Atonement

Engeland

EINDE

DE BEPROEVINGEN VAN ARABELLA door BRIONY TALLIS

- Ik heb m'n toneelstuk af. - Goed gedaan.

Heb je mama gezien?

Ze zal wel in de salon zijn.

Hopelijk loopt u ons niet voor de voeten, miss Briony.

We moeten een diner voor tien klaarmaken.

- Ik hoor dat je 'n stuk gaat opvoeren. - Wie zegt dat?

De tamtam.

- Kom je kijken? - Ik weet niet of dat...

Laat me 't lezen.

Je bindt je verhalen altijd zo mooi voor me in.

- Ik heb ze bewaard. - Ik wil evengoed dat je komt.

- We zien wel. - Ik moet nu verder.

Mammie, waar ben je?

Het is prachtig, lieverd. Je eerste toneelstuk.

Zou Leon 't mooi vinden?

Tuurlijk wel.

De beproevingen van Arabella, door Briony Tallis.

- Cee. - Ja?

Hoe zou 't voelen een ander te zijn?

Koeler, hoop ik.

- Ik maak me zorgen om 't stuk. - Het is vast 'n meesterwerk.

Wat als de tweeling niet kan acteren?

Wees aardig tegen ze. Hoe zou jij je voelen als je moeder

ervandoor ging met een nieuwslezer?

Misschien had ik 'n verhaal moeten schrijven.

Als je dan 'kasteel' zegt, dan zie je

de toren en de bossen en 't dorpje voor je.

Maar in een stuk

is het van anderen afhankelijk.

- Cee. - Ja?

Waarom praat je niet meer met Robbie?

Doe ik wel. We begeven ons alleen in verschillende kringen.

- Moet het echt? - Waarom moet 't?

- Om m'n broers bezoek te vieren. - Ik heb 'n hekel aan toneelstukken.

- Ik ook. - Hoe kun je er 'n hekel aan hebben?

- Het is uitsloverij. - Je doet mee of je krijgt 'n mep.

- Ik vertel het de ouders. - Je mag ons niet meppen.

We zijn hier gasten en wat zeiden de ouders dat we moesten zijn?

- Pierrot? - Gezeglijk.

- Jackson? - Gezeglijk.

Briony, waar gaat 't over?

Over dat

liefde goed en wel is, maar dat je verstandig moet zijn.

- Ben jij Arabella? - Niet per se.

- Mag ik haar spelen? - Lola zat in 't stuk op school.

Toe. Ik heb al maanden niets leuks meer meegemaakt.

Goed dan.

Zullen we 't eerst lezen?

Als jij Arabella bent, regisseer ik.

Sorry.

Ik lees de proloog.

"Proloog.

"Dit gaat over Arabella, zo spontaan,

"die er met 'n vent vandoor is gegaan.

"Het deed haar ouders veel verdriet

"dat ze op deze wijze haar huis verliet."

Wat?

- Ik wilde even kijken. - Geen publiek bij de repetities.

Je mag vanavond kijken.

- Dan moet ik werken. - Dat spijt me, Danny.

- Gaan we nu zwemmen? - Ja, ja.

- Daar is geen tijd voor. - Het mag vast wel van Cecilia.

Een halfuurtje pauze zal ons goeddoen.

Cecilia.

Cecilia.

Cecilia, mogen we gaan zwemmen?

Waarom niet? Maar ga niet te diep.

Kun je zo'n bolsjewistisch ding voor me draaien?

- Het is een prachtige dag. - Voor mij te warm.

- Geniet je van je boek? - Niet echt.

Het wordt wel beter.

Ik lees liever Fielding.

Heeft veel meer passie.

- Leon komt. - Ik hoorde 't gerucht.

Met Paul Marshall, de chocolademagnaat.

- Zijn die bloemen voor hem? - Waarom niet?

Volgens Leon is hij erg charmant.

Volgens de ouwe wil je dokter worden.

- Ik denk erover, ja. - Nog zes jaar studentenleven.

- Hoe kan 't anders? - Vraag 'n beurs aan.

- Met jouw cijfers. - Ik wil niet lesgeven.

Ik betaal je vader terug.

Dat bedoel ik helemaal niet.

- Laat me helpen. - Hoeft niet. Het gaat wel.

- De bloemen. - Het gaat wel.

Stommeling.

Dat is 't kostbaarste wat we hebben.

Niet meer.

Pas op.

Ik...

Dag, Robbie.

Moedig hem niet aan.

Cee?

Moeder?

- Waar is iedereen, Danny? - Weet ik niet, meneer.

- Meneer. - Ik snak naar een drankje.

- Jij ook? - Nou en of.

- Whisky? - Graag.

- Leon. - Daar is ze.

Ik heb je zo gemist. Ik word hier helemaal krankjorum.

- M'n zus Cecilia. Paul Marshall. - Ik heb veel over je gehoord.

