Conversations with My Gardener (Dialogue avec mon jardinier)

Hallo? ls er iemand?

ls er iemand?

lk kom eraan.

En de ladder? lk zei dat ik er geen had.

Zonder ladder raakt u niet op het dak. Zei mevrouw het niet?

Welke mevrouw? - Die ik aan de lijn had.

lk ken geen mevrouw. En ik hoef geen ladder.

Hallo, overigens. - Sorry, ja. U komt toch voor de antenne?

Nee, voor de advertentie bij het café. U zoekt een tuinman.

O, sorry. lk dacht...

lk zoek inderdaad iemand. lk wil een moestuin aanleggen.

Maar we kennen elkaar toch? - Zou best kunnen.

Van lang geleden?

Niets zeggen, ik weet het zo. Van het leger?

Eerder? Nog voor het leger?

Getver... De taart !

Het feest van het schoolhoofd. De oude... - Colin. Zn verjaardag.

Dat is aardig, kinderen. Charles, jij mag de kaars aansteken.

Elke jaar dezelfde komedie. Met één kaars, gezien z'n leeftijd.

We hadden 'n kraaienknaller als kaars vermomd.

Jezus, het gedonder achteraf. - Nou en of. lk kreeg van pa z'n riem.

En moeder maar brullen: "Sla hem niet dood !"

Hoe wisten ze dat wij het waren? - Weet je 't niet meer?

De gymleraar, bijgenaamd Klik-klak-Kodak, omdat hij alles fotografeerde.

Ja, en? - Op zijn foto van net voor de knal

zaten wij al met onze oren dichtgestopt.

Je kon er niet naast kijken dat wij de daders waren.

Nee, voor mij geen wijn. - Dat doe je me toch niet aan?

Een glaasje Chiroubles kan geen kwaad.

Een drupje dan, uit beleefdheid.

lk ben met de wijn gestopt. lk heb er te veel gedronken. Jaren.

Op 'n dag zei de vrouw doodleuk: "Als je niet stopt, ga ik weg."

En ik ben gestopt. Meteen. - Heel verstandig.

Op onze herinneringen.

Hoe noemden we ons alweer? De waaghalzen.

Klopt, ja. - Daar is m'n ladder.

Heb je Deruzeau gebeld?

De eerste in de gouden gids. - En meteen de duurste.

Dit gezegd zijnde... - En m'n tuin? We hebben niets afgesproken.

lk kom morgen wel terug. lk heb 't niet zo op je Deruzeau begrepen.

Tot morgen. - Tot morgen.

Je terrein is wel groter dan ik dacht.

lk had je niet gehoord. Ben je er al lang? - Ja, je sliep nog.

Het wordt wel een grote moestuin, tenzij je 'n groentekraam begint.

Welnee. Een moestuintje zoals moeder had, achterin. Kom kijken.

Dat kan ik aan, ja.

Hier. Sla, radijsjes, wortelen. Aardappelen.

Dat had zij. Een gewoon moestuintje. En de rest keurig onderhouden.

Dat is doenbaar. Groente voor jou en je vrouw en af en toe bezoek.

Wat tomatenplanten, kruiden, prinsessenbonen,

wasbonen. De basisdingen.

Voor de sla kijk ik met je vrouw, wat zij wil.

Ze komt pas als alles in orde is. - Best. lk kan drie keer per week komen.

lk heb tijd, ik ben met pensioen. - Nu al?

Het spoor. Prima sociale voorzieningen. Hebben we voor gevochten.

Niet dat ik 'n harde was. lk tekende wel om de hoop te vullen.

Maar ik ging niet betogen. Had de vrouw niet gepikt.

lk heb wat in je schuurtje gekeken. Voor werktuigen.

Eén ellende. Er zit niks degelijks bij. Op de sikkel na.

Eigenzinnig, maar bruikbaar. lk heb 'n hoekje opgeruimd.

Voor de rest is 'n zeis nodig. We gaan 'm samen kopen.

Een zeis is een zeis. - Een graszeis is lang geen struikzeis.

En de steel, metaal of hout?

De prijzen lopen enorm uiteen. Nee, we gaan samen.

