Stardust

υποτιτλοι συγχρονισμος by sitoF

Ένας φιλόσοφος αναρωτήθηκε κάποτε:

Είμαστε άνθρωποι γιατί ατενίζουμε τ' αστέρια...

ή τα ατενίζουμε επειδή είμαστε άνθρωποι?

Τα αστέρια μας ατενίζουν κι αυτά όμως?

Ιδού το ερώτημα.

Όμως προτρέχω. Η ιστορία μας αρχίζει εδώ...

150 χρόνια πριν, στην Βασιλική Ακαδημία

Επιστημών στο Λονδίνο της Αγγλίας.

Όπου έφτασε ένα γράμμα που περιείχε μια πολύ παράξενη έρευνα.

Στάλθηκε από ένα επαρχιόπαιδο.

Οι επιστήμονες που το διάβασαν, θεώρησαν πως ήταν κάποιου είδους αστείο.

Αλλά παρ' όλα αυτά, πήρε μια απάντηση.

Εξηγώντας ευγενικά πως η έρευνα ήταν ανοησία...

και το έστειλε στο αγόρι που ζούσε σ' ένα χωριό που λεγόταν Τείχος.

Ήταν τόσο μακρύ, που σύμφωνα με το παιδί, έτρεχε δίπλα του.

Ένα τείχος που κατά τους τοπικούς θρύλους...

έκρυβε ένα ιδιόμορφο μυστικό.

Είμαι χρισμένος απ' το Θεό σε μια πύλη για έναν άλλο κόσμο...

κι εσύ μου ζητάς απλά να σ' αφήσω να περάσεις?

Ναι, Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς... είναι λιβάδι.

Βλέπεις έναν άλλο κόσμο εκεί πέρα?

Όχι, βλέπεις ένα λιβάδι.Βλέπεις κάτι που δεν είναι ανθρώπινο?

Όχι. Και ξέρεις γιατί? Γιατί είναι ένα λιβάδι.

Εκατοντάδες χρόνια βρίσκεται εδώ αυτό το τείχος. Επί εκατοντάδες χρόνια...

φυλάσσεται 24 ώρες το 24ωρο.

Μία ακόμη λέξη και θα σε θέσω

ενώπιον του συμβουλίου του χωριού.

Ακούγεται οριστικό.Υποθέτω πως θα ήταν καλύτερα να πάω σπίτι.

Σωστά. Καληνύχτα Ντάνσταν. Δώσε τα χαιρετίσματα μου στον πατέρα σου.

Σταμάτα!

Σταμάτα!

Δεν κάνω συμφωνίες με χασομέρηδες.

Έλα εδώ και εξυπηρέτησε τον αργόσχολo. Πάω ν' αντιμετωπίσω το μαράζι του Πρίγκηπα.

Βλέπεις κάτι που σ' αρέσει?

Σίγουρα.

Εννοώ… αυτό που εννοούσα ήταν...

Αυτά τα μπλε, πόσο κάνουν?

Μπορεί ν' αξίζουν το χρώμα των μαλλιών σου...

ή μπορεί ν' αξίζουν όλες τις αναμνήσεις σου πριν γίνεις 3.

Μπορώ να κοιτάξω αν θέλεις.

Μην αγοράσεις τα μπλε.

Αγόρασε αυτό.

Σταγόνα χιονιού. Φερνει τυχη.

Πόσο κοστίζει όμως αυτό? - Αυτό... κοστίζει ένα φιλί.

Καλύτερα να φύγεις.

Ακολούθησε με.

Είμαι πριγκίπισσα που με κορόιδεψαν κι έγινα σκλάβα μιας μάγισσας.

Θα μ' ελευθερώσεις?

Η αλυσίδα είναι μαγεμένη. Θα είμαι ελεύθερη μόνο όταν πεθάνει.

-Λυπάμαι. - Αφού δε μπορώ να σ' ελευθερώσω,

τότε τι με θέλεις?

