไป
2 คนนั่นออกไป
คราวนี้ล่ะเป็นคะแนนแน่ๆ พวก
เร็วเข้า บ๊อบบี้
ไม่มีปัญหา พวก
วิ่งกันหน่อย ตั้งใจกันหน่อย
บอล
เขาไม่ได้บอล ไปเลย เร็วเข้า อีกแต้มเดียว เร็วเข้า
เร็วเข้า บ๊อบบี้
เร็ว เล่นงานเขาเลย เล่นงานเขาเลย
ตานายแล้ว แจ็ค
อย่าพลาดนะ แจ็ค
โชคร้ายนะ แจ็คกี้
จบเกมแล้ว สีเหลืองชนะ
ไปกันเถอะ เทย์เลอร์ ดีทริช ดูแลพวกอุปกรณ์ด้วย
ทุกคน เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ขอบใจนะ บ๊อบบี้
รีบไปอาบน้ำได้แล้ว
ทุเรศจริงๆ
เล่นได้เจ๋ง
สตอล เล่นได้ดีมาก
คิดว่าตัวเองกำลังฮอตล่ะสิ สตอล
เปล่านะ ฉันเปล่า
วีรบุรุษตัวน้อย
ซุปเปอร์สตาร์ตัวน้อยอยู่ที่นี่แล้ว
วีรบุรุษตัวน้อยช่วยชีวิตเราไว้ สุดท้าย ใช่มั้ย
บ๊อบบี้ ก็แค่เกมๆ หนึ่ง ในคลาสยิมงี่เง่า
ด่าใครงี่เง่า
เปล่า ฉันบอกคลาสยิมงี่เง่า
"เปล่า ฉันบอกคลาสยิมงี่เง่า" ฟังให้ดีนะไอ้เปี๊ยก
ใช่นายพูดถูก ฉันมันก็แค่ไอ้เปี๊ยกขี้ไก่
ตั้งฉายาได้สมตัวจริงๆ
มานี่ ไอ้ขี้ไก่ มาชกกัน
จะชกไปเพื่ออะไร ไหนๆ นายก็ชนะอยู่แล้ว นายชนะ
ยังไงๆ นายก็เหนือกว่าคนอื่นอยู่แล้ว
นายทำให้ฉันดูไร้ค่า
เปล่าประโยชน์ที่คิดจะทำอะไร รุนแรงกับฉัน นายว่ามั้ย
มาชกกันเลย ไอ้คนชั้นต่ำ
จริงๆ นายน่าจะพูดว่า ไอ้ขี้ไก่ตัวเปี๊ยกจอมหงอมากกว่า
พระเจ้า
ไง พ่อรูปหล่อ
จะไปไหนกันดี
ค่ะ แจ็คไปเรียนพิเศษที่จูดี้ แดนเวอร์
ส่วนมาร์ธ่าก็ช่วยดูซาร่าให้
จริงเหรอ
ค่ะ
งั้นเราจะไปไหนกันดีล่ะ
เรายังไม่เคยใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นด้วยกันเลย
ฉันอยากจะลองดู
ทำอะไรอยู่จ๊ะที่รัก
อย่าเพิ่งถอดเสื้อนะ กำลังไปแล้ว
แม่ เสือ สาว
อะไรนะ
จะให้ช่วยมั้ยคะ พ่อเด็กโข่ง
ก็ดีนะ
พระเจ้า
คุณทำอะไรกับเมียของผมเนี่ย
พร้อมยัง
เอาล่ะนะ
จะ...ขย้ำแล้ว
เมียคุณไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
ว้าว
เงียบหน่อยผู้ปกครอง เด็กๆ อยู่ห้องข้างๆ นะ
คุณนี่แสนซนจริงๆ
คุณจะทำอะไร
เปล่าซะหน่อย
คุณแปลงร่างเป็นเด็กดื้อ
มา มา มายิงประตู
เหลืออยู่ไม่มากเท่าตอนอยู่ไฮสคูล
เป็นอะไรไปคะ
ผมนึกถึงช่วงเวลาที่คุณเริ่มหลงรักผม
ผมเห็นแววตาของคุณ
เวลานี้ก็ยังเห็น
ต้องเห็นอยู่แล้วล่ะ
ก็ฉันยังรักคุณอยู่นี่
ผมเป็นมนุษย์ที่โชคดีที่สุด
คุณเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดที่ฉันรู้จัก
ไม่เกี่ยวกับเรื่องโชคเลย
พวกวัยรุ่นเมื่อร้อยปีก่อน เขาทำอะไรกันในคืนวันเสาร์
ไม่รู้สิ ก็คงขี่เกวียนของพ่อ ไปตามทางอย่างไร้จุดหมาย
เล่นสะล้อซอซึงเสียงดังรบกวนชาวบ้าน
งั้นเธอก็คิดว่า ชีวิตเราตอนนี้ ดีแล้วล่ะสิ
เราเหรอ
ก็งั้นสิ
ตอนนี้นะ
ถึงวันหนึ่ง เราก็โตขึ้น
มีงานทำ มีภาระ แล้วที่สุดก็ติดเหล้า
บางครั้ง เธอก็
ทำให้ฉันรู้สึกหดหู่
ก็ ฉันถนัดแบบนั้น
ส่งมาที
นั่นมันไอ้งั่งสตอลนี่
ใช่เลย
ไปหาเรื่องมันดีกว่า
อยู่แล้วไม่ต้องบอก
ไอ้แก่พวกนั้นใคร
ไม่รู้ แล้วก็ไม่อยากจะรู้ด้วย
รู้มั้ยฉันสะอิดสะเอียน เมืองบ้านนอกแบบนี้ขนาดไหน
No comments yet. Be the first to leave one.