Kopje koffie? - Nee, thee.

Drink jij thee?

Heb ik niet. - Koffie dan.

Al verteer ik 't niet.

Wat zijn al die schilderijen? Op sommige staat niet eens iets op.

Die wachten nog op me. - Hoezo, wachten?

Ja, ik ben schilder. - O ja?

Ach zo? Ben je dan kunstenaar?

Ja. Of dat probeer ik toch. Het is m'n vak.

Ga zitten.

Nou.

Nou ja, het is werk.

lk zou er het geduld niet voor hebben. - Het is geen kwestie van geduld.

Je moet vooral de tijd willen nemen.

En goed om je heen kijken.

Als ik werk, heb ik geen tijd om te kijken.

Kijk je dan nooit naar de zonsondergang, de sterren, de nevel?

Als er nevel is, valt er niet veel te zien.

De wintersneeuw, de huid van een vrouw...

De huid van een vrouw, da's wat anders.

Dat zijn dingen die je ziet, maar je zegt niet dat je ernaar kijkt.

Dat is wel goed. Heel netjes. Het lijkt wel een foto.

Dat is een jeugdwerk.

Zeker niet onaardig voor een beginneling.

Maar het karakter zit er niet in zoals bij een goed portret.

Herken je haar niet? - Nee.

Mijn moeder.

Heb ik niet gekend. lk ben hier nooit geweest.

En in de apotheek? Met haar witte jas, kaarsrecht.

Wij gingen naar de polikliniek. lk weet 't niet meer.

lk heb m'n vrouw gisteren over die taart verteld.

Om zulke dingen kan ze niet lachen.

lk heb er ook nog aan zitten denken. Wat 'n slachting, zeg.

Van school getrapt, geen vakantie, en daarna kostschool.

Werd jij er ook uitgegooid? - Nee. Voor mij was het afgelopen.

Afgelopen?

Voor ons arbeiders was de school zoals legerdienst.

Je doet 't omdat het wettelijk verplicht is.

Maar van zodra je 'n loon mee naar huis kunt brengen... werken !

Jij hebt vast gestudeerd. Wie geld heeft... Eindexamen, of zelfs meer?

Niet echt. Eindexamen, met veel moeite.

En daarna de academie,

dan een atelier en uiteindelijk... schilder.

Tja. Je hebt van die mensen.

Maar goed, we gaan de werktuigen in het schuurtje bekijken.

Wat 'n rommel. Alsof je bij de oude Deruzeau bent.

De elektricien? Die is niet oud. - Da's zijn zoon.

Een lul. Hoewel. Hij wist toch de dochter van Matouret te trouwen.

Komt me bekend voor.

Henriette, he? - Muriel. Met steenrijke ouders.

Ja, Muriel. Haar moeder voerde de elastiek van haar slipjes.

Een hele klus om daar onder te komen.

Hoe weet jij dat? - Dat werd gezegd.

Als ik 't goed heb, was ze vrij knap. - Heel knap.

Was je verliefd? - Zoals iedereen.

En probeerde je niks? Zei je niks?

Toch wel. - En?

Ze moest erom lachen. Ze verkoos Deruzeau.

En dat deed pijn?

Toen wel.

Maar ik denk er niet meer aan. Het is lang geleden.

Maar één keer heb ik Deruzeau wel 'n paar muilperen verkocht.

Hoezo? - We plakten affiches.

Alleen niet dezelfde. En er werd geknokt.

Het is stom, maar ik voelde me wel opgelucht.

Hier is 'n zaklantaarn nodig. - Heb ik in de auto.

Nu niet, nu niet.

Wat is me dat voor schroothoop? - Mensen houden 'n hoop dingen.

Hier zeker. Er wordt niks weggegooid. Maar nu moet het.

lk kan 't met 'n schoonzoon sorteren. Al zul je niet veel overhouden.

De rest... naar 't containerpark. Of Emmaus.

Denk je? - Jongen toch.

Die maken grondig schoon. Maar je houdt niks.

Ze nemen alles mee of niets.

Maar goed, die zeis nu. lk werk m'n rug de vernieling in met die sikkel.

