Lady and the Tramp II: Scamp's Adventure

Komið

heimsækið okkar, vinveitta, sæta

dálitla, smálitla, hreint ágæta

Nýja Englandsbæ.

Komið.

Ertu ókunnur hér og ekki vel heima

Öllu því angri

þig lætur gleyma. Okkar litli bær.

Komdu.

Komdu

með í fjölskyldugleði,

á sumargleði,

á þjóðhátíðardag.

Sara frænka! Sjáum við þig í lautarferðinni?

Auðvitað.

Kettlingunum mínum finnst gaman á þjóðhátíðardeginum.

Og að bregða nýjum svip á bæinn

baksa nú við allan daginn hver íbúi er hérna býr.

Glæsilegt útlit! -Rautt, hvítt og blátt!

Og eftir það, verður hann eins og nýr.

Við þá fjölskyldugleði,

já sumargleði,

á þjóðhátíðar

dag.

Börnin eru orðin snar

vegna eftirvæntingar

og allir alls staðar

búast undir þann dýrlega dag

og í sinni allra er sól

eins og séu að sumri jól.

Allir fara í fínt og kjól

þennan litríka

dýrlega, dýrlega, dýrlega dag.

Það fá allir bað og betri klæði,

þjóðhátíð er algjört æði.

Hjá Önnu og Jóni fundum

við öryggi sem aldrei sleppum við.

Og enda

fer svo vel um okkur öll.

Í þessum ágæta, litla

vinveitta, sæta,

smálitla, dálitla,

hreint ágæta

Nýja Englandsbæ.

Komið, heimsækið okkar

vinveitta, sæta, dálitla, smálitla,

hreint ágæta

Nýja Englandsbæ.

Komið.

Komið.

Komið.

Komið!

Tími til kominn að fara í bað!

Vatnið er heitt.

Frábært! Mér finnst gaman að fara í bað.

Það gerir feldinn minn svo mjúkan.

Ég fyrst! -Nei, ég! Bíðið!

Ég þoli ekki böð! -Þegar maður býr í húsi

þarf maður að vera hreinn.

Þá er ég feginn að vera villihundur.

Þú veist að þú mátt ekki klifra í húsgögnunum, Vaskur.

Komdu niður áður en þú brýtur eitthvað.

Gerum eitthvað að hætti hunda.

Gröfum upp bein, rífum upp blóm, eltum ketti.

Svona nú, Vaskur. Þú sóðar allt út.

Náði koddanum!

Vonandi ertu ekki að sóða út þarna, Vaskur.

Allt í lagi, kappi. Tími til kominn að stilla sig.

Leiktu við Lilla.

Vaskur! Leiktu við mig!

Sjáðu hvað þú gerðir við eftirlætishattinn minn.

Ef ég hef sagt þér það einu sinni

hef ég sagt þér það þúsund sinnum, ekki!

Gáum hvort þú getur verið þægur nógu lengi til að ég geti baðað þig.

Hættu þessu iði, Vaskur.

Óþekki Vaskur! Óþekki Vaskur!

Það er tími til kominn að þú slakir á.

Svona. Allt búið. -Komdu í boltaleik, Vaskur!

Komdu aftur!

Náðu boltanum, Vaskur!

Komdu aftur á stundinni!

Ljóta klandrið.

Nú gekkstu of langt. Núna er ekki um annað að ræða.

Sumir hundar verða að læra það af biturri reynslu.

Þú lærir kannski lexíu þína ef þú verður hlekkjaður.

Mér þykir það leitt, vinur,

en ég kann ekki annað ráð.

Mátulegt á hann. -Hreint og beint óbetranlegur.

Hann kallaði þetta yfir sig. -Nú förum við aftur í bað.

Ég fyrst! -Nei, ég!

Spori?

Það besta sem Jón hefði getað gert fyrir strákinn

var að hlekkja hann.

Hann hefur ekki verið hlekkjaður fyrr, Spori.

Hann er bara hvolpur. -Hann verður að hlíta reglunum.

Harður agi gerir hvolp að hundi.

Það rættist vel úr þér. -Já, Freyja, en ég fann þig.

Það er þér að þakka að ég lenti ekki í geymslunni.

Ég reyni bara að vernda hann.

Hann á eftir að skilja það.

