Wish (望み)

Endur fyrir löngu var ungur maður

sem trúði því að ekkert væri mikilvægara en ósk.

Ekki hvaða ósk sem er

heldur sú sem knýr hjartað.

Sú sem skilgreinir þig.

En hann skildi líka hversu ómögulegt það gæti reynst

að láta þá ósk rætast

og hversu auðveldlega draumar gætu orðið að engu.

Þess vegna ákvað hann að gera eitthvað í málinu.

Hann lærði sleitulaust um galdra heimsins

og varð máttugur galdramaður

sem gat haldið öllu illu frá hvaða ósk sem honum var færð

og jafnvel, fyrir þá góðu og verðugu, uppfyllt óskirnar.

Galdramaðurinn vissi ekki hvort heimurinn vildi þetta.

En hann og dygg eiginkona hans fundu fullkomna eyju

lengst í Miðjarðarhafinu.

Þar stofnuðu þau einstakt konungsríki

þar sem hvaða fjölskylda sem er, frá öllum heimsins hornum, var velkomin.

Kemst skipið ekki hraðar?

Þeim til mikillar gleði kom fólk þangað

og flutti hvaðanæva að,

gaf ósk sína og sýndi þakklæti fyrir verndina

í þeirri von að einn daginn yrði óskin uppfyllt.

Allir eru sammála um það

að enginn eigi það meira skilið

en afi minn.

Þessi ástríki...

og myndarlegi...

maður sem verður 100 ára í dag.

Er það komið?

Ertu hættur að tala?

Valentínó hættir aldrei að tala.

Aðeins ef við gætum skilið þig.

Kóngurinn boðaði til óskaathafnar í dag.

Nú gerist það.

Engin tilviljun að kóngurinn tilkynni óskaathöfn

á afmælinu þínu.

7, 9, 13, bönkum á við.

Þetta verður þitt kvöld, Saba.

Ég finn það á mér.

Asha, bökum köku.

Nei.

En ég dýrka kökur.

Ég meina, ég get það ekki.

Ég sé um leiðsögn og svo...

þarf ég að hjálpa Dalíu.

Já, þannig að...

Því segirðu það svona? -Hvernig?

Hvað ertu að bauka?

Af hverju spyrðu að því?

Ég þekki hikið þitt.

Ég þroskast.

Hikið breytist.

Asha!

Ég er orðin sein.

Sjáumst á athöfninni.

Missi ekki af henni.

Þetta leggst vel í mig.

Ég er komin!

Hér er ég, hér er ég.

Augnablik.

Þarf að ná andanum.

Hola, shalom, salam.

Eruð þið klár?

Hingað til Rósas Við bjóðum öll þér

Til að njóta alls þess Sem til sýnis hér er

Þú finnur vart stað Sem jafn margt er að sjá

Þar sem draumar og veruleiki Takast á

Þú tekur sporið létt

Eða færð hár sem vex niður á stétt

Ferð svo út í geim

Hey, velkomin í þennan heim

Því hér, hér í borg okkar, Rósas

Þar sem óskirnar rætast og ekki

Þarf neitt um það að efast

Já hér, hér í borg okkar, Rósas

Það er líklegt að þú munir kætast

Með svo margt nýtt að kynnast

Já, bærinn minn og þinn

Og allra hér

Er borg okkar, Rósas

Og sko, við höfum kónginn Magnifíkó

Hann byggði Rósas og stað okkur bjó

Með logandi hendur Í augunum glóð

Nei, ég er að grínast.

En hann er máttugur

Samt eins og við

Algjört hnoss

Og honum myndi ég gefa koss

Ja hér!

Smá töfragrín

Og hérna er hún, púff! Óskin þín

Og hey, þegar átján ára aldri þú nærð

Við stóra óskaathöfn þú óska þér færð

Svo passar hann Að enginn geri þeim mein

Og í hverjum mánuði Uppfyllist ein

Já, kannski þú einn dag

Eða Saba Sabínó Ó, ég get ekki beðið

Er það sárt?