Οι επιστήμονες λοιπόν, είχαν άδικο.

Το τείχος είχε πετύχει το σκοπό του...

να κρύβει το μαγικό βασίλειο Στόρμχολντ

Ένας νεαρός επέστρεψε εκείνη τη βραδυά στο σπίτι του στην Αγγλία...

ελπίζοντας πως η περιπέτεια του θα ξεχνιόταν σύντομα.

Όμως 9 μήνες αργότερα,

έλαβε ένα απρόσμενο ενθύμιο.

Αυτό το άφησαν στο Τείχος για σένα.Εδώ λέει πως τον λένε Τρίσταν.

ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΝΗ

- Τρίσταν, μη ξεχάσεις τα λουλούδια. - Ναι, τα έχω πατέρα, ευχαριστώ.

Πέρασαν 18 χρόνια και το μωρό Τρίσταν μεγάλωσε μη γνωρίζοντας τίποτα...

για την ιδιόμορφη κληρονομιά του.

Όμως δεν έχει σημασία πως το νεογνό έγινε αγόρι.

Αυτή η ιστορία αφηγείται πως ο Τρίσταν Θόρν γίνεται άντρας.

Μια πολύ μεγαλύτερη πρόκληση.

Όμως για να την κατορθώσει...

πρέπει να κερδίσει την καρδιά της μίας και αληθινής του αγάπης.

Αυτός είναι.

-Χάμφρει? -Όχι, ο Τρίσταν είμαι.

Ξέχασα κάτι στο μαγαζί? -Όχι, απλά σκέφτηκα…

Τρίσταν Θόρν, πωλητής το πρωί, ματάκιας το βράδυ.

Καινούργιο είναι αυτό?

Χάμφρει, δε χρειάζεται να κάνεις έτσι. Να είσαι ευγενικός στο καημένο το αγόρι.

Για τη Βικτόρια είναι αυτά?

Κάνεις ακόμη τις ίδιες άθλιες επιθέσεις όπως και στο σχολείο Τρίσταν.

Τώρα που το λέω, δυσκολεύομαι να θυμηθώ αν ήσουν καλός σε οτιδήποτε.

Χάμφρει, αρκετά.

-Είσαι καλά? - Ναι, μια χαρά είμαι.

Θέλεις πρωινό? -Έχω αργήσει στη δουλειά.

Είσαι καλά? - Ναι, μια χαρά είμαι.

Δεν ξέρω... πως πήγε το χθεσινοβραδινό?

Πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά.

Γεια σου Τρίσταν.

- Βικτόρια... - Μισό κιλό ζάχαρη, παρακαλώ.

-Ναι. - Για να δούμε ένα σακί αλεύρι, 12 αυγά..

λυπάμαι για το χθεσινό, ο Χάμφρει ήταν πολύ αγενής.

Θέλω επίσης ένα σακί πατάτες και λίγη σοκολάτα παρακαλώ.

Θα μπορούσα ίσως... να σε δω απόψε

Όχι αλλά μπορείς να με συνοδεύσεις στο σπίτι.

Τώρα?

Πατέρα, έχασα τη δουλειά μου.

Πατέρα, έχασα τη δουλειά μου, συγνώμη.

Πατέρα… - Έχασες τη δουλειά σου.

Πατέρα, συγνώμη...

Ίσως ο κ.Μάντει είχε δίκιο, ίσως τρέφω αυταπάτες όντως.

- Δεν είμαι αρκετά καλός για τη Βικτόρια. - Είπε αυτό το πράγμα?

Θέλεις να μάθεις πως πήγε το χθεσινό βράδυ?

Όχι και τόσο καλά.

Χάνω τον καιρό μου, Δεν είμαι σαν τον Χάμφρει.

Τρίσταν, μπορώ να σου πω πως κάθε άντρας που ζήλευα όταν ήμουν αγόρι...

έζησε μια συνηθισμένη ζωή.

