R.A.D.A.R.: The Adventures of the Bionic Dog

Welkom in Hondedin.

Nou, technisch gezien is het Dunedin...

maar zoals je kunt zien, is onze stad misschien klein...

maar onze liefde voor honden is groot.

Natuurlijk is het nu het perfecte kleine stadje...

maar perfect kan wat saai worden...

En zo begon deze zomer er uit te zien.

Maar wat hadden we het mis?

Alles veranderde toen er een heel bijzondere hond opdook:

Mijn hond Radar.

Bedoel je niet onze hond?

Prima, onze hond.

Dit is Kylie.

Deze zomer hebben we Radar allerlei coole dingen zien doen.

Zoals... - Gabe, geef het verhaal niet prijs.

Sorry. Laten we gewoon bij het begin beginnen.

Ik denk dat het allemaal begon met deze twee bollebozen.

Jeetje me reetje, dok. Kon je de helling niet nemen?

Eindelijk. Eindelijk, Dobbins.

Prachtige, heerlijke vrijheid.

Ruim een ​​jaar lang lag ik weg te kwijnen in die helse beerput...

aan het knutselen...

hopend, verlangend en dromen voor dit verbazingwekkende moment...

waar mijn lijf net zo vrij kan rondlopen als mijn geniale intellect.

Niet te geloven dat het werkte, Doc.

Op klaarlichte dag? - Nou ja, iedereen ontsnapt 's nachts.

Maar overdag? Niemand zal dat zien aankomen.

Onthou dit, Dobbins...

Het voor de hand liggende is weggelegd voor simpele mensen.

Lopen.

Gevangenis voor gestoorde criminelen

Jij bent vast de nieuwe commissaris. - Ja. Joe Ramey.

Sebastian Fleming, de burgemeester van Dunedin.

Net zoals op de foto. - Ja.

Ethel. Maak even kennis met de nieuwe commissaris.

Is dat de nieuwe commissaris?

Ik heb korsetten die ouder zijn dan hij.

Vervloekt met een babyface.

Kom op, Ethel, wees aardig. Hij komt uit Miami.

Fijn dat we hem hebben. - Miami?

Waarom zou je hierheen komen?

Ethel is uw secretaresse, receptioniste en meldkamer...

allemaal samengebracht in één brutale persoon.

Wauw. Deze heb ik al een tijdje niet meer gezien.

Nieuw van vorige maand.

Gloednieuw faxapparaat.

Ze zijn gisteren blijkbaar ontsnapt uit de gevangenis voor crimineel gestoorden.

Ze willen dat we ze ophangen. Ik ga kopieën maken.

Geweldig. Ik vraag het de agenten wel.

Agenten?

Ja.

Waar is iedereen trouwens?

Het is alleen jij en ik, lieverd.

Ik weet dat deze operatie vast kleiner is dan je gewend bent...

en misschien zeg je nu tegen jezelf...

"Mijn God. Waar ben ik aan begonnen?

Mijn leven is voorbij, al mijn dromen zijn verpletterd."

Maar Dunedin went... dat zeggen ze tenminste.

En na een tijdje raak je gewend aan de stilte.

Geloof me. Stilte is goed.

Uitstekend. Oké, tijd om de dag te beginnen.

Zorg ervoor dat je deze ophangt.

Hoe gevaarlijk kunnen deze grapjassen zijn?

Oost West, Thuis Best.

Hier, binnen deze muren, zullen we communiceren met de wetenschap zelf...

om dat te creëren...

die nooit is gemaakt.

Tof.

Je reactie is overweldigend.

Kom, laten we het geesteskind werkelijkheid worden, waar ik jaren over heb gedaan.

Goed gedacht, Doc. Ik heb honger.

Het is geen eten.

Hier, in deze ijskoude kamer...

ligt een enkeltje naar rijkdommen die onze stoutste dromen te boven gaan.

Nou ja, de mijne in ieder geval.

Aanschouw, Dobbins.

Als ik klaar ben met haar...

zal zij het beste zijn dat ooit op aarde heeft rondgelopen.

Hoe gaat een dode hond dat doen? - Ze is niet dood.

Ze is bevroren... in de tijd.

Ik haalde haar uit een asiel...

net voordat ze mij pakten wegens belastingfraude.

Belastingfraude? Ik dacht dat het kwam omdat je gek werd.

Een technisch detail, Dobbins. Louter technisch detail.

Ze lachten me uit op de medische faculteit...

Ze lachten me uit op MIT.

Ze lachten me zelfs uit tijdens mijn borduurles.

Maar ik zal ze wat laten zien.

Ik zal ze een lesje leren.

Ik zal ze allemaal een lesje leren.

Het leeft.

Wauw. Ze ziet eruit als een echte hond.

Natuurlijk ziet ze er echt uit.

We willen niet dat ze enige argwaan wekt.

Haar maniertjes en uiterlijk moeten natuurlijk lijken.

Ja, zij is mijn perfecte creatie en ik ben haar Frankenstein.

Is zij niet Frankenstein? - Nee, jij dwaas. Ik ben Frankenstein.

Volgens mij is het monster Frankenstein. Lees een boek, Doc.

Ik weiger gotische literatuur met een imbeciel te bespreken.

Hoe gaan we haar noemen? - Wij?

Ik ga haar "Hond" noemen...

Dat is niet leuk. - Ik heb haar niet voor de lol gebouwd.