Deze hier. Die wordt 't.

Prima product. lnpakken? - Nee. lk moet 'm eerst proberen.

Proberen, waarom? - M'n beste man !

Je kunt wel zien dat jij 'm niet de hele dag gebruikt.

Je moet rekening houden met het gewicht, de greep, het evenwicht.

Je wilt je armen niet overbelasten, noch je heupen.

Weet u wat de "dzie" is? - De "dzie"... ken jij de "dzie"?

U verkoopt zeisen, maar weet niet wat de "dzie" is. lk demonstreer het.

Gaat u even opzij.

Hou dit even vast, a.u.b. Attentie.

Mooi gehamerd, gewet, vakkundig geslepen. Hier krijg je geen spijt van.

De volgende weken komen de vaklui en zet ik gelijk wat orde op zaken in Parijs.

Doe jij intussen het grove werk? - Geen probleem.

Maar daarna neem ik 'n week vrij. Of toch drie dagen.

Waar gaat 't heen? - Jaarlijkse reis met de brandweer. Royan.

Dit jaar is het Royan? - leder jaar.

Eén dag voorbereiding, één dag uitstap, één dag op krachten komen.

leder jaar naar Royan? - Ja.

Maar tegen dan is je terrein militair geschoren: vooraan kort, achteraan glad.

En als je met je vrouw komt: verrassing ! - We komen niet samen.

O nee? Blijft ze nog lang weg? - We gaan uit elkaar.

Toch niet scheiden? - Daar ziet het naar uit.

Het is mijn schuld. lk heb wat domme dingen gedaan.

Gewoon wat avontuurtjes. Vooral met modellen.

Twee uur met een mooie blote meid... Je denkt alleen aan schilderen...

Als je alleen kijkt, ben je professioneel bezig. Als 't daarbij blijft.

Niet altijd, dat is het juist. Na de sessie kijk je met andere ogen.

Dan zie je niet het model, maar de mooie blote meid.

lk snap het.

Vroeger kneep mijn vrouw een oogje dicht, maar nu kijkt ze met argusogen.

Dan mag jij de sla kiezen. - Sla is sla.

Helemaal niet. Je hebt sla en sla. Zoveel soorten als de pastoor zegenen kan.

Kropsla, bindsla, ijsbergsla, krulandijvie... - Geen krulandijvie.

De rest mag je zelf kiezen. - lk bepaal de sla?

En de rest. Fruit, groente... alles. - Je zal niet teleurgesteld zijn, wolvenzoon.

Maar ik heb wel een kraan voor het begieten nodig.

lk zou alles graag veilig opbergen. - ln het atelier. Dat sluit ik af.

Mooi. Mijn gereedschap bij dat van jou. Verwarring uitgesloten.

Zet 't hier maar neer.

Ze is het brood vergeten. - Wie?

De buurvrouw. Meestal legt ze het hier. - Van de bakker aan de brug?

lk denk het. - Bij Raguet.

Je hebt de zoon gekend. Antoine. Toinou Raguet.

Een dikkerd die naar pipi stonk. Weet je 't niet meer?

Nee, maar jij hebt 'n goed geheugen. - Omdat ik nooit weggegaan ben.

lk leef tussen de herinneringen. - En, Toinou Raguet?

De klanten wilden hem niet als bakker.

Dus ging hij de geneeskunde in. Nu is hij zaalhulp in het gekkenhuis.

Daar letten ze niet op geurtjes. - En mijn brood?

Daar kom ik toe. Het brood is vader Raguet.

Vannacht overleden. Plots.

lk sprak 'm gisteren nog. Zag er kerngezond uit.

Nou ja, wat bleekjes met z'n bloemgezicht.

En vanmorgen, met de neus tussen de croissants.

Geen brood dus. - Geen brood.

Hij werd Dubbel genoemd. - Waarom?

Hij zei alles twee keer.

"Goedemorgen, goedemorgen. Mooi weertje, mooi weertje."

Hij dronk meer dan water alleen. Water met bloem geeft lijm, zei hij.

Lijm?

En vanmorgen dus met de neus tussen de croissants.