Doctor Sleep

Dokąd idziesz, Violet?

Zerwać kilka kwiatków.

Nie odchodź za daleko.

FLORYDA

Moja dzika irlandzka różo

Najsłodszy kwiecie, jaki zna świat

Możecie szukać wszędzie

Lecz nic nie dorówna

Mojej dzikiej irlandzkiej róży

No cześć.

Chcesz?

Dziwi cię ten cudaczny kapelusz?

Zawsze noszę ten kapelusz.

Aż stał się częścią mojego imienia.

Moi przyjaciele...

najbliżsi przyjaciele, mówią na mnie Rose Kapelusz.

Wygląda jak kapelusz czarodzieja.

Bo nim jest.

To czarodziejski kapelusz.

Chcesz zobaczyć?

Nic tu nie chowam.

W kapeluszu też.

Nie bój się, to przyjaciel.

Przegapisz sztuczkę.

Sięgnij do środka.

Ale ładny.

Bo jest wyjątkowy.

A skoro o tym mowa,

ty też jesteś trochę czarodziejska?

Kwiatek w mojej dłoni, jakiego jest koloru?

Jest fioletowy.

Fiolet...

jak twoje imię.

Nie je się kwiatów.

Ależ tak.

Ale te są wyjątkowe.

Skarbie, te wyjątkowe smakują najlepiej.

Powinnam wracać do mamy.

Nie, zostań na chwilę. Zobaczysz więcej magii.

Ty też jesteś wyjątkowa, prawda?

DOKTOR SEN

Proszę.

Już dobrze, Doktorku.

Już dobrze.

Proszę.

Wszystko suche.

Co się stało?

Musisz ze mną rozmawiać, Danny.

Nie odezwałeś się, odkąd opuściliśmy...

Proszę, Doktorku.

Proszę.

Zatem...

przestałeś się odzywać, Doktorku?

Kiedy się poznaliśmy, też nie byłeś zbyt rozmowny.

Pamiętasz, jak pierwszy raz gadaliśmy naprawdę?

Kiedy odezwałem się w twojej głowie?

Poczułeś się wtedy lepiej, prawda?

Wiedząc, że nie jesteś sam.

Mnie też ktoś tak kiedyś pomógł.

I ty, Danny Torrance, pewnego dnia też będziesz czyimś nauczycielem.

Nie będę.

Nie będziesz?

Nie będę już lśnił.

Nigdy więcej. To niebezpieczne.

Chyba czasami tak.

Znalazła mnie.

I będzie wracać, aż mnie dopadnie.

Masz rację.

Hotel Overlook zamknięto na dobre.

To stare, wygłodniałe duchy i patrzą na ciebie chciwym okiem.

Nie skończy się na niej.

Obrazki w książce.

Mówiłeś, że są jak obrazki i nie mogą mnie skrzywdzić.

Dla niektórych istot...

mrocznych istot, lśnienie jest jak pokarm.

Tam, w Hotelu Overlook,

dla mnie to były zawsze tylko obrazki.

Ale ja nie lśniłem jak ty.

Nikt nie lśni jak ty.

W tym przeklętym hotelu byłeś niczym milionwatowy akumulator.

Podłączyły się

i czerpały z niego.

Świat to żarłoczne miejsce.

A mroczne istoty są najżarłoczniejsze i żywią się tym, co lśni.

Roją się wokół tego jak komary albo pijawki.

Nic na to nie poradzisz.

Jedyne, co możesz zrobić...

to wykorzystać to, po co przychodzą, przeciwko nim.

Mój dziadek...

był wrednym sukinsynem.

Przepełniał go mrok.

Taki sam jak twojego tatę.

Bił mnie do nieprzytomności i babcię też,

a kiedy umarł, tańczyłem.

Ale wciąż powracał.

Stawał w moim pokoju.

Poszarzały i cuchnący pleśnią, czy czymkolwiek tam obrósł w trumnie.

Więc babcia...

nauczyła mnie pewnej sztuczki.

Dała mi prezent.

Chcę, żebyś poznał to pudełko...

w środku i na zewnątrz.

Nie tylko mu się przyjrzyj. Dotknij go.

Wsadź nos do środka i sprawdź, czy ma jakiś zapach.

Po co?

Bo zbudujesz takie samo w swoim umyśle.

Szczególne pudełko.

A kiedy ta suka zjawi się ponownie...

będziesz gotowy.

Pora odstawić cię do mamy.

Danny!

Tu jesteś.

Gdzie się podziewałeś?

O mało nie umarłam ze strachu.

Nie rób mi tego. Słyszysz?

Nigdy więcej mi tego nie rób.

Nigdy mi tego nie rób.

ZAGINIONE DZIECKO VIOLET HANSEN

Co słychać, Doktorku?

Z czego się pośmiejemy?

Co tam masz na widelcu?

Co mam na widelcu, mały koleżko? Ciebie.

Mnie?

Owszem.

Auć! Zabijasz mnie!

Auć!

Agonia!

Niech spojrzę.

Nie ma wątpliwości, że to nie jest zwykły królik.

Dlatego muszę obmyślić genialną strategię, pomysłową...

Wszystko gra?

A gdybym tak zwabił go...

- Tak, mamo. - ...do kruszarki?

Nie, zbyt skomplikowane.

Owszem, zbyt skomplikowane. A gdybym tak...

Za dużo zachodu.

Racja. Za dużo zachodu.

- To jak masz na imię, słodziaku? - Dan.

Dan.

Teraz zażyjesz swoje lekarstwo.

Zostaw go.

Wstawaj. Wynocha.

Kurde. Chyba go zabiłeś.

A jeśli go zabiłeś?

Mam nadzieję, że tak.

Słyszysz?

Lepiej to pocałuję.

Nie.

Co do... Nie.

Mamusiu?

- Mamusiu? - Mały.

Już, już.

Możesz oddać jej tę forsę, Doktorku.

Możesz zrobić chociaż tyle.

Zabrała moją.

Pewnie kupiła za nią kokę.

Doktorku.

LONG ISLAND, NOWY JORK

Andi?

Zgadza się.

Ładniejsza niż na zdjęciu.

A ty starszy.

Zostajemy tu, czy gdzieś idziemy?

Nie chcesz obejrzeć filmu?

Nie wiem, o co takie halo.

Schadzka z sieci.

Ciut obleśne. Ani trochę ciekawe.

Tylko patrz. Zrobi się ciekawie, obiecuję.

Oby, bo nie wyczuwam w niej za dużo pary.

I zaczęła.

Nie jesteś zmęczony?

Śpij.

No dobra.

Poczekaj. Teraz będzie najlepsze.

To mój trzeci raz i to się nigdy nie nudzi.

Zaśnij głębiej,

najgłębiej jak możesz.

Ból, który czujesz, to tylko sen.

Wytłumaczysz się żonie

ze zgubionego portfela.

Ale z tego już nie.

Będziesz to widział

każdego dnia, kiedy spojrzysz w lustro.

I za każdym razem, kiedy to zobaczysz,

powiesz na głos...

"Lubię małe dziewczynki".

A następnym razem, kiedy zaczniesz szukać w sieci małej dziewczynki,

chcę, żebyś pamiętał chwilę,

kiedy ugryzł cię grzechotnik.

To jest interesujące.

Przepraszam, proszę pani?

Proszę pani, zostawiła pani coś w kinie.

Dasz mi spokój.

No cześć.

Pozwolisz mi odejść.

O nie, słodziutka.

Nie pozwolę.

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO ABRA

Mamo, to dla ciebie. Kartka z sekretem.

CZEŚĆ