Kannski þarf hann að skilja það í dag.

Ég hélt að þú kynnir að vera svangur.

Því miður, vinur. Þú þarft bara að haga þér betur.

Mér er alltaf kennt um allt.

Stundum er erfitt að vera hluti af fjölskyldu.

Maður þarf að hlýða tilteknum reglum.

Ég vil vera frjáls eins og alvöruhundur!

Heimurinn er fullur af gildrum.

Hérna áttu fjölskyldu sem þykir vænt um þig.

Svo fremi að ég geri eins og þú segir.

Mér finnst ég ekki eiga heima hérna, pabbi.

Leið þér aldrei svona?

Ég var rétt eins og þú á þínum aldri.

Þú varst aldrei eins og ég.

Þú hefur verið heimilishundur alla ævi. Hvernig veistu það?

Þú yrðir hissa.

Ég reyni bara að vernda þig. -Með því að hlekkja mig?

Þetta eru reglurnar, sonur sæll!

Allt sem ég heyri er reglur, reglur, reglur!

Ekki gera þetta og ekki gera hitt!

Til hvers eru tennur og klær ef maður má ekki nota þær?

Hættu þessu ýlfri! -Ég get ekki að því gert, pabbi!

Villihundar ýlfra að tunglinu!

Það verða engir villihundar í þessari fjölskyldu!

Þá vil ég kannski ekki vera í þessari fjölskyldu!

Þú ert hluti af þessari fjölskyldu.

Þangað til þú hegðar þér í samræmi við það

máttu venjast því að vera hérna á hverri nóttu!

Hundabyrgi

Eygló!

Komdu út!

Ég get það ekki.

Hvolpurinn er í hlekkjum! -Komdu aftur, ræfilsrakki!

Vertu kyrr svo að ég geti tekið þig með góðu!

Hvert fórstu?

Hver...?

Sleppið húfunni!

Eyðileggja ríkiseign... Þetta er ranglátt!

Fáðu mér húfuna, stelpa.

Þetta er...

Slepptu húfunni!

Náði þér!

Þú ferð í hundabyrgið, kallinn.

Ég þarf bara að...

Þú bara...

Þegar ég kemst burt geri ég eitthvað ógurlegt!

Ég skal ná...

Litla hundspott! Þú færð að kynnast reiðinni!

Ég skal ná ykkur, vargarnir ykkar!

Reyndu ekki...

Langt, langt héðan langar mig á braut.

Fá að leika lausum hala.

Ekki með ólar á mér.

Enginn fær faðmlög frá mér.

Enginn með skrúbb og skolvatn

skal þá framar ná mér.

Í heimi án hafta.

Ég himinsæll er.

Þar vekja sannir hundar,

sannan hund í mér.

Frá veggjum og vörslu.

Ég veit ég fæ frí.

Já heimur án veggja og hafta,

heimi slíkum, vil ég lifa í.

Ævi minni ekki sóa ég,

uppi í sófa eins og pabbi.

Hér er svo margs að gæta,

má á sig beinum bæta.

Hér eru frábær blómabeð að traðka og tæta.

Og þrasið og þusið,

er þar oft fyrir bí.

Í heimi án hafta,

finn ég ekkert fyrir því.

Engin ábyrgð, ekkert eftirlit.

Ég er einn, verð frjáls og fýr.

Í heimi án hafta,

ég bý.

Bless, heimilishundar!

Þið segið mér ekki lengur fyrir verkum

af því að ég er villihundur!

Bíðið eftir mér!

Býsna gott úrval?

Ég sé að þú ert þaulvanur.

Er það svona augljóst? -Deginum ljósara.

Þetta er skírteinið þitt úr skóla lífsins.

Já, ég var að brautskrást.

Þá hlýturðu að kunna þetta. Allir götuhundar kunna það.

Flott bragð!

Þetta er barnaleikur. -Trúlegt.

Þú hefur þinn eigin stíl, grænjaxl.

Þú átt ekki heima á götunni.

Þú endist ekki lengur en í 5 mínútur hérna.

Gættu að því hvert þú ferð, rakki!

Farðu af götunni!

Vaskur, ég...

Vaskur?

Spori?

Ruslahaugur

Þeir stökkva á sófanum

og leika sér í draslinu!