Falla tár?

Ó, nei og þú munt einskis sakna Er þú kveður þá

Því hér, hér í borg okkar, Rósas

Þar sem óskirnar rætast og ekki

Þarf neitt um það að efast

Já hér, hér í borg okkar, Rósas

Það er líklegt að þú munir kætast Þar mun svo margt þér gefast

Já, bærinn minn og þinn

Og allra hér

Er borg okkar, Rósas

Ég gef mína ósk.

Gleymist óskin þegar hún er gefin?

Þú gleymir án eftirsjár.

Ég vil hitta kónginn.

Þú ert heppinn. Það er óskaathöfn í kvöld.

Fylgist endilega með.

Ég elska mat. -Njótið.

Magnað!

Ég vil búa hér. -Ég líka.

Ég fer aldrei héðan. -Þetta er gómsætt.

Hjálpaðu mér!

Besta vinkona og heiðursdoktor í skynsemi.

Viðtalið er eftir klukkutíma.

Ég er svo kvíðin að ég gæti sprungið.

Viðtal? Hvaða viðtal?

Dalía.

Þú meinar viðtalið við sykursæta og dúnmjúka kónginn okkar.

Ekki segja þetta.

Besta vinkona mín, lærlingur kóngsins.

Ég verð fræg.

Hvernig tala ég?

Ég er orðlaus.

Lafir hakan á mér? Mér líður þannig.

Spyrðu viðtalsspurningar.

Hver er veikleiki þinn, Asha?

Veikleiki?

Ég verð vitlaus undir álagi.

Nei, nei.

Þú ert of umhyggjusöm.

Er það? Er það veikleiki?

Það er tilvalið.

Ekkert að þakka.

Slakaðu á.

Þú ert umkringd vinum.

Smákökur?

Smákökur. -Ég vil.

Ég fyrst. -Gættu þín.

Farðu frá! -Já, já.

Smákökur.

Gefið mér smákökur.

Frá! -Rólegan æsing.

Færðu þig. -Dýrka þær.

Safí, sítrónukökur. -Nei.

Já.

Lífið er ósanngjarnt.

Taktu mína.

Bazíma, hvaðan komst þú?

Hæ.

Taktu mína. Ég get ekki borðað.

Auðvitað, viðtalið við kónginn.

Líttu á mig.

Engar áhyggjur. Við styðjum þig eftir klúðrið.

Gabó.

Þarna eru smákökurnar.

Safí hnerraði á þær.

Takk.

Oj.

Hvað um það...

Auðvitað viltu svindla á kerfinu.

Ég reyni ekkert að svindla.

Góða besta.

Allir þekkja þetta.

Lærlingar kóngsins fá óskirnar uppfylltar

og yfirleitt óskir fjölskyldunnar líka.

Ekki alltaf.

Kannski alltaf.

Verður Saba ekki 100 ára í dag og bíður enn?

Hlustaðu ekki á hann.

Auk þess verður þú líka 18 ára.

Til hamingju með daginn.

Eftir nokkra mánuði.

Ekki í dag.

Þegar þú gefur kónginum ósk þína

viltu ekki enda eins og Símon.

Hvað er að Símoni?

Veit það ekki.

Þú ert orðinn leiðinlegur.

Ekki móðgast.

Er ég orðinn leiðinlegur?

Finnst ykkur það öllum?

Atsjú. -Ekki leiðinlegur, en...

Rólegri.

Símon, þú ert enn þú sjálfur

og færð óskina líklega uppfyllta fljótt.

Annað en greyið Saba þinn sem bíður enn...

Drottningin.

Yðar hátign. -Amaya drottning.

Almáttugur.

Asha, kóngurinn getur tekið á móti þér.

Núna? Er ég sein? Ég hélt...

Allt í góðu. Síðasta viðtal...