Και τι έγινε που δεν ταιριάζειςμε την ευρεία μάζα? Εγώ το εκλαμβάνω ως έναν πολύ καλό οιωνό.

- Τρίσταν, σου είπα ξεκάθαρα… - Μου είπες να μην έρθω.

Έχω κάτι για σένα, μια έκπληξη.

Ξέρεις, τα γενέθλια μου είναι την επόμενη βδομάδα.

- Δεν έχω ξαναπιεί σαμπάνια. - Ναι, ούτε κι εγώ.

Θεέ μου, είναι πεντανόστιμη!

Πως ένας πωλητής μπορεί να πληρώσει όλα αυτά?

-Δεν είμαι πωλητής. - Θεέ μου, το έμαθα, συγνώμη. Τι θα κάνεις τώρα?

Όχι, εννοώ δεν είμαι πωλητής, απλά δούλευα σε μαγαζί.

Και τώρα δε δουλεύω, είμαι ελεύθερος να ζήσω τη ζωή μου όπως επιθυμώ.

Πρέπει να ξόδεψες όλες τις οικονομίες σου γι' αυτά.

Και τι μ' αυτό? Μπορώ να βγάλω περισσότερα. Αυτό είναι το ωραίο.

Δε σκόπευα ποτέ να παραμείνω στο Τείχος, Βικτόρια.

Ακούγεσαι σαν τον Χάμφρει. Είναι μεγάλος ταξιδευτής.

Το ξέρεις πως κάνει τόσο δρόμο ως το Ίπσουιτς...για να μου αγοράσει δαχτυλίδι?

Ίπσουιτς? Βικτόρια εγώ μιλάω για Λονδίνο ή Παρίσι ή...

Δαχτυλίδι? Γιατί να σου αγοράσει... Τι είδους δαχτυλίδι?

Λέγεται πως σκοπεύει να μου κάνει πρόταση γάμου στα γενέθλια μου.

Θα σου κάνει…

Και θα δεχτείς? - Δεν μπορώ να του αρνηθώ..

..αφού έκανε τόσο δρόμο ως το Ίπσουιτς. - Το Ίπσουιτς?

Βικτόρια, για να γίνεις γυναίκα μου θα διέσχιζα ωκεανούς.

Ή ηπείρους.

- Αλήθεια? - Ναι.

Βικτόρια, προκειμένου να γινόσουν γυναίκα μου...θα πήγαινα ως τα χρυσωρυχεία του Σαν Φρανσίσκο...

και θα σου έφερνα το βάρος σου σε χρυσό.

Θα το έκανα.

Θα πήγαινα στην Αφρική για να σου φέρω ένα διαμάντι μεγάλο όσο η γροθιά σου.

Θα πήγαινα στην Αρκτική...και θα έσφαζα μια πολική αρκούδα για να σου φέρω το κεφάλι της

Το κεφάλι μιας πολικής αρκούδας?

Είσαι αστείος, Τρίσταν.

Άνθρωποι όπως εσύ...

και άνθρωποι όπως εγώ, απλά δεν...

Πρέπει να πηγαίνω. Είναι πολύ αργά.

Κάτσε λίγο. Ας τελειώσουμε τουλάχιστον τη σαμπάνια. - Ενταξει.

Αν ήξερε τότε ο Τρίσταν πως τ' αστέρια κοιτούσαν τη γη..,

θα στεναχωριόταν ακόμη κι απ' τη σκέψη πως είχε ακροατήριο στην ταπείνωση του..

Δυστυχώς γι' αυτόν, εκείνη τη στιγμή, σχεδόν κάθε άστρο στον ουρανό θα έπεφτε...

στη γη του άλλου βασιλείου πέρα από το Τείχος.

Όπου ο βασιλιάς του Στόρμχολντ χαροπάλευε στο νεκροκρέβατο του

Που ήταν σύμπτωση.Γιατί θα ήταν η ύστατη πράξη του βασιλιά...

