The Grapes of Death (Les raisins de la mort)

ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

- Τι έπαθες; - Έχω πυρετό, δε νοιώθω καλά.

Δεν είναι τίποτα.

Πιες κάτι και γύρνα στη δουλειά.

Μου πονά ο λαιμός.

Κάπου πρέπει να χτύπησες. Θα σου βάλουμε κάτι το βράδυ.

Πήγαινε τώρα.

Ε, Κοβάλσκι!

Αύριο θα 'ρθουν οι νέες μάσκες.

Είναι πλήρως αεροστεγείς.

Πες το και στους άλλους.

Ξύπνα, τεμπέλα! Ξημέρωσε.

- Τι ώρα είναι; - Οκτώ και δέκα.

- Θέλεις τσίχλα; - Όχι, ευχαριστώ.

- Κοιμήθηκες καλά; - Καλούτσικα.

Φτάνω σε μια ώρα. Ο Μισέλ θα είναι σίγουρα στο σταθμό.

Μακάρι να έκανα ένα ντους.

Είσαι τυχερή.

Σκέψου πως δε θα είμαι στην Ισπανία πριν το απόγευμα.

Όπως και να 'χει,

με το που φτάσω θα βουτήξω στο νερό.

- Πώς είπες ότι λεν το χωριό σου; - Γουμπλές.

Δεν είναι ακριβώς χωριό.

Απλώς ένας αμπελώνας και κάποια κτίρια τριγύρω.

Πότε γυρνάς στο Παρίσι;

Ίσως και ποτέ.

Δεν μπορείς να μείνεις για πάντα στην εξοχή.

Έλα.

Δε στα 'λεγα; Δεν υπάρχει ψυχή στο τρένο.

Έχεις δίκιο.

Ποιος θα πήγαινε διακοπές τον Οκτώβριο, εκτός από εμάς.

Έχουμε όλο το βαγόνι δικό μας.

Καλά που είμαστε μαζί. Αλλιώς θα φοβόμουν.

Τι υπέροχος καιρός!

Ωραία, γιατί σε λίγο κατεβαίνω.

- Θα μου γράψεις; - Βέβαια, έχω τη διεύθυνσή σου.

Σειρά σου. Τέλειωσα.

Με συγχωρείτε.

Χτύπησα την πόρτα.

Αντουανέτ,

βάλ' την να καθίσει.

Πρέπει να με βοηθήσετε.

Ένας άντρας ανέβηκε στο τρένο.

Ήταν παράφρων, άρρωστος.

Σκότωσε τη φίλη μου.

Ήταν φρικτό!

Να ειδοποιήσουμε την αστυνομία. Πρέπει να τηλεφωνήσω.

Δεν ξέρω ούτε καν πού βρί- σκομαι. Καταλαβαίνετε;

Πείτε μου, καταλαβαίνετε;

Σας παρακαλώ, μπορώ να τηλεφωνήσω;

Να τηλεφωνήσεις;

Σε ποιον;

Στην αστυνομία φυσικά.

Εκείνος ο άντρας σκότωσε την Μπριζίτ.

Είναι τρελός, πρέπει να τον κλείσουν μέσα.

Αστυνομία;

Θες να μας κουβαλήσεις την αστυνομία;

Πρέπει να 'ρθουν να με πάρουν.

Να τους εξηγήσω τι συνέβη.

Κι έπειτα, άφησα όλες τις αποσκευές μου στο τρένο.

Δεν υπάρχει τηλέφωνο σ' αυτή τη φάρμα.

Κι αυτό εκεί;

Δε λειτουργεί.

Μπορείτε να με πάτε στην πόλη;

Σας παρακαλώ, είναι πολύ σημαντικό.

- Δεν έχω αμάξι. - Κι εκείνο έξω;

Είναι παρατημένο από καιρό.

Τι συμβαίνει; Τι πάθατε;

Γιατί δε με βοηθάτε;

Δεν μπορώ να μείνω εδώ, πρέπει να φύγω.

Πείτε κάτι. Γιατί με κοιτάτε έτσι;

Δεν καταλαβαίνετε τι συνέβη;

Απαντήστε μου. Πρέπει να με βοηθήσετε!

Άσε με να βγω! Θέλω να φύγω!

Αρκετά! Ηρέμησε!

Προς το παρόν θα μείνεις μαζί μας.

Πήγαινε να ξεκουραστείς λίγο.

Προχώρα.

Σε παρακαλώ.

Η κάμαρά μου είναι επάνω.

Ξεκουράσου λίγο, θ' ανέβω σύντομα.

Να φροντίσω πρώτα τον πατέρα μου.

Μα τι έχει;

Δεν ξέρω. Γρήγορα, ανέβα.

Τσιμουδιά!

Δεν πρέπει να μας ακούσει.

Πέρασε.

Είναι η μητέρα μου.

Τη σκότωσε. Είναι τρελός, καταλαβαίνεις;

Πρέπει να το σκάσουμε μόλις πάει στην κάμαρά του.

Έλα.

- Ξέρεις να οδηγάς; - Ναι.

Τα κλειδιά είναι εκεί πέρα.

Αν ήξερα οδήγηση, θα έφευγα προ πολλού.

Απ' όταν πέθανε η μητέρα μ' εμποδίζει να φύγω.

Μόνο όταν παθαίνει κρίσεις θυμάται ότι τη σκότωσε.