- En ik over jou. - Waar stoppen we 'm?

In de blauwe kamer. Mama rust even. Weer migraine.

Verbaast me niets met die hitte.

De grote kamer naast de kinderkamer.

Blijft de ouwe in de stad?

lets dringends op 't ministerie.

- Doen we 't toneelstuk dus niet? - Nee.

- Waarom niet? - Geen idee.

Ik vind er niks aan hier.

Een nieuw merk geeft problemen.

Het gedoe van 't op de markt brengen.

Een nieuwe technologie.

De vraag nu is of we met een nieuwe Amo-reep komen.

De Army Amo. Snap je 't? Geef even de Amo aan.

M'n bron op 't ministerie

zegt dat ze misschien

in de rantsoenen komen.

Er moeten drie fabrieken bij.

Meer als ze de dienstplicht instellen,

als Herr Hitler zich niet inhoudt.

En dat doet hij net zo min als aandelen

Marks & Spencer kopen.

- Dit is niet lekker. - Ik maak een cocktail van gemalen ijs,

rum en gesmolten chocolade. Absoluut verrukkelijk.

- Raad 's wie we tegenkwamen. - Robbie.

- Ik heb hem gevraagd te komen eten. - Leon, nee hé?

Robbie, de huishoudsters zoon. Z'n pa kneep er 20 jaar geleden tussenuit

en hij mocht naar 't gym, de ouwe helpt hem door Cambridge,

waar Cee ook studeert, maar zij spreekt amper tegen hem.

Ze verbergt 'm voor haar vriendinnen.

Heeft er iemand 'n sigaret?

Waarom rommelt hij in bloembedden?

Hij wil medicijnen gaan studeren.

Vond de ouwe dat goed?

Ga hem vragen niet te komen.

Waarom? Is er iets voorgevallen?

In godsnaam.

- Wanneer mogen we naar huis? - Gauw.

We kunnen niet. Ze gaan scheiden.

- Hoe durf je dat te zeggen? - Het is toch zo.

Dat woord wil ik nooit meer horen.

- Wat nu? - Dat vraag ik me zo vaak af.

Ik ben Paul Marshall. Jullie zijn vast de neefjes.

- Hoe heten jullie? - Pierrot.

- Jackson. - Prachtige namen.

- Ken je onze ouders? - Uit de krant.

- Wat heb je precies gelezen? - De gebruikelijke onzin.

Praat daar niet over waar de kinderen bij zijn.

Jullie ouders zijn geweldige mensen.

Ze houden van jullie en denken altijd aan jullie.

Erg mooie broek.

Gekocht toen we naar 'n stuk gingen.

- Welk stuk? - Hamlet.

O, ja. Te zijn of niet te zijn.

Mooie schoenen.

Ducker in Turl Street. Ze maken 'n houten model van je voet.

Bewaren het voor eeuwig.

Ik ben uitgehongerd. Wanneer eten we?

Ik help je als je raadt wat mijn werk is.

- Je hebt 'n chocoladefabriek. - Dat weet iedereen.

Dan was 't geen raden.

Deze zit straks in de ransel van alle Britse soldaten.

- Met een suikerlaag, dan smelt ie niet. - Waarom krijgen ze dat?

Omdat ze voor hun land vechten.

Er komt geen oorlog, zegt papa.

Daar heeft hij dan ongelijk in.

- Hij heet de Army Amo. - Amo, amas, amat.

Een tien.

Het is saai, al die woorden op een "o". "Polo" en "Aero."

- "Oxo" en "Brillo". - Zo te horen willen jullie 'm niet,

dus moet ik 'm aan jullie zus geven.

Bijten.

Je moet erin bijten.

De prinses was zich bewust van zijn meedogenloze slechtheid.

Toch kon ze de liefde die ze voor

sir Romulus voelde niet overwinnen. Ze wist

dat die met 't rode haar niet te vertrouwen was.

Z'n pupil dook naar de diepte van 't meer

op zoek naar de betoverde kelk. Sir Romulus krulde z'n weelderige snor.

Sir Romulus reed met zijn twee metgezellen

en naderde een glinsterende zee.

Zo heroïsch, hij trad zo heldhaftig op

dat niet te zien was welk 'n kwaad

er verborgen lag in zijn zwarte hart.

Hij was de gevaarlijkste man op aarde.

"Beste Cecilia, hiermee bied ik m'n excuses aan

"voor m'n lompe gedrag."

"Vergeef me als dit vreemd klinkt, maar..."

In mijn dromen

kus ik je kut,

je lieve natte kut.

Beste Cecilia, het is je vergeven als je denkt dat ik gek ben,

vanwege m'n gedrag van vanmiddag.

Maar ik voel me in jouw bijzijn nogal licht in mijn hoofd.

De warmte kan ik niet de schuld geven.

"Vergeef je me?