Die ersten 183 Zeilen.
PRZED POJAWIENIEM SIĘ LUDZKOŚCI
W BEZKRESIE KOSMOSU
INNE CYWILIZACJE EKSPLOROWAŁY PRZESTRZEŃ
PLANETA SOMARIS
- Powiem jej. - Nie, ja…
Sam jej powiem.
Wie, jak ciężko jest ci ją zostawiać.
Prowadziłeś już wiele eksploracji.
Nigdy tak długo. Co najwyżej sześć miesięcy.
- Jest twarda... Nic jej nie będzie. - To nie jest zwykły transport.
Ani skok na Cyllene i z powrotem.
- To dwuletnia podróż. - Wiem, że to długo.
- Po prostu idź. - To trudne.
Idę. Myślę tylko, co powiedzieć.
Powiedz, że dostaniesz potrójną pensję,
i będzie nas stać na leczenie.
- Wyleczenie. - Wszystko gra?
Nic mi nie jest.
Dwa lata.
Tyle mnie nie będzie.
Ale gdy wrócisz, ona nadal tu będzie.
Tatusiu!
Nie potrafię.
W porządku?
Tak.
Na pewno?
Pokaż mi, jak to się robi.
Nie dmuchaj tak mocno.
- Delikatnie. - Mam za małe kciuki.
Są idealne. Za mocno dmuchasz.
Zobacz.
Czemu jesteś tak dobry we wszystkim?
Dla ciebie to łatwizna.
Bo to łatwe. Tylko trzeba wiedzieć jak.
Dmuchaj do środka.
Robisz tak.
- Trzeba tak, z wyczuciem. - Dobra.
Nie frustruj się. Próbuj.
Już dobrze, przecież wiem.
Co wiesz?
Że wylatujesz.
Przeze mnie.
Nie przez ciebie, tylko dla ciebie.
Ile cię nie będzie tym razem?
Czarter Eksploracyjny Zoic 3703.
Wykryto nieoczekiwaną obecność asteroidów.
Przeprowadzam ocenę ryzyka.
Sprawdzam parametry życiowe pasażerów.
Kriostaza w normie.
Ostrzeżenie. Nieoczekiwana obecność asteroidów.
Wymagane przejście na ręczne sterowanie.
Lądowanie awaryjne.
Kriokomora uszkodzona.
Komunikat ratunkowy, tu Czarter 3703!
Statek został trafiony i spada!
Boisz się?
Trajektoria poza kursem.
Lokalizacja nieznana.
Trajektoria poza kursem.
Lokalizacja nieznana.
Trajektoria poza kursem.
Lokalizacja nieznana.
Trajektoria poza kursem.
Awaria kriogeniczna.
Dostęp do bazy danych.
Trajektoria lotu przerwana.
Obecna lokalizacja nieznana.
Tu Czarter Zoic 3703.
Jeśli ktoś to odbierze,
jestem jedynym ocalałym z misji rozpoznawczej.
Statek wleciał w nieznany pas asteroid.
Uważam, że to pozostałości dużo większego systemu asteroid.
Ale nie jestem pewien.
Rozbiliśmy się na niezbadanym ciele niebieskim.
Statek jest przecięty na pół.
Dziewięć kapsuł ratunkowych jest zniszczonych, a dwie zaginęły.
Można tu oddychać.
Pozostali pasażerowie nie żyją.
Przyślijcie pomoc.
Usunięto.
Tu Czarter 3703, długoterminowa misja rozpoznawcza.
Szczątki asteroidów uderzyły w statek.
Wszyscy nie żyją. Nie wysyłać misji ratunkowej.
Wiadomość wysłana.
Trzy…
Dwa…
Jeden.
Dostęp do archiwum.
Pamiętasz, jak poszliśmy na plażę jakiś czas temu?
Ależ było wtedy...
zimno.
Co u ciebie?
65 MILIONÓW LAT TEMU
STATEK ROZBIŁ SIĘ NA PLANECIE
ZIEMIA
Gdzie jesteś?
Skanowanie lokalizacji statku ratunkowego.
Lokalizacja nieznana.
Gdzie jesteś?
Zlokalizowano pozycję Zoica.
Dystans: 15 kilometrów.
Hej!
Stój!
Jak ci na imię?
Twoje imię?
Dowiedzmy się, coś ty za jedna.
Pasażer numer...
35.
Wygląda na to, że jesteś Koa.
Już dobrze.
Spójrzmy na to oparzenie.
Nazywam się Mills. Byłem pilotem tego statku.
Przewoziłem was do domu, zanim się rozbiliśmy.
Byłaś w kriostazie…
przez długi czas.
System nawigacji nie działa. Nie wiem, gdzie jesteśmy.
Niedaleko jest statek ratunkowy.
Wysoko w górach.
To nasza jedyna szansa na wydostanie się.
Zamieszkują tu obce gatunki.
Są…
niebezpieczne.
Rozumiesz mnie, Koa? Tak masz na imię.
Co powiedziałaś?
Co to za język?
Nie wiem…
Nie rozumiem.
Nie rozumiem, nie mogę przetłumaczyć.
Translator jest zepsuty.
Jak wszystko inne na tym przeklętym statku.
Co to jest, Kuu'ri?
Pris'ka?
Góra.
Musimy wspiąć się na szczyt góry.
Jest tam druga połowa naszego statku.
Statek.
Góra. Rozumiesz?
Kapsuła ratunkowa tutaj.
Stąd możemy…
Tutaj.
Tak się wydostaniemy.
- Tak dotrzemy do domu. - Dom.
Co?
- Dom. - Tak.
Dom.
Rodzice?
Rodzina?
Rodzina.
Są na szczycie góry.
To właśnie próbuję powiedzieć. Na szczycie.
- Rodzina. - Tak. Jest tam.
Czarter 3703.
Córka rodziców o nazwisku Ona jest tutaj.
Dziecko, około dziewięciu lat. Zdrowa.
Ma na imię Koa, pochodzi z górnych terytoriów,
więc nie możemy się porozumieć.
Rodzice byli na statku.
Oboje nie żyją.
Zabieram ją do statku ratunkowego, zlokalizowanego niedaleko.
Przyślijcie pomoc.
Wysyłam sygnał alarmowy.
Tak, to statek. Takim samym latasz do pracy.
Lądowanie!
Udało mi się. Uwierzysz?
W szkole jest fajnie.
Dostaję dobre oceny, wszystko jest w porządku.
Tęsknię i tak bardzo cię kocham.
Cześć, dostałam niesamowitą wiadomość.
Bardzo się ucieszyłam, że jesteś już w połowie drogi.
Czas na świętowanie.
Jestem taka dumna,
że masz za sobą połowę drogi.
Mama ci już pewnie mówiła, mam mały problem…
Ale jest tu bardzo fajnie i poznałam wiele ciekawych osób.
Przypominają mi ciebie, bo jesteś moim największym przyjacielem.
Wracaj szybko, proszę.
Pośpiesz się.
Nienawidzę cię.
Nie troszczysz się o mnie.
Chcę, żebyś wiedział, że ja…
Kocham cię.
Jestem taka zmęczona, tatusiu.
Bardzo zmęczona.
No comments yet. Be the first to leave one.