Δε θέλει να το μάθει κανείς.

Γι' αυτό έκοψε το καλώδιο του τηλεφώνου.

Όταν έλεγες να καλέσουμε την αστυνομία,

νόμιζα ότι θα σε σκοτώσει.

- Τι τον τρέλανε; - Δε γνωρίζω.

Είδες το χέρι του;

Το εξάνθημα εξαπλώνεται.

Έβαλα το πιστόλι του στο αυτοκίνητο.

Θες να φύγεις, ε;

Για να καταδώσεις τον πατέρα σου;

Θα πας μ' αυτήν στην αστυνομία;

Σκύλα!

Νόμιζες πως δεν το ήξερα;

Έχεις πληγές σαν τις δικές μου.

Είσαι σαν και μένα, πόρνη.

Σαν και μένα.

Σαπίζεις σαν εμένα.

Αλλά δε θα υποφέρεις ποτέ όπως εγώ,

γιατί θα σε σκοτώσω πρώτος.

Τι έκανα;

Νοιώθω κουρέλι.

Σκότωσέ με.

Βοήθα με.

Δεν το αντέχω.

Δεν το αντέχω.

Αποτελείωσέ με.

Αποτελείωσέ με.

Κάν' το!

Κάν' το!

Βοήθα με.

Σε παρακαλώ, βοήθα με.

Άνοιξε την πόρτα.

Χρειάζομαι γιατρό, δεν είμαι επικίνδυνος.

Βοήθα με.

Άνοιξε!

Είναι κανείς;

Ποιος είσαι; Σε ακούω.

Δε θα μου μιλήσεις;

Είμαι ολομόναχη. Έλα μαζί μου.

- Χάθηκες; - Ναι.

Γνωρίζω καλά την περιοχή, αλλά έπρεπε να φύγω βιαστικά

κι έχασα το δρόμο μου.

Απ' το πρωί κάνω κύκλους.

- Από το χωριό ήρθες; - Είναι κοντά το χωριό σου;

Ναι. Κι εσύ χάθηκες;

Ναι.

Άκου, θα σε βοηθήσω να βρεις το χωριό σου.

Πώς είναι αυτή η περιοχή;

Υπάρχουν παντού μεγάλα βράχια.

Υψώνονται προς τον ουρανό σαν δέντρα.

Βέβαια, τώρα κατάλαβα.

Ας βαδίσουμε προς τον ήλιο. Θα βρούμε ένα μικρό μονοπάτι.

Το χωριό δεν είναι μακριά.

- Ελπίζω να τέλειωσε ο καβγάς. - Καβγάς;

Ναι, κάτι τέτοιο. Ο Λουκά μου είπε να τρέξω για να σωθώ.

Να το μικρό μονοπάτι.

- Γιατί μάλωναν; - Δεν ξέρω.

Η ζωή εδώ πέρα είναι σκληρή.

Οι άνθρωποι λεν πως φέρνω γρουσουζιά. Με κοροϊδεύουν.

Ο Λουκά δε θέλει να είμαι παρούσα με όλα αυτά τα προβλήματα.

Το Γουμπλές είναι μακριά; Εκεί πηγαίνω.

Α, το Γουμπλές!

Δεν είναι χωριό, αλλά οινοποιείο

που παράγουν το τοπικό κρασί.

Σε περιμένει κανείς στο Γουμπλές;

Ναι. Ο Μισέλ, ο μνηστήρας μου.

Θα μπορέσω να του τηλε- φωνήσω απ' το χωριό;

Φυσικά. Μπορεί να βρούμε κι αυτοκίνητο για να σε πάει.

Τι βλέπεις;

Κάτι εγκαταλειμμένα σπίτια.

Τι έγινε; Είδες τίποτα;

Ας συνεχίσουμε. Το χωριό είναι ακόμη μακριά.

Φτάσαμε. Αναγνωρίζω το έδαφος.

Αλλά δεν ακούγεται κανείς.

Ας συνεχίσουμε για το χωριό.

Ακούω φλόγες και μυρίζω καπνό.

Καίγονται κάτι ξερόχορτα. Έλα.

Γιατί σταματήσαμε;

Δεν είναι τίποτα.

Ας συνεχίσουμε, απέχουμε ακόμη απ' το χωριό.

Είναι ένα σπίτι. Το αναγνωρίζω.

Ηρέμησε!

Ακούγεσαι παράξενα.

Τι συνέβη;

Πες μου τι βλέπεις.

Πού βρισκόμαστε;

Είναι που...

Νυχτώνει. Ας βρούμε ένα μέρος για να κοιμηθούμε.

Αύριο πρωί θα φτάσουμε στο χωριό.

Δεν είναι αλήθεια. Ψεύδεσαι.

Το ξέρω ότι είμαστε στο χωριό.

Γιατί δε θέλεις να μου μιλήσεις;

Ακολούθησέ με. Θα βρούμε το σπίτι σου.

Αυτά είναι σπίτια. Είμαστε στο χωριό.

Άσε με! Πού πήγαν όλοι;

Άσε με!

Κάποιος είναι εδώ.

Δεν καταλαβαίνω.

Τι συνέβη;

Δε θα μου πεις;

Λουκά! Λουκά!

Ηρέμησε. Είμαστε στην είσοδο του χωριού.

Αλλά όλοι έφυγαν.

Αδύνατον! Δε φύγαν όλοι.