που θα άλλαζε την πορεία του πεπρωμένου του Τρίσταν...

για παντα.

Που είναι ο Σεκούντους?

Έρχεται, πατέρα. -Τότε θα περιμένουμε.

Με συγχωρείς που άργησα, πατέρα. Ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.

Σέπτιμους.

Πρίμους.

Τέρτιους.

Λοιπόν...

στο ζήτημα της διαδοχής...

Από τους 7 γιους μου, έχω εσάς τους 4 σήμερα, ακόμη ζωντανούς.

Είναι πολύ παλιά παράδοση. Έχω 12 αδερφούς...

Και τους σκότωσες όλουςγια το θρόνο σου ...πριν ακόμη αρρωστήσει ο πατέρας σου, ο βασιλιάς.

Ξέρουμε πατέρα. Είσαι δυνατός και θαρραλέος.

Και πανούργος. Το σημαντικότερο.

- Σεκούντους. - Ναι, πατέρα?

Κοίταξε απ' το παράθυρο και πες μου τι βλέπεις.

Βλέπω το βασίλειο, πατέρα.

- Όλο το Στόρμχολντ. - Και?

- Είναι δικό μου βασίλειο? - Μπορεί.Κοιτα πανω.

Σεκούντους!

Σέξτους! Κουάρτους! Κουίντους!

Είστε ζωντανοί!

Θα είστε έτσι μέχρι να στεφθεί ο νέος βασιλιάς.

- Ήμουν τόσο κοντά. - Εξαρτάται από ποια πλευρά το βλέπεις.

Δεν πιστεύω να είσαι ακόμη ενοχλημένος για εκείνο το θέμα του φόνου περασαν 10 χρονια.

Έκανες πολύ καλά που με σκότωσες, Σεκούντους γιατί τώρα είσαι...

ο βασιλιάς του Στόρμχολντ. Α όχι,...

συγνώμη... είσαι νεκρός.

Ούνα?

- Ούνα? - Όχι, πατέρα. Εγώ είμαι.

Ο γιος σου. Ο Τερτιους

Που είναι η αδερφή σας, η Ούνα?

Λυπάμαι πατέρα αλλά δεν την έχει δει κανείς, εδώ και χρόνια.

- Σέπτιμους. - Ναι?

Η παράδοση υπαγορεύει πως ο θρόνος πρέπει να περάσει σε αρσενικό διάδοχο.

Ακριβώς, πατέρα.

Οπότε γιατί να σκοτώσω την αδερφή μου, αφού ζουν ακόμη αυτοί οι κρετίνοι?

Όντως.

Γι' αυτό και θα επιλύσουμε το ζήτημα...

μ' έναν μη παραδοσιακό τρόπο.

Μόνο αυτός που έχει βασιλικό αίμα, μπορεί να επαναφέρει το ρουμπίνι.

Και όποιος από σας το κάνει... θα γίνει ο νέος βασιλιάς του Στόρμχολντ.

Τρίσταν, ένα πεφταστέρι!

Τι όμορφο!

Πιο όμορφο από ένα φανταχτερό δαχτυλίδι από το Ίπσουιτς?

Βικτόρια…προκειμένου να σε παντρευόμουν...

θα περνούσα το Τείχος και θα σου έφερνα πίσω αυτό το αστέρι.

Δε μπορείς να περάσεις το Τείχος.

Κανείς δεν περνάει το Τείχος,λες ανοησίες τώρα. -Εγώ θα το έκανα.

Για σένα, θα έκανα τα πάντα.

Το ολόδικο μου αστέρι...

Φαίνεται πως μόλις κάναμε μια συμφωνία.

Έχεις ακριβώς μια βδομάδα, αλλιώς θα παντρευτώ τον Χάμφρει.

Μόρμο!Επιούζα! Ξυπνήστε. Τώρα!

- Τι είναι? - Ένα αστέρι..επεσε!