Ik heb haar gebouwd om onontdekte piratenschatten te vinden.

Ze is een R.A.D.A.R.

Een op afstand geactiveerde dubloen aangaande Rex.

Wat is een dubloen? - Spaans goud. Prachtig Spaans goud.

En de kust van Florida is ermee bezaaid.

En al deze gadgets van haar zullen ons helpen het te vinden?

Juist. En ze verstaat niet alleen Engels...

Ze kan verbinding maken met elk mobiel apparaat en communiceren via sms.

Wauw. Echt?

Ja. De hond kan sms'en.

Nauwelijks een vleugje inventieve genialiteit.

Iedere vijfjarige kan dat.

Oké, dus, Hond...

Wat vind je van de naam van Lady Cecily Von Finglesworth?

Dobbins, laten we het simpel houden. Haar naam is Hond.

Ze zegt: "Noem me hoe je wilt, Meester."

Hij is niet jouw meester. Maar ik.

En ik bepaal de regels, en jouw naam is Hond.

Hond, ben je klaar om mij rijk te maken?

"Ja, meester."

Brave meid.

Moeder zou zo trots zijn.

Het is een lange dag geweest. Onze training begint morgen.

Doc... Het voelt niet goed om haar hier alleen te laten.

Komaan, Dobbins. Ze heeft geen gevoelens.

Het is niet zo dat ze een echte hond is. Kom op, het is een lange dag geweest.

En, wat heb jij gepland voor de zomer?

Niet veel. - Idem.

Ik kan mijn moeder helpen in het café, maar dat heeft geen zin.

Meestal zonder klanten. - Ze maakt de lekkerste desserts.

Ja. Jammer dat er bijna niemand is om ze op te eten.

Daar zeg je wat. Het is hier een spookstad...

Maar niet zo leuk, want er zijn geen geesten.

Tot morgen? Misschien kunnen we op zoek gaan naar zeeglas of zoiets.

Spannend.

Hond, vandaag is je eerste trainingsdag.

Ik heb ergens in deze muren een dubloen verborgen.

Jouw taak is die te zoeken. - Zoals verstoppertje. Leuk.

Ik speelde vroeger verstoppertje met mijn familie.

Ze hebben mij nog steeds niet gevonden.

Wat een verrassing. We gaan snel verder.

Zodra haar training voltooid is...

zal ik haar opdragen de grootste voorraad dubloenen in Amerika te gaan zoeken.

Zomaar? - Ja.

Geen tof codewoord of Bat-signaal?

Gewoon "Hond, ga op zoek naar de grootste voorraad dubloenen in Amerika".

Wauw. Ze is echt snel.

Goed gedaan. Nu zijn we haar kwijt.

We gebruiken wel het volgapparaat.

Volgapparaat? - Nou, ze is een bionische hond.

Ik bedoel, je hebt er toch wel een in haar gestopt...

Nietwaar? - Hou je mond, Dobbins.

Daar is mijn jongen.

Hoe was jouw laatste schooldag?

Verlang je naar de zomer? - Helemaal.

Nou, ik had weer een drukke dag in het café.

Niet slechts één of twee klanten, maar drie. Kun je het geloven?

Het zal wel verbeteren.

Ik moet iets met je bespreken.

Er zijn ons de afgelopen jaren zware dingen overkomen sinds...

Sinds papa. - Ja.

Geef toe, dit stadje is op sterven na dood...

en ik weet het niet meer, maar...

Je weet hoe leuk ik het hier vind...

maar het is tijd om het restaurant te verkopen en te verhuizen.

Verhuizen? Dit is onze thuis.

Ik weet het. Ik wil dit ook niet...

maar we gaan bij oma intrekken in een grotere stad...

met meer mogelijkheden en...

Wacht eens. Ik dacht dat je het hier haatte?

Dat is zo, maar Ky...

Misschien kunnen we dichtbij wonen...

en kan je één keer per maand een bezoekje brengen.

Dat zou leuk zijn, toch? - Nee. Dit is zo oneerlijk.

Dit is meer dan oneerlijk. Dit is gewoon...

Ik wou dat je hier was, papa.

Gabe? Mag ik binnen komen?

Alsjeblieft, wees niet boos op me. Als er een andere manier was...

Ik mis hem ook.

Elke dag.

Weet je nog dat wij hier zaten en je verhaaltjes vertelden?

Jouw favoriet was die van je betovergrootvader Ray Bernard...

die vroeger naar piratenschatten zocht.

Ze dachten dat hij gek was om dat stuk grond te kopen...

maar hij was ervan overtuigd dat onder het eigendom...

de schat van de beruchte piraat Silver-Tooth Sally lag.

Iedere dag groef hij in de grond op zoek naar het verloren juweel.

En op een dag kwam hij nooit meer terug.

Men dacht dat hij zijn saffier had gevonden...

en zijn oude leven achter zich liet...

maar anderen vroegen zich af of hij tijdens het graven een ongeluk had gehad.

Hoe dan ook, noch hij, noch de saffier zijn ooit gevonden.

Vind je me niet wat te oud voor deze verhalen, mama?

Misschien is onze familie vervloekt.

Nee. We hadden veel pech...

Wat betekent dat er binnenkort wat geluk te wachten staat.

Kylie. Heeft je vader die metaaldetector nog?

Was al dit land vroeger van jouw familie? - Ja.