Die ersten 200 Zeilen.
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Πρέπει να μου πεις λεπτομέρειες.
Εκείνος είπε ότι πέρασε όμορφα, εσύ τι είπες;
Αυτός… Άντζι.
Μέριλιν! Αν είναι τόσο καλός από κοντά όσο στις φωτογραφίες…
Είναι καλός. Πολύ καλός.
Θα τηλεφωνήσεις σ' αυτόν τον πολύ καλό για δεύτερο ραντεβού;
Τα έχουμε ξαναπεί αυτά.
Θα το κάνω με τον τρόπο μου. Αργά.
Άλλο αργά κι άλλο ψόφια.
Σ' αγαπώ, μεγάλη αδελφή, αλλά ο τρόπος σου χάνει.
ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ ΜΠΛΑΚΑΟΥΤ
Αυτό δεν μοιάζει με την αίτησή σου για πρακτική.
Επειδή η προθεσμία είναι στο τέλος του μήνα.
Τα ζώα μου αργά όλη η οικογένεια.
Μέριλιν, και μια δεκαετία να ψάχνεις, δεν θα βρεις άλλον Ρόναλντ.
Δεν ήθελε να σταματήσεις να ζεις. Ήθελε να ζήσεις μια γεμάτη ζωή.
Έχω όσα χρειάζομαι. Δουλειά, εσένα, τον Λάνγκστον.
Εμείς δεν μπορούμε να σου δώσουμε κάποια πράγματα.
Ναι; Όπως;
Συντροφικότητα.
- Έλεος. - Ραντεβού, οργασμούς.
Μαμά, σοβαρά;
Λοιπόν, χαιρετώ.
- Γεια. Σ' αγαπάω. - Γεια.
Μέριλιν;
- Το 'χω. - Θεέ μου, είσαι άγγελος.
Η συναυλία τζαζ της Μπέκα αρχίζει στις 19:00.
Κανόνισα να έρθουν τα λουλούδια.
Μήπως μπορείς να μου βρεις και ωτοασπίδες;
Η Σουζ θα μας σκοτώσει.
Πιάσαμε στόχους για αυτοκίνητο και κατοικία, μα όχι στα συμβόλαια ζωής.
Πρέπει να πιέσουμε τους πωλητές. Επίσης, έχει γενέθλια ο Χακίμ σήμερα.
Πήρα κάρτα, υπέγραψαν όλοι.
Τα νούμερα δείχνουν ότι έχουμε μείνει πίσω.
Πείστε τους πελάτες σας να κάνουν ασφάλεια ζωής,
μην περιμένουν μέχρι να είναι πολύ αργά.
- Εντάξει; - Ναι.
Ωραία.
Και δεν ξεχνάμε τον Χακίμ.
Να ζήσεις και χρόνια πολλά
- Πάμε. - Να ζήσεις και χρόνια πολλά
Να ζήσεις και χρόνια πολλά, Χακίμ
Να ζήσεις…
- Παράξενο. - Η ασφάλεια θα είναι.
Ήρθε και την είδε τεχνικός.
ΕΙΣΒΟΛΗ
Τι θα κάνουμε;
Συνδέθηκε κανείς;
- Εγώ έχω ακόμα σήμα. - Λένε ότι είναι τρομοκρατική επίθεση.
Όχι, δεν είναι σίγουρο.
Στήνουν σημεία εκκένωσης. Τα ανακοινώνουν στο ράδιο.
Εντάξει.
Πηγαίνετε όλοι στα σπίτια σας.
Βρείτε σημείο εκκένωσης.
- Μια στιγμή. - Ευτυχώς, είσαι καλά.
Έρχομαι αμέσως.
Περίμενε. Προσπαθώ ώρα…
Γκρεγκ;
Γκρεγκ.
Θα σε βρω σπίτι σου.
- Θα τα κανονίσω. - Εντάξει.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Μέριλιν! Με ακούς; Είσαι καλά; Κανείς δεν ξέρει τι έγινε.
- Όλοι φεύγουν. - Ηρέμησε.
Σου πακετάρισα κάτι φόρμες.
Δεν ήξερα αν ήθελες κάτι άλλο.
Έπρεπε να βρεθούμε εκεί, όχι να σε φέρω εδώ.
Δεν σκεφτόμουν.
- Τα πας μια χαρά. - Αν είναι ακόμα εδώ;
- Αν συνεχίσουν τις επιθέσεις; - Άντζι.
Θα μας φροντίσω.
Το υποσχέθηκα στη μαμά.
Τσεκάρω διαδρομές εκκένωσης.
Οι εθνικές οδοί είναι χάλια.
Η κυβέρνηση επιτάσσει λεωφορεία. Η εθνοφυλακή ανοίγει δρόμο.
- Εντάξει. - Υπάρχει ένα αμαξοστάσιο στην Ουέλς.
Στην 9η και Ουέλς.
- Κάτσε, τι θα… - Μέριλιν;
ΓΚΡΕΓΚ
Έλα τώρα.
- Γκρεγκ. - Μέριλιν.
Ο καλύτερος τρόπος να φύγεις είναι με λεωφορείο.
- Σοβαρά; - Δεν χρειάζεται.
Οι φίλοι μας έχουν σπίτι στη λίμνη στο Μπέισαϊντ.
Λένε ότι θα είμαστε ασφαλείς.
Δεν είμαστε μακριά. Μπορούμε να σε συναντήσουμε εκεί.
- Γκρεγκ; - Ναι…
Δεν είναι δικό μας σπίτι.
Ξέρεις ότι θα σε βοηθούσα αν μπορούσα.
Αλλά πρέπει να κλείσω. Καλή τύχη, Μέριλιν.
Μπορείς να κάνεις λίγο πιο γρήγορα; Σ' εσένα μιλάω. Τι σκατά σχέδιο έχεις;
- Σκατομαλάκα. - Λάνγκστον.
- Τι; Όλοι το ίδιο σκεφτόμαστε. - Κι εγώ σίγουρα.
Τι είναι αυτό;
Πάμε!
Πρέπει να φύγουμε!
Ελάτε!
Περίμενε! Άνοιξέ μας!
- Ελάτε! - Αυτή πρώτη. Μέριλιν.
Έλα.
Έλα, πάμε. Έλα, μαμά!
Μαμά! Όχι! Μαμά!
Μαμά!
Όχι! Άντζι!
- Άντζι! - Μαμά!
Μέριλιν.
Άντζι.
Λάνγκστον.
Λάνγκστον!
Λάνγκστον!
Εδώ είναι.
ΡΙΒΙΝΓΚΤΟΝ ΙΛΙΝΟΪ
Πού είμαστε;
Μείναμε από βενζίνη.
Ο οδηγός και κάποιοι επιβάτες γύρισαν πίσω,
εμείς λέμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας εκεί.
Πώς το διαχειρίζεται η κόρη σου;
Η Ίβι; Όσο καλά μπορεί, δεδομένης της κατάστασης.
Ήθελα να σε ευχαριστήσω.
Σώσατε την οικογένειά μου.
Δεν έσωσα κανέναν.
Η αδελφή μου…
Λάνγκστον.
Λάνγκστον, καλέ μου. Σε παρακαλώ.
- Πού πήγαν όλοι; - Λες να δέχτηκαν επίθεση;
Θα ξαποστάσουμε εκεί. Να αποφασίσουμε τα επόμενα βήματα.
Δεν ξέρουμε πότε θα κοπεί το νερό.
Πρέπει να το αποθηκεύουμε.
Και τα καύσιμα. Να μεταγγίσουμε…
Γεια σας.
Ακίνητοι.
Ωραία.
Είπα ακίνητοι.
Άκου, είμαι ο Νιλ. Πώς σε λένε;
Να μη σε νοιάζει. Τι θέλετε;
Οτιδήποτε φαγώσιμο.
- Σου μοιάζουμε για κέντρο πρόνοιας; - Εκκλησία είναι, άρα μάλλον ναι.
Όχι. Πρόκειται για παρεξήγηση.
- Φύγαμε από το Σικάγο. Το λεωφορείο μας… - Δεν με νοιάζει. Δρόμο.
Κάρολαν!
Τι συμβαίνει;
Εισβολείς. Ήρθαν για πλιάτσικο.
Όχι. Όλα καλά. Θα φύγουμε.
- Λάθος μας. - Φυσικά, λάθος σας.
Κάρολαν.
Σε παρακαλώ.
Από πότε είστε στον δρόμο;
Φύγαμε από το Σικάγο χθες.
Χρειαζόμαστε φαγητό και νερό.
Θα φύγουμε νωρίς το πρωί.
Μείνετε όσο χρειάζεται.
Είναι επικίνδυνα εκεί έξω, μείνετε μαζί μας.
Πάστορα.
Δεν μπορούμε.
"Δεύτε προς με,
πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς".
Ελάτε.
Είστε ευπρόσδεκτοι.
Ελάτε.
Το ξαναπαίζω όλο στο μυαλό μου.
Κάθε επιλογή.
Κάθε λεπτό.
Θα μπορούσα…
Θα έπρεπε να είχα κάνει κάτι άλλο.
Ήταν η μικρή μου αδελφή, έπρεπε να την προσέχω.
Συγγνώμη. Όχι…
Δεν μπορώ, εντάξει;
Δεν μπορώ.
Δεν θα αντέξουμε ούτε δύο βδομάδες…
Δεν θέλω να τ' ακούσω τώρα.
Πάστορα Άλεν;
Όλα καλά;
- Τακτοποιηθήκατε; - Ναι. Ευχαριστώ που μας δέχτηκες.
Χαιρόμαστε που βοηθάμε.
Ακόμα κι η Κάρολαν;
Εκείνη…
Είναι προστατευτική.
Φοβισμένη. Όπως όλοι.
Δεν είναι εύκολο να καθοδηγείς το ποίμνιο.
Πριν λίγες μέρες…
κάποιοι από την πόλη εξαφανίστηκαν.
Τους ψάξαμε παντού. Καλέσαμε τον σερίφη.
Τώρα με τις επιθέσεις όλοι άρχισαν να τσακώνονται.
Να κλέβουν. Ήταν άσχημο.
Πολύ άσχημο.
Δεν μπορούσα να τους προστατεύσω.
Το ανέλαβε η Κάρολαν.
Εγώ προσεύχομαι.
Ικετεύω τον Θεό για απαντήσεις. Για βοήθεια. Αλλά…
Άσε με να βοηθήσω.
Σε παρακαλώ.
Αυτό χρειάζομαι…
τώρα.
Να είμαι χρήσιμη.
Πώς θα με βοηθήσεις;
Τι φαντάζει
το πιο αδύνατο αυτήν τη στιγμή;
Η τροφή μας.
No comments yet. Be